Quel Maledetto Treno Blindato (1978)

Leuke low-budget oorlogsfilm uit Italië en zit vol met actie en boeiende karakters. Buiten een aantal knullige scènes met modellen van de trein en het vliegtuigje hangt er een lekkere sfeer in dit werkje. 3*

Zeer vermakelijk en stukken beter dan de gemiddelde Castellari; wat ik tot dusver van 'm zag tenminste. Hierdoor miste ik af en toe wel een beetje de sfeer die o.a. Bronx Warriors wel had (maar weer een mindere film was).

Voorlopig 3,5*

Hilarische film met heerlijke dialogen en karakters. De film loodst de kijker in volle vaart van de ene actiescène naar de andere en kent enkele onvergetelijke momenten. "Happy Days ..." '... are here again.", indeed they are!

Merkwaardig dat deze film eigenlijk alleen bekend is bij cultliefhebbers terwijl hij eigenlijk goed toegankelijk en erg entertainend is. Vrijwel direct in het begin barst de film los met veel en vooral entertainend geweld. De tocht van de vijf Amerikanen in het door nazi’s bezette Frankrijk verloopt vlot en met vele geestige en spectaculaire situaties. Enzo G. Casteralli laat precies zien wat je als kijker graag wil zien en levert zo met Quel Maledetto Treno Blindato een bescheiden meesterwerk af. Ik moet ook zeggen dat ik geloof dat de remake, Inglourious Basterds bij Tarantino in goede handen is.

Hm.. jammer. Ik was er al een beetje bang voor, maar dit soort b-films trek ik toch vrij slecht. Acteerwerk is echt ongekend zwak en dat overdreven wegspringen van de acteurs telkens als er eentje door een kogel geraakt wordt...zucht.

Echt een heerlijke Italiaanse oorlogs/pulpfilm van Castellari. Als je een beetje bekend bent met de Italiaanse pulpfilms uit de jaren '70 en '80, is dit een lust voor het oog. Goed camerawerk, een plot dat lekker doorloopt, goede regie en fantastische acteurs (Fred Williamson was al een topper in een handvol blaxploitations, maar is hier ook zeer op zijn plek).

Alles bij elkaar is Inglorious Bastards, die (behalve de titel) niets met de Tarantino film te maken heeft, precies zo'n film waar ik de laatste tijd warm voor loop. Hulde aan RTL 7 dat ze het lef hadden om dit uit te zenden. Wel jammer van de onderbrekingen!

En wat een mooie titel-sequence!

4*

Aardig vermakelijke film uit de tijd dat dit nog niet een grote cliche was

Acteerwerk is net zo slecht als de Special Effects, belabberd dus. Maar geinig is het wel.

2,5*

Zeer leuke film alleen is er waarheid in het verhaal of verzonnen.

Acteren mag dan wel niet helemaal top zijn maar rest is erg goed qua actie en camera werk.

3,5 ster

Toch wel een genietbare film die wat traag op gang komt. Ik kan me moeilijk voorstellen dat Tarantino een oorlogsfilm heeft gemaakt met zijn stijl gebasseerd op deze film, zijn versie heb ik nog niet gezien maar zal ooit wel eens aan bod komen.

Over deze versie. Een film die het over de gehele speelduur leuk houd. Nergens een echt saai moment. Ook wordt er nergens echt diep ingegaan op de 2e wereldoorlog zelf behalve die Duister die flauw van de oorlog is . Centraal staat een stel deserteurs, moordenaars en dieven die in een complot belanden tegen de Duitse krijgsmachten. Interessant gegeven, alleen vond ik dat niet altijd even goed uit de verf komen. Datzelfde geld ook voor dat neppe Duits van die vent die met hen meegaat. Ook de Duitse krijgsmachten worden een beetje afgeschilderd als slappe lullen. Erg jammer. Haalt toch wel erg veel van de geloofwaardigheid van de film af. Het eerste half uur verloopt wat stroef, en het is dan ook eventjes doorbijten, maar gaandeweg begint het steeds soepelder te lopen en wordt het met de minuut leuker. De geloofwaardigheid blijft ver te zoeken, het is gewoon een leuke film om te volgen. Acteerwerk is niet alles, en de effecten laten soms ook wat te wensen over. Niet echt hoogstaand maar zeker ook niet slecht.

3*

Erg leuke film, met alle typische elementen die je bij dit soort van Italiaanse b-films kunt verwachten.
Matig acteerwerk, wat ook nog eens wordt versterkt door de slechte dubbing, ongeloofwaardige scene's en een idioot plot vol fouten.
Kortom: HEERLIJK!
Ik heb me echt gisterenavond vermaakt en voortdurend gelachen.
Dit is het soort film, die je niet al te serieus dient te nemen.
Gewoon kijken en laat maar komen dit actiefestijn, waar bij de helden voortdurend onder vuur worden genomen en niet geraakt worden (behalve tegen het eind, want er dient ook nog de nodige heroíek in te zitten), maar zelf even op het gemak richten en doeltreffen.
Williamson was zoals we hem kennen uber cool,
maar die gast met die snor en het lange haar stal wat mij betreft de show, zeker wat zijn McQueen "homage" op de motor betreft. Hilarisch.
Conclusie: ik heb er weer een favoriet bij.

Zeker een zeven, ofwel 3,5 ster waard.

Niet zo over-the-top cult als ik had verwacht. Ik rekende op een film vol scènes zoals die met die naakte vrouwen met wapens. Vol nonsens dus. Niet dat dit een realistische film is verder.

Een groots meesterwerk kan ik er niet in ontdekken, maar het is allemaal wel ongeloofelijk vermakelijk. Ik was ook ingesteld op iets dat niet bijster goed zou zijn, wat dit waarschijnlijk beter te verteren maakte. Het script stelt natuurlijk niet veel voor, de acteurs zijn meer op uitstraling dan op talent gecast en de humor is erg slap en doet wat aan The A-Team denken, maar het belangrijkste element, de actie is gewoon heel goed in orde. Casellari's talent ligt duidelijk daar, want hij weet hoe hij een actiescène gewoon leuk en spannend in beeld moet brengen. En eigenlijk vroeg ik ook niet echt meer van hem. Ik kon er in ieder geval zeer mee lachen.
3,5*

Wel opvallend trouwens dat van het groepje bastards eigenlijk alleen de klootzak het overleefde (aangenomen dat de zwarte sterft aan zijn verwondingen). Je zou zeggen dat juist dit personage geschikt kanonnenvoer was, maar nee. Wel een van de leukere elementen bij een film als deze: raden wie er overleeft.

Vermakelijke film die helaas niet de verwachtingen in heeft gelost die ik ervan had. Vooral het eerste uur doet de film wat braaf aan en is de exploitation en de actie ver te zoeken. Wel is de sfeer prima, is de cast geweldig en is het laatste half uur op de trein prima vermaak, zoals we gewend zijn van dit type Italiaanse cinema. Toch bestaat er beter in dit hoekje van de cult cinema. De remake van Tarantino heeft trouwens een erg leuke draai aan dit gegeven gegeven. Ik had Fred Williamson er trouwens graag in gezien.

3*

Whatever the Dirty Dozen did they do it dirtier!

Ik was al benieuwd naar Quel Maledetto Treno Blindato voor Tarantino zijn versie gaf van de feiten van de 2e Wereld Oorlog. Ik was me er goed van bewust dat de films buiten de titel bijna niets gemeenschappelijk hadden en ik verwachte dus ook niet een min of meer verouderde versie van Tarantino's laatste filmhit.

Dat neemt niet weg dat de film ontzettend verouderd over komt. Het begon nochtans wel redelijk goed met de hallucinante openingscredits maar daarna zakt de film met zo'n vaart in dat ik blij was dat hij was afgelopen. Het grootste probleem is dat de Bastards helemaal niet zo Bastard zijn als de titel, hoes of plot omschrijving doet vermoeden. Zo komt de monokini vrouw met bijhorend geweer in de film maar misschien twee seconden voor. De actie op zich waar Castellari verschillende keren om word geroemd is gewoon verschrikkelijk saai. Het begint al met de good-guys die maar opzij moeten springen om aan kogels ontsnappen kunnen met hun ogen dicht de Duitsers raken. Op zich is dit niet storend maar in mijn ogen was het verschrikkelijk irriterend dat dit elke keer op dezelfde keer gebeurde. Sprong naar links/rechts en een mes pakken. Voila, weer een Duitser dood. Uitermate saai!

Iets waar de film zich nog mee had kunnen redden waren de personages. Het team bestaat uit zogezegd een aantal deserteurs/moordenaars maar dat wordt ontzettend slecht uitgewerkt. Het lijken gewoon allemaal doetjes. Uiteindelijk zijn er maar twee die de moeite waard zijn om te zien en dat zijn Nick en Canfield. Lt. Robert Yeager is ook nog in mindere mate memorabel. Als ik op Imdb kijk heb ik zelfs al geen idee meer wie Tony was en wie Berle.

Fred Williamson is cool en zorgt zonder twijfel in zijn eentje voor een ster. De manier waarop hij altijd met zijn sigaar in zijn bakkes rondloopt, machinegeweer losjes in één hand, ... Als het nu allemaal zo'n personages waren geweest. Michael Pergolani zorgt hier en daar nog voor een leukere noot en zorgt hiermee voor de halve ster extra die de film krijgt. Leuk om te zien trouwens dat Bo Svenson nog een klein rolletje had in Tarantino's Inglourious Basterds. Wel jammer dat de film gedubt werd. Waarom eigenlijk want Williamson en Svenson spreken toch goed Engels?

Toch niet wat ik er van verwacht had.

1.5*

Verwachte eerlijk gezegd een draak van een film maar na hem gezien te hebben viel hij me juist erg mee. Het verhaal was best leuk (ook regelmatig humoristisch) en de onbekende acteurs (ik kon alleen Fred Williamson) deden het ook leuk. Met name Fred Williamson en Michael Pergolani waren goed te pruimen. De actie was overigens vaak onnozel en de Duitsers gingen er wel allemaal zeer gemakkelijk aan. De scene in het water met de Duitse (naakt) vrouwen was overigens zeer komisch gevonden. Het soms overdreven en belachelijk Duits praten was ook best komisch.

Zoals hierboven ook al gezegd was deze film min of meer een combinatie van Kelly Heroes, Dirty Dozen, Where Eagles Dare en ook Force 10 from Navarone.

Deze film is overigens totaal niet te vergelijken met de Quentin Tarantino versie. Het zijn twee compleet verschillende films. Het enige wat ze gemeen hebben is dat het verhaal zich afspeelt in de 2e wereldoorlog en dat is het dan ook.

Pfff, word niet vrolijk van veel reacties van gebruikers die deze film te serieus nemen. Ongeloofwaardig: ja gelukkig. Dit is heerlijke onzinnige pulp. Echt geen idee wie zit te wachten op realisme of zelfs geloofwaardigheid bij een film als deze. Is echt het meest onzinnge commentaar dat je kunt verzinnen bij Inglorious Basterds.

Film heeft een razend tempo, veel geestige momenten en is gewoon een heerlijk avontuur, volgestopt met onzin. Doet niet veel onder voor the Dirty Dozen. Eigenlijk precies wat ik ervan verwacht en gehoopt gehad. Verder opvallend dat de versie van Tarantino niets (maar dan ook helemaal niets) met deze film heeft te maken. 4 (kleine) sterren.

De combinatie van de neger en de oudere vent die de leiding nam deden me echt aan the A-team denken

Voor de rest een verhaaltje dat langs alle kanten rammelt.
- Er wordt wel uitgelegd waarom ze niet naar Zwitserland gaan, maar ik vind die uitleg veel te zwak.
- 20 Duitsers schieten hun machinegeweren leeg op 1 ventje, die ze op 5 seconden uit zijn machinegeweer allemaal neer legt.

Voeg daar nog wat knullige foutjes aan toe:
- Een ventje dat de lucht in vliegt voor de boel ontploft
- Duitsers die met een Britse wagen rijden (Viel me gewoon op dat die Duitse legerjeep het stuur aan de andere kant had )


En in beiden zijn nog wel wat voorbeeldjes op te noemen die ik vergeten ben. In het algemeen een film die leuk en spannend is op de moment zelf, mede dankzij de actie. Maar die je na enkele dagen totaal vergeten bent.

Het liefdesverhaal is ook behoorlijk overbodig.

3,0*

Gave Italo-grindhouse met twee, tel ze.. TWEE, cult-acteurs in glansrollen!! Bo Svenson én Fred Williamson als ter dood veroordeelde deserteurs die per ongeluk in een sabotage-missie verzeild raken, kan het GAVER???!!! NEE DUS!!

Deze film werkt omdat het uitgangspunt simpel is, én ook klopt. Door een stom ongeluk raakt een groepje deserteurs verstrikt in complotten en intriges van de Duitsers, de geallieerden én het Franse verzet! Maar eigenlijk willen ze gewoon naar neutraal terrein.

Is dit een ultra-realistische docu-film a la Saving Private Ryan? Natuurlijk niet! Kloppen de uniformen met de helmen en de schoenen, who cares?? Zijn alle karabijnen wel authentiek? Feh! Dit is een jaren '70 exploitatie film van het zuiverste water. Whatever the Dirty Dozen did, They do It Dirtier!! En zó is het. Fred Williamson is in z'n element. Bo Svenson is ultra-cool als Sgt. Yaeger. Als je een play-by-play van de Tweede Wereldoorlog verwacht, is deze film niet voor jou. Als je lekker wilt genieten van een knotsgekke Italiaanse rip-off van the Dirty Dozen, dan zit je hier goed! Bril-jant!

nb, de zgn. 'remake' Inglourious Basterds' van Quentin Tarantino heeft hier niets mee te maken. Anders dan de knullig verbasterde naam is van dit verhaal niets in die film overgenomen..

Met de B van Bastards.

Zoals de pulpmeester graag zijn mosterdsoep drinkt en dus ook titeltjes jat. Noem het een ode.

Leuk filmpje om alle verkeerde redenen. Vooral de dubs werken op de lachspieren. Alsmede de idiote verwikkelingen. Het grote voordeel van het zanderig verhaaltje is de mate van onvoorspelbaarheid. Tevens zijn Svenson en The Boss Nigger best okee.

Wat vooral opvalt is het puike camerawerk. Maar als tegen het einde de actie-scenès wel heel erg letterlijk herhaald worden en het treinstation iets te overduidelijk van Märklin blijkt te zijn, besef je je wederom met exploitation te maken te hebben.

Het maakt allemaal niet zoveel uit. De anderhalf uur vliegt voorbij en de humor heerst.

Redelijk.

Zeer vermakelijk pulp,

Tijdje geleden tegenaan gelopen in de Van Leest. Maar is opgezocht op MM. En eergister toch maar gekocht voor die 5 euro. Het was inmiddels al weer laat en zocht een lichtverteerbaar filmpje omdat ik niet helemaal fit meer was. En mijn keuze viel al snel op deze.

Even snel één dingetje uit de lucht halen. Film heeft weinig te maken met de versie van QT op de gevangenen na en WOII. Desalniettemin is dit gewoon een erg leuke film.

Svenson en Williamson zijn erg leuk gecast. De hele cast is trouwens wel in orde. Niks bijzonders maar gewoon oké. Het plot springt wat van de hak op de tak. Met een vleugje romantiek die in het strijdgewoel ontstaat. Geen karakter uitdieping, gewoon de trekker overhalen. De actie is dan ook erg goed.

Mijn eerste Castellari en ik ben aangenaam verrast. Hij brengt het heel leuk met wat slomo's en innovatief camerawerk. De leuke dansjes en het miniature station maken dit toch geen hoogstaande film. Maar het is wel lachen. En als we dan ook nog een motervlucht scene à la Steve McQueen voorgeschoteld krijgen is het helemaal compleet. De film heeft dan ook een razend tempo. En na anderhalf uur was het spektakel weer voorbij.

Ruimschootse 3.5* Voor deze vermakelijke pulp.

Veel betere dan dat ik van tevoren had ingeschat en lekker fout! Deed mij inderdaad ook denken aan The A-team!

Maar toch best vermakelijk en zeer goed uit te zitten. Wel een wat abrupt einde.

Best vermakelijk hoor, maar het niveau lag helaas niet erg hoog. Redelijke pulp dus, het zijn dan ook vooral de personages die voor een aantal glimlachen zorgen. Ook hangt er wel een prettig sfeertje door de film. Acteerprestaties waren best wel fout, maar wel leuk. Zoals ik al zij is dit vermakelijke pulp, waar het niveau zeker niet erg hoog lang. Redelijk, 2,5*

Lekker fout B-filmpje dit en leuker dan ik van tevoren verwacht had.

Het verhaaltje is lekker onzinnig en zit vol plotgaten, maar dat mag de pret niet drukken, want de film neemt zichzelf gelukkig niet al te serieus. Het is erg leuk om Fred Williamson weer eens tegen te komen in een film, iemand die ik in From Dusk Till Dawn echt erg cool vond overkomen. Samen met die grappige snorremans zorgt hij toch wel voor de meeste humor in deze film.

De film heeft geen groot budget en dat ik af en toe best te zien. Soms oogt het allemaal wel erg amateuristisch, maar aan de andere kant heeft dat in deze film ook wel zijn charme. Het keek allemaal lekker weg en verveelde geen moment. Tarantino heeft de naam van deze film voor zijn film gebruikt, maar verder komt er eigenlijk nauwelijks iets uit deze film vandaan. Geinig.

3,0*

In 2009 kwam The Inglorious Bastards van QT uit. Zijn hommage aan de Italiaanse oorlogsfilms. Van deze film leende hij dan ook de titel. En tjonge wat een heerlijke B-film is dit! Het verhaal is simpel en stelt weinig voor. Het is vooral nodig om een uurtje los te kunnen gaan met veel schietpartijen en zwaar aangedikte personages, en zelfs een vleugje naakt. Maar vooral veel lol. Er zijn genoeg dingen te zien die knullig of zelfs niet kloppen maar dat is bij deze film ook niet de essentie. Nee, de film moet amuseren en dat doet hij. Er hangt een heerlijke sfeer en in sneltreinvaart vliegen de kogels, Oneliners en grappen je om te oren.

Zeker een leuke film. Meer dan vermaakt hiermee. Het is echt een film die leunt op komische momenten en de karakters. Die zijn gewon echt te cool voor woorden. Op het begin zit er ook een lekker muziekje in zoals het hoort bij een Italiaanse film.
Verder komen er genoeg heerlijke pulp-momenten langs. (bv die schietende naakte Duitse vrouwen)
Qua praktische effecten zat het ook wel oké, vond ik.

Pulp van de bovenste plank. Fouter dan fout bij tijden en wijlen, en normale karakters komen niet in deze film voor. Veel fouten en dingen over the top, desondanks heeft het allemaal zeker een bepaalde sfeer en charme. Vooral alles niet te serieus nemen en leuk om een keer te zien. En dan het einde, hoog Thunderbirds gehalte, tenminste wanneer ik een ontploffende maquette zie denk ik altijd 'Thunderbirds are go!'