Eternal Sunshine of the Spotless Mind (2004)

Mijn favoriete film aller tijden!

Vandaar dat ie niet in je top-10 staat

Prachtige film. 't Was de 2de maal dat ik hem zag en ik heb er opnieuw even veel van genoten als de eerste film. Dit is echt een van de beste films die ik ken. Het verhaal zit zo ongelofelijk goed in elkaar en ik heb vaker gelachen dan in een komedie. Jim Carrey speelt wederom erg goed. Zij die dachten dat hij enkel gekke bekken kan trekken zullen na het zien van deze film hopelijk van mening veranderen.

Het gebeurt maar zelden dat m'n vriendin en ik een film allebei goed vinden.

Echt een aanrader, must-see, topper.

5*

Aparte film die een mooie boodschap met zich meedraagt en goed wegkijkt.

Jim Carrey die geen gekke bekken trekt, ik wist niet wat ik me er bij voor moest stellen toen deze film de DVD speler in ging maar het is goed uitgepakt. Ik moest geen een keer denken aan de absurde gezichtsmimiek die Jim Carrey normaal gesproken in de strijd gooit en zijn rol kwam erg overtuigend over.

Toen ik hier op MM las dat Eternal sunshine een film was die wat zinnigs wilde zeggen over de liefde had ik me absoluut niets voorgesteld van wat de film werkelijk is. Ik was bang voor goedkoop sentiment en veel te veel omhelzingen. Nee, Eternal sunshine verteld zijn boodschap niet via de personen maar via het verhaal. Toen de film afgelopen was had ik hem nog niet helemaal door, maar na even nadenken en het kijken van de special features werd het me duidelijk.

Het mooiste van deze film zit hem in het aparte, uiteraard zijn de persoonlijkheden Joel en Clem erg apart, maar de stijl van de film is dat misschien nog wel meer. Van de niet chronologische vertelling tot de aparte effecten die Gondry gebruikt.

Al met al een zeer geslaagde film en zeker eens het herkijken waard, 4 sterren.

Eindelijk eens gezien! dat Jim Carrey heus wel kan acteren, liet hij zien in Man on the Moon, maar hier is ie ook op dreef!

Ben erg onder de indruk van deze film, er wordt goed in geacteerd en het plot zit vernuftig in elkaar. Alleen is het wel een beetje jammer dat al vrij snel blijkt dat het begin van de film in wezen pas plaatsvindt na het wissen van Clementine uit Joel's geheugen. Toch blijf je aan je stoel genageld zitten, om te zien hoe het afloopt.

Qua concept heeft het wel wat weg van Memento; je ziet de relatie namelijk achterstevoren en gaandeweg krijg Joel in zijn herinneringen het besef wat hij aan het doen is en probeert zich daartegen te verzetten. Dit is knap gedaan, want als kijker moet je er wel bij blijven want alles wat zich op dat moment afspeelt, speelt zich af in Joel's geheugen, dat hij real-time aan het bijstellen is. Hij voert gesprekken met Clementine die in het echt nooit hebben plaatsgevonden en neemt haar mee naar plekken waar ze nooit zijn geweest. Uiteindelijk is het te vergeefs, want ze wordt gewist.

Ik zat me tijdens de wis-sessie bij Joel thuis wel enorm te ergeren aan de technici. Wat een stelletje onprofessionele eikels zeg. Ik dacht echt continue 'wat nou als dat bier over die laptop gaat?', of 'wat nou als ie wakker wordt?' en uiteraard gaat het dan ook mis en moet Howard het zaakje weer opknappen. Dit leidt gelijk het verrassende einde in, want terwijl Kirsten Dunst haar liefde aan hem verklaart en Howard's vrouw ze betrapt blijkt ook dat zij ooit iets hebben gehad en het uit haar geheugen is gewist. Blijkbaar is echte liefde niet uit te roeien.

Zo ook die van Clementine en Joel niet, want ze zijn elkaar immers weer tegen gekomen en wederom verliefd geworden. Zelfs de ontdekking dat ze elkaar hebben laten wissen uit hun geheugen weerhoudt Joel er niet van opnieuw de liefde te verklaren, want alle goede dingen maken het waard om de slechte tijden te doorstaan.

Toegegeven, Eternal Sunshine of the Spotless Mind is een hele mooie film. Alleen kan de film het niveau niet verdelen en volhouden over de volle lengte van de film.

Grootste probleem zit mij in de intro. De eerste 18 minuten zijn natuurlijk achteraf interessant aangezien je dan weet wat de aanleiding hiervan is, maar het kijken ervan was saai. Winslet kwam over als een psychisch irritant snob, en Carrey als een verlegen onspraakzame malloot. Wat volgt is een stuk film wat meer als dienst doet als filler dan werkelijk interessante cinema. Het was moeilijk te volgen en oninteressant.

Voor mij begon de film pas echt interessant te worden op het moment dat Joel beseft dat hij de mooie herinneringen van en met Clementine helemaal niet kwijt wilde.. Toen begon de film echt goed te worden! Het is origineel, mooi en zelfs ontroerend. Doordat zowel Carrey als Winslet fantastisch acteren in de film (vooral Winslet, geweldige performance zeg), komt alles zeer overtuigend. Ik zie ook een zekere chemie tussen de hoofdpersonages, iets wat nooit zo vanzelfsprekend is in films.

De tweede helft van de film zou echt een 4.5 scoren, zo mooi.. Vooral het moment bij de parade, met de quote van Alexander.. Brokje in m'n keel.

Al met al is het dus jammer dat de film zo ontiegelijk moeizaam op gang komt. En dat verpest toch wel een heel goed cijfer voor mij. Daarom blijft het vooralsnog op een 3.5 steken.

Was zeker een zeer perfecte film. Tevens een romantische film in een heel appart jasje. En de volgorde van hoe de film is neergezet is ook erg mooi. We beginnen allemaal met de mooie ontmoeting tussen Joel en Clementine (prachtduo van Carrey en Winslet), dat verloopt allemaal mooi als rozengeur en manenschijn en een scene later zien we Joel vloekend, scheldend en jankend achter het stuur van zijn auto. Een scheiding? Ruzie? nee juist nog erger. En kom maar op met het SF gedeelte: een soort scanner die je hele liefdesrelatieherinneringen wist van na een scheiding om zo je ex te vergeten en zonder depressie verder te leven. Het moet toch niet gekker worden.

Maar vanaf dat moment gaan de remmen echt los en uiteindelijk wilJoel ook van de depressie af dat zijn voormalige vriendin hem op zo'n manier in de steek liet. Hij gaat akoord met het expiriment en zo worden zijn geheugen stuk voor stuk met een druk op de knop verwijderd. Maar toch lijkt het allemaal niet zo'n goed experiment omdat Joel toch nog contact wil met Clementine.

De manier waarop het hier word neergezet is gewoon prachtig. Visueel is de film ook zeker een lust voor het oog en het verwijderen van de relatieherinneringen word ook op een erg mooie fantasie wijze neergezet. En natuurlijk zit het drama gehalte er ook sterk in maar toch word dat overwonnen door het schitterende verzinsel/verhaal en de heerlijke visuele kiekjes en achtergronden (voornamelijk met de sneeuw etc) en natuurlijk de beetjes sf erin. Ik heb echt zeer genoten van deze film en dit bewijst al zeker dat er ook nog goede romantiek-films zijn waarin wel meer zit dan alleen maar slap gezever en kleffe rommel.

Maar dit was echt weer een moderne klassieker.

4,5*

Mijn tweede film waarin Carrey zowaar een serieuze rol speelt. En nu heeft hij het bewezen: dat kan hij dus ook. Hij kon het uiteindelijk niet laten toch nog even gek te doen, maar die ene scène, het is hem vergeven. Eterenal Sunshine of the Spotless Mind is behalve één van de mooiste titels ook een uitstekende film. Gezien de beschrijving was ik nogal sceptisch over deze film, maar het was een film met bijzonder veel aantrekkingskracht. De combinatie beeld en geluid was genoeg perfect. Het geluid: niet al te prominent aanwezig, maar zeker passend bij het beeld (mooie landschappen, uitstekend camerawerk en sublieme montage/editing). De blur-filter heb ik zelden zo goed gebruikt zien worden.

Het is ruim anderhalf uur boeiend. Het enige wat deze film mist is een steengoede scène. Eentje waardoor je van je stoel geblazen wordt. Veel scènes zaten er dicht tegenaan, maar waren het net niet.

Een herziening zal deze film dan ook geen kwaad doen.

4,0*

Heb gisteren de film voor de tweede keer gezien en hij blijft werkelijk waar schitterend.

het verhaal is prachtig en origineel vertelt en heeft een mooie boodschap in zich.

De acteerprestaties zijn van een hoog niveau, Jim Carrey kan dus wel degelijk erg goed acteren.

De film telt ook een aantal schitterende shots en de omgevingen (sneeuw, ijs, strand) zijn ook erg mooi. Zeker nog een aantal kijkbeurten waard.

4,5*

het is al veel te veel gezegd, maar Carrey speelt echt subliem in deze film. Je krijgt haast compassie met de man elke keer alsje zn trieste kop op het scherm ziet verschijnen.

ok.. ik had het bekijken van deze film zo lang mogenlijk uitgesteld aangezien Jim Carrey erin meespeelt welke meestal suuuuper flauwe komedies doet.. boy was I wrong..

Jim Carrey deed het prima, maar alle eer toch voor Winslet hoor

Fantastische film.

Eternal Sunshine of the Spotless Mind heb ik nu eindelijk voor de tweede keer gezien. Sinds ik 'm in de bioscoop zag in 2004, toch alweer ruim zes jaar geleden, was ik altijd van plan om de film nogmaals te kijken. Ik was namelijk zeer onder de indruk. Op de een of andere manier kwam het er nooit van, tot vanavond.

Bij deze herziening was ik nog steeds, of alweer, onder de indruk.

Het grappige was, dat ik haast vergeten was hoe belangrijk de rol van Kirsten Dunst was. In mijn herinnering was zij slechts de receptioniste van het geheugenwis bedrijf, maar ze heeft dus een hele prominente en belangrijke rol. Iets wat ze overigens prima weet te vertolken.

De film doet wat rauw aan, korrelig beeld, soms bijna slecht belicht en veel vanuit de hand gefilmd. Nergens storend overigens, het geeft deze film net dat iets realisme, dat gegronde, wat de film, visueel, anders miste.

Het acteerwerk is erg sterk. Wie een idiote humoristische Carey verwacht komt bedrogen uit. Hier zet hij een uiterst ingetogen en sympathiek karakter neer. Een karakter met diepte en kleur waar je voor voelt. Evenals Winslet, die een totaal ander karakter neer zet. Een spontaan, impulsief karakter.

De special effects zagen er nog uitstekend uit en de soundtrack was enorm goed. Nergens té dramatisch, maar genoeg subitliteit om de film van een extra laag te verzien zonder de show te stelen.

Wat mij betreft is dit Michel Gondry's Magnum Opus.

Fijn werkje, en voor mijn part weer eens een terechte notering.

2 hoofdrolspelers waarbij je bij mij al goed zit. Jim Carrey blijft een geweldig acteur en bewijst dat hij ook serieuzere rollen prima kan vertolken (al vond ik het in het begin even 'vervelend' dat hij fluisterde, voice-overs heb ik toch liever op een normale vertelwijze, tenzij er een specifieke reden voor is, al zou het kunnen dat die me is ontgaan). Ook Kate Winslet blijft geweldig en acteert ook naar verwachting. Verder ook goede bijrollen van Elijah Wood, Mark Ruffalo, Kirsten Dunst en Tom Wilkinson.

Het is erg interessant om Carrey door z'n herinneringen te zien gaan en proberen z'n herinnering aan Clementine vast te houden (visueel ook niet teleurstellend). Je zou bijna gaan denken dat het zal lukken.

Leuk gedaan dat de ontmoeting die we als eerst zagen pas de 2de ontmoeting was (kon al wat dingen niet plaatsen als de tijds-sprong, waar ze elkaar ontmoet hadden en wat Elijah Wood precies kwam doen bij z'n autoraampje), al zou dat dus wel betekenen dat ze sommige dingen dubbel beleefd hebben, als het stukje op de poster @ het liggen in de sneeuw samen..? Interessant. Ik had eerst ook zo mijn twijfels of de speelduur niet te kort zou zijn voor wat er nog behandeld moest worden, maar dit bleek door deze verrassing toch niet het geval.

Vooral ook goed dat ze toch te weten krijgen dat ze een verleden samen hadden, anders zou de symboliek van weer opnieuw zo op elkaar kunnen vallen er wel zijn, maar zouden de herinneringen en het voorgaande stuk wat onnodig.. nee dat is niet het woord wat ik zoek, het zou wat los staan ervan. Het zou voor mij meer als een nieuwe film dan een afsluitend gedeelte aanvoelen. Pluspunt dus.

Als ik toch minpuntjes moet noemen is het dat het van mij bij momenten wel wat sentimenteler mag en de romantiek er wat meer bovenop mag liggen.

Desondanks een goede:

4,5*

Gisteren nog weer eens gezien en hij blijft fijn.

Ik probeer deze zo vaak te kijken, mar het is alsof er een vloek op rust. Of ik val in slaap (wil vaak laat in de avond kijken) of er gebeurd iets waardoor ik em uit moet zetten..... ik raak gefrustreerd.

in mijn ogen een saaie langdradige film.

had er moeite mee om het verhaal te blijven volgen, wat ook uiteindelijk niet de moeite waard bleek te zijn.

het verhaal is orgineel maar onrealistisch maar dat had ik kunnen verwachten met Drama / Science-Fiction.

het acteren was goed en in het bijzonder Jim Carrey, leuk om een keer een hele andere kant van acteren bij hem te zien.

Wat jij verwart met onrealistisch is eigenlijk fantasievol. Daar gaat het mis

Er zit een verschil tussen onrealistisch en ongeloofwaardig. Het eerste is niet erg, het tweede wel. Ik vind dat het geheugen uitwissen in deze film wel geloofwaardig overkomt en mooi visueel wordt neergezet.

Uiteraard is het niet realistisch, maar als je heel scherp gaat kijken, zijn de meeste films niet realistisch. Maar dat boeit dus niet.

De boodschap is wel degelijk erg realistisch. De film en de methoden waarmee de boodschap wordt overgebracht niet.

Je moet deze film wel meer dan eens kijken hoor! Ten minste, zo ervoer ik dat. Hij werd beter en mooier elke keer dat ik hem weer keek en werd uiteindelijk een van mij eeuwige favorieten. Dat was hij na de eerste keer nog niet.

Prachtige film.

Dit is en blijft een van mijn favorieten. Jim Carrey kan normaal gesproken mijn aandacht nooit vasthouden, maar met deze film bewijst hij dat hij wel degelijk kan acteren. Kate Winslet bewijst in haar films keer op keer waarom ze mijn favoriete actrice is. Het lukt haar altijd om erg geloofwaardig te acteren, wat voor rol zij ook neer moet zetten. Ook in Eternal Sunshine of the Spotless Mind lukt dat haar. Ik vond dat ze het geweldig gedaan heeft.

Verder is het natuurlijk sowieso een film met een topcast! Kirsten Dunst was in haar bijrol erg goed en ook Mark Ruffalo en Elijah Wood hadden goede bijrollen.

Verder vind ik het verhaal echt prachtig uitgewerkt. Ondanks dat het een dramafilm is wordt het nergens melodramatisch, wat ik ook wel eens erg fijn vind. Over alles is nagedacht en heel subtiel in elkaar gezet. De hele sfeer van de film klopt gewoon. Alles werkt daar natuurlijk aan mee: De geweldige acteerprestaties, de prachtige muziek, de ongelofelijk mooie beelden en het goed uitgewerkte verhaal.

Ik vind dit perfectie.

5 sterren dus.

1 ster voor het originele idee, 1 ster voor het goeie acteerwerk. Verder geen sterren, deze film heeft mij geen minuut kunnen boeien, vreselijk saai!

Het kan toch ook van tevoren zijn? Die mensen laten het toch doen... dus moeten een afspraak maken.

Ja, maar waarom zegt ze dan dat die persoon het al twee keer heeft laten doen? Dat weet die persoon toch niet meer? Zou alleen maar verwarring kunnen creëren, daarom mogen ze ook geen bezittingen die aan die persoon herinneren bewaren.

Ja, dat stond niet duidelijk in je vorige bericht. Maar het zou ook kunnen zijn dat ze het niet goed hebben gedaan of te slordig zodat die patient er snel achterkwam. De werkgroep was niet bepaald... helemaal correct.

of hij is het toch te weten gekomen via iemand uit de omgeving.. het is verder wel logisch dat ze er niet dieper op in gaan want dat is echt maar een heel klein detail in het verhaal.