Iedereen Beroemd! (2000)

Vlotte, sympatieke en door-en-door Vlaamse komedie, met een erg leuke rol voor Josse de Pauw.

3.5 sterren.

Aangename film van onze Zuiderburen. Leuke lach-met-een-traan momenten in deze milde satire. 3,5*.

Josse De Pauw is hier op z'n best. Dit is een type waarmee Belgen meer uitpakken. Een beetje de 'zielige drama'films. Vroeger waren het boerenfilms, eind jaren '90, begin 2000 kreeg je meer van deze films te zien. Dit ligt wat mij betreft in de lijn van Manneken Pis, Le Huitième Jour, Rosetta, ... Zeker sterk voor een Belgische film die het altijd toch qua middelen veel minder moet stellen en zeker als het dergelijk project is (in vergelijking met commercielere films als Windkracht 10 en Zaak Alzheimer). Voordeel vind ik wel is dat je je in de Vlaamse films soms sneller kan inleven vanwege de herkenbare situaties, taal, omgeving, ... Misschien dat dit naar Nederlanders toe minder is, maar dat zal anderzijds bij Nederlandse films ook wel een beetje meespelen denk ik.

Heel leuke film, die even moet groeien maar eens de film voorbij halfweg is, is het puur kijkplezier. Heel goede acteurs, de film is ook duidelijk met veel bezieling gemaakt. Het laatste kwartier is werkelijk meesterlijk gedaan (niet alleen bedacht, ook hoe alles filmisch in elkaar valt en hoe schitterend Josse De Pauw zijn rol vertolkt). Ik heb lang gewacht om deze film te bekijken, maar heb er dus absoluut geen spijt van dat ik het uiteindelijk toch heb gedaan

Leuke film met verrassende twists. Goed geacteerd. Meer dan de moeite waard.

Wie behoefte heeft aan een feelgoodie, dan is deze "Iedereen Beroemd" zeker aanbevolen.

Eenvoudige, naïeve, bijna ontroerende houding van een vader voor zijn dochter in een film die zekerlijk ook origineel en grappig aandoet, als daar zijn de plezierige sterrenimitaties en vermommingen en de dilettante ontvoeringsacties. Het Michael Jackson-masker van de Josse is een hoogtepunt in een film die nooit stoort, vlot en eenvoudig wordt verhaald, met een rake karaktertekening.

Goed, maar toch verwonderlijk dat Deruddere in de grote States met deze eenvoudige maar eerlijke prent, met een Oscarnominatie ging lopen. Amerikanen houden van familiesentiment.

Bij vlagen charmante volkse tragi-komedie met name door Josse de Pauw als de vader die op wel zeer aparte wijze de carriere van zijn dochter een oppepper probeert te geven.

Niet de film die ik een hele week op NPO Cultura zou laten zien om de rijkdom van de Vlaamse film uit te dragen, daarvoor is het wat te lichtgewicht en met wat foutjes zoals te melodramatische elementen.

Vakkundig ingeblikt door regisseur Deruddere.

Lucky Manuelo

In mijn zoektocht om eens wat bekender te geraken met de Vlaamse film kun je niet om Iedereen Beroemd! heen. Genomineerd voor een Oscar en ogenschijnlijk de film waar Dominique Deruddere voor de rest van zijn carrière om herinnerd zal worden, al maakt Crazy Love ook nog wel een goede kans. Soit, ik moest bekennen dat ik hier eerlijk gezegd wat mijn twijfels over had omdat ik de film blijkbaar voor een deel verwarde met Camping Cosmos. Vraag me niet hoe dat dat is gebeurd, want ik zou het ook niet weten.

Dat allemaal terzijde is Iedereen Beroemd! een erg vermakelijke film gebleken. Een mooie schets van een gezin waar een vader alles op alles zet om de zangcarrière van zijn dochter een serieus duwtje in de rug te geven. Naar het einde toe gaat Deruddere meer de richting uit van de maatschappijkritiek (vooral het hersendodende aspect van de media krijgt aandacht, de DVD bevat trouwens nog een kort interview waar Deruddere daar eventjes dieper op ingaat) en ook dat lukt wonderwel. Probleem is alleen dat de film uiteindelijk wat de bocht uitvliegt met de applaudisserende politieagenten. Een scène die werkelijk nergens op slaagt en simpelweg ook niet in de film past. Jammer eigenlijk, was toch wel wat een afknapper. Voor het overige een film die steun zoekt bij zijn muziek (klassieke playback nummers zoals Madonna en Queen passeren de revue), maar de muziek van Raymond van het Groenewoud (Lucky Manuelo, Neem Je Mee en Alsjeblief zijn van zijn hand) past dan ook perfect in de lijn van de film.

Iets wat niet gezegd kan worden over Werner De Smedt. Sowieso al niet meteen een acteur die ik hoog heb zitten, maar dit doet hij wel erg slecht. Die zogenaamde woede-uitbarsting wanneer hij aan Jean vertelt dat de fabriek gaat sluiten.. Vreselijk! Zeker omdat De Smedt tegenover een ware klassebak zoals Josse De Pauw is komen te staan. De naïviteit van Jean wordt nooit vervelend en scènes zoals het gesprek tussen hem (met Michael Jackson masker!) en Michael Jensen is heerlijk. Victor Löw is samen met Thekla Reuten de Nederlandse afvaardiging en zij doen het allebei degelijk. Zeker Reuten is weer even aandoenlijk als altijd. Ook wel tof om wat bekendere koppen in bijrollen te spotten zoals een Filip Peeters of Marc Didden.

Het einde en een vreselijke Werner De Smedt zorgen ervoor dat ik hier net geen 4* aan kwijt kan. Zonde, want voor de rest doet Deruddere eigenlijk weinig verkeerd. Een degelijke soundtrack (was ik trouwens de enige die aan Nacht und Nebel's Beats of Love moest denken bij het geneurie van Jean?) en een leuk verhaal dat nergens verveelt. Dat, en een geweldige Josse De Pauw natuurlijk.

3.5*

Weer een leuk filmpje van onze zuiderburen... Het thema over het algemeen spreekt me niet zo aan, maar ik heb me geen seconde verveeld.

Het is op zich wel een vreemde uitwerking... We volgen arbeidsmedewerker Jean die net zijn baan is kwijtgeraakt omdat het fabriek falliet ging. Handen in het haar... Daarnaast moet zijn dochter van hem een talent worden als zangeres, maar daar dreigt ze in te falen. Nou, dan iets met het kidnappen van een (Nederlandse?) wielrenster die tevens ook een zangeres schijnt te wezen... een lovestory tussen die zangeres en Willy, de mede ontvoerder... En waarvoor ze is ontvoerd...

Het plot van Iedereen Beroemd zou haast een onzinverhaal zijn, maar toch is het zo droog en leuk uitgewerkt... Die Josse Pauw is lekker typisch en de uitwerking is ook lekker maf. Ook veel Nederlandse inbreng is erin te bekennen... zoals Victor Löw, die hier ook weer de typische schreeuwlelijk mag uithangen.

En het einde is erg luchtig.

Gewoon een leuke kleine Belgische film...

4,0*

Met volle verwachting "uitgekeken" naar deze Iedereen beroemd van Deruddere, maar eigenlijk ontgoocheld na het verloop van de film. Dit is niet wat ik er van had verwacht. Een Oscarnominatie heb ik er nooit in gezien behoudens de leuke acteerprestaties van Josse De Pauw en de vandaag meer bekende Eva van der Gucht.

Iedereen beroemd is een luchtige film met een vrij simpel eenvoudig verhaal. Het beste van de gehele film is de moraal waarbij kinderen soms een ongelooflijke druk opgelegd krijgen van hun ouders of de maatschappij waarbij je jezelf de vraag kunt stellen of dit de kinderen vooruit helpt. Wat wil Marva eigenlijk? Ze is de bemoeienissen en het gepush van haar vader kotsbeu en twijfelt erg aan zichzelf. Ze is niet moeders mooiste, is mollig, erg onzeker en heeft weinig uitstraling. Als de vader dan nog eens zonder werk valt, slaan de stoppen helemaal door om haar (zijn?) droom in vervulling te laten gaan.
Het vervolg is absurd en oogt niet realistisch (de ontvoering), maar moet wellicht bekeken worden in de luchtigheid en de opzet van de film. Al vond ik dat de bal fout gekaatst werd toen de politieagenten applaudiseerden.

Werner De Smedt vond ik niet zo bijster goed, maar dat heb ik in wel meer films van hem. Ooit a rising star, maar daar is het wat bij gebleven. Leuk om andere leuke bijrolletjes te zien van onder meer Wim Opbrouck en Matthias Sercu. De song tot slot is lekkere nostalgische Vlaamse schlager en blijft in je hoofd spoken. Al bij al een voldoende met 3,0*.

Absoluut één van de verrassingen van de laatste tijd voor mij. Het merendeel is hier al terecht aangehaald. Een ronduit fantastische De Pauw. Een "simpele" oer en oer Vlaamse film. Die mij van begin tot einde geboeid heeft. Die mij heeft doen schaterlachen en mij ook stil gekregen heeft (hoe melig het einde ook mag zijn toch vond ik het erg mooi). Geweldig gebruik van muziek, apart verhaaltje dat hoewel niet altijd even geloofwaardig misschien je toch blijft boeien. Erg geslaagd.

Verrassend leuke komedie, met plezier gemaakt zo lijkt het. Ik vond de extatisch neuriënde de Pauw een leuke vondst, Van Der Gucht debuteert heel verdienstelijk en Victor Löw was geknipt voor de rol van gladde manager (wat lijkt hij toch eigenlijk op Jack Black, ten minste in deze film). Vond de kritiek op de rol van de media best raak, het had af en toe nog wel iets scherper gemogen en het wel hele happy end had van mij ook niet gehoeven (dat loste Szifron in het segment Bombita van Relatos Salvajes dan beter op, om maar even een vergelijking te trekken) maar verder weinig mis met deze prent.