Tron (1982)

Vond dit eigenlijk wel wat hebben.

Een soort Star Wars for geeks. De dialogen zijn hilarisch (can I merge with this memory), de jokes erg flauw maar toch best grappig (dat bitje onder andere) en het verhaaltje erg dubieus.

Maar vooral visueel viel deze film me erg mee. Meer dan twintig jaar oud, maar omdat er sindsdien niks gelijkaardigs verschenen is nog steeds redelijk fris vond ik. T uurlijk is het wat campy geworden, maar het ziet er toch best speciaal uit, met enkele erg leuke effecten. Deed me trouwens ook vaak aan Rez denken, vooral Master Control zelf dan. Leek erg op een end-of-level boss van dat spel.

Doe daarbij een MC die geweldig klinkt, veel hilarisch gedoe, en ik heb me eigenlijk erg goed vermaakt. Meer dan 3.5* is wat overdreven, maar erg fijn filmpje.

PS: Heb wel een remastered edition gezien, of iets dergelijks. Enig idee of dit wat uitmaakt ?

Uiterst aparte film die zich vandaag nog steeds onderscheidt omwille van de quasi ongeëvenaarde visuele stijl. Alhoewel de mogelijkheden met CGI op dit moment ongetwijfeld verder reiken, blijft Tron meer dan 25 jaar later nog steeds geloofwaardig in z'n design. De kunstmatige graphics vormen een combinatie van futuristische en kubistische landschappen, gehuld in fluorescerende kleuren. Flitsende vectorlijnen die sporadisch fel door het beeld bewegen en kaleidoscopische figuren creëren zorgen voor een eigenaardige, psychedelische dynamiek. Kortom, de visioniare beeldvorming was z'n tijd ver vooruit en slaagt erin om een virtuele wereld te scheppen die je zo naast The Matrix en Avalon kan plaatsen. Alleen spijtig dat de soundtrack niet altijd mee wil. Die epische concertmuziek fuseert langs geen kanten met de kunstmatige/elektronische look van Tron. Hoever men dus ook vooruit stond op visueel vlak, zo ver hinkte men achterop op het gebied van integratie tussen beeld en geluid.

Naast Tron zijn er nog enkele films die handelen over de fusie van twee werelden, waarin handelingen in wereld x effect hebben op gebeurtenissen in wereld y. Ik denk dan vooral aan recentere films als The Matrix, Avalon en in mindere mate ook Ghost in the Shell. Hoewel de visuals en het idee "echte wereld vs. virtuele wereld" sterke parallelen vertonen, zie je in bovengenoemde films een filosofische insteek waar in Tron hoegenaamd geen sprake van is. Het uitgangspunt in Tron is doodeenvoudig: een gehaaide zakenman steelt de geschreven spelontwerpen van een briljante computerprogrammeur. Die wil zijn geesteskindjes terug, inclusief het geld dat hij hiermee heeft misgelopen, en hiervoor moet hij met behulp van enkele computervrienden de digitale wereld in om zijn broncodes terug te vinden. Straight forward en verder geen franjes, maar voor mensen die een hekel hebben aan vaag filosofisch gewauwel zoals in pakweg Avalon en The Matrix, is dit natuurlijk een hindernis minder.

Of je dit nu een goeie film vindt of niet, zal wat afhangen van je filmvoorkeur. Tron is niet meteen in een genre te vangen omdat wat hier getoond wordt uniek en tot op heden (bij mijn weten althans) ongeëvenaard is. Maar precies daarom is Tron het kijken waard.

WTF?

Damn was deze film even lelijk. Hoewel het raar klinkt is dat ook wel weer wat de film een beetje red van een extreme ondergang. De look wist me dan ook een lange tijd doen staren van verbazing en lachen om de belachelijke scènes. Helaas miste ik een beetje de humor en duurde de film voor mij ook te lang.

Het einde is dan wel weer geestig doordat ik aan South Park moest denken door Master Control Program. Dat was net als Caddyshack laatst, vooral leuk bij dit soort films.

Maar verder dan 2 sterren kom ik toch niet.

Lang geleden dat ik deze zag. Destijds was ik helemaal onder de indruk van de beelden, omdat dat toen nog nooit gedaan was. Deze film is dus uniek en een geslaagd experiment. De Lightcycle scène was me nog het meest bijgebleven.

Bij herziening toch wel wat minder onder de indruk, dat komt met name door de effecten die we tegenwoordig te zien krijgen en dan ziet dit er natuurlijk niet zo heel spectaculair meer uit. Toch hebben de beelden nog wel iets, en ziet het er soms nog leuk uit. Zoals vaker hier aangegeven voelen de dialogen wel wat gedateerd aan, en komt het acteerwerk ook niet helemaal goed uit de verf. Wordt voor mijn gevoel ook heel weinig uitleg gegeven over de wereld waarin hetgeen zich afspeelt en bijzaken. Erg jammer, bij een film als deze was dat voor mijn gevoel wel wat nodig geweest. Dat had net dat beetje meer diepgang kunnen geven. Nu zijn het gewoon wat losse flarden van momenten aanelkaar met een flinterdun verhaaltje. Leuk vermaak, maar meer ook niet.

3*

Tron staat te boek als de film die CGI introduceerde bij het grote publiek, en deze combineerde met live action. Een klassieker dus, en eentje dat gewoon gezien moest worden.

Uiteraard zijn deze effectjes ondertussen hopeloos gedateerd, toch mag het geheel er best wezen. De simplistische setdesigns en robots zijn dan ook bij momenten knap vormgegeven. De glimlach was echter nooit ver weg.

Het verhaaltje stelt niet al teveel voor, maar het tempo zit wel goed, dus vervelen doet de film nergens. Bridges was bovendien ook best komisch.

2.5*

Ik sluit me aan bij gotti; het is de enige film uit die tijd die ik ken die zo'n neon-achtige futuristische look heeft. Zeer innoverende beelden toen, en ik vind het nu nog erg goed gedaan allemaal. Stel je dus voor in 1982 : verouderd wil nog niet zeggen slecht. Tron is ook een uitbeelding van hoe een computer werkt. Het verhaal mag dan wel dun zijn, dit is een film die je eerst en vooral bekijkt voor de visuals.

Leuk.

Even een trip down memory-lane. Al moet ik na zo een film oppassen dat ik niet te veel compu-thermen ga bezigen.

Altijd fijn die Warner, maar had Frank Buck, Tron himself notabene, pas laat herkend. Bridges is cool.

Ook visueel gezien is e.e.a. een feestje. Titels als Zaxxon schoten door mijn hoofd. Nog even de hoop gevestigd op de gedachte of ik dan niet heel misschien ergens een C64 heb staan, of desnoods de ZX-Spectrum. Tevergeefs. Heerlijk hoe een film je de verleden tijd kan laten proeven.

Het verhaal heeft weinig om het lijf, maar de film is vermakelijk en kent een lekker tempo. En ja, bijna 30 jaar later komt het vervolg. In 3D nog wel. Dat soort geintjes kan ik wel hebben. Vandaar misschien de digitale restauratie van mijn DVD? Goed gedaan overigens. Kijkt een stuk lekkerder dan de videoband.

Tsja, ik heb me er wel mee vermaakt, ondanks alle onzin.

Goed.

A world inside the computer where man has never been. Never before now

De poster van Tron kwam me voor het eerst onder ogen dankzij de serie Chuck die ik nu al een tijd volg. Het hoofdpersonage, Chuck dus, staat helemaal zot van deze film en heeft een poster in zijn kamer hangen, samen met Dune. Nu is dat één van de meest sfeervolle posters die ik ooit heb gezien dus heb ik de film gisteren maar via de alternatieve wegen binnengehaald en meteen gekeken.

Wanneer ik eigenlijk een poster zie hangen in een serie of een film die ik goed vind dan moet ik die betreffende film zien. Ik weet niet waarom maar het is een tic die ik heb omdat ik in mijn hoofd heb gestoken dat wanneer een maker de poster in zijn serie/film stopt dan wordt dat gedaan als eerbetoon en dan moet ik gewoon weten waarom iemand dat zo'n goede film vind. Dit werkt alleen als de maker niets heeft te maken met de film waarover het gaat want als Michael Bay in een van zijn films de poster van Bad Boys hangt dan kan me dat nu echt niets schelen. Soit, ik ben aan het afdwalen dus we gaan terug naar Tron. Voor velen is dit jeugdsentiment maar gezien ik pas over 9 jaar bij de release van de film ter wereld ging komen gaat die vlieger voor mij niet op. Dat neemt niet weg dat ik kan genieten van dit soort cheesy films. Want geef nu toe, Tron is in alle opzichten een heerlijk jaren '80 filmpje. De effecten voelen dan ook ouderwets aan maar tegelijkertijd ook ontzettend verfrissend. Het kan zijn dat ik de bal ernaast sla maar ik ken geen enkele andere film die dit soort animatie (?) techniek gebruikt. Het zag er in ieder geval wel amusant uit met maar één nadeel. Ik had soms echt moeite met te herkennen wie er nu eigenlijk in beeld was. De helft van de tijd kon ik dan ook het onderscheid tussen Tron en Flynn niet maken en dat stoorde me wel. De visuele gimmick begon me het einde ook wel wat te storen dus het had misschien wel wat beter geweest mocht de film een tiental minuutjes korter geweest.

Qua verhaal was Tron verfrissend. Deze keer geen filosofische vraagstukken waar we de laatste mee overspoeld worden maar gewoon een effectief verhaal over een geniale programmeur die wraak wilt. Geen idee of het er iets mee heeft te maken maar ik studeer zelf ook Informatica Beheer dus ik heb sowieso al wel een zwak voor dit soort zaken. In ieder geval zat Tron wel vol met een aantal leuke vondsten zoals de gevechten doorheen de film, deed me zelfs wat denken aan Lacrosse, maar ook qua personages is het allemaal leuk gevonden. Eigenlijk is heel het idee achter Tron wel origineel te noemen maar ik hoop dat de nieuwe Tron hier zich niet teveel op baseert maar juist net zo vernieuwend als deze wilt zijn. Ik zei het hierboven al, ik had echt last om de personages uit elkaar te houden. Ik verschiet er dan ook niet van dat ik de geweldige Jeff Bridges niet heb herkend. Daar staat dan wel tegenover dat ik hem eigenlijk alleen echt goed ken van zijn rollen in The Big Lebowski, The Men Who Stare at Goats, Iron Man, ... In ieder geval, hij speelt wel leuk. Net zoals de rest van de cast eigenlijk maar de film moet het vooral toch hebben van zijn visuele, vernieuwende kracht.

Dit is weer zo'n soort film waar ik de DVD van moet hebben. Het voelt allemaal soms ouderwets aan maar toch kon ik echt genieten van de sfeer die doorheen heel de film zit. Het verhaal is ook amusant maar de film heeft het vooral toch van zijn effecten maar dat is niet erg. Ik kijk uit naar het vervolg.

4*

Was een typische jaren 80 film. Al waren de graphics en de computerwereld locaties toch wel erg goed gemaakt voor een jaren 80 film en in het begin is het even denken: was het in begin jaren 80 zo vooruit gegaan met de computertechniek? Verder was het van begin tot eind wel een bijzondere lust voor de ogen en ik meen dat dit ook nog een concurent van Blade Runner kan zijn. De film speelt zich ook echt 80% af in een computer dat ook heel netjes is nagemaakt. De voortuigen en de karige zwarte achtergrond met veel kleur enz. Over het acteerwerk was ik ook zeer te spreken. Gewoon een zeer vermakelijk filmpje met een avontuur in de computer zelf. Ik kijk ook al uit naar Legacy.

3,5*

Een zeer matige film.

Qua style en special effects zit het helemaal goed.

Ja, de computer graphics zijn gedateerd. Enorm gedateerd, maar het speelt zich ook af in 1982 en toen zagen games er heel anders uit dan nu. Daarnaast is die neon style heel gaaf gevonden en gebruikt.

Betreft de cinematografie is het soms om te huilen.

De scene waarin Jeff Bridges en zijn ex het gebouw binnenloopt, Bridges opeens om een hoekje gaat staan en vervolgens zijn ex laat schrikken is enorm duf en totaal niet overtuigend neer gezet. Grotendeels is dat te wijten aan de camera die gewoon maar is neergezet.

Het verhaal, wat misschien bij zaak is bij een dergelijke special effects gedreven film maar ik hang er toch wat waarde aan, stelt niks voor. Er zitten wel aardige ideeën in, maar nergens worden die goed uitgewerkt. Het gaat puur om de special effects en misschien ook de actie scenes, hoewel ik die persoonlijk erg saai vond.

Het verhaal miste ook urgentie en spanning, maar dat is niet geheel aan het verhaal te wijten maar ook voor een groot deel aan de regisseur.

Naar het vervolg die later dit jaar uitkomt ben ik benieuwd. Want er zitten hier leuke ideeën in en de visuele style spreekt mij erg aan.

Supervette, superstijlvolle film die het tegenwoordig toch een beetje moet hebben van zijn campyness - dat verhaal bijvoorbeeld, dat kan echt niet meer. De vormgeving is wel erg tof en lijkt vaak niet helemaal te kloppen, wat het des te toffer maakt allemaal; voor het overige stelt het allemaal niet zoveel voor natuurlijk. Wel een leuke rol van Bridges en ook de supercomputer is leuk, leuk eindgevecht. Wel jammer dat de muziek ontzettend slecht is en je na een uur die TRON-wereld ook wel weer gezien hebt. Maar toch: toffe film.

3,5*

Ik heb de omgekeerde weg gevolgd en eerst Tron: Legacy gezien voordat ik het originele ging kijken.

Toch een lichte teleurstelling, dat komt vooral door de gedateerdheid van de film. Snap best dat dit vroeger mooi en modern was, maar ik kan hier weinig mee. Je zit gewoon de hele film naar een soort van verouderd Playstation spelletje te kijken qua special effects(en dat is wel knap voor 1982), maar het helpt niet om de film realistisch aan te doen voelen. Als ik die vliegende Arc de Triomphen op het scherm zie kan ik me niet inbeelden dat daar poppetjes in zitten. Dieptepunt is wel dat Pacman gebeuren op de achtergrond bij Sark. Je ziet gewoon letterlijk Pacman op dat ronde scherm wat een kaart van die wereld moet voorstellen Ik weet niet of het als grap bedoeld is, maar ik vind het wel een beetje cheap overkomen.

Soms is het nog wel verrassend fris, dat dan wel weer. Zo vond ik die eerste game die Bridges speelde wel geinig en leuk eruit zien. Ook waren de kleinere ruimtes wel leuk vormgegeven. Erg wisselvallig die special effects dus.

Ik was blij dat ik het vervolg eerst heb gezien, want anders zou ik geen hol snappen van deze film. De introductie is gewoon veel en veelste vaag. Na een tijdje wordt er iets meer uitgelegd, maar met deel 2 in het achterhoofd is het net allemaal wat fijner kijken hier.

Tron is gelukkig wel een vlotte film verder, hapt nog wel aardig weg en bevat niet al teveel sentimentjes die de film langdradig maken. Maar ik ben zeker blij met deel 2, Tron zoals het er echt uit hoort te zien eigenlijk.

Redelijk

2,5*

Dit was in 1982 vast baanbrekend en bijzonder, maar anno 2011 kan dit echt niet meer.

Omdat ik Tron: Legacy wilde kijken, ben ik eerst maar deze voorganger gaan proberen.

Ik denk dat deze Tron tegenwoordig alleen nog prettig kijkbaar is als deze film nostalgie opwekt bij bijvoorbeeld de wat oudere kijker. Ik krijg nostalgische gevoelens als ik Super Mario World speel op een oude NES of SNES en terugdenk aan de fun die ik daar 20 jaar vroeger mee had. Maar ik heb de film Tron nooit gezien en dus doet het me ook niet zo veel.

Het concept is leuk, zeker als je beseft dat dit in 1982 is gemaakt, een tijd waarin het hele computertijdperk pas net van de grond ging komen. De film ziet eruit als een arcadegame van een aantal decennia terug. Sommige effecten waren best aardig (de motorrace achtervolging was best oke), maar het meeste was zeer gedateerd.

Nou is dat niet mijn enige klacht. Het plot wist me ook niet zo te boeien. Jeff Bridges deed het aardig, maar daardoor werd het niet boeiender. Master Control kwam wat lachwekkend over hehe. Ik had moeite om het hele plot serieus te nemen. Maargoed, 29 jaar na dato zal dit best anders zijn.

2*

Herziening en nu in combinatie met Legacy. Stijltje blijft erg retro maar vergeleken met zijn moderne counterpart is dit toch wel erg slecht. Die rasterlijnen ook . Qua design was dit in de jaren 80 pretty cool, dat geloof ik graag. Al worstel ik wat met de gedateerdheid en eigenlijk is deze film gewoon 25 jaar te vroeg gemaakt. Legacy komt dus als geroepen. De Tron lore is meer dan aardig, al is dat stukken beter uitgewerkt in het tweede deel. De design blijft one of a kind maar eigenlijk is het wel behoorlijk lelijk. Herziening valt dus nogal tegen maar dat heeft alles te maken met het feit dat ik nu Legacy ook gezien heb. Fijn concept maar veel te vroeg gemaakt.

Damn. Ook maar even gezien voordat ik me aan 'TRON: Legacy' gewaagd heb. Vond dit niet altijd even boeiend. De film heeft best wat charme, met die ''goedkope'' / oude computerbeelden en de acteurs die daar ingefrommeld zijn, maar dat duurt even en dan is dat ook afgelopen.

Want ik vond dit gewoon niet echt interessant meer na een tijdje. Best een paar leuke scénes en wat vondsten voor de tijd waarin de film gemaakt is en leuk om gezien te hebben voor 'Legacy', maar dit zou ik niet snel nog een keer opzetten. De tand des tijds is helaas niet doorstaan.

Op blu-ray gezien, was mijn tweede kennismaking met de film. Ooit in de jaren '80 op video bekeken, toen vond ik het allemaal al gedateerd aandoen en matig in elkaar zitten. Dat vond ik nu weer, helaas. De structuur van de film is ongelukkig bedacht; direct in het begin zit je al in de wereld van de computer, met die malle outfits, abstracte decors en rare kleurtjes. Het zou wellicht beter gewerkt hebben wanneer je als kijker langzaam wordt geïntroduceerd in die wereld. Spannender ook waarschijnlijk. Het blijft natuurlijk een revolutionaire film, maar qua entertainment is het behelpen. Tegen het einde wordt alles ook erg langdradig. Op blu-ray ziet één en ander er nog wel oké uit, maar visueel is de film zelden indrukwekkend. Zoals het gezegde gaat: you can't polish a turd.

Ach ja, toch leuk dat zo'n (schijnbare) klassieker door het recente vervolg nog eens door het grote publiek, mij incluis, opgepikt wordt. Helaas is het bij nader inzien allemaal niet zoveel soeps, de oude effecten zijn geweldig maar het verhaaltje verzandt vrij snel in een standaard good vs evil plotje dat niet alleen gedateerd (niet zo erg), maar ook wat langdradig aanvoelt. Had eigenlijk best in het vergeten hoekje van de videotheek mogen blijven staan.

Een nipte 2*.

Matige film waarin een computerprogrammeur getransporteerd wordt in een computer. De film begint wel aardig, maar eenmaal in de computerwereld wordt het verhaal nogal eentonig en saai. De special effects zijn wellicht flink verouderd, maar visueel gezien is het erg strak en de film heeft een unieke look gekregen hierdoor.

TRON moest bezinken als pulp in een trappist, maar kwam na geruime tijd smakelijker dan ooit tevoren bovendrijven. Een heerlijk tripje doorheen een computer mainframe. Extreem. De gecreëerde omgevingen, kleurenfilters en alle vormen van obstakels waren blits voor die tijd en thans charmant gedateerd. Samen met een formidabele Warner, geweldige geluidseffecten en het altijd ontspannen en geestige verhaaltje goed voor een dikke voldoende.

3,50

'k wist eigenlijk totaal niet waarover het verhaal zou gaan, maar 'k had al eens een paar fragmenten er van gezien.

Het was wel even wennen om in het verhaal te komen, zeker anno 2010, nu computers totaal anders werken dan dat men in de jaren tachtig dacht. Zo zijn bestanden en bits levende wezens, dus het komt wel wat vreemd over. Nu, eenmaal je de klik hebt gemaakt viel het eigenlijk wel mee.

Visueel is het een erg bijzondere film geworden, die er zeker uitspringt. De figuren hebben fluo pakjes aan, maar het komt wel niet zo schreeuwerig over als bv de tweede en derde Batmanfilm. Het is ook een soort mengeling geworden van live action en animatie. Desondanks dat de film dus uit de jaren tachtig komt, kwam het niet echt gedateerd over, eerder een speciale stijl.

Het verhaal wist wel te entertainen en de volledige speelduur te boeien. Voor de rest deed de cast het niet slecht.

'k vond het wel de moeite om eens gezien te hebben. Het is zeker geen standaard film geworden.

Onlangs heb ik bij vrienden Tron: Legacy gezien en ik kon toch niet anders dan concluderen dat ik meer achtergrond informatie nodig heb om deze film goed te kunnen beoordelen. Tron bleek op Blu-Ray niet al te duur, dus de koop geschiedde vrij rap. Allereerst wil ik toch zeggen dat ik me heel goed kan voorstellen dat deze film in 1982 een zelfde ervaring zou opleveren bij de meeste mensen als Jurassic Park bij mij deed qua special effects. Natuurlijk ziet het er nu verouderd uit, maar de kunde en charme zit er nog steeds zo overduidelijk zichtbaar in, dat ik alsnog bijzonder onder de indruk was. Daarnaast ben ik nu ook blij weer een referentie in South Park te begrijpen (mensen die Jewbilee gezien hebben begrijpen wat ik bedoel).

Het verhaal is redelijk standaard scifi, maar verveelt in ieder geval nergens. Daar komt ook bij dat zowel Bridges als Boxleitner (fijn hem ook eens in een bekende film te zien ipv Asylum zooi) en Warner behoorlijk goed acteren in de bizarre pakjes die ze moeten dragen. De film duurt daarnaast ook absoluut niet te lang, wat ervoor zorgt dat er praktisch geen verveelmomenten in zitten. Waar ik wat minder over te spreken ben is echter wel de soundtrack, die is erg mak voor een spektakel als dit.

Vetter dan Legacy in elk opzicht; Legacy was in feite een mindere remake van dit origineel, alleen met Flynn's zoon in de hoofdrol.

Vandaag de dag is het niet zo moeilijk om visueel overrompelende films uit een computer te toveren, maar bij Tron vroeg ik me soms echt even af hoe ze het gedaan hebben. Visueel heb ik zelden zo'n mooie film gezien. Ik wiol eigenlijk de extra's niet bekijken om de magie in stand te houden

Jeff Bridges is geweldig leuk als Flynn, die in veel opzichten niet heel ver af staat van the Dude qua gedrag. de rest van de cast is ook goed, en David Warner geeft het geheel wat klasse mee.

De film was in 1982 ongetwijfeld zijn tijd vooruit. Als er toch eens games als bestonden! Af en toe was het technische jargon een beetje te veel van het goede, maar het klonk in elk geval wel goed. de muziek verschilde echt tussen de echte en de virtuele wereld. Vette 80's soundtrack weer!

Ah, 80's sci-fi en horror blijft toch ongeëvenaard, en dit is een heel fraaie...

Vooral leuk uit nostalgisch oogpunt.

Deed me nostalgisch terugblikken naar de tijd waarin computerspelletjes op arcade en zgn. homecomputers nog lekker overzichtelijk waren, met simpele lijnen en sprites (de objecten).

Ook die simpele geluidjes erbij, die nu misschien wat lachwekkend zijn.

Er wordt een merkwaardige fantasywereld getoond, die met moeite te volgen is. De logica is tamelijk bizar, althans in ieder geval voor mij.

Jeff Bridges vind ik altijd een sympathieke acteur. Hier hoeft hij niet zoveel te doen behalve meegaan in de logica en fanatiek vechten voor het goede doel.

Gedateerd. Binnen tien jaar waren de computereffecten alweer zwaar achterhaalt en dan blijft er opeens bar weinig over: een slecht, uitgekauwd verhaal met bordkartonnen stereotypen.

Vond dit toch wel erg leuk. Een vermakelijke berg nonsens met een fraaie, supercheesy aankleding. De film is uiteraard verouderd qua SFX, maar het stijltje vind ik eigenlijk wel erg knap gedaan. Door de setting is het ook wel te vergeven dat de effecten 30 jaar oud zijn, en het weet met zijn 80s-charme de film overeind te houden.

Verder een hoop redelijk 'spectaculaire' doch houterige actiescenes in een totaal onzinnig verhaaltje, met links en rechts wat leuke onliners ('Oh my User!' ), veel lollige bliepjes en een lekkere korte speelduur. Kan me niet voorstellen dat dat gelikte van de remake me beter gaat bevallen. Dit lijkt me allemaal veel iconischer.

3.5*

"Bitbrain!"

Goede film. Ongebruikelijke Ron Miller-productie maar zeker niet minder.

Ik vond de effecten zeker niet slecht. Voor de tweede film met CGI-effecten (The Wrath of Kahn was eerder) is het al zeker niet slecht. Ik vind het persoonlijk een erg mooi charme hebben en kan deze stijl zeker waarderen. Mocht je het nep of knullig vinden? Bedenk dan dat het allemaal in een computer en/of game zit dus hoort het zo. Daarbij waren de Games in die tijd gewoon plat en dus zijn deze veel moderner. Als je het vergelijkt met de CGI-effecten van The Black Cauldron (die zijn namelijk door de zelfde mensen gemaakt) zijn deze wel aardig wat minder.

Voor die tijd ook best wel modern dat men termen als Bits of Megabyte ect gebruikt. En "Bitbrain!" dan! Hilarisch.

De muziek van Wendy Carlos is erg goed en Episch. Er is erg goed geacteerd, iets beter dan in The Black Hole. Het verhaal is ook erg goed en best wel origineel.

Erg goede en vermakelijke film.

Onzinnig avontuur als computerspel (of in, het is maar hoe je het wil noemen), echter is het visueel een spektakel van jewelste. Mag zeker een mijlpaal genoemd worden wat toentertijd geflikt werd met computeranimatie. Mooie stijl dus, maar verder had dit (evenals de sequel uit 2010) veel beter uitgewerkt kunnen worden.

Het verhaal van Tron is nogal weinig, de aandacht gaat dan ook naar het gebruik van effecten. Te bedenken dat anno 1982 de film niet genomineerd werd voor de Academy Awards omdat de effecten met de computer gedaan werden, en dat beschouwd werd als vals spelen. Het was nog even wennen aan deze nieuwigheid. Er zijn in de jaren '80 en '90 veel stappen gezet met special effects en meestal met de nodige beginnersfouten. Al zijn films als Terminator 2 of Jurassic Park zeker uitzonderingen. Tron gaat zelfs nog helemaal verder, want we spreken al niet meer over een effectje hier en daar maar een hele film die zo opgesteld is. Niet allemaal met de computer misschien, maar wel geheel in een sfeertje van computer met kleurrijke effecten.

Ik ben wel vertrouwd met computer, maar absoluut geen gamespeler. Het is wat de voorloper van Wreck it Ralph, waar ik met wat geluk enkele verwijzingen van mee had. Tron is wel een pak creatiever en origineler. Een film die verder ook weinig soortgenoten kent. Matrix misschien? In elk geval wel mooi gemaakt. Anno 2015 zijn de effecten nog niet zo erg verouderd. Maar door het budget en de kostprijs van effecten, kan nu wel veel meer. Zeker dus niet helemaal gedateerd. Een mooie cultfilm dus waar je van moet houden.

Pff.. wat een zwakke film. Vooral het script is heel slecht. De film is redelijk technisch en interesseerde me geen moer. De dialogen zijn vreselijk oninteressant net als de personages die zo eendimensionaal zijn. Het idee klonk wel leuk maar de uitwerking is dat verre van.

En het is niet dat ik de effecten zo slecht vond, het had wel iets maar het gaat enorm vervelen ook al is de film niet eens zo lang. Neon is tegenwoordig weer in dus het ziet er niet eens echt gedateerd uit. Geen idee of ik de sequel ga zien, misschien even proberen.

Een zwak en dun plot en een minstens zo zwakke uitwerking. Geen enkel ook maar enigszins interessant personage en op visueel gebied ook nog eens behoorlijk gedateerd.