Deathstalker (1983)

Lana Clarkson, de betreurde heldin uit deze film, werd geloof ik vorig jaar vermoord door Phil Spector, de bekende platenbaas.

Een cult-heldin is te vroeg heengegaan ...

zwakke film. Kartonnen decor, ongelooflijk verhaal

zwakke acteerprestaties!

pluspunt: Barbi Benton

Heerlijke film! Wel slecht, maar lekker vermakelijk slecht!!!

En veel schaars geklede mooie vrouwen natuurlijk

Deze film deed me aanvankelijk erg aan 'Conan The Barbarian' denken. Een zwaardvechter die allerlei magische avonturen beleeft in een wereld vol vreemde figuren. Het is moeilijk om dit genre onder woorden te brengen, maar iedereen weet wat het inhoudt.

Deathstalker is overduidelijk met een minimum aan budget ineen geknutseld. Dat kan je al vlug afleiden uit de 'title cards', die met hun knalrode kleur lelijk afsteken tegenover de achtergrond. Uiteraard zijn er tal van andere aspecten die deze theorie ondersteunen. Make-up, camerawerk, het goedkope verhaaltje, flagrante fouten en vooral de decors, die er uitzien alsof ze door een kleuterklasje zijn bezorgd.

Laat je niet beetnemen door de haast epische poster, want waar je 75 minuten naar moet kijken is de duffe queeste van een immer goed ingeoliede spierbundel en menig vrouwelijk schoon dat om de haverklap aangerand wordt. Het verhaalverloop is verwarrend en bevat weinig tekens van logica. Alles lijkt gebaseerd op toeval en merkwaardigheden. Probeer maar eens te verklaren wat er nu eigenlijk gebeurd in de scène waarin het zwaard gevonden wordt. Je zal merken dat je op momenten als deze met open ogen naar het scherm zit te turen.

De gevechten zijn op z'n minst amateuristisch te noemen. Het viel op dat elke slag ingestudeerd was en nog meer dat bij de genadesteek het zwaard in de zij werd gepland, zoals dat vroeger werd gedaan in toneelstukken. Er zit geen vaart in en van spanning is al helemaal geen sprake.

De muziek is zeer vreemd en past soms totaal niet bij de beelden. Ik weet niet waar ze die winderige deuntjes vandaan hebben, maar na verloop van tijd komen ze gegarandeerd je strot uit.

Verder worden vaak de meest ongeschikte camerastandpunten aangenomen. Dan wordt de camera ergens in een godvergeten hoek geplant, zodat de kijker geen idee heeft wat er gaande is. Het perfecte voorbeeld hiervoor is de eindscène, waarin onze held zogezegd door een gordijn van vuur stapt. Helaas werd dit volledig verknald door het slecht plaatsen van de camera, waardoor je goed kon zien dat hij doodgewoon náást de vuurpoel wandelde.

Enfin, dit is absoluut een slechte film, maar wel op een speciale manier. Hij blijft entertainend en weet je aandacht vast te houden, maar zal er nooit in slagen op een overtuigende manier zijn verhaal te vertellen. Daarvoor was er te weinig geld en een acuut gebrek aan talent.

1,00 (1,25)

Amateuristische gevechten, misleidende poster ( want de vreemde creaturen zien er heel goedkoop uit ) , zeer zwak chaotisch verhaal dat weinig avontuur aan de kijker weet te brengen, een oninteressante spierbundel, de lelijke decors, de irritante muziekscore en heel wat foutjes maken dat deze slechte film toch nog enigszins kijkbaar is door het beoogde entertainment.

Al zou een hoger budget hier geen overbodige luxe zijn.

Opmerkelijk wel dat er heel wat naakte vrouwen in voorkomen en van respect weinig sprake van is. 3/10

"Heroes and fools are the same thing."

Geinig maar erg goedkoop sword-and-sorcery filmpje. Erg mooie poster van Boris Vallejo, helaas geeft het een verkeert beeld van de film. Die mooie trollen op de cover krijgen we niet te zien.

Het acteerwerk was bijzonder matig. Rick Hill met zijn blonde pruik was niet bepaald een sterke held en andere personages zoals de slechte tovenaar (die duidelijk een slechte kopie is van Merlin uit Excalibur). Dat varken-mens vond ik dan wel weer geniaal. Hoe hij verbaast naar de varkenskop op het banket kijkt, geweldig. Maar zo super is de make-up niet, alsof ze restanten van de make-up van Jabba's guards uit Return of the Jedi even snel hebben geverfd en op een andere acteur gelijmd. Ik irriteerde me er ook enorm aan dat de stemmen allemaal later zijn opgenomen en vaak niet synchroon lopen.

De special effects (voor zover die er zijn) stellen niet veel voor. Een pop in de film is bijzonder slecht bedient en de rotoscoping is ook maar matig. Maar meestal zijn er niet eens effecten, bij een transformatie is iets in het ene shot een slang en dan in het volgende shot een stok, erg goedkoop.

Er zaten een hoop gaten in het verhaal maar op zich was het concept niet verkeert. Alleen is het totaal verkeerd uitgevoerd. Het einde vond ik ook een beetje anticlimactisch. Het is maar goed dat het zo'n korte film is, nu is hij nog wel vermakelijk.

Dit. Is. Fantastisch!

Heel erg Corman en heel erg raar dat op een site als deze (waar echt een groter publiek is voor een film als deze) zulke lauwe reacties staan.

Van de slechte poppenanimatie, slechte gevechten, geweldig slechte dialogen en de kannibalistische strijder met varkenskop, tot aan de extreme sexploitatie (tetten!), een waardeloze eindbaas, geweldige soundtrack, belachelijk script en last but not least de waardeloze hoofdrolspeler: slechte sword and sorcery op zijn leukst.

Gelijk The Roger Corman's Cult Classics Sword & Sorcery Collection besteld, met Deathstalker, Deathstalker II, The Warrior and the Sorceress en Barbarian Queen erin. Dat wordt smullen.

Goed, maar niet zo goed als Deathstalker too (heheh). Hier is de toon incapabel en net iets te serieus. Deathstalker als personage is een baas. Hij heeft schijt aan alles en iedereen en zit helemaal niet te wachten op expositie of een missie van welke soort dan ook. Chicks scoren en slechterikken in elkaar beuken, dat is zijn missie, en zowel de chicks als de slechterikken zitten hier niet op te wachten en zie daar: vermaak. Wel een dieptepunt in vrouwonvriendelijkheid, maar dat is misschien ook juist wel waarom deze film zo grappig cringy is. Aanrader voor de pulpliefhebbers.

Cult. Goedkope Sword & Sorcery meuk die schaamteloos z'n grotere broers na-aapt, dat móet er wel één uit de Corman-stal zijn Na een wat stroeve start laat het z'n ware gezicht zien. Eenmaal in de oertijdse stripclub aanbeland komt het los: er rennen midgets rond, we zien hoe een half man half varken een varkenskop verorberd, er wordt naakt geworsteld in de modder en de vrouwen worden zonder uitzondering lastiggevallen door alle dronken krijgers. Ja, dan is het wel echt begonnen. Een sleazy, bloederig prutswerkje met kartonnen sets en kostuums, maar oh zo vermakelijk.

Deze film is een van de vele goedkope zwaard- en tovenarijfilms uit de jaren 80 die er zijn gemaakt. Het plot is zelf voor dit genre flinterdun; boomstam met pruik c.q. held rijdt gewoon wat rond, pauzeert af-en-toe om wat met zijn zwaard rond te zwaaien of een meisje in nood te verkrachten. Maar dan geeft een heks hem een ​​mystieke zoektocht om drie magische voorwerpen terug te vinden. Nou ja...zoektocht ze weten vanaf het begin waar het zwaard, een amulet en een kelk zich bevinden. Onderweg ontmoet hij een zwaardvechter met het gevoel voor mode van een tienermeisje uit de jaren 80 en een she-warrior die zo stoer is dat ze helemaal niets op haar bovenste helft draagt. Nadat hij tijd heeft gehad om met beide borsten en zijn magische zwaard te spelen, kiest onze held uiteraard terecht voor borsten... Tja de opmerkelijke prestaties van deze *kuch* heroïsche fantasiefilm is dat ondanks alles slecht en goedkoop is, het toch veel amusementswaarde weet te bieden. Dat komt vooral omdat de film boordevol amateuristisch zwaardgekletter, gekkigheid (man met varkenskop, geslachtsverandering) en een ongekende hoeveelheid vrouwelijk naakt zit, en niet te vergeten modderworstelen aan het hof van de tovenaar. De camera glijdt over blote borsten of billen, en er zijn talloze scènes die duidelijk maken dat als vrouwen niet gewillig zijn het ook toegestaan is om geweld tegen ze te gebruiken. Rick Hill was als held behoorlijk, ook het acteerbereik van Playmate en Hefner-liefje Barbi Benton was niet groot maar, meer dan in nood of uitgekleed zijn was niet nodig. De zelfverzekerde vrouwelijke krijger-rol was voor Lana Clarkson Waarvan het meest unieke aan haar persona haar outfit, of het gebrek daaraan was! Toch was Clarkson populair om deze rol, zodat ze haar eigen spin-off kreeg; Barbarian Queen (1985) Tja de film mag goedkope low-budget zijn, toch bevatte het opvallende grote amusementswaarde!

Na het recent zien van drie andere Actie / Fantasy films, te weten "Barbarian Queen (1985)", "Amazons in the Temple of Gold (1986)" en "Amazons (1986)", wilde ik ook nog deze film zien en dat vooral vanwege het meespelen van Lana Clarkson. Ze was in "Barbarian Queen" één van de pluspunten (ze heeft ook twee fraaie pluspunten) en in deze film is ze dat eigenlijk ook, ondanks dat ze maar iets van circa 25 minuten te zien is. Maar ze is gelukkig wel regelmatig topless (ze sterft ook topless) te zien, want ze heeft nauwelijks kleren aan.

Maar helaas is "Deathstalker" net zoals "Amazons in the Temple of Gold" en "Amazons" geen goede film, ondanks dat er regelmatig naaktheid (borsten, billen en ook een schaamstreek) in te zien is en dat ook nog eens van mooie vrouwen zoals Lana Clarkson, Barbi Benton (die ik vooral kan van de Horror / Thriller film "Hospital Massacre (1981)" en waarin ze ook topless te zien is), Maria Fournery, Gabriela Rubinstein, Amalia Marty en nog andere vrouwen wiens naam ik niet ken.

In "Deathstalker" krijgt de gespierde krijger Deathstalker (Rick Hill) van heks Toralva (Lillian Ker) de opdracht om drie krachtige relikwieën terug te halen, namelijk een zwaard, een amulet en een kelk. Deathstalker ontdekt het zwaard in een grot en gaat op zoek naar de andere twee relikwieën, die in het bezit zijn van een kwaadaardige tovenaar genaamd Munkar (Bernard Erhard). Munkar is van plan de sterkste krijgers van het land aan te trekken om deel te nemen aan een vechttoernooi, onder het valse voorwendsel dat de winnaar zijn koninkrijk en rijkdom zal erven. Deathstalker arriveert, samen met de gevonden krijger Oghris (Richard Brooker) en de de vrouwelijke krijger Kaira (Lana Clarkson), om deel te nemen aan het toernooi en de andere relikwieën op te halen en om de gevangengenomen prinses Codille (Barbi Benton) te redden. Als Munkar Deathstalker's plan ontdekt, smeedt hij juist plannen om Deathstalker te laten vermoorden.

Dit klef zwaard en tovenaarswerkje is goed voor een paar niet bedoelde grappen en aardig wat vrouwelijk bloot, maar voor de rest is dit gewoon een draak van een goedkope film, die nauwelijks weet te vermaken. Het verhaal is stupide en de mannelijke gespierde cast (waaronder Rick Hill en Richard Brooker) hadden net zo goed de bandleden van Amerikaanse heavymetalband "Manowar" kunnen zijn en ze zagen er ook enorm gay uit (zeker Rick Hill met zijn achterlijk kapsel).

De film begon voor mij opzicht nog best redelijk, want al na circa drie minuten krijgen we een blote borst te zien van een gevangen genomen vrouw (Gabriela Rubinstein), die door Deathstalker bevrijd wordt (Deathstalker dood dan ook de man die haar gevangen genomen had en zegt ook tegen hem "Today is not your day, is not it?") en die als beloning met haar mag vrijen. Hierdoor zien we Gabriela Rubinstein na circa zeven minuten nog eens naakt (dan kleedt Deathstalker haar ook uit), waarna ze er stiekem vandoor gaat als Deathstalker wordt afgeleid door een man (die tegen hem zegt "Your name") en Deathstalker dan zegt tegen zichzelf:

"Today also not is my day."

Opzicht was het niet erg dat we daarna Gabriela Rubinstein niet meer terugzien, want het vrouwelijk schoon en de naaktheid wordt daarna ruimschoots gecompenseerd door andere vrouwen. Zo zien we na circa 11 minuten twee mooie volledige naakte vrouwen in een bad in een vrouwen harem waarin prinses Codille als gevangene wordt gebracht en na circa 27 minuten zien we Lana Clarkson naakt bij haar entree als ze vecht met Oghris die denkt dat ze man is en als ze ontmaskert wordt als vrouw (dan zien we dus de flinke borsten van Lana Clarkson), zegt ze tegen hem:

"I can be a woman... But my sword has cut bigger men than you."

Na circa 30 minuten vrijt en neukt ze ook met Deathstalker en dan mag hij ook aan haar borsten zuigen (lucky Rick Hill ). Dat was tevens ook letterlijk het hoogtepunt in deze film. Na circa 32 minuten zien we ook nog de mooie Maria Fournery (ik vond haar wel wat weg hebben van Susanna Hoffs, die de zangeres en gitarist was van de Amerikaanse vrouwen pop- en rockband "The Bangles" uit de jaren 80) die in de stad, waar tovenaar Munkar heerst, wordt gevangen genomen door Gargit (Marcos Woinsky) en ook naar het harem (daar wordt overigens Amalia Marty na circa 29 minuten van top tot teen bloot tentoongesteld en kijkt ze ook sensueel in de camera) wordt gebracht en waartegen gezegd wordt:

"You will make the eyes of Munkar shine!"

In het harem, waar inmiddels ook Deathstalker, Oghris en Kaira zijn aangekomen, vindt ook een vrouwengevecht plaats in de modder. Daar kondigt Munkar ook zijn plannen aan voor een toernooi en zien we voor het eerst Barbi Benton naakt, waarover gevechten wordt en dat o.a. door een man (Horace Marassi) met een varkenskop. Barbi Benton zien we daarna nog een keer naakt in een soort van dubbelrol (Munkar heeft namelijk zijn mannelijke handlanger Gargit verandert in prinses Codille die Deathstalker moet verleiden en vermoorden) na circa 49 als Deathstalker met haar wilt neuken en hij tegen haar zegt:

"What the hell are you?"

Hij stuurt haar daarna weg en daarbij komt ze Kaira tegen, die ook denkt dat het prinses Codille is. Als ze daarna weer verandert in de man Gargit, vecht hij met Kaira en zien we Lana Clarkson helaas ook voor het laatst naakt. Want bij het zwaardgevecht met Gargit, die ze doodsteekt, raakt ze gewond en sterft ze uiteindelijk in de 51 minuut in de armen van Deathstalker. Daarna is het helaas ook over met de naaktheid en moet je het enkel doen met het stupide verhaal, waarin we o.a. een handpop monster zien die ogen en vingers gevoerd krijgt door Munkar en we een varkensachtig wezen zien die de arm van een man eraf trekt en gebruikt om een ​​andere man dood te knuppelen.

En natuurlijk verslaat Deathstalker op het einde Munkar (wordt door het volk met paarden uit elkaar getrokken) met het gevonden zwaard (die Deathstalker na circa 19 minuten in een grot krijgt van de mannelijke heks Salmaron, terwijl hij vecht tegen een handlanger van Munkar), amulet (wordt na circa 69 minuten gevonden in het kasteel van Munkar) en miskelk (pakt Deathstalker na circa 76 minuten af van Munkar), zoals hij ook het varkensachtig wezen verslaat (wordt doodgestoken met een zwaard) op het toernooi. En hetzelfde geldt voor Oghris (wiens nek wordt gebroken door Deathstalker), die namelijk samenspant met Munkar.

Behalve het verhaal, is ook de actie slecht en hetzelfde geldt voor de cast, waarin vrijwel niemand weet te overtuigen en waarbij alle mannen (en zeker de krijgers) vrouwonvriendelijk zijn. Neem bijvoorbeeld onze imposante held en hoofdrolspeler Rick Hill als Deathstalker (vanwege zijn houding en gedrag is hij niet echt een held, maar hij is niet zo slecht als Munkar), die in de allereerste scène een jonge vrouw van goblin-achtige wezens en haar ontvoerder redt, om haar vervolgens uit te kleden (om te neuken) voordat hij onderbroken wordt. En gelijk na de eerste kennismaking met de Kaira, stort hij zich op haar (ze vindt het overigens niet erg) als ze ligt te slapen en naderhand doet hij dat ook met prinses Codille, maar komt hij van een koude kermis thuis omdat prinses Codille eigenlijk Gargit is.

Ook Richard Brooker als strijder Oghris is geen haar beter, want met iedere vrouw die hij tegenkomt (hij redt zelfs een vrouw van verkrachting) wilt hij neuken (vooral als hij aankomt in het harem in het kasteel van Munkar) en hij heeft het vooral voorzien op Anella (Maria Fournery). En naderhand blijkt ook nog eens dat hij onder een hoedje speelt met Munkar. Zowel Rick Hill als Richard Brooker komen intimiderend over vanwege hun grote lichaamsbouw.

Lana Clarkson als Kaira is een vrouwelijke krijger die zich aansluit bij Deathstalker en die haar mannetje staat en alle andere vrouwen (zoals Maria Fournery) in de film worden afgeschilderd als slachtoffer. Kaira is de dus de uitzondering, maar omdat ze in de meest schermtijd rondloopt met ontbloot bovenlijf, is ze eigenlijk het slachtoffer van regisseur James Sbardellati Ze krijgt ook heel weinig dialoog en wordt al snel in het verhaal vermoord, waardoor ze niet zo belangrijk lijkt als de andere personages. Maar ze is wel het beste wat deze film te bieden heeft.

Bernard Erhard als Munkar is misschien wel de beste acteur in de film. Omdat hij een enorme tatoeage op de zijkant van zijn hoofd heeft (zoals de Amerikaanse bokser Mike Tyson), is zijn uiterlijk wel raar en als tovenaar vertoont hij in de hele film allerlei ongewone krachten, waarvan de vreemdste het vermogen is om een ​​man in een vrouw te veranderen! Hij krijgt ook op het einde de meest brute dood, als hij door paarden uit elkaar wordt getrokken.

Al met al is "Deathstalker" een goedkope Actie / Fantasy film die meelift op het succes van de Actie / Fantasy film "Conan the Barbarian (1982)" (met Arnold Schwarzenegger) en die je het beste links kan laten liggen, ondanks het vele vrouwelijke bloot, de mooie vrouwen en de filmduur van slechts 68 minuten. Ik zal verder ook dit genre links laten liggen (misschien waag ik me wel nog aan "Deathstalker II (1987)"), want alleen met "Barbarian Queen" (nota bene de eerste film die ik zag) heb ik me weten te vermaken en de rest van de films vond ik vreselijk slecht. Eigenlijk wil ik deze film 1,5* geven, maar vanwege Lana Clarkson doe ik er nog 0,5* bij (dus in totaal 2,0*).

De reden dat Deathstalker nooit wordt vermeld als een klassieker binnen het sword & sorcery genre hoef je niet ver te zoeken. Ik ben de laatste om te gaan klagen als er veel schaars geklede dames zijn die af en toe wat bloot tonen, maar deze film is zo vreselijk vrouwonvriendelijk dat deze verdiend voor altijd vergeten te worden. Werkelijk geen enkel mannelijk karakter is sympathiek. Deze film lijkt eerder te zijn gemaakt door en voor horny filmmakers. Enige pluspunt de mooie vrouwen met Lana Clarkson voorop als vrouwelijke krijger.

Erg hoog ligt de lat in dit genre al niet, maar Deathstalker duikt daar met verve onder. Voor een low budget ding - want dat is het toch duidelijk - op zich bewonderenswaardig wat er uit komt, aan de andere kant maakt dat het niet ineens goed of zo. Het grootste probleem is wel dat het allemaal veel te serieus gebracht wordt, een beetje humor of zelfspot en het had een onverslaanbare culthit kunnen zijn.

Qua beeld zit het wel goed, misschien met uitzondering van de bordkartonnen decors. Maar wie kijkt daar naar als een Barbi Benton of een Lana Clarkson daar voor staat. Ik niet, ik zag pas hier in een bericht iemand er wat over zeggen, het was mij eerlijk gezegd niet opgevallen.