Club Dread (2004)

Inderdaad niet echt een Scream-achtige film, de film probeert komedie met serieuze spanning te combineren... en slaagt in beiden niet. Prima te kijken, paar aardige scenes, maar na het geweldig grappige Super Troopers (wat langzaamaan een kleine cult-klassieker is geworden) een tegenvaller.

De zoveelste parodie op een populair genre, ditmaal de teen-slash films. Het team dat achter het verschrikkelijke Super Troopers zat, weet deze keer wel redelijk vaak de juiste humor te vinden.

Het begon echt als een zeer slechte tiener-film, maar na een korte tijd werd het duidelijk dat alles 'way over the top' was. De breinloze Amerikaanse tieners op Spring Break Holiday worden flink in de zeik genomen.

Fantastische slechte liedjes die een grote rol spelen in het verhaal. Iedereen wordt verdacht gemaakt op vaak een flauwe manier. Maar het werkt wel zo nu en dan.

Dan weer hilarisch, dan weer ontzettend flauw en onleuk. Dan weer slechte schrikmomenten, dan weer een interessante spanningsboog. En het einde is hilarisch slecht...ik bedoel goed.

Een komedie met ups en downs. Leuk om gezien te hebben, maar het Broken Lizard team slaat toch vaak de te flauwe weg in.

Jeezes, wat een volstrekt debiele komedie was me dat

Het begint vrij aardig met een eerste moord, wat later zien we de jonge vakantiegangers aankomen per boot en kan het feest beginnen.

Alvorens deze film te bekijken doe je er goed aan om je met je partner nog eens goed uit te leven op sexueel gebied want anders ga je voorhebben zoals ik, dat je namelijk helemaal opgedraaid naar deze film zit te kijken, want op Coconut Island bulkt het van de mooie, sexy jonge twintigers in badpak die geregeld met elkaar beginnen vrijen of op zijn minst een "poging tot" ondernemen

Het eerste half uur vond'k best ok, dan volgde een afgrijselijk slechte 40 minuten om vervolgens naar't einde toe terug doenbaar te worden.

Gelukkig heb'k hem helemaal uitgezien want de ontknoping was verrassend "gore" en gelijkertijd ontzettend grappig

5/10.

Deze 3e rangs komedie deed me terugdenken aan mijn tienerjaren, toen heb'k bakken van zulke "straight to video" filmpjes bekeken op VHS. Gelukkig weet ik ze tegenwoordig goed te ontwijken, maar zoals nu weer blijkt laat ik me af en toe nog eens vangen en krijg'k onverwachts zulke bagger te slikken

Ik moet toegeven dat'k af en toe eens goed heb kunnen lachen met de onnozelheden in dit niemendalletje, maar als je't geheel bekijkt is hij finaal gebuisd !

Beetje een onnozele film. De beelden van het eiland waren best fraai net zoals de vrouwen. De rol van Bill Paxton was best goed maar de rest van de film was vrij flauw. Het einde was overigens best goed en ook wel grof.

Niet zo serieus nemen... de hele film is één grote klap onzin, en dan ga je het afrekenen op het einde?

Natuurlijk slaat het allemaal nergens op, maar er zitten enkele grappen in waardoor je toch een licht glimlachje krijgt. En ik vind Brittany een lekker wijf, dus vandaar dat ik de film eigenlijk naar de achtergrond heb geschoven en niet echt met mijn volle aandacht ben blijven kijken, alleen op de momenten dat zij schaars gekleed in beeld rondhuppelde. Verhaal, ach ja.. Het is inderdaad hier en daar wat herkenbaar, maar het is zo stompzinnig neergezet dat je er óf geen zak aan vindt, of dat je het juist wel als vermakelijk ziet.

2.0* voor de boobies van Brittany, en de magere glimlachtjes.

Zo stompzinnig dat het weer leuk word. Moest er in het begin even inkomen maar toen de film eenmaal begon te lopen was hij best genietbaar. Het is een soort Scooby Do met een horrorsausje maar dan zonder Scooby.

Heb een aantal keren gelachen en best genoten maar er zijn betere in het genre.

En alweer zeggen de smaakpupilletjes 'au'. De film is een wel heel slechte herkauwing van Scary Movie, moet overigens bekennen dat ik in het begin oprecht geloofde dat we met een komedie te maken hebben. Zo treurig als een Shriek: I Know what you did Last Friday the 13th is het niet, maar het scheelt weinig. Club Dread is niet iets wat je moet kijken als je een geslaagde filmavond wil hebben.

Redelijk vermakelijk , alleen doet toch niet heel vaak wat een komedie bij me moet doen .. me vaak aan het lachen maken

dat einde vond ik dan wel weer 1 van de grapigge dingen..komt misschien ook wel omdat ik sowieso de hele film niet serieus nam

Viel mee.

Grappige en zeer vermakelijke film. De film is op de goede momenten spannend. En de spanning is zeker te voelen. Ook de humor was wel te pruimen. Één van de betere gortdroge parodieën. Sommige personage waren wat vervelend maar geen één was super storend. Ze hadden allemaal wel een beetje hun ding.

@horrorfan17: dit is dan ook geen horrorfilm, maar een horror/komedie. Die twee moet je niet met elkaar willen vergelijken.

Ik vond de film nog wel amusant. De film haalt alle clichés uit de slasher film uit de kast en drijft hier lekker de spot mee.

De domme personages moeten de rest doen. Niet altijd even grappig, want niet alle personages zijn even leuk. De masseur is nog wel grappig, maar de rasta dan weer helemaal niet.

Ze hadden hem best wat in mogen korten, maar overall is het nog best een vermakelijke film.

Simpel.

Zonnige slasher gemaakt door personen die werkzaam zijn in de komediebusiness. Dat valt er ook goed vanaf te lezen aangezien deze film er genoeg van bevat. Jammer is alleen dat weinig grappen het doel raken, maar het blijft in ieder geval vermakelijk en dat telt waarschijnlijk meer.

Zoals wel vaker bij slashers is de omgeving waarin het bloedvergieten zich afspeelt leuker dan het verhaal zelf. In dit geval bevinden we ons op een eiland in een soort zomerkamp, een bijna ideale omgeving om je horrorfilm in te settelen. Het wordt er allemaal snel leuker op, en het tempo schiet er op een gekke manier mee omhoog.

Acteerwerk is in ieder geval best slecht, op een paar namen uitgezonderd. Regisseur Chandrasekhar besloot zelf mee te spelen bijvoorbeeld en gaat helemaal op in zijn rol, maar grappig is hij niet. Een hoop van de humorelementen bevatten ook seks- en ledematengrappen die vaak het doel misslaan.

De meeste kracht wordt uit de setting en de murder mystery gehaald. Het is alleen jammer dat je als kijker nooit echt kan puzzelen aangezien er te veel personages zijn die te weinig worden uitgediept. Zo kan je nooit echt iemand verdenken, en uiteindelijk blijkt de dader zelf compleet uit het verband gerukt te zijn.

Kills zijn verder best grappig en zelfs met een knipoog soms. De horror is vaak ook op komedie gericht door veel van de kills op een lollige manier uit te voeren. Het zorgt voor een aantal aardig lompe momenten die zeker opvallen, en regelmatig ook met genoeg bloed en grappige aftermaths.

Buiten het feit dat het wat te lang duurt kijkt Club Dread aardig weg en kent genoeg tempo en gebeurtenissen om de boel vermakelijk te houden. Erg hilarisch is het allemaal niet, maar er zitten wel genoeg lompe moorden in en een gezond tempo om het leuk te houden. Niet verkeerd voor een keertje, maar ook niet briljant nee.

Club Dread

Matige horror/komedie. Het is dat Brittany Daniel erin speelde, wat een mooie vrouw is dat toch!

De film zelf was vrij stompzinnig en heel soms grappig, maar helaas te weinig.

2,5 sterren.

“I may need a few more hours to pump her for information.”

Ik had het best moeilijk met deze film, en daar ben ik heel eerlijk in. Wat op voorhand een best leuke film moest worden een ook echt wel mijn aandacht had te pakken (gezien het feit ook dat hij op Dsiney+ staat), is toch uiteindelijk uitgelopen tot een vrij saaie zit wat zogenaamd een ‘slasher’ moet noemen. Ik had daar overigens ook wat meer van verwacht, ik lees bij veel berichten dat er veel bloed te zien was maar, ik vond juist dat ‘Chandrasekhar’ elke keer weg draaide van de mooiere momenten. Waar ik graag kijk naar goede beelden zien we hier eigenlijk alleen maar alles wat achteraf is, nadat personen zijn vermoord of we kijken naar de lucht en moeten het hebben van de lucht. En dan kom je er toch uiteindelijk achter dat de doelgroep voor deze film waarschijnlijk niet héél oud zullen zijn, en dat deze film gewoon slecht is.

Want als het al niet slecht is om zijn script, of wat ‘Chandrasekhar’ er van gemaakt heeft om het zogenaamd een horror te noemen; qua acteerwerk valt deze film ook volledig in een dal, en komt er totaal niet uit. Ja, die ‘Brittany Daniel’ is een mooie dame om te zien maar, daar redde ze deze film helaas niet mee. Die ‘Bill Paxton’ vond ik maar een irritatie en voor de rest kent de film ook totaal geen uitschieters in zijn cast, wat toch echt wel jammer is!

Maar dan alsnog, de grappen zijn niet grappen en werken je meer op de zenuwen, dat is nog het meest irritante van deze hele film. Wellicht kan het ook komen om dat ik er niet helemaal lekker in zat, en de film vrij snel kwijtraakte op het begin, dat is mede ook dankzij het trage en flinterdunne script die we moeten volgen die eigenlijk nergens echt heel bijzonder of leuk werd. De komedie lijdt daaronder maar, ook de cast kan dit niet omhoog werken en eigenlijk nergens zijn er leuke acteurs of actrices die deze taak op hun konden nemen.

En dat vind ik allemaal best jammer, vooral gezien het feit dat de film in mijn ogen echt heel leuk begon maar, wel direct een standaard op zichzelf heeft gezet met het behalen van een bepaald doel. Dat is namelijk in het begin aardig wat bloot, en een leuk kat en muisspel tussen de moordenaar en een slachtoffer.

Ik denk misschien als ik zo achteraf kijk (ook naar de reacties), dat ik de film misschien met wat meer moeite had moeten kijken. Voor mij sloeg de film gewoon totaal niet aan, vond het een erg moeilijke en irritante zit met voornamelijk veel, saaie, ‘humor’ wat eigenlijk nergens tot zijn recht kwam. Leuk voor de jongeren, minder leuk als je al tig van dit soort films hebt gezien!