PTU (2003)

wat een klotefilm echt zoooo saai en slecht

echt een asiamaniafilm voor kleuters.

2% actie 98% gelul vooral die schietpartij op het eind is zoooo slecht die twee kerels weten niet eens hoe ze een AK 47 moeten gebruiken en zo'n domme dikke lul die zijn pistool probeert te vinden.

0 sterren echt zo'n waardeloze saaie klotefilm

Geweldige To film die eigenlijk maar weinig hoeft onder te doen voor z'n meer recente films.

Visueel prachtig hoe HK by night wordt weergegeven. Lekker duister met steeds een aantal overbelichte spots in beeld. Soundtrack ook sterk, vooral tijdens keyscenes een grote meerwaarde.

En To slaagt er weer in om scenes te laten leven. Het achterliggende verhaaltje is grappig genoeg maar de film leeft veel meer binnen de afzonderlijke scenes. Deze groeien en ontwikkelen zich met zoveel sfeer dat To van mijn part echt onder de grote regisseurs gerekend mag worden.

MM vind blijkbaar van niet, maar MM zat blijkbaar ook meer op een soort van pief-poef-paf actiefilm te wachten.

Geniale filmmakerij. Dikke 4.0* en een uitgebreide review.

PTU is op visueel gebied een pareltje. De sfeer, die wordt gecreëerd door middel van de prachtige belichting in de duistere van Hong Kong, is prachtig. Maar de film is verre van een actiefilm. Het is een duistere mengeling van misdaad, drama en thriller elementen en gaat over hoe de teams de misdaad aanpakken. De verschillende groepen en karakters houden elkaar in de gaten en de misdaadbestrijders zwerven vooral wat rond. Het mist een beetje een bepaalde dynamiek, die onder meer door actiescènes had kunnen worden bewerkstelligd. Maar dat is niet wat To wilde voor deze film, helaas. Ook de score van Chung Chi Wing is vrij belabberd. De soms leuke, onlogische keuzes van To op het gebied van muziek zijn mij niet geheel vreemd, maar hier werkt de score van Chung Chi Wing duidelijk niet. Het gitaarthema is eentonig en volkomen misplaatst. Een matige film.

Stijlvol!

Het camerawerk is een lust voor het oog. En dat To zich in deze actiefilm vooral beperkt tot suggestieve actie, zonder veel wilde achtervolgingen en schietpartijen vind ik geen enkel probleem. De muziek is fijn, net zoals enkele typische, bizarre To elementen in deze film, bv. dat jochie dat diep in de avond wat met een fietsje over straat rondrijdt.

Helaas heeft de film wel één flinke tekortkoming. Een specifieke tekortkoming waar ik wel vaker tegenaan hik bij To. Hij brengt zijn personages/verhaal veel te warrig in beeld. Ik kan nauwelijks personages van elkaar onderscheiden en dan gaan ze als klap op de vuurpijl ook nog de hele tijd over elkaars bijnamen praten. Ik zag de bomen af en toe niet meer door het bos. Een 3,5*

Briljant misdaadfilmpje. Gestript van spanning en sensatie, maar met een andere troef in handen. Een geinige en verrassende set-up in het restaurant waarna de betrokken partijen in een losjes fladderend plotje langs elkaar kronkelen in de aderen van Hong Kong. Simon Yam is weer eens gezegend met een formidabele uitstraling.

Suet Lam is zelfs een schot in de roos als schlemiel die bijna de hele film de klos is. Niet dat To nu zo geïnteresseerd in het sleutelen aan personages en het uitgebreid vertellen van een verhaaltje is er ook niet bij. Hij wil voornamelijk iets laten zien. En dat doet hij met geen enkele haast en op buitengewoon sfeer- en stijlvolle wijze.

Stad en cast worden statig en zwierig onder de lens genomen en de opvallend verlaten straten zien er in het nachtlicht bloedmooi uit. De muziek start wat wankel, maar past uiteindelijk best aardig in To's semi maffe universum en de kooitjes vormen zo'n absurd, in het oog springend kleinigheidje die het nog wat extra cachet geeft.

Op dat vlak is het jongetje op het fietsje zelfs helemaal een voltreffer. Ondertussen gaat het uiteraard richting een apotheose waar To zich nog eens uitleeft in wat z'n specialisme genoemd kan worden. Alles bij elkaar mooifilmerij van de zuiverste soort en hoe het uitpakt met het verloren wapen is nog verdomd grappig ook.

Doorgaans bevallen die misdaadfilms van To me wel; hier alweer een mooi voorbeeld van knappe belichting in een nachtelijk Hong Kong. Prachtig en secuur ingekaderd vaak. Een flik verliest zijn dienstwapen nadat hij door gangleden wordt overmeesterd en de zoon van een mafiabaas wordt vermoord in een snack, wat een hele reeks gebeurtenissen triggert in eenzelfde wijk. Daarna komen al deze losse gebeurtenissen samen in een finale in ware westernstijl.

De regisseur weet echter niet veel soepelheid in het verhaal te steken, wat na verloop van tijd frustrerend wordt. De actoren blijven maar rondlopen en het dunne verhaal evolueert te traag en te krampachtig naar de climax. Na een sterk begin valt de film wat stil; een twist of een actiescène tussendoor waren voor mij meer dan welkom geweest voor wat afwisseling. Een mindere To voor mij maar visueel was dit klasse. 3* (= redelijk goed maar springt er niet uit)