Please Don't Eat the Daisies (1960)

Lieve, luchtige comedy met de legendarische Day. Bevat leuke liedjes en is best vermakelijk. Geen hoogvlieger binnen het genre echter. Redelijk.

krijgt van de oude filmencyclopedie toch een 3 van de vier sterren.

Niets is heilig

Please Don't Eat the Daisies viel me heel erg tegen. Vond het eigenlijk maar een lange en niet bepaald grappige film. Vond veel dingen niet grappig zoals die peuter in de box met zijn Cockey cola uitroep. En zo zijn er wel meerdere dingen die mij niet beviel. Dus 2,0.

Tegenvallende film waarin een leraar een theater-recensent wordt, en dit creëert de nodige problemen. Het verhaal blijft een beetje in de rondte en wordt daardoor eentonig. Verder is het gewoon wat aan de saaie kant, dat ook geldt voor de personages. Grappig wordt het in ieder geval nergens en ook de casting van Doris Day en David Niven pakt niet echt goed uit.

Gek hè ik meende dat ik hier al had gereageerd maar misschien was dat in de periode dat die film bij het opnieuw kijken niet zo goed ging en toen alleen heb gestemd. Maar bij deze dan.

Doris is moeder van 4 (snot)jongens al is eentje nog erg klein. David Niven is haar man Larry een zeer kritische theater-recensent. Alfred (Richard Haydn, speelt een bijna dezelfde rol als in The Sound of music alleen daar beter) is een vriend maar krijgt ook harde kritiek. Min of meer genoodzaakt verhuizen ze naar het platteland.

Twee verschillende karakters die ondanks alles toch erg veel van elkaar houden. Na een matige start toch vrij aardige en grappige film. Vooral Niven is erg goed en de film heeft zeer herkenbare dingen van vroeger. Wel te lang maar erg lief vaak. De film sluit af zoals hij begint alleen is dan leuker

Doris zingt de titelsong bij de voorbereiding van het theaterstuk van school.

De dvd zit in Doris Day collection dus met Nederlandse ondertitels.

Van lang geleden was me bijgebleven dat ik dit een erg grappige film vond. Toen ik hem een paar jaar geleden terugzag viel me de grappigheid nogal tegen - ik kwam uit op drie sterren. Nu keek ik voor de derde keer en ga ik een volle ster omhoog. Deze film is gewoon heel leuk, vlot, goed geacteerd, ook door die belhamels van kinderen (die ik al te vaak een minpunt vind in zulke producties). Dat Doris Day haar onvermijdelijke liedjes in showverband mag bedden voorkomt een oubollig musicalsfeertje. Let eens op dat dansje bij de titelsong: de meisjes volgen Day nog aardig, maar het lijkt of tegen de jongens is gezegd: "Doe maar wat". Eigenlijk gewoon heel grappig.

Mooie rol van Niven. En Doris Day... ach. Ik ken geen film van haar waarin ze niet charmant aanwezig is. Wat een geweldige timing en 'delivery' demonstreert ze ook hier weer. "Go ahead, honey, tell her what to do with her third act."