Waxwork (1988)

Bijzonder vermakelijke horrorkomedie, die bol staat van de vele knipogen en odes. Zonder in een flauwe parodie te veranderen komen de meest bekende personages uit de horrorwereld voorbij. Van de grafkelder van de mummie naar de kelders van Dracula en van een zwaar behaarde John Rhys-Davies naar zwart-wit beelden en lopende lijken van George A. Romero's klassieker. Voor de liefhebber van het genre in ieder geval erg leuk om te zien.

Verder heeft Anthony Hickox (die naast Hellraiser III ook het vermakelijke vervolg op Waxwork regisseerde) een prima combinatie van horror en komedie gevonden. Want hoewel de horror (op een enkele scène na) redelijk tam is en de humor soms aardig voorspelbaar of een tikkeltje flauw, de mix die Hickox hier laat zien is toch prima geslaagd. Ideaal voor een avondje geestige jaren '80 horror met een flinke knipoog.

3,5 sterren.

Toch enigszins een tegenvaller. Ik had de weerwolfscene al eens op youtube gezocht en was daar in ieder geval best geentertaind door het matige acteerwerk en de grappige gore, maar een hele film valt op deze manier toch wel een stuk moeilijker uit te zitten. Gelukkig is daar David Warner, die eigenlijk iedere film waar hij in speelt wel redt, verder waren er weinig noemenswaardige acteurs in de film.

Grootste probleem blijft het budget en de manier hoe men daardoor met de special effects om gaat. Soms lijkt de gore veelbelovend, maar uiteindelijk is het toch wel behoorlijk duidelijk dat men het niet al te duur mocht maken (denk aan vele shots achter elkaar, inzoomen op gezichten in plaats van de gore zelf, zwaarden steken op plaatsen waar de camera het niet ziet etc.). Soms werkt dit, tegen het einde zie je er als kijker echter met gemak doorheen.

Uiteindelijk verveelt het niet en is het allemaal best sympathiek in al zijn knulligheid, maar ik hoop toch dat het tweede deel iets meer kwaliteit bied.

Film met een leuk uitgangspunt dat helaas niet helemaal wordt benut. Desalniettemin is dit een erg vermakelijk werkje dat verrassend goor kan zijn op momenten en een sterk eerste deel kent.

Langere recensie:

Waxwork (1988, Anthony Hickox) - dvd - cultmoviesreviewed.com

Leuke pulp, maar op een gegeven moment staat het kinderachtige toontje me toch een beetje tegen. De film begint echter alleraardigst met de introductie van het museum. De vrienden worden uitgenodigd door een lugubere man om middernacht een kijkje te nemen. Het museum staat vol wassenbeelden - althans, dat moet er voor doorgaan - want de beelden worden gespeeld door echte acteurs wat nogal eens zorgt voor plotselinge beweginkjes in hun houding. De spookachtige sfeer is in elk geval goed; het type film waarbij de crew hevig met de lamp knippert wanneer het bliksemt en de toch al aanwezige soundtrack een paar decibel erbij knalt om schrikmomenten te versterken. Heerlijke cheesyness.

Waxwork begint als een paar los van elkaar staande verhaaltjes als het ware. Weerwolven, vampiers, mummies... het komt allemaal voorbij. Groot pluspunt is de make-up. De monsterpakken zien er goed uit, hoewel de weerwolf niet angstaanjagend genoeg was. Maar vooral de gore was uitstekend, met de vampierscene als hoogtepunt. Erg jammer dat de emmer daarna leeg was, want hoe langer de film duurt, hoe braver en schoner het wordt.

Zo is het einde simpelweg niet leuk, waarbij de flauwe humor en gevechten die te gestaged zijn de overhand krijgen. Hoe kan het nou weer dat het grootschalige gevecht zo clean blijft? Een grote misser die een hogere score in de weg staat.

Niet onaardig, maar je zit nou niet bepaald op het randje van de stoel te kijken. Ook een rolletje van

Patrick MacNee, vooral bekend van de serie De Wrekers.

Regisseur Hickox brengt klassieke horror tot leven in de vorm van vampier, weerwolf, mummie en levende doden. Om maar wat te noemen. Het zijn afgeleide belevenissen die allemaal zijn terug te voeren naar de centrale setting, zijnde het wassenbeeldenmuseum.
Een stel bevriende tieners bezoekt het museum en verdwijnt als het ware in de lugubere taferelen die door de wassen beelden worden uitgebeeld. De nietsvermoedende tieners worden als gehypnotiseerd de geëtaleerde horrorscenario’s binnengetrokken. Aldus worden de tieners één voor één de protagonist in een horrorverhaal. Het basisidee is leuk. De uitwerking is dat soms.
De film moet het vooral hebben van zijn aankleding. Van de opsmuk. Het decor doet een hoop. Een wassenbeeldenmuseum waarin allerhande gruwelijke taferelen worden uitgebeeld, is nu eenmaal een verontrustende en een onheilspellende plek. Een ander sterk punt is de verhalende afwisseling die de korte episoden bieden.
Beetje braafjes zijn ze trouwens wel. Maar, ondanks hun braafheid hangt er boven de korte verhaaltjes een fijne horrorsfeer. De belevenissen die de diverse tableaux vivants de personages laten meemaken, duren kort en zijn lekker to the point. Sommige verhaaltjes slagen er zelfs in redelijk creepy en duister te zijn.
De belevenissen die afzijdig daarvan in het wassenbeeldenmuseum plaatsvinden, zijn een stuk minder enerverend. Vlak en futloos passeren flauwiteiten, die je hevig doen verlangen naar nog een leuk stukje vampier of mummie uit zo’n korte verhaallijn. De lol van de film zit ‘m echt in die korte episoden. Niet in het centrale verhaal. Als de film zich op een bepaald moment volledig richt op het basisverhaal en de slotscènes aanbreken waarin zich een massale slapstickachtige vechtpartij ontwikkelt tussen monsters en mensen, is voor mij de lol er wel af.
Echt slecht is Waxwork niet. Daarvoor zijn de horrorfragmenten te leuk. De rode draad is echter weinig boeiend en heeft een flauwe humoristische insteek, die mij niet kon bekoren.

Matige film over een paar vrienden die om middernacht een wassenbeeldenmuseum bezoeken. Op zich een leuk gegeven voor een horrorfilm als deze, alleen is de opzet nogal fragmentarisch waardoor het ook al redelijk snel langdradig wordt. HIer en daar wel goeie make-up effecten en soms ook aardig wat gore.

Verrassend leuke film. Mooie ode aan de horrorfilm op originele wijze gebracht. De film begint wat saai, met matige acting en rare conversaties. Ook het geluid valt wat tegen. Je hoort moeilijk wat ze zeggen. Dit duurt gelukkig niet zo lang. Als het horrorhuis wordt betreden wordt het mooi, een beetje spannend en origineel. Ik vind het altijd jammer als bij dit soort films heel veel tijd wordt besteed aan een irrelevant verhaaltje eromheen zoals bv gebeurt bij The Car (1977) en in mindere mate bij The Birds (1963).

De ode aan de klassieke horror is op luchtige wijze gebracht met een passende goede soundtrack. Hoewel vooral ingewikkeldere horrorwezens zoals de weerwolf visueel wat minder geloofwaardig overkomen, ziet de aankleding en inrichting er over het algemeen best goed uit (ondanks beperkt budget).

Jammer was wel dat een van mijn favoriete Twin Peaks (1990 - 2017) acteurs een relatief kleine rol had en het eerst stierf.

Dit neigt me net iets te veel naar fantasy. Toegegeven ik zat ook weer niet te wachten op de zoveelste mystery of the wax museum. Het had misschien nog wel wat kunnen zijn als de luikjes wat sterker waren geweest. Dat vampierenluik was nog wel leuk.

Beetje slaapverwekkend het eerste half uur en de verschillende aparte ruimtes die door koorden worden afgebakend rond een bepaald thema in het wassenbeeldmuseum is wel leuk en origineel bedacht dat het zijn eigen leven kan leiden. Helaas is het wel flauw uitgevoerd. Alleen het thema rond vampieren wist de aandacht te versterken mede door de aanwezigheid van de bevallige Michelle Johnson en wat bloederige momenten. Maar ook hier weet de regisseur het wat te verpesten door flauwe grappen. 4/10

Super Originele Fantasy Horror met Mooie Effecten en Lichte Comedy Invloeden!

De film blijft constant verrassend waardoor ik mijn aandacht er goed bij kan houden en het houd de film interessant! Het acteerwerk is top en gewoon weer lekker 80's.

Het is helemaal geweldig hoe de film gebruik maakt van verschillende filters die passen bij de verschillende "werelden" waar de karakters in stappen. De film maakt gewoonweg goed gebruik van haar originele invalshoek!

Gore is aanwezig en van een hoog niveau maar helaas ietwat schaars...gelukkig word dit ruimschoots gecompenseerd met het algemene verhaal en originaliteit!

Ik heb me ontzettend goed vermaakt met deze flick!

☆4,5