Io Non Ho Paura (2003)

Interessant manic. Ik heb het boek niet gelezen, maar deze woorden kunnen het een en ander verklaren.

De film gaat op zwart en na enige tijd "de happy ending". Ik weet ook niet meer of (en wanneer) Michele een voice-over heeft na de schiet-scene. Het "happy end" - als ik de woorden van het boek interpreteer - zou dus een droom kunnen zijn. Maar zo kwam de scene totaal niet over. De scene weegt echt te zwaar op de film.

Vond het helemaal niks. Nog voor geen euro wil ik de film hebben.

Vermakelijk verhaal, boeiend, mooi integer gefilmd.

Maar voor mij geen toppertje 3,5*

ooo wat een mooie film en daar bedoel ik dat het er zoo mooi uitziet : de prachtige graanvelden die de lichte wind laat bewegen, de simpele huizen , de hete zomer...
allemaal in meesterlijke shots in beeld gebracht!
de kinderen spelen hun rol echt uitzonderlijk goed en de 'grote mensen' natuurlijk ook
het laag tempo stoorde me totaal niet omdat het verhaal alsmaar boeiender werd.
de beeldschone muziek maakt de warme sfeer nog warmer om het zomaar te zeggen.
knap hoe ze laten zien hoe zo'n gebeurtenis invloed heeft op een hele familie. een happy end vond ik het wel niet al hadden ze beter die van het boek genomen.
enig minpuntje: waarom gebruikt die vader drie lucifers in plaats van twee; dan was hij toch al zeker dat hij niet moest gaan ?

Mooie warme film.... simpel verhaal, maar prachtige sfeer. Mooie shots en zeer filmisch verteld. Spannend tot het eind. Een 4.

wow, wat een mooie film.

komt wat traag op gang, maar wat een mooie beelden.

4,5*

Eerste uur is heel mooi, maar naar het einde toe wordt de film een beetje slachtoffer van zijn traagheid (ondanks de mooie beelden). Het einde is ook wat flauwtjes vond ik. 3.5*.

Ik droom al weg bij de omgeving alleen al...

'Io Non Ho Paura' is een macaber sprookje waarin kinderlijke onschuld en nieuwsgierigheid haast onherroepelijk worden tenietgedaan. Deze thematiek komt echter niet altijd even overtuigend naar voren, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd én aangevuld door het dynamische camerawerk, de idyllische landschappen (daartegenover staan de sinisterheid van Michele's familie en huis, en van de put), de prachtig weemoedige muziek, en de felle kleurcontrasten.

3.5*

Het laat ook zien hoe volwassen de hoofdfiguur al is (zonder dingen te verklappen, want ik weet niet hoe je je woorden 'wit' kunt maken) - een soort puurheid van enerzijds kinderlijke naïviteit en aan de andere kant liefde voor de medemens.

Ofzo.

wat was die michele een lief jongetje zeg,een hele mooie film is dit

zeker een aanrader

Leuk om een keer gezien te hebben.

Redelijke film alleen bleef het nogal op de oppervlak vond ik.

Tijdsbeeld! Mooi tijdsbeeld! En ik kon me gemakkelijk inleven in Michele, was ik ook blij om. Meeslepend en de film verveelde me geen minuut! Alleen kon ik me nog tegoed herinneren wat Vincent DeClerç (als ik het zo goed spel?) er vier jaar geleden over zei in Goedemorgen Nederland. Niet dat het echt teveel was, maar sommige dingen kon ik dus toch al wel verwachten en zien aankomen.

Dat mocht echter de pret niet drukken!

kon me helaas maar matig boeien. simpel verhaaltje. vervelende vioolmuziek. mooie korenvelden, dat wel, maar na tijdje ben je daar ook op uitgekeken.

Wat een verschrikkelijk mooie film is dit toch! En dan bedoel ik echt zowel verschrikkelijk (qua onderwerp) als mooi! Zaterdag nogmaals bekeken en eigenlijk vind dit tóch wel een meesterwerkje, hoor! Eigenlijk ook een film die door iedereen wel gewaardeerd zou kunnen worden en ik kan me niet vóórstellen dat iemand hier een erg lage waardering voor kan geven! Liefelijk beginnend, daarna langzamerhand spannend wordend en eindigend in een puur drama. Dat alles nog eens omlijst door prachtige beelden van het Zuid-Italiaanse landschap en terloopse natuurshots.

Deze film bevat inderdaad mooie shots van het Italiaanse landschap. Helaas is dat ook meteen het beste deel van de film. Het acteerwerk is regelmatig wat overdreven en ook het verhaal bleek achteraf niet zo heel erg origineel te zijn. Desondanks is het toch een aardige film.

Daar ben ik het helemaal mee eens.

Ik zag de jongste tijden enkele Italiaanse films met kinderen centraal en telkens wordt de tegenstelling tussen de wereld van het kind in schril contrast gesteld met de hardheid van wat volwassen doen.

"Io non ho paura" begint heel langzaam, poëtisch, maar gaandeweg wordt één en ander duidelijk en gaat de spanning stijgen en is men echt geboeid door de verdere ontwikkeling van het verhaal.

Mooie film.

ik zat te zappen...zoals meestal.

ik was er al voorbij, toen het beeld tot me doordrong, en ik dacht, dat is misschien toch wel interessant!

vooral de shots, vind ik, die ervoor zorgen dat je erg betrokken raakt bij wat er gebeurd in het verhaal. heel verschillend ook, de shots.

het is best een stille film. je kan de hitte bijna horen.

dat kind in dat hol is behoorlijk griezelig...het zou op dat moment bijna horror kunnen worden...een of ander bleek wezen dat in de aarde woont.

ik vond het desondanks niet heel spannend. de toenadering van het beeld hield de aandacht erin.

'n 3,5

Eindelijk heb ik hem dan gevonden. Jaren geleden heb ik deze film gezien. In de tijd dat ik nog helemaal niet zoveel interesse in films had als nu. Maar de beelden van jongens die met hun fietsje in de broeiende hitte op een zandweg in het koren ergens op het italiaanse platte land ronddwalen zijn me altijd bijgebleven. Ook herinner ik me het jongetje dat in de put opgesloten zat nog. Ik zal hem binnenkort zeker kijken!

Twijfel tussen 3.5 en 4. Het eerst kwart is echt matig en te traag, ondanks de mooie beelden. Daarna komt de spanning en gaat de kwaliteit snel omhoog. Helaas hier en daar dan toch nog wat mindere scenes maar in het algemeen zeer beklemmend..

Overigens het verhalende gedeelte van Michele's fantasie kwam op mij niet over...

ik heb de dvd hoes ooit eens bekeken op een regenachtige vrijdagmiddag in de free recordshop in uden en dacht: " mwa...lijkt me wel iets"

5 euro later keek ik, en mijn mond hing open en mijn ogen namen het genot in...

dat was zeker 5 jaar geleden...ik ben de dvd kwijt..maar de herinnering niet....het graan, stof en die rennnende kinderen...

mamma...wanneer gaan we weer naar italie?

4.5*

Mooie opnamen, het zal je als 10-jarig jongetje maar gebeuren dat je zoiets tegenkomt in je leven, leuke onderhoudende film