S.O.B. (1981)

Schandalig laag gemiddelde hier. S.O.B. (Standard Operational Bullshit) is Edwards' cynische, autobiografische aanklacht tegen het materialisme en de oppervlakkigheid die Hollywood hebben gemaakt tot een ordinaire geldmachine. De film bevat veel zwarte humor maar ook veel tragiek die onder de lichte toon van de film verborgen gaat. Uitblinker is wat mij betreft Robert Preston die als aimabele, zelfverklaarde kwakzalver al een voorproefje geeft op zijn geweldige rol in Victor/Victoria een jaar later (ook een samenwerking met het echtpaar Blake Edwards en Julie Andrews).

Mooie poster

Trailer

"Son Of a Bitch" bijt actrice Sally Miles [Julie Andrews] haar producent/regisseur en echtgenoot Felix Farmer [Richard Mulligan] toe wanneer zij ontdekt dat manlief haar gekoesterde imago als het braafste meisje van de klas wil verwoesten in een wanhopige poging te voorkomen dat de duurste film aller tijden de grootste flop uit de filmgeschiedenis wordt. Inderdaad, Julie Andrews vloekt en dat is niet de enige onthulling die we zien in deze uiterst bijtende satire over het opportunisme in de filmwereld van Hollywood waar schrijver/scenarist Blake Edwards in zijn eigen ogen zelf slachtoffer was aan het begin van de jaren '70. De film begint met een muzikale scène uit "Nightwind", waarin Sally het tenenkrommende Polly Wolly Doodle' zingt met een keur aan figuranten in dwaze kostuums. De producenten, onder aanvoering van David Blackman [Robert Vaughn], zijn woedend over deze aanstaande mislukking en eisen dat de film volledig opnieuw wordt gemonteerd. Het probleem is dat Felix de waanzin nabij is én dat hij de rechten van de film heeft. De situatie lijkt hopeloos, totdat Felix op een verrassend moment opeens een ingeving heeft waarmee hij van deze flop een box office hit zal weten te maken!

Dit is een satire uit de categorie 'van dik hout zaagt men planken', ook al omdat Edwards zijn acteurs helemaal los laat gaan. Dat geldt zeker voor Mulligan, Larry Hagman (als co-producent) en Shelley Winters (als Sally's agent). Robert Preston scoort als de onconventionele dokter Irving Feingarten, een rol die een sollicitatie lijkt voor Victor/Victoria, waarin hij herenigt zou worden met Edwards en Andrews. Vaughn en William Holden (als Felix' agent) houden de film op de rails met meer genuanceerde vertolkingen. De humor is zo nu en dan erg aan de botte kant, maar er valt meer dan genoeg te lachen in deze bittere, maar uiterst vermakelijke satire en is de gelukkig geen Standard Operational Bullshit.

Iets teveel klucht hier en daar, maar toch zeker vermakelijk.

Ook de over-acting Richard Mulligan (op zich een sympathiek acteur) werkt me nogal es op de zenuwen, net sommige andere castleden.

Zal ook aan de regie liggen, want dit past aardig in het straatje van de Panthers qua dik aangezette humor.

En een mooie omgeving, dat Malibu Beach!

Dikke 3,5*, die ik naar boven afrond.