Annie (1982)

Toen ik 'm voor het eerst zag (10 jaar of zo) vond ik 'm wel leuk, maar nou vind ik er geen zak meer aan. 1*

Leaping lizzards, wat een vervelende film is dit toch. Finney, Burnett en Curry kunnen deze film ook niet redden; wat een vervelend kind is Annie toch. Tomorrow is een mooi liedje, maar verder is er weinig te genieten in deze veel te lange film.

1,5*.

Deze klotefilm word verdomme bijna elk jaar bij mijn leraares engels gedraait . Echt zo zoetsappig en slecht met liedjes om niet aantehoren dan ga ik liever naaar een kraaienconcert en humor waar ik echt niet om kan lachen.

0,5

Geef mij maar een goeie Britse lachfilm.

Pfff, ik zag er vandaag een stuk van. Ik heb de film in mijn jongste jaren al eens eerder gezien geloof ik, maar nou zou ik hem absoluut niet in zijn geheel kun doorstaan denk ik. Dat ik niet tot de doelgroep van de film behoor is één ding, maar dat dit de enige musical is die ik ken waarin een groot deel van de cast vals zingt, en dan met name Quinn, is onacceptabel. De enige musical die ik ken waarin dat gebeurt. Niet om aan te horen vaak.

Dit verwacht ik niet van John Huston...

Wauw wat veel stemmen heeft deze film in vergelijking met het aantal stemmen op Imdb. Normaliter ligt bij niet-Nederlandse films de verhouding # MM-votes - # Imdb-votes rond de 1 op 50 tot 1 op 70 met zeldzame uitschieters van meer dan 1 op 100. Hier is de verhouding bijna 1 op 14 . Waarschijnlijk heeft iedereen Annie als klein kind (te) vaak gezien? Het is eigenlijk een en al zoetsappigheid en het is ook helemaal niet stoer om als man nog een voldoende te geven aan een film als deze, maar soit!

Deze film is een zeer grote marteling. In deze film vond ik de kinderen zeer irritant en zij acteerden slecht en die Annie is gewoon een roodharig monster. Gewoon een Irritante musical.

Ik vind dit nog steeds een heerlijke musical. Wat heerlijk om te zien dat dat arme weeskindje zo'n fantastisch huis krijgt. Een heel klasiek verhaal maar het is huilen en meeleven geblazen. Annie wordt natuurlijk ook onweerstaanbaar neergezet met die grote zielige kijkers. Eens per jaar blijven we deze film kijken want hij verveelt nooit. En lekker meeblerren met "The sun will come out, tomorrow". Ja, geweldige klassieker.

Kerst begint er aan te komen en eens deze hartverwarmende film bekeken. Het verhaal is niet bijster verrassend, maar dat verwacht je ook niet bij dit soort films. De film moet het hebben van de muziek. Lang niet alle liedjes zijn even goed, maar één liedje springt er met kop en schouders boven uit: Tomorrow.

Voor de rest mochten bepaalde scènes misschien wat ingekort worden (bv in die bios).

Het is geen Sound of Music, maar al bij al een leuke musical.

Tja, je moet er van houden. Kan me goed voorstellen dat mensen niks kunnen met een hoop lege liedjes en dans en een zo goed als ontbrekend verhaal.

Zelf vind ik het tot op zekere hoogte best leuk, maar erg enthousiast ben ik verder niet; simpelweg omdat het gewoon een half uur te lang doorgaat. Of eigenlijk; er had een boel uitgekund, en je had een kortere, beter behapbare, film.

Annie (Aileen Quinn) is erg getalenteerd, en eigenlijk alle scenes met haar zijn prima kijkbaar, maar na anderhalf uur had ik er schoon genoeg van, dus hoger dan een schamele 3* wordt het niet.

Dit blijft een een heel leuke musical en klassieker. Verhaal is niet ingewikkeld, maar dit is een familiefilm ik vind niet dat je daar een complex verhaal bij moet verwachten. Het sterkste punt zijn de liedjes en die vind ik allemaal geslaagd. Erg sterke prestatie van de actrice die Miss Hannigan speelt.

Leuke herkijk. Het acteerwerk van de volwassenen kon wel wat beter en is af en toe wel behoorlijk kinderlijk, de kinderen doen het stukken beter. Het is geen volmaakte film, hier en daar had men de scenes wel over mogen schieten om tot een beter resultaat te komen, maar niettemin mag het resultaat als feelgood familiefilm er wel wezen. Er zitten ook indrukwekkende scenes in die je binnen dit genre niet zou verwachten, zoals de afsluiter op de hefbrug, en ook de vele liedjes zijn behoorlijk geslaagd. 3,5*.

Heel matig. Enkele leuke liedjes, maar verder een weinig bijzondere musical waarin vooral door sommigen heel matig en vooral theatraal wordt geacteerd. Zodanig dat de film altijd nep bleef en mij nergens wist te grijpen, ondanks een leuke Annie en prima Finney. 1,5*.

Schattig.

Krijgt wel een heel laag gemiddelde. Ondanks de stijl, die natuurlijk heel kinderlijk is, is dit best een gezellige film. De kinderen zijn schattig, al zijn de stemmen misschien wat vervelend af en toe. Vanaf dat snap ik de beoordelingen wel een beetje.

Visueel is er niet veel bijzonders, en is de film qua acteerwerk ook niet echt super. De liedjes zijn soms wat irritant, maar toch wel lief. De kinderen zijn best leuk, en de liedjes zijn ok. Ja, de film is wat theatraal, maar ja, het is ook een beetje naar jonger publiek gericht.

Wel een lieve musical. Niks mis mee voor een gezellig avondje.

Af en toe is het tijd voor een wat luchtiger film. Gisteren viel de keuze op de zoetsappige musical Annie uit 1982. Het verhaal gaat als volgt: de miljardair Daddy Warbucks wil als publiciteitsstunt een arm weeskind voor een week in huis halen. De keuze valt op de roodharige Annie. Hoewel de miljardair liever een jongen had gehad, en het contact in eerste instantie erg stroef verloopt, ontstaat er toch een band tussen de twee. Uiteindelijk resulteert een en ander in de adoptie van Annie.

De liedjes in de film zijn best aardig, de bekendste zijn It's a Hard Knock Life en uiteraard Tomorrow, maar het meisje dat Annie speelt is ronduit onuitstaanbaar. Volgens mij was het de bedoeling dat ze schattig zou moeten zijn, maar ik vond haar buitengewoon irritant. Daarnaast vond ik de acteerprestaties werkelijk allerbelabberdst. Nee, dit was zonde van mijn tijd, hoewel ik dat eigenlijk wel had kunnen vermoeden. 2*

Als kind meerdere malen gezien, de laatste keer moet meer 20 jaar geleden zijn geweest. Er zijn toch wel zaken die ik destijds niet doorhad, zoals dat Miss Hannigan eigenlijk een enorme lichtekooi is. Of dat de Indiër eigenlijk door een Afro-Amerikaan gespeeld wordt (die ook Baron Samedi in Live and Let Die blijkt te zijn, wat ik leuk om te weten vond).

Maar als film valt dit toch wel erg tegen. De hoofdrolspeelster is redelijk onuitstaanbaar, en dat geldt ook voor de meeste liedjes, die ook wel erg aanwezig zijn. Verder erge vlakke karakters. Enige lichtpuntje is de choreografie, die me nog wel wist te boeien. Maar dat kan de film nauwelijks hoger tillen. 1*.

Herziening !

Als kind ook meermaals gezien en dit werkje blijft toch leuk om naar te kijken.

Miss Hannigan is heerlijk over the top in haar rol en de hoofdrolspeelster Aileen Quinn als Annie speelt haar rol als betweter gewoon degelijk. De liedjes blijven leuk om te horen en de choreografie mag er wezen. Ook de locaties verdienen een pluim : het chaotische weeshuis, het immense prachtige huis van Daddy Warbucks en het gewone straatbeeld. Gewoon luchtig entertainment ! 7/10

Goeie film over een weesmeisje die een week mag verblijven bij een miljardair. Een simpel verhaaltje voor deze redelijk groots opgezette musical. Genoeg leuke liedjes met natuurlijk het overbekende 'Tomorrow' als uitschieter. Prachtig aangekleed en het dik aangezette acteerwerk past prima binnen het geheel. De jonge, roodharige krullenbol Aileen Quinn doet het met meer dan genoeg enthousiasme. Voor John Huston is dit een afwijkende film binnen zijn oeuvre.

Misschien wel 30 jaar geleden dat ik deze voor het laatst zag.

Ultiem jeugdsentiment. Het verhaal van het weesmeisje Annie, een sprookje met Dickensiaanse trekjes. In het vervallen weeshuis van de dranklustige Miss Hannigan (een heerlijke rol van Carol Burnett) groeit Annie op tussen andere weesmeisjes. "It's a hard knock life" zingen ze door de gangen. Op zekere dag komt Grace, de secretaresse van miljardair Oliver Warbucks bij het weeshuis, om een meisje uit te zoeken en die een onvergetelijke week te bezorgen, Annie, een roodharig, guitig en bijdehand meisje, wordt uitgekozen. Warbucks is een stugge workaholic, die eigenlijk helemaal niet van kinderen houdt, maar deze geste is goed voor zijn imago. Uiteindelijk wil hij Annie toch wel adopteren, maar zij wil op zoek naar haar echte ouders... Inmiddels een klassieker onder de musicalfilms, verrassend genoeg geregisseerd door veteraan John Huston, die we toch kennen van hele andere films. De choreografie in de film is magisch en het entertainmentgehalte is hoog. De cast speelt de sterren van de hemel, ook de bijrollen, zoals die van Bernadette Peters, Tim Curry en Ann Reinking zijn geweldig.

Annie is op zich wel een bijzondere musical, die de meeste kennen door het nummer Tomorrow. Een soort Oliver Twist verhaal, maar met minder charme. Geen idee of het zo'n overacting moest zijn, zelfs naar normen van een musical. Een soort parodie op het genre. Maar veel nummers werken wel en de cast is zich ook wel bewust dat dit geen muzikaal drama is als West Side Story of Sound of Music. Hoort ook wat bij de tijdsgeest van de 80s.