The Nutty Professor (1963)

Had Jerry Lewis de regie maar aan een ander overgelaten...

Het probleem van Lewis is m.i. dat hij zichzelf wel heel erg leuk vindt, wat vooral duidelijk wordt tijdens verschillende ellenlange scènes met telkens weer dezelfde grappen.

Ik denk dat het gewoon voor alles beter was geweest om de film wat in te korten.

Daarbij komt Stella, die volgens mij wel beter kan, onder zijn bewind ook niet echt uit de verf. Helaas.

Inderdaad wel een leuke versie, maar ik vond De Eddy murphie versie juist beter. Voornamelijk omdat hij over het feit gaat dat hij dik is en niet oerlelijk.

deze krijgt een : 2.5**

Jerry is a mousey chemistry prof who invents the greatest drink since Dracula discovered bloody marys

Ik heb al een tijd geleden drie Jerry Lewis van een kameraad geleend maar de eerste twee vond ik slecht tot ronduit slecht dus heb ik eigenlijk lang gewacht om de derde te bekijken. Nu vind ik het zelf irritant als ik een film uitleen en zeer lang moet wachten om hem terug te krijgen dus heb ik me vanmiddag er toch toe aan gezet om The Nutty Professor te bekijken.

Ik had de remake met Eddie Murphy vroeger redelijk veel gezien en ergens hoopte ik erop dat het origineel nog beter ging zijn. Vanaf dat Lewis in beeld komt blijkt dit overduidelijk niet het geval te zijn. Hij heeft nog altijd datzelfde irritante Donald Duck stemmetje en de grappen worden veel te lang uitgesponnen. Wat was dat in godsnaam trouwens ook met de transformatie? Van geek tot stud maar wat kregen we te zien? Eén of ander blauw monster dat er niet uit ziet! Zijn uiteindelijke vorm, Buddy Love was dan wel leuk voor even maar begint na de zoveelste keer dat hij piano speelt in de Purple Pit toch ook te vervelen.

Gelukkig is het niet alleen Jerry Lewis waar we in The Nutty Professor moeten naar kijken. Nee, hier heb je tenminste nog de mooie Stella Stevens die de film nog ietwat draaglijk maakt. Alleen spijtig dat de film naar het einde toe ook te lang duurt. Misschien had men er beter aan gedaan om een kwartiertje weg te laten.

Dit zal toch de laatste Lewis zijn die ik bekijk want na drie films is er eigenlijk geen enkele die me heeft kunnen bekoren.

1.5* vooral voor Stella.

Ik ben totaal geen fan van de remake, maar was desondanks wel benieuwd naar het origineel. Jerry Lewis was ik trouwens ook niet zo heel bekend mee.

Ik moet zeggen dat dit gelukkig wel een stukje beter is, maar echt heel goed is het allemaal niet. Lewis zet een soms best geinige professor neer, maar als Buddy Love vond ik hem toch een stuk minder leuk en overtuigend. Vooral de scene, waarbij hij de schooldirecteur, wel 15 keer de tafel op en af laat lopen, voordat die kan gaan zingen, is een voorbeeld van een grap, die veel te ver doorgevoerd wordt. De eerste twee keer is het leuk, daarna wordt het gewoon irritant.

Het verhaal zelf is wel leuk gevonden en Stella Stevens is een fijne verschijning om naar te kijken en zorgt met haar constant gefronste blikken ook nog wel voor een beetje humor. Als geheel vond ik het allemaal net niet overtuigend genoeg. Ik had geen idee of ik dit ook echt leuk zou vinden. Het is in ieder geval beter dan de remake, maar dat wil nog niet automatisch zeggen, dat het daardoor ook een goede film is geworden.

2,5*

Lewis voor en achter de camera.

Ik ben hier waarschijnlijk de enige die de remake met Murphy nooit gezien heeft. Lijkt me ook niet zo erg. Wist vooraf niet dat Lewis deze film ook geregiseerd had, blijkbaar het (bijna) begin van een serieus lange carriere als regisseur voor hem.

De verdeling is ondertussen wel duidelijk. Lewis als professor is best grappig, op die momenten kan hij zichzelf uitleven met z'n typische humor. Lewis als playboy is een stuk minder leuk. Een typetje dat niet bij hem past en na een tijdje wat vervelend wordt. Ook Stevens is maar een dood vogeltje in deze film, maar dat maakt ook wel deel uit van haar personage.

Film is net wat te lang en bevat net wat teveel alt. Lewis, maar er zitten ook nog genoeg grappige scenes in om de vaart er 107 minuten lang in te houden. Typische Jerry Lewis film, soms grappig, net iets teveel niet grappig.

1.5*

Ik vind Jerry Lewis doorgaans verbijsterend irritant dus het heeft nogal wat jaren geduurd eer ik deze 'klassieke' komedie aandurfde.

Zoals viel te verwachten was het inderdaad weer een hoop overdreven niet-grappig gedoe, al moet ik er wel bij zeggen dat het minder erg was dan verwacht.

Het verhaaltje is dan ook best wel lollig, maar dan is die van Eddie toch echt wel heel veel leuker gedaan.

Leuke dame trouwens die Stella.

Een klassieker onder de komedies met Jerry Lewis op zijn best. Jerry Lewis als Julius Kelp, de figuur waar Professor Frink uit The Simpsons op gebaseerd werd, is echt hilarisch. Ook als hij verandert in de vlotte playboy Buddy Love, is het lachen geblazen! Ik zou deze film graag op dvd of blu ray vinden!
Er zit trouwens een grappige fout in deze film. Als Lewis op zijn linkerzij in de kast ligt, waar de rugby speler hem in legde, ziet hij Stella Stevens langs de verkeerde kant, alsof hij op zijn rechterzij zou liggen.

"I'm terribly sorry sir, are you hurt?"
"Well actually, if you would say that a man with an ulcer had a nail in his shoe and a splinter in his finger and was then struck by lightning... if you could say that that man was not hurt, then yes, you would say I'm not hurt!"

Een soort komische versie van het Dr jackyl & Mr hide verhaal , waarin professor Kelp een onhandige supernerdy scheikundeleraar stiekem een formule uitvind die hem een heel andere veel populairdere persoonlijheid geeft voor korte tijd .

Stella stevens speelt de vriendin in spe waarvan we dan maar moeten geloven dat ze kelp verkiest boven Buddy love.

Het is allemaal wel leuk gedaan maar zoals altijd met Lewis zet hij zowel de professor als zijn alter ego Buddy love zo overdreven neer dat het vaak niet meer leuk is , ik heb bij Lewis vaak het idee dat hij geforceerd grappig wilde doen en vaak werkt het niet echt .

Toch is deze film wel het bekijken waard , de remake met Eddie murphy heb ik jaren geleden ook gezien maar daar kan ik me zo weinig nu nog van herinneren dat ik nu geen vergelijking zou durven maken .

Op de dvd staat als extra Paramount in the 50's die geen Nederlandse ondertitels heeft. Maar leuke reclamefilm van deze filmmaatschappij met allerlei succesvolle films.

Wat de film betreft niet zoveel anders dan in 2022. Het eerste deel blijft vervelend net als Lewis stem, over onhandige professor die gaat sporten om te kunnen opboksen tegen opstandige student wat niet werkt en dan een drankje ontwikkelt. Zodra hij dit heeft uitgevonden wordt de film leuker, eerst als monster maar vervolgens als arrogante jongeman. Hij zingt ook nog twee liedjes That old black magic en We've got a world that swings en nog goed ook. Op het bal Les Brown te zien.

Zodra met voorbereidingen van het bal wordt het wat wisselvalliger en toespraak aan het eind blijft te lang. Rol van Lewis als Buddy Love is beter als die van professor, in deze af en toe tragie-komedie. Goed slot. Verder mooie, goedgemaakte komedie. Jammer van het eerste gedeelte. Grotendeels toch weer prima mee vermaakt.