Dazed and Confused (1993)

De high-schoolfilm. Het zal voor mij altijd wel een genre blijven dat mij niet geheel weet te pakken. Zeker niet de ietwat nostalgischere variant, zoals deze. Ten eerste voel ik me in dit soort films altijd als kijker een buitenstaander. Slaat niet echt ergens op, want in principe ben je bij iedere film een buitenstaander. Alleen bij highschoolfilms heb ik regelmatig het gevoel naar een vriendengroepje te kijken waar je zelf niet bijhoort en je vooral ziet hoe zij zichzelf vermaken. Ten tweede heb ik ook de indruk dat je op dezelfde tijd als dat de film zich afspeelt op een Amerikaanse highschool gezeten moet hebben om volledig de lol er van in te zien. Het zal allemaal wel persoonlijk zijn, maar zo ervaar ik dergelijke films altijd en daarom spreken ze me niet geweldig aan.

Echter kan ik nog best begrijpen waarom Dazed and Confused tot een van de populairdere films in het genre behoort. Linklater is een regisseur die een bepaalde naturaliteit weet te halen uit zijn acteurs waardoor zijn personages geloofwaardig worden. De bekende typetjes zijn weer present, maar ze zijn menselijker dan gewoonlijk. Alleen de vrouwen zijn zoals gewoonlijk weer de zak. Geen een is er ook maar een beetje lelijk, maar ze lijken verder ook geen recht te hebben tot karakteruitwerking. Vreemd fenomeen.

Ik vond het best een lekker filmpje, maar nooit groots of meeslepend. Ik denk dat als een mindere regisseur als Linklater er achter gezeten had het toch al snel weer een flauwe bedoeling was geworden. Overigens ben ik het er vreemd genoeg niet mee eens dat de film nergens over zou gaan. Het is geen diep filosofische film natuurlijk, maar er zitten soms wat kleine stukjes in die toch iets meer lagen onthullen.

3*

Wat een héérlijke, zomerse, nostalgische prent. 'k Vind het echt zalig om mee te gaan in de onbezonnen sfeer die Linklater hier op het doek tovert.

De uitgelatenheid die gepaard gaat met de laatste schooldag wordt in Dazed And Confused bijna tastbaar: je zit met je hoofd al lang niet meer bij school maar wel bij de aankomende feestjes en 't onbezonnen rondbanjeren. Dat gelukzalige gevoel weet deze film op magistrale wijze te grijpen, de jongeren voelen zich hemels, maar dat zullen ze pas achteraf ten volle beseffen.

Daarnaast is er ook plaats voor een serieuze portie humor, die vooral voortkomt uit de halfgare personages. Toch zijn het geen karikaturale idioten zoals we die vaak aantreffen in andere tienerkomedies: ze hebben wel degelijk een kloppend hart. Mijn favoriet hier is Jason London als Randy, die als sympathieke knul nu ook niet als heilig boontje wordt afgeschilderd. De manier waarop London een allemansvriend neerzet is bijzonder overtuigend.

Visueel is Dazed And Confused verre van een pareltje en ook de muziek is normaal gezien niet helemaal mijn kopje thee, maar de rest van de film is zodanig charmant en de soundtrack eigenlijk best passend (bij Hurricane van Bob Dylan voelde ik de rillingen doorheen m'n lichaam razen).

Echt geweldig genoten van deze seventies slackerprent en ie staat dan ook aan te leunen tegen mijn top-10. Dikke 4,5*

Perfect verwoord. Het is een rooskleurige herinnering aan een de tijd dat je nog echt onbezorgd door het leven kon gaan. Een gevoeld dat telkens weer culmineerde in die heerlijke periode net na je laatste examen en net vóór je rapport, met een hele heerlijke zomer vol hooggespannnen verwachtingen nog volledig in het verschiet.

Leuke vermakelijke en goed geacteerde film!

1 van de betere uit zijn genre.. Heerlijke sfeer!/Zeer goede muziek in de style van Deep Purple & Natuurlijk boeiende personages en goede acteurs die deze neerzetten!

4,5 sterren voor nu. Niet nadenken maar gewoon kijken!

12 uur uit het leven van enkele jongeren op hun laatste schooldag in 1976.

Sommigen van hen moeten nu naar de unief, voor anderen is het pas het begin van nog enkele jaren school.

Ik denk dat deze rituele overgang naar het volwassen leven vooral herkenbaar is voor Amerikanen. Inderdaad met personages die een hart hebben. Dat Mitch na zijn billeklets-sessie opgenomen wordt in die groep oudere jongens vond ik positief. En toch kreeg de film me niet warm : feestjes maken, op grieten geilen, dom doen, joint-geklets, vechtpartijtjes en die irritante Slate met zijn this man, that man ... met veel onzin wordt de film vooral gevuld, en voor mij is dat onvoldoende.

Ik weet het : het gaat om het uitbeelden van onvergetelijke momenten uit ieders jeugd, momenten van dronkenschap, van euforie, van gelukzaligheid, van verliefdheid, die we allemaal hebben meegemaakt. Maar dit is hoe het eraan toegaat in de USA en het deed me niet zoveel. Iets te extreem allemaal.

"That's what I love about these High School girls, man. I get older, they stay the same age. Yes they do. Yes they do."

Prachtige quote van Matthew McConaughey. Geweldige film dit. Een film die alleen maar een stel rondhangende jongeren volgt en voor de rest geen pretenties heeft. De jongeren, samen met wat drugs, wat drank, een serie verschillende gebeurtenissen en uiteindelijk een heerlijk feest met de nodige herkenbare dingen.

De ene fantastische scéne na de andere komt voorbij vliegen. De gehele cast doet het uitstekend, leuke rollen voor Affleck en McConaughey, maar Rory Cochrane is toch ook wel hilarisch. Steeds knetterstoned en de meest onnozele dingen weet ie te zeggen. Vooral zijn ''serieuze'' preek op het feest is geweldig. De film kent sowieso genoeg geweldige quotes. De bovenstaande van McConaughey is daarvan de beste.

Voor de rest een erg fijne soundtrack en een heerlijk tijdsbeeld. Ik blijf toch een enorm zwak houden voor films uit deze periode. Uiteindelijk totaal geen drukte, maar gewoon lekker achterover hangen en genieten van een stel jongeren en hun gebeurtenissen uit één dag. Prachtig hoe Linklater dit allemaal zo leuk heeft weten te brengen.

Werd van deze film als mens niks rijker. Prima hang-out verhaaltje, maar gaat nooit echt los en bevat ook geen werkelijk leuke personages. Matiges.

Helemaal mijn ding is deze film toch niet, het verhaal stelt imo niet al te veel voor en daar komt nog bij dat ik niet bepaald een liefhebber ben van de muziek van het jaren 70 tijdperk en van die muziek, daar moet deze film het toch voor een groot gedeelte ook van hebben. Als het verhaal zich 10 jaar later in 1986 zich zou hebben afgespeeld dan zou deze film voor mij zeker hoger gescoord hebben want de muziek uit de jaren 80 vind ik nog steeds toppie joppie. Maar het zij gezegd; liefhebbers van de muziek uit de jaren 70 komen in deze film ruimschoots aan hun trekken.

Oh ja wat de film verder betreft; de mooiste scène vond ik het ontgroeningsritueel waarbij 'freshmen bitches' door een oudejaars studente flink onderhanden genomen werden. Voor de rest vond ik het allemaal niet zo interessant.

3,0*

Lastig om uit te leggen aan de mensen die het niet zo'n bijzondere film vinden waarom hij zo heerlijk is. Maar zoals Stefan Dias al zei: hij is zo genietbaar dat het 'waarom' niet uitmaakt. Ik vind het gewoon een heerlijke film, punt.

De Criterion dvd ziet er trouwens erg mooi uit, maar op Dvdbeaver is er een tegenspraak over het al dan niet aanwezig zijn van (Engelse) ondertiteling. Weet iemand daar meer over?

OoOo de criterion net binnengekregen, is echt schitterend.

Geweldig artwork. En die poster (ongeveer zoals deze ).

Als je ouder wordt en je terugdenkt aan je jeugd, loopt feit en fantasie vaak door elkaar. Dat is in deze film ook zo: het is een combinatie tussen wat er echt gebeurd is, de geromantiseerde herinneringen en wat je zou willen dat er gebeurd was. Er is ruimte voor de mythes die zo typisch zijn voor de jeugd. Vooral in de scènes met de jongste van de bende, Mitch, is dat heel duidelijk (de moeder met het geweer, de kwade brievenbusman, de bowlingbal). Toch wordt het nooit sentimenteel of nostalgisch, het blijft gewoon pure fun.

Wat je bij bijvoorbeeld de John Hughes-films hebt, is het gevoel dat het gemaakt is door een volwassene die heel goed zijn best doet om zich in te leven in de jongeren, en daar ook best goed in slaagt. Toch... The real thing wordt het nooit. Deze film daarentegen, lijkt gewoon gemaakt door een van de tieners uit de film. Geen grote dramatische ontwikkelingen, geen moraal, geen grootse gebeurtenissen, gewoon een dagje uit hun leven. De problemen van de personages, hoe klein ze ook mogen lijken, worden ook altijd serieus genomen.

De grote kracht van de film is dat hij zo naturel is. Elk personage uit die ensemblecast is een individu en onstijgt het typetje. Wat daar ongetwijfeld aan geholpen heeft, is dat Linklater de (onervaren) acteurs zeldzaam veel vrijheid en ruimte voor eigen suggesties gaf.

Ook bijzonder is dat, hoewel de film heel nauwkeurig gesitueerd is in tijd en ruimte (op de minuut zelfs), hij zo universeel en tijdloos is. In essentie is de jeugd maar heel weinig veranderd.

Een van de meest vermakelijke films die ik ken, en sowieso de beste jeugdfilm!

PS. George Washington teelde echt marihuana op Mount Vernon . Volgens de boekjes was dat niet voor eigen gebruik, maar toch....

Ja, ik ben helemaal verliefd geworden op deze film. Al 3 dagen na elkaar heb ik 'm gekeken (1 keer met commentaar van Linklater), en ik waardeer hem steeds meer. Weinig films stralen zo'n enthousiasme, levenslust en menselijkheid uit. En onder de tienerfilm-laag gaat toch heel wat inhoud schuil; over het vaak vergeten belang van het nu-moment, toekomstperspectieven, herinneringen, jeugd en mensen in het algemeen.

Gek genoeg hebben mensen het vaak moeilijker om diepgang te zien in een luchtige film dan in "dit is kunst"-films.

Gauw stemmen dan!

Van sterren geven ben ik niet zo'n voorstander. Ik vind dat we in dit leven al doodgegooid worden met cijfertjes, en kan het ook gewoon niet goed .

Ik ben in ieder geval blij iemand te zien die deze film even geweldig vind als ikzelf!

Moet je voor zo'n Criterion DVD trouwens een all region DVD speler hebben? En is er Engelstalige ondertiteling op te vinden? Leuke extra's?

Ik ben ook blij dat er nog mensen dit zo'n goede film vinden.

Over je vraag dan. Voor de Criterion dvd's moet je inderdaad een all-region dvd-speler hebben. Er staat Engelse ondertiteling op de dvd (optioneel, voor doven en slechthorenden). De extra's zijn zeker de moeite. Een documentaire (50 minuten) over de making of, een hoop interviews met zo'n beetje de hele cast & crew, behind-the-scenes materiaal, verwijderde scènes, audities van de acteurs, beelden van een feest bij de moon tower ter gelegenheid van het tienjarig jubileum van de film en een audiocommentaar van Linklater bij de film. Verder is het artwork prachtig, de poster geweldig en het boekje interessant.

Hier een dvd-recensie. De opmerking over de afwezigheid van ondertitels klopt_niet_.

*:)*

I join the club!

Ben altijd fan geweest van dit soort high school komedies die zich in een andere setting afspelen en ook Dazed and confused is weer een lekker vrolijk, zomers en blij niemandalletje die je best wel is opnieuw kan bekijken.

Het verhaal stelt natuurlijk bar weinig voor, het gaat puur om de personages en de lol/dingen die ze meemaken. Die zijn niet altijd even bijzonder, maar het zijn juist die heel normale zaken die de personages een realistische uitstraling en sympathie meegeven.

Helaas duurde het moontower feest ietsje te lang , maar het eindigde wel in de typische, vrolijke stijl die dit soort films vaak hebben.

3,5*

Blijft toch wel 1 van de betere highschool films die ik gezien heb!

De jaren 70 sfeer vind ik erg leuk gedaan en de muziek is erg goed gekozen, met toch wel in het bijzonder Stranglehold van Ted Nugent die 2 keer te horen is in de film, wat een heerlijk nummer is dat toch

Verder zaten de personages goed in hun rol en was de sfeer erg goed.

Kortom: 1 van de betere Highschool film met goed gekozen muziek, leuke personages, en een leuke sfeer!

Verdiend gewoon de volle 5 sterren voor mij, staat zeker in mijn top 3 van Highschool films!

Niet veel bijzonders aan deze film, matige film

Jammer dat niet iedereen het zelfde gevoel krijgt bij deze film, dat gun je toch iedereen?

Ja, inderdaad .

Belachelijk dat ik deze nu pas zie.

Heerlijke film met een rits aan jonge acteurs aan het begin van hun carriere. Gelukkig maakt Linklater nergens de fout er op een gegeven moment geforceerd een plot er in te verwerken, maar gewoon de boel de boel laat. Prachtige sfeertekening levert het op. Personages zijn heerlijk, tempo is ideaal. Soundtrack maakt het ook helemaal af.

Dit is geen feel-good film, dit is een feel great! film

4,5*. Just Keep Living

Leuke film en leuk verhaal maar begint na een tijdje iets minder intressant.

3 sterren

Erg fijn dit. De film heeft veel elementen uit American Graffiti overgenomen en het vertaald naar de jaren 70 met een soundtrack van veel classic rock uit die periode. Geen diepgang, maar wel veel speelsheid, humor en nostalgische sfeer.

3,5*

Deze vond ik iets minder sympathiek dan pakweg Fast Times at Ridgemont High, maar toch een mooie prent waarvan de oprechte nostalgie van de maker heel de tijd voelbaar is. Voornaamste minpunt vond ik de personages: nogal saaie, vlakke typetjes eigenlijk, maar gelukkig nergens echt storend of onsympathiek. (behalve die stoner dan misschien)

De kracht van deze film zit 'm vooral in het verloop: we volgen enkele tieners gedurende een avond en nacht vol van feesten, drinken, jointen roken en aanpappen met het andere geslacht. Er is verhaalgewijs een totaal gebrek aan structuur, ontwikkeling of boodschap, iets wat kenmerkend is voor een goede tienerfilm. De nonchalance en de onbezonnenheid druipt er dan ook vanaf, vandaar dat het echt wel herkenbaar overkomt. Want ook al veranderen jeugdculturen, de mentaliteit blijft hetzelfde. Het voelt ook allemaal zeer naturel aan, Linkater is één van de weinige regisseurs in wiens films jongeren gewoon hunzelf lijken te zijn voor de camera.

Een film die vooral op een erg leuke manier een beeld schetst van 1976. Geen verhaal met een spanningsboog, maar gewoon een kijk op een bijzondere nacht voor een stel protagonisten, die in een fase van het leven zitten waar alles nog mogelijk is. Het raakte bij mij een nostalgisch snaartje en in combinatie met een setting die veel fantastische muziek met zich meebrengt is de volledige speelduur snel opgebrand. Heb me erg goed vermaakt. Er zouden meer van zulke pretentieloze films mogen zijn die als doel hebben een beeld te schetsen van een periode die voor velen onbekend is. Heeft iemand idee van een soortgelijke film die zich afspeelt in de jaren '80? Ik hoor het graag!

3,5*