Runaway Train (1985)

Goede film in een sfeervol decor, alleen het gedoe met die helicopter was overbodig.

Dit is inderdaad een mooie actiefilm met prachtig acteerwerk van Voight en Roberts.

Het is jammer dat in enkele vorige berichten Runaway Train als enige goede film van Eric Roberts wordt genoemd, want Roberts heeft wel degelijk meer goede films gemaakt. Enkele andere goede films zijn: Star 80, Raggedy Man, It´s My Party, Nature of the Beast/Bad Company, La Cucaracha. In zijn begintijd werd hij n.b. genomineerd voor een Oscar. Helaas heeft hij al snel de keuze gemaakt voor "veel films" in plaats van "alleen goede films", waardoor er ook veel bagger films voorkomen op zijn cv. Recent leuk werk was de comedy serie "Less Than Perfect".

De zoveelste film over ontsnapte gevangenen.

Deze hier is echter wel heel speciaal en origineel, vind ik.

Ook erg spannend en goed verfilmd.

Alleen wordt het laatste gedeelte nogal vergezocht en onlogisch.

Jammer.

Vrijwel alleen positieve reacties hier, maar persoonlijk vond ik het een mislukte thriller. Een van de redenen daarvoor is juist het acteerwerk. Jon Voight schreeuwt veel en probeert zijn ogen steeds te laten uitpuilen, maar dat komt telkens over als een acteertruuk. Ook Roberts rol bevat vooral veel acteertruukjes die nooit natuurlijk overkomen. Hij is een verzameling van nerveuze tiks en herhaalde opmerkingen die vooral irritant is. Zijn domheid wordt ook erg overspeelt. Rebecca De Mornay is er duidelijk alleen maar om een vrouw in het verhaal te hebben. Het enige degelijke acteerwerk komt van die gevangenisdirecteur.

Het plot zorgt wel voor een onderhoudende film, maar het zit vol met onzin en met gaten. Neem alleen de ontsnapping uit de gevangenis aan het begin van de film al. Schijnbaar kan Voight gewoon ergens staan te wachten om in de wasmand te springen. Niemand die hem in de gaten houdt. En is het in gevangenissen echt zo makkelijk om een rel te starten, wat aan het begin van de film te zien is, ondanks dat de bewakers het niet als een rel behandelen?

En dergelijke onwaarschijnlijkheden worden verder doorgezet op de trein. De Mornay kan wel de treinfluit luiden maar niet op die schijnbaar werkende noodknop duwen? Politieagenten proberen zomaar op het dak te springen van een te snel rijdende trein? En dan ook nog een gevangenisdirecteur? Het dieptepunt komt echter op het einde, als Manny ineens zijn twee medepassagiers redt door het achterste stuk van de trein los te koppelen. Dat kon dus al de hele film lang en niemand kwam daar eerder op, terwijl men wel op het idee kwam om op diezelfde plek kabels los te maken die de motor zou kunnen vertragen? Om het af te maken volgt er een niet werkend sentimenteel beeld van Manny bovenop de trein, afgewisseld met treurig kijkende gevangenen die hem schijnbaar betreuren... Die beelden van die gevangen verpesten de boel.

De film vereist dus een hoog gehalte van suspension of disbelief, alleen maar om tot een niet al te sterk statement te komen over nonconformisme. Nah, de film werkt hoogstens op het meest basale niveau als rauwe actiethriller, maar ook daar kun je beter vinden. Wel mooie muziek en een gaaf Shakespearecitaat op het einde.

2*

Runaway Train moet het hebben van de rauwheid waarmee de film wordt gepresenteerd en het acteergeweld van voornamelijk Jon Voight. Hij schreeuwt en tiert wel in het rond, maar overtuigen deed hij zeker. Maar, zoals The One Ring boven mij al meldde, de film barst van de onwaarschijnlijkheden. Jammer dat een dergelijk interessant uitgangspunt zo om zeep wordt geholpen door slecht schrijfwerk. Runaway Train werkt naar behoren wanneer het bekeken wordt met verstand op nul.

3,5*

Zeer boeiende maar zeker ook spannende film met veel prachtige beelden. Mooi gespeeld door Jon Voight en Eric Roberts.

Spectaculaire actiefilm waarin Voight en Robert prima rollen neerzetten en vooral Voight zeer overtuigd. De vaart van de film is net als van de trein lekker hoog en verveelt geen moment. De beelden op en vanaf de trein zijn spectaculair en fascinerend om te zien. Toch bevat de film teveel onwaarschijnlijkheden en onlogica, zoals hier eerder ook al wordt aangehaald om een echte topper te kunnen zijn. Vermakelijk is het allemaal echter wel, dus daarom toch nog wel een voldoende!

3,0*

Geinige film met een duidelijk en simpel verhaal dat toch weet te intrigeren. Daarnaast mooie shots en opnamelocaties en aardig acteerwerk. Jon Voight speelt een heel vage rol - zo ongeveer een parodie op zichzelf - die alleen al de moeite waard is om de film te kijken. De special effects zijn zo goed dat ze nog volledig meekomen met de effecten in huidige films.

Spannende film!

4*

Runaway Train is een uitstekende thriller.
Verbaas me wel een klein beetje aan de lovende reacties over Eric Roberts z'n acteerwerk. Dat vond ik namelijk erg matig. Gelukkig is Jon Voight geniaal als Manny.

Het verhaal is goed maar is wel opvallend veel onlogica zoals al eerder gezegd hier. Gelukkig is dat niet al te storend en zijn er genoeg pluspunten waardoor die onlogica niet meer zo belangrijk is. Zo zien de stunts er onwijs tof uit, is het sfeertje ijzersterk en kent het naast uitstekende spanning ook nog eens een paar bloederige momenten.

Paar erg goede scene's zoals bijvoorbeeld de onwijs sterke scene waarin Manny Buck dwingt aan de zijkant van de trein naar de volgende wagon probeert te komen. Of wat dag je van de erg sterke eindscène. Ook de goede soundtrack moet vermeld worden.

Runaway Train is dus erg goed en zit vol spanning, sfeer, sterke momenten en heerlijke beelden van een razende trein door een ijzig landschap. 4*

Cannonclassic.

Stuitend slecht acteerwerk, met uitzondering van John P. Ryan, kan de vermakelijkheidsfactor van deze Cannonclassic niet heel ver naar beneden halen, al doet het scenario vol onlogica ook aardig haar best. Met het verstand op nul valt er gelukkig nog voldoende te genieten van deze actiethriller, maar als geheel duurt de film te lang en is een en ander veel te onevenwichtig.

Redelijk.

De close-up van Manny in de isoleercel en het grapje van de gevangene daarna. Jammer dat het vanaf de uitbraak die animo laat varen, want op het gebied van actie en spanning scoort het ook weer niet bijster hoog. Bovendien valt tussen beide hoofdrollen niet zo veel te beleven.

Voight heeft z'n verbeten kop nog mee, maar Roberts is vooral ontiegelijk irritant zonder leuk te worden. Stiekem is het John P. Ryan die zorgt voor het meeste plezier. Als het duo breekt, bereikt de Runaway Train een dieptepuntje, maar het poëtische slot tilt het naar een nipte voldoende.

Prima actiefilm uit de jaren '80 met natuurlijk de alom bekende Jon Voight. Als actiefilm is de film zeker geslaagd en de film is zeker spannend maar helaas was het acteerwerk om te janken.

Constant geschreeuw waar ik helemaal stapelgek van werd en overacting eerste klas doen de score wel wat dalen.

De film kent enorm veel onwaarschijnlijkheden, maar met het verstand op nul is het zeker genieten geblazen af en toe en is de film om voordat je het weet.

Voldoende.

"Whatever doesn't kill me makes me stronger!"

Geniale Cannon-film! In het zelfde jaar als de eerste High-budget Cannon-film Lifeforce maken ze deze geweldige film. Het verhaal is gebaseerd op een screenplay van Akira Kurosawa en ik moet zeggen dat dit wel de meest serieuze film van Cannon is.

We zien Jon Voight, hier nog redelijk in zijn jonge jaren, die toen ook al een meesterlijk acteur was. Kenneth McMillan, die ik al kende als Baron Harkonnen uit Dune, doet het hier ook weer erg overtuigend als MacDonald. John P. Ryan is ook wel een sterke vertolking van de gevangenis directeur, vooral in de "wc-scène" vond ik hem best wel bad-ass. Rebecca De Mornay vond ik ook wel goed als Sara, alleen waren die vlechtjes een beetje vreemd. Eric Roberts vond ik dan weer niet echt geweldig en ik moet zeggen dat zijn matige acteerwerk vrijwel het enige is dat verraad dat dit een Cannon-film is.

De muziek van Trevor Jones was meesterlijk en had ondanks het typisch 80's geluid (dat ik wel kan waarderen) een dramatisch sfeertje.

De effecten en locaties vond ik ook erg goed en dit is technisch wel een volmaakte film. Het levende bewijs dat Cannon niet alleen maar b-films maakt.

Buck : You're an animal!
Manny : No! Worse! Human! Human!

De Shakespeariaanse quote op het einde komt hier nog even op terug.

Sterk en spannend. Twee ontsnapte gevangenen uit een high security gevangenis in Alaska vluchten met de enige trein die ze niet mochten nemen. Is het de arm van een goddelijke kracht die maakt dat alle pogingen om de trein te stoppen falen? Is het de arm van god die maakt dat Manny's nemesis Rankin op het einde tegenover hem staat? . Bijzondere film over hoe een mens zowel held als beest kan zijn. En die Manny (toprol van Jon Voight!) is het beiden.

De laatste tien minuten zijn puur kippenvel, met dat beeld van Manny die als held rechtop die trein staat, die stilaan verdwijnt in de eeuwigheid en dat laastste shot van Rankin's gezicht, één en al angst in het aangezicht van de dood . Dan die muziek van Vivaldi... gewoon grandioos dit einde! 4 dikke vette sterren.

Vermakelijke en zeer sfeervolle prent, met erg fout acteerwerk. De locaties zijn prachtig, lekker om warm binnen met een glaasje whisky te zitten en deze koude, met sneeuw bedekte landschappen en met ijs bedekte trein(rit) te mogen aanschouwen. Verhaaltechnisch stelt het niet zoveel voor, maar regisseur Konchalovskiy brengt het geinig. Best goede filmmuziek en een prima einde. Leuke rit.

Lkw vindt ze irritant en -dus- zijn het slechte acteurs. Van dat soort commentaar stikt het op deze site. Sneue lui. Het is een gewéldige film en Roberts speelt er juist de rol van zijn leven in. Mooi contrast met Jon Voight.

Erg fijn actiefilmpje uit de Canon stal.

De trein rit zelf is imposant in beeld gebracht en de dollemansrit komt ook behoorlijk geloofwaardig over met de kou en dat alles is vastgevroren. De rest er omheen bevat wel erg toevalligheden en het is verhaaltechnisch niet echt sterk. Einde is erg sterk trouwens. Acteerwerk van Voight en Roberts bestaat voornamelijk uit veel overacting, verassend zijn toch wel hun Oscar nominaties. Maar het werkt wel goed voor hun personages. Erg fijn om ze bezig te zien. Maar ook De Mornay staat haar mannetje.

Qua actie is alles lekker rauw in beeld gebracht op die typische eightees manier. Zitten fijne momenten in. De setting is erg fijn, camerawerk is heel degelijk en de film loopt gewoon erg lekker. Ook een dikke pluim voor de heerlijke muziek trouwens.

Ja, erg leuk.

Matige film.

Qua actie valt het nog wel mee, vooral dan wanneer ze eindelijk uit de gevangenis uitzijn. Een paar stevige scenes op de trein hadden van deze film een leuke actie/thriller kunnen maken, maar blijkbaar lag de lat net iets hoger.

Voight en Roberts ... geen idee wat die aan het doen waren, maar hun acteerwerk behoort zo'n beetje tot het slechtste ooit hier. Het is dan ook jammer dat er op de trein nogal veel tijd is om te converseren, waarbij er telkens ook geacteerd moet worden. Een ware ramp.

Ook de soundtrack is compleet vreselijk trouwens. Luid bleirende onzin die heel wat sfeer uit de film haalt. Het winterlandschap daarentegen was welgekomen, de kamer leek zou 1 of 2 graden af te koelen. Kon ik wel gebruiken, niet omdat het zo hemels spannend was, wel omdat de warmte op geen enkel andere manier meer uit de kamer te krijgen valt.

Had een half uur korter gemoeten, meer actie, minder onzin.

1.5*

Twee boeven slagen erin om uit een scherp bewaakte gevangenis van Alaska te ontsnappen. Ze klimmen aan boord van een trein en op dat moment krijgt de machinist een beroerte. De twee mannen zitten nu als ratten in de val op een op hol geslagen trein, die altijd maar sneller door de onmetelijke sneeuwlandschappen raast. Er blijkt ook nog een meisje aan boord te zijn die de assistente van de machinist is. Terwijl de spooktrein uitzichtloos over het landschap scheurt, worden de conflicten tussen de drie protagonisten op de spits gedreven.

Binnen de beperkingen van het brutale primitieve actiegenre probeert regisseur Konchalovsky ook nog een stevige karakterstudie neer te zetten. Het is echter de dolle spooktrein die de show steelt in deze woeste thriller met een beklemmende sfeer. De beelden van het monsterachtige gevaarte van vier aan elkaar gehaakte locomotieven die tegen een hoge snelheid door de kale landschappen van het hoge noorden razen zijn akelig mooi en meeslepend. Ik heb me in elk geval vermaakt.

Aardig.

Eenmaal op de trein heeft de film wel zijn momenten. Dit duurt wel eventjes, met een nogal lange introductie van Voight, Roberts en de gevangenis Directeur. Roberts en Voight acteren wat vreemd. Ben er nog niet helemaal over uit of criminelen vroeger echt zo vreemd praten of dat het aan de neptanden van Voight lag. Maar echt geweldig was het niet. Vooral het deel tussen de control room en de trein is leuk om te volgen. De climax is ook wel episch. Maar het blijft wel wat tempo missen om nog echt te overtuigen.

Hoewel Unstoppable al een soort van remake is geweest. Zou deze film best een leuke remake kunnen maken.

3 sterren.

Bekende titel, bekende cast, had ik dit al eens gezien was de vraag. Nu zijn er meer films met een trein op hol dus zeg het maar. Wachten was de mogelijkheid die zich aan zou dienen via de kringloop en ik moet zeggen dat deze lang duurde, maar zoals zo vaak wordt geduld beloond.

Verrassend is toch wel het begin in de de bajes met Manny en vooral Buck als gedetineerde, en daarmee een oorsprong die ik niet verwachtte omdat ik me verder ook niet in de synopsis verdiept had. In ieder geval spreken de omstandigheden in de gevangenis, en poging tot ontsnapping, voor zichzelf met Manny als leidend figuur en Buck als irritante en praatgrage 'tag along', en zoals valt te verwachten zit men snel daarna als verstekeling op de trein die er daarna vandoor gaat met alle gevolgens van dien, zo wel op de trein zelf als voor de achtervolgers met als kleine verrassing de aanwezigheid van Rebecca DeMornay.

Nu schijnt er veel commentaar te zijn op het acteerwerk van zowel Jon Voight als Eric Roberts, iets dat ik opzich mee vind vallen. Jon Voight heeft zeker zijn goede momenten zoals de preek tegen Buck hoe te gedragen als ex gedetineerde in de buitenwereld, daarnaast is karakter buck een irritatie maar dat ligt toch vooral in het personage zelf en niet zozeer aan het acteerwerk. Prima is toch op zijn minst het beeld van de voortjagende trein, prachtig is de besneeuwde omgeving, idioot zijn dan weer de pogingen om iemand vanuit een helikopter op de trein te zetten net als de licht over geacteerde finale tussen Manny, Buck en Sarah als hysterisch stoorzender. Tenslotte mag ik de typische jaren '80 soundtrack niet vergeten die zijn sterke momenten heeft.

En zo blijkt Runaway Train een redelijk jaren '80 avontuur te zijn met voors en tegens en is het vooral de gedachte die luid aardig voor een keer. Heb ik de film al eens gezien uiteindelijk? Ja, volgens mij toch wel, maar dat is lang geleden en daar was niet heel veel van blijven hangen

Goeie film waarin twee ontsnapte gevangenen terecht komen op een losgeslagen trein. De scenes met de sneeuw en de trein zien er goed uit. Genoeg actie en ook redelijk spannend. Een heerlijke bad-ass rol van Jon Voight. In de herziening blijken 4.0 sterren wel wat te hoog gegrepen.

Vandaag voor het eerst bekeken en wel op een mooie blu-ray, vond het een zeer vermakelijke film.

In het begin een soort gevangenis film en later de ontsnapping en dat ze vluchten en de trein pakken, op deze trein nog een dame die ook nog aanwezig is.

Redelijk wat actie en ook bij vlagen spannend, maar ik miste een einde aan de film, de climax miste ik, want op het moment dat het zou gaan gebeuren was de film afgelopen.
Wel mooie muziek en beelden van het winterse landschap.

Wat is er gebeurd met de andere gevangene en het meisje? Moest hij (Eric Roberts) weer terug de cel in? kreeg hij strafvermindering en waar is de ontknoping? Waar precies is de trein opgeknald? en zijn ze allebei overleden of misschien is hij wel gesprongen?

Nu een halve ster eraf voor het einde.