Quelqu'un derrière la Porte (1971)

Zo'n lage score?? Someone Behind the Door is een beklemmende en geweldig geacteerde thriller die aan het betere Hitchcock werk doet denken, zeker wanneer Anthony Perkins alweer een geweldig verdraaid personage neerzet. Het script is ingenieus, kakt geen moment in en kent een perfecte timing. Bronson in de rol van Perkins' pion is perfect gecast en elke scène met de twee legendes overtuigt. Het feit dat Someone Behind the Door zich bijna geheel in een ruimte afspeelt draagt bij aan de sfeer en de focus op het psychologisch spelletje tussen beide heren. Blij dat ik deze VHS (met NL subs) ooit heb gevonden.

4*

Hitchcockiaans.

Nog niet eens vanwege de suspense of aanwezigheid van Perkins, maar vooral vanwege het hoge dialogen-in-één-ruimte gehalte. Ook doet een en ander aan Sleuth's eerste filmversie denken. Origineel is het allemaal dus niet.

Hoewel de film het vooral van het plot moet hebben, is de geloofwaardigheid tegen het einde ver te zoeken. Ook ligt het er allemaal dik bovenop, waardoor de kijker de ontknoping ver van te voren kan raden. Het neemt niet weg dat de film behoorlijk onderhoudend en vermakelijk is, met dank aan de hoofdrolspelers.

Zeer goed.

Toch wel een goede film.

Wist eigenlijk niet wat ik moest verwachten. Eerste 10 minuten vond ik niet zo lovend, de rest van de film vond ik toch best goed. De muziek is meer dan goed en ook de dialogen zijn niet slecht. Charles Bronson doet zijn werk en zet een perfecte rol neer. Ook Perkins en Ireland deden het zeker niet slecht. Deze film was gewoon goed dus krijgt het natuurlijk een voldoende. 3,5.

Redelijke film waarin een dokter een man met geheugenverlies in zijn huis neemt. De film speelt zich bijna geheel in het huis af en is wellicht hierdoor wat langdradig tijdens de eerste helft. Dit wordt wel goedgemaakt tijdens de onderhoudende finale. Het plot is wat vergezocht en ongeloofwaardig, maar wel goed in elkaar gezet.

Dit oudje vandaag is bekeken. Best aardig, maar uiteindelijk niet erg geloofwaardig, helaas. De vergelijking met Hitchcock gaat mank......de meester van de suspense had van dit gegeven ongetwijfeld een betere film gemaakt. Wat het mooi maakt is de clash tussen de iconen Bronson en Perkins, twee acteurs met een totaal verschillende stijl. Beide heren doen het, op hun manier, gewoon goed, De makers zetten echter nogal hoog in met dit onwaarschijnlijke verhaal en slagen er niet helemaal in om ons te overtuigen. De slotscène, waarin Bronson Ireland aanrand, is wat ongemakkelijk. Het helpt als je je realiseert dat dit in het echte leven gewoon man en vrouw zijn. Ik zou zeggen: een curiosum die je beslist eens moet bekijken, mocht ie voorbij komen op tv.

Ondanks dat het plot afhankelijk is van het buitengewoon onwaarschijnlijke plan van Jeffries(hoe toevallig moet het zijn dat precies op het juiste moment een vreemdeling opduikt die nodig is voor zijn plan en ook de afloop roept nog de nodige vragen op?) was dit een aardige thriller. Het zijn Anthony Perkins (Psycho) en Charles Bronson die voor meerwaarde zorgen in dit kat-en-muisverhaal. Een verhaal waar het allemaal draait om een ontrouwe vrouw en zoals vaak het geval, voor zover het Bronson-films betreft, was die rol voor Jill Ireland (Bronson's echtgenote) Het grootste deel van de speelduur gaf de film je een soort podiumachtig gevoel.Het speelt zich bijna helemaal af in één ruimte. Wel was het een interessante manier om het plan te laten uitkomen, door Dokter Jeffries over te geven aan de genade van zijn vrouw. De regie van Nicolas Gessner blijft maar middelmatig, weet maar niet boven tv-werk uit te komen. Niet gek dat hij vijf jaar later na nog één film met bekende acteurs in één ruimte te regisseren (het werd zijn bekendste werk) zich volledig ging bezighouden met tv-werk.

Het beste uit deze film vond ik de muziek: Dvorak - Largo uit Symfonie 9. De film op zich vond ik totaal niet bij Bronson passen maar dat ligt er natuurlijk ook aan dat ik veel andere en betere werkjes van hem heb gezien. Ik was hier zonder enige voorkennis aan begonnen en het duurde even tot het duidelijk was wat de dokter voor bedoelingen had. Helaas zat er weinig beweging in en bleef het hoofdzakelijk een saaie vertoning. Dus als ik deze afzet tegen Bronsons betere films dan scoort deze geen voldoende van mij.