Battle Creek Brawl (1980)

Jackie Chan's eerste Amerikaanse film.

Was het ook maar zijn laatste geweest. Matige Bruce Lee kloon.

Je hebt t nu toch wel over de film en niet over Chan neem ik aan?

Jawel, ik heb het over meneer Chan.

Hij zal Lee best als voorbeeld hebben gehad maar de films van Chan zijn toch echt totaal anders dan die van Lee. Er zit veel meer humor in (niet altijd even geslaagd) en zijn gevechten zijn veel acrobatischer en onwerkelijker (maar daarom niet minder leuk). Zon stunt als vechten met een ladder (ik weet even niet meer welke film dat was) heb ik bij Lee nog nooit gezien. Ik raad je aan om The Legend Of Drunken Master eens te gaan kijken, wat Chan daar laat zien is gewoon ongelofelijk geweldig en is minstens even goed als wat Lee in zn films liet zien.

Ok, ik zal die titel onthouden.

Staat op MM hier onder de titel Jui Kuen II (Drunken Master II).

Waar baseer je dit op? En waarom denkt iedereen nog steeds dat Bruce Lee vroeger de enige martial artist was? Hij was zeker wel goed enzo, maar er zijn tientallen anderen die meer accomplished zijn qua oevre en wat betreft skills niet of nauwelijks onderdoen ten opzichte van Bruce.

Maar heeft Lee de martial arts film in het westen niet populair gemaakt? Heeft hij er niet voor gezorgd dat mensen als Chan nu in Hollywood aan de bak komen?

Ja, nou en? Bij je bewering dat Bruce Lee het voorbeeld is van Jackie Chan doelde je toch niet op succes of populariteit, maar op martial arts skills?

Ik denk dat ie een voorbeeld is geweest op het gebied van hoe hij het heeft gemaakt in Hollywood.

Ja, dat is wel zo. Het had trouwens weinig gescheeld of Lee had een contract getekend bij Shaw Bros. (studio dat toen de meeste en beste martial arts films produceerde), en ik ben er van overtuigd dat hij dan nooit in het westen doorgebroken zou zijn. De grootste sterren van Shaw van die tijd (bv. Ti Lung, Lo Lieh of David Chiang) hadden zeker ook de potentie om in het westen succesvol te worden, maar van een contract met Shaw kwam je niet gemakkelijk af.

zeer leuke film film van jackie niet zijn beste werk. en jongens jackie Chan is zelfs de stuntman in films van bruce lee geweest. wat jayluner zegt klopt wel, dan was bruce niet terug gegaan naar usa als hij bij shaw bros. had getekend.

pff er werd hier tijd geleden gediscussieerd.

Mijn mening Jackie Chan is heel anders dan Bruce Lee, Maar JC heeft er hard voor moeten werken om hollywood te bereiken, Lee had het wel iets makkelijker, die had na een bijrol gelijk wat meer mazzel, als je nagaat dat JC carnabal run || The Protector en Battle Creek Brawl heeft gemaakt zonder echt succes.

Jackie Chan heeft het succes meer naar hollywood gesleept dat Bruce Lee vind ik dan, Want nu hoor je veel over o.a. Jet Li, en dan zijn er nog talloze acteurs/regiseurs die beroemd werden in de VS naar JC.

ik vond dit wel een leuke film, de kleine dunne chinees tegen die grote dikke amerikanen. en wie wint er

Zijn beste blijven toch die uit Hong Kong. Helemaal als je sommige receneter US films bekijkt waarin hij wel heel beperkt werd in zijn kunnen en doen. Niet minder vermakelijk, maar vooral gewoon jammer.

The Big Brawl was Jackie Chan's Amerikaanse debuutfilm. En ook meteen zijn beste Hollywood film tot dusverre. Amerikanen hadden veel meer met de zweepslagend harde trappen en Klappen van Bruce Lee. Wat moesten ze nu met zo'n Chan? Zijn komische manier niet-Westerse manier van vechten week nogal af van wat ze wel wat vonden. Bij zijn debuut werd hij meteen gevraagd zijn snelheid aan te passen. En dat is tot op heden een terugkerende kritiek op al zijn Amerikaanse films.

Zekere elementen van eerdere Hong Kong films zijn hier allemaal present; de trainingen, komische gevechten, het wraakmotief... Veel beter dan ine lke andere Amerikaanse Chan film. Het meest leuke gevecht is direct aan het begin als Chan verzeild raakt in een gevecht waarin hij eigenlijk niet mag vechten. Ook goed vertier is een onderhoudende rolschaats estafette waarin allerlei vormen van vals spelen worden toegelaten. De Battle Creek Brawl is zo'n 30 minuten durend toernooi waarin de reguliere Amerikaanse vechtersbazen (het type body builder, soms met snor) in gevecht raken met Chan en elkaar. Veel chaos, humor en uiteenlopende gevechten. Nooit echt groots spektakel, maar er zit een fijn tempo en veel humor in. Zelfs Chan laat nog een flink aantal goede, weliswaar langzamer uitgevoerde, bewegingen zien. Een ander pluspunt is de score van Lalo Schifrin, die ook de muziek van drie Rush Hour delen en Enter the Dragon verzorgde.

Battle Creek Brawl de eerste film van Chan in Amerika. Die samen met The Protector niet echt veel succes voor Chan opleverde in Amerika wat wel zijn bedoeling was. Zij werden alle twee beschouwd als een flop (volgens mij). Maar toch de duels en wedstrijden zijn enorm leuk. Ook de setting is mooi gedaan. 3,0.

Het begin van Jackie Chan's Amerikaanse periode

Het heeft even geduurd eer we terug voort gingen met de Jackie Chan films, de helft van het gezelschap zat in Londen en dan kwam het goede weer + de Gentse Feesten er nog eens tussen maar met The Big Brawl zitten we weer netjes op schema qua films van één van de bekendste en nog levende kung fu legendes. Zoals gewoonlijk hadden we allebei geen enkel idee waar de film over ging en lieten we het maar wat over ons heen komen maar ik had persoonlijk toch meer verwacht van Chan zijn debuut in de Westerse film.

Het concept laat nochtans werkelijk alle ruimte open voor een heerlijke knokfilm. Een straattoernooi waar schijnbaar alles kan en alles mag met als underdog Chan. Beter kun je het niet hebben maar jammer genoeg is de choreografie wel erg flauw. Chan, die al vanaf zijn 6 jaar trainde, deed in voorgaande films erg veel van de choreografie zelf maar besloot hier om gebruik te maken van een extern persoon om de gevechtscènes te choreograferen. Het resultaat? Verschrikkelijke trage en logge gevechten die nergens enige vorm van de charme hebben die we in zijn voorgaande films wel hadden. Hier en daar steekt er nog een leuke scène tussen uit, het rollerskate stuk bijvoorbeeld, maar over het algemeen is het maar slappe hap. Het werd al snel duidelijk dat dit nergens het niveau ging halen van Bruce Lee's uitstap naar de Westerse wereld, in tegenstelling tot wat de producers ons proberen wijs te maken op de poster.

Wel grappig om eindelijk eens Chan zijn echte stem te horen. Het merendeel van de films hebben we in dub gezien en ik betwijfel of het effectief zijn stem was in de Chinese versies maar The Big Brawl wordt gecrediteerd als Chan zijn eerste Engels sprekende rol. Hij verstond blijkbaar amper maar wat hij vertelde en leerde zijn dialogen dan ook puur op het geluid dat de woorden moesten maken. Je zou denken dat dit verschrikkelijk slecht klinkt maar hij geraakt er wonder boven wonder nog mee weg. Naast de kleine en smalle Aziaat bevat The Big Brawl nog een hoop kleerkasten die eigenlijk weggelopen zijn uit de wrestling scene. Eén daarvan is H.B. Haggerty die de rol van Kiss vertolkt, een leuk personage ware het niet dat zijn finishing move een kus op de mond is. Niet echt een overtuigende move naar mijn mening. Kristine DeBell krijgt de 'eer' om voor het eerst het Westerse vriendinnetje van Chan te spelen en doet dat op zich nog redelijk. Wat mij vooral nog aantrok aan de film was de lekkere jaren '30 misdaad sfeer die doorheen de film ging. Gangsters waren nog mannen met klasse en de auto's zagen er ook nog een stuk indrukwekkender uit. Het verhaal rondom de misdaden van die gangsters dienen dan ook alleen maar om het personage van Chan aan het vechten te krijgen en zijn voor de rest vrij verwaarloosbaar.

Jackie Chan zijn eerste stappen in de Westerse filmbusiness is nu niet meteen een film geworden om over naar huis te schrijven. De choreografie is redelijk slecht te noemen maar vooral enorm, maar dan echt enorm, traag in vergelijking met zijn Hongkong periode. Straks eens aan Young Master beginnen want die hebben we ook nog liggen uit 1980.

2*

Als je wat films van Chan gezien hebt, is dit toch wel een teleurstelling. Het verhaal is niet slecht, gewoon entertainment wat we in veel films van Van Damme, Stallone, Seagal en co zien. Het gaat hem om de actie natuurlijk. Bij Chan is dat in combinatie van de nodige humor. Die humor lukt nog wel. De gevechten iets minder. Het grootste gedeelte is één American Wrestling en dat is niet bepaald mijn ding. Jammer dat Chan niet zelf zijn actiescènes mocht regisseren. Toch wel wat scènes met typische Chan-zaken zoals het vechten met materiaal rond hem. In Hongkong had de man zich al goed opgewerkt en krijgen we in de jaren '80 nog meer topmateriaal. Wie Chan wil leren kennen, moet dat zeker niet doen via zijn Amerikaanse films. Pas in 1995 met Rumble in the Bronx zou hij definitief doorbreken in de VS. Ook een aanrader, maar kijk zeker zijn Hongkongfilms. Battle Creek Brawl is een leuke B-film. Goed voor de fans, maar niet representatief voor zijn werk.

Ik had de film gewaardeerd met 3 sterren, maar wist eigenlijk niet meer waarom. Er zat ondertussen echt niets meer in mijn hoofd over deze film, op de periode na waarin het verhaal zich afspeelt. Daardoor toch maar een keer herzien.

Het verhaal zelf vond ik zwak, eigenlijk zelfs maar weinig aan. De actiescènes vond ik dit keer ook wat tegenvallen, net zoals de humor in deze film. Met dat constante muziek erbij werd het me iets te vrolijk, waardoor ik me toch behoorlijk begon te vervelen.

Van wat ik tot dusver heb gezien van Jackie Chan, ik heb op heel wat films nog niet gestemd zag ik, behoort Battle Creek Brawl helaas tot de mindere Jackie Chan films.

Vroeger gezien in bios. Toch niet zo leuk meer. Irritante muziek veel te jolig maar niet grappig. Gevechten wel ok maar uiteindelijk toch onvoldoende De herziening op dvd beviel dus niet.

Slecht is niet het juiste woord maar leuk toch ook niet. Slapstick-komedie waarin Chan het mimespelen combineert met martial arts, daar lijkt het op. De muziek past ook niet erg. Voor de (zeer grote) fans van Chan zal het wel de moeite waard zijn maar niet aan mij besteed. 2.0