Pretty Maids All in a Row (1971)

Tiger McDrew [Rock Hudson] is leerlingbegeleider op een middelbare school en weet van wanten als het gaat om vrouwen - waaronder ook een flink aantal sexy studentes, waarbij hij handig gebruik maakt van zijn 'rode licht' om pottenkijkers buiten te houden. Ponce [John David Carson] is een student die niet weet hoe hij een vrouw moet verleiden en advies vraag aan Tiger, iets wat vooral broodnodig blijkt te zijn wanneer de bijzonder sexy nieuwe lerares Miss Smith [Angie Dickinson] met Ponce begint te flirten. Bovendien is de school in rep en roer wanneer Ponce het lichaam van een vermoord cheerleader in het toilet vindt. Zou de football-wedstrijd op vrijdag nu wel door kunnen gaan?
Bizarre mix van zeer foute sekskomedie en moordmysterie is nogal gedateerd. Niemand minder dan Gene Roddenberry schreef het scenario dat gebaseerd is op het boek van Francis Pollini, maar het brein achter Star Trek weet er geen samenhangend geheel van te maken. Voor de liefhebbers van vrouwelijk schoon valt er veel te genieten (de kennismaking tussen Miss Smith en Tiger is een hoogtepunt) en de film werkt het beste als zwarte komedie, maar je zou de scherpe one-liners ("We never play football on the day of a murder" - "I'm so proud of our community! Everybody insisted we not cancel our game.") die er zijn zomaar kunnen missen.

Een typisch tijdsbeeld maar dat in positieve zin, duidelijk een film rond de hippieperiode en een Rock Hudson die ik vooral kende van de Doris Day films en mij niet gelijk was opgevallen met snor, hij zet in ieder geval een erg sterke rol neer en is zonder twijfel(afgezien van al de prachtige actrices in deze film) voor mij persoonlijk het hoogtepunt van de film.

Pretty Maids All in a Row heeft een fijn tempo en bovendien een erg fijne sfeer, de moorden zijn zowat bijzaak maar tegelijkertijd een mooie toevoeging om het plot bij te staan.

Vergeten pareltje.

3,5*

Ik weet niet meer hoe deze film op mijn pad terecht is gekomen, maar dit was wel een vreemd en lollig rommeltje. Een soort combinatie van Porky’s of Sylvia Kristel-films en matige politiethrillerelementen. Qua ‘male gaze’ en ongepast gedrag scoort dit extreem veel punten, haha.

En ook al doet de hoofdcast met Hudson, Dickinson en Savalas op middelbare leeftijd het echt wel prima, ze kunnen helaas niet verhinderen dat de regie heel matig is en het verhaal echt nergens over gaat.

Een film van Eurotrash-veteraan Roger Vadim. Een film waarbij het onmogelijk is om er een genre op te plakken. De film springt van drama naar thriller, naar erotiek, naar komedie en weer terug. Soms doet de film zelfs alle genres tegelijk aan. Een tamelijk warrige film. Het is moeilijk zoniet onmogelijk om grip op de film te krijgen. De film kijkt niet prettig vloeiend. Hoewel de film onprettig wegkijkt, moet ik wel zeggen dat de warrigheid maakt dat het verhaal bepaald niet voorspelbaar is. Met elke volgende scène kan het verhaal een onverwachte wending nemen.

Die wendingen maken van de film overigens geen betere film. Ook met onverwachte wendingen, stelt het verhaal niet veel voor. Een aantal vrouwelijke leerlingen van een highschool wordt vermoord en de coole police captain Telly Savalas moet de mysterieuze reeks moorden oplossen. Het script is van Gene Roddenberry die vooral veel schrijfwerk in de SF-sfeer verrichtte. Een genre dat in deze film juist niet is vertegenwoordigd. Wel vertegenwoordigd is een cast van naam. Naast de al genoemde Telly Savalas hebben acteurs als Rock Hudson, Angie Dickinson en Roddy McDowell een plek in de film. Hoewel het leuk is om de bekende acteurs te zien spelen, maakt hun inbreng de film niet tot een betere film.

Vadim doet waar hij goed in is. Onder de rokjes van de vrouwen kijken en in hun decolleté gluren. Zijn andere handelsmerk is het neerzetten van de man die wordt geadoreerd als een antiheld. In dit geval is dat vrouwenversierder Rock Hudson. Die handelsmerken leveren nog wat houvast op in een film die zich amper met de moorden op meisjes bezighoudt. Die moorden zijn slechts een vervelende bijkomstigheid waarover niemand zich erg druk maakt. Tekenend voor die houding is een scène waarin lerares Dickinson vlak na de ontdekking van de laatste moord de erectie van een van haar leerlingen bewondert. Een merkwaardig moment. Wel een beetje grappig.

Ik kan niet zeggen dat ik me bij het kijken erg verveeld heb. Hoewel het verhaal nogal stompzinnig is, gebeurt er voldoende om enigszins bij de les te blijven. Enigszins, want ik heb nu al geen idee meer of Savalas uiteindelijk de moord wist op te lossen.