Ye Yan (2006)

Zeker goed.

De film wint vooral terrein door het allemaal iets subtieler te brengen dan gebruikelijk is in dit soort films. Dat geeft de film wel een lager tempo dan een Hero of Flying maar doordat Feng weet hoe je sfeer moet geven aan scènes verveelde ik me zelden. In het midden ongeveer mocht de sneeuw scène wel wat langer duren alleen. Ik had al zo een gevoel dat er een sneeuw sequence in zou zitten, dat scoort altijd erg goed bij mij. Ook prachtig was de zelfmoord scène, en dat heerlijke bijna eindshot wanneer je een top shot krijgt en je iedereen dood ziet liggen behalve Ziyi Erg fijn allemaal.

4 mooie sterren. Even kijken wat Curse of the Golden Flower gaat worden.

De Chinese cinema staat flink in de steigers,

De laatste jaren exploiteert men steeds meer films vanuit dit land en niet geheel onterecht. Daar waar ik sommige Chinese dramafilms soms nog wat te duf vond ogen, heb ik toch al wat mooie dramafilms gezien. De meeste sier maakt China voor mij momenteel echter met zijn vechtfilms.

The Banquet meet zich een eigen tempo aan. De film opent met een voorstelling die niet zou misstaan op het toneel. Ritmisch bewegen speciaal uitgedoste mensen met maskers op de klanken van kunstzinnige muziek in hun zelfgebouwde, groots opgezette amfitheater, verscholen in het bos. Maar herkenbaar aan een groots, uitstekend, houten voorwerp dat wat weg heeft van zowel een skischans als een half - pipe.

De film schikt zich onder het genre actiefilm. Al moet de film het niet hebben van pure, onophoudelijke actie. Maar als er wat actie om de hoek komt kijken dan ziet hij er strak uit. De gevechten ogen allesbehalve houterig en vooraf weet je niet hoe een gevecht nou af zal lopen. Deze onvoorspelbaarheid voegt veel toe aan de choreografie van de gevechten omdat het niet zo is dat 1 persoon zich eventjes door een massa mensen heen vecht. Elke slag kan een doodslag betekenen. Misschien dat iedereen zich daarom lenig en moedig verzet en zich niet willoos en telkens volgens dezelfde manier naar de slachtbank laat leiden. Een aantal prachtige scenes gezien: de martelscene, personages die vanuit het water opdoemen en vanuit de sneeuw. De frequentie hiervan mocht nog wel wat hoger zijn.

Het verhaal zelf over de troonopvolging is niet bijzonder, maar dat wordt allemaal gecompenseerd dankzij infiltraties van veel toneelvoorstellingen, passende muziek, sfeervol camerawerk die aandacht besteedt aan de composities van de ruimtes ( zo probeert men duidelijk het overzicht te bewaren ) en een fraai uitgewerkt liefdesverhaal die zijn sporen nalaat. 4*

Visueel zit het dik in orde, maar voor de rest is het toch erg statisch en emotieloos. De actie daarentegen ziet er wel vloeiend en redelijk spectaculair uit, dat kan je wel verwachten van films zoals deze. Voor de rest valt er weinig in te leven met de karakters in dit vrij standaard verhaaltje. Naar het einde toe gaat het langzame in de dialogen en bewegingen in de niet-actiescenes erg irriteren. Al met al erg wisselvallig en deze keer winnen de negatieve punten het van de positieve.

Ik ben nooit echt geinteresseerd geweest in Oosterse films en dat Martial Arts gedoe heeft me nooit getrokken. Totdat ik, uit niewsgierigheid, een aantal weken terug House of Flying Daggers zag, op televisie.

Deze film vond ik visueel een prachtstuk, en ik raakte geinteresseerd in het genre. Dit werd de volgende film die ik zou zien.

Wederom een prachtstuk. Visueel is de film ombeschrijfelijk mooi. Zelden geevenaarde beelden met extreem veel kleur, sfeer en emotie. De paarden in het water, de paarden in het zand, de mannen in de sneeuw en de sierlijke gevechten zijn een lust voor zowel het oog als het oor.

Het verhaal is tragisch, met een mooie ontknoping. Helaas duurde de film net iets te lang, wat de film een halve ster kost.

Meer van dit soort films zullen volgen, dat is zeker.

4,5 *

Doet me maar weinig, ik heb het wel gehad met telkens weer die intriges en liefdes en verraad etc. aan één of ander hof van één of andere Chinese keizer of groothertog of wat dan ook.

Die z'n broer is weer verliefd op de unreachable zus van de bediende van de keizer etc. Altijd hetzelfde.

Net als al die films aan het hof van oude Britse Koninginnen enzo, lijken ook allemaal op elkaar.

Vrijwel altijd gaat het gepaard met dat gevlieg tijdens gevechten, want ze zijn altijd weer allemaal stuk voor stuk de ultieme vechtmeesters en het enige wat het een beetje vermakelijk maakt zijn hier en daar wat mooi geschoten scenes of weelderige kostuums of iets dergelijks.

Beetje karig voor 130 minuten film.

Deze martial arts film die ik ooit een keer gekocht heb voor € 2,00 vandaag maar eens bekeken. Teleurstellend, verschrikkelijk saai en het duurde allemaal veel te lang. Dat is wat ik over deze film kan zeggen. Het mag allemaal best mooi en knap gefilmd zijn maar na een tijdje begon ik er toch behoorlijk op uitgekeken te raken. Ik kon mij ook helemaal niet in de personen inleven en al die pracht en praal en intriges aan het keizerlijke hof van China uit het verleden kon mij ook helemaal niet boeien. Bij die martial arts films is het ook net dat als je er een hebt gezien je ze allemaal hebt gezien. Het is allemaal hetzelfde; veel gespring in de lucht, zwaardgevechten die allemaal op elkaar lijken, oninteressante dialogen en nog veel meer. Het is duidelijk; de martial-arts film is niet aan mij besteed en Ik heb mij daarom ook voorgenomen dit filmgenre definitief links te laten liggen.

2,0*

Inmiddels de tweede Chinese film die ik zie die een adaptatie van Hamlet is (of de derde, als je 'The Curse of the Golden Flower ook als een losse adaptatie ziet). Wat deze film een lange zit maakte, want helaas wist ik dus al hoe deze afliep. Ging Hamlet nu maar eens niet dood of had hij het paleis maar in de fik gestoken, of had hij Zhang Ziyi maar flink genomen, dan was ik nog verrast en had het cijfer hoger uitgevallen. Nu was het vooral een lange zit, ondanks alle pracht en praal en mooie shots. Eerlijk gezegd vond ik deze onbekendere versie dan niet eens slechter.

Zeikspier en ik zullen elkaar nooit vinden, vrees ik. 'Throne of Blood' blijft voorlopig ook nog even ongezien in mijn kast staan...

De vergelijkingen met Hero deden mij besluiten deze film te zien, met hoop op de overtreffende trap. Die komt er niet, sterker nog, ik vind hem minder. Hero speelde wat mij betreft meer met kleuren van decors en kostuums. Hier waren de decors binnen het paleis wel kleurrijker, maar wel veel zwarte kostuums gezien. Verder heel mooi opgenomen, maar ook hier heb ik het idee dat Hero net was subtieler is. Wel wint deze film het met de soundtrack, die ik bij Hero matig vond.

Ondanks de kritiek erg kunnen genieten. Hero kreeg 4,5*, deze krijgt 4*.

Die staat voor 1 euro te koop in de Saturn in Kortrijk. Voor het geld hoef je het niet te laten. Dit historisch Shakespeariaans drama overtrof mijn verwachtingen ondanks het erg voorspelbare thema rond intriges aan het hof en de al even voorspelbare afloop. Macht en begeerte vergiftigen de harten en leiden een aantal keizerlijke prominenten dichter naar de verdoemenis. De beelden zijn van een schitterende schoonheid en de dubbelzinnige relaties tussen de personages vond ik de film een scherp kantje geven. Mijn favoriete scène is die eerste act van de prins, waarin hij de moord op zijn eigen vader ten tonele voert. Confronteren zonder woorden te gebruiken . Ook het laatste half uur was boeiend. Jammer van het einde, dat niemand weet wie de keizerin vermoordde .

Blijft volop genieten.

Veel mooier dan deze heb ik wuxia films nog niet gezien. Het camerawerk is quasi perfect, de choreografie van Yuen het mooiste wat hij ooit gedaan heeft (in deze uiterst gestileerde stijl dan) en de prachtige slomos maken het af.

Verhaaltje is klassiek tragisch, maar boeit wel door het erg fijne acteerwerk van Ge You, Ziyi Zhang en Xun Zhou. Verder is het vooral genieten van de gestileerde intriges en een paar geniale vechtscenes.

Eerder dans dan echte gevechten dit, maar de prachtige aankleding en ultiem sfeervolle weergave maken van Ye Yan een pareltje dat films als Hero en soortgenoten makkelijk overklast.

4.5* en een uitgebreide review

Ye Yan wordt verkocht als een martial arts film. Maar daar kom je toch een beetje bedrogen uit.

Daardoor ga je toch een klein beetje met een verkeerde instelling de film in. Wat je dan wel krijgt is een erg lange karakter gedreven film. Dat werd even bijstellen dus. Actie is er wel, maar toch erg weinig aanwezig en ook erg kort. Daarbij heb je ook nog eens die vreselijke piano akkoorden door de gevechten heen. Actie is wel prachtig gechoreografeerd. De aankleding van de gehele film is perfect, acteerwerk is goed en buiten de vreselijke piano om is de muziek prachtig. Verhaal is helaas niet interessant genoeg om het geheel boeiend te houden of om mijn waardering bij te stellen.

Kleurrijk klassiek drama met veel pracht en praal. Aan intriges al evenmin gebrek. Toch kon al dat gekonkel mij niet echt boeien, voornamelijk vanwege de hoogdravende toonzetting van de dialogen. De gevechtsballetten zijn zeker niet slecht, maar in films van Ang Lee en Zhang Yimou heb ik daar fraaiere voorbeelden van gezien. Het abrupte einde, dat bij mij de indruk achterlaat dat de film niet af is, trekt mijn waardering alsnog een stukje naar beneden.

Chinese Shakespeare, een drama aan het keizerlijke hof. De film is een poëtisch sprookje dat de tijd neemt om sfeer te scheppen. Maar het is op de eerste plaats visueel een absoluut pareltje. Op alle vlakken trouwens. Prachtige decors die tot op de millimeter aangekleed zijn, kostumering om van te snoepen, lichtinval dat op de juiste plekken weet te komen of net passend wegblijft en warme kleuren zonder te overdrijven. Daarin zie je prachtige shots vanuit verschillende posities. Choreografie als een topballet tussen dans en martial arts.

Het verhaal mocht net iets meer zijn, maar zelfs dan wordt alles visueel goed gemaakt. Een schilderij waar de wind dik twee uur door waait. Adembenemend om te zien.

Ten eerste natuurlijk die vliegende mensen weglaten alleen de vechtscene's is genoeg en dan op een realistische manier,

Ten tweede het verhaal op zich , die keizerin waar ieder op valt terwijl ze zo egoistisch is vanaf de eerste scene. terwijl ze iedereen in heel china kunnen krijgen.

Ten derde de slow-motion waar u dus wel op valt. is ook niet erg mijn ding.

Allemaal mijn mening . Kan me ook heel goed voorstellen dat anderen het schitterend vinden.