The Legend of Boggy Creek (1972)

Matig bigfootfilmpje.

Diep in het redneck-landschap van Amerika leven nog gezinnen in huizen die kilometers van elkaar vandaan staan. Waar geen telefoonaansluiting is, waar iedereen een shotgun heeft, en waar bij de meeste bewoners het gemiddelde IQ niet hoger lijkt te liggen dan bij een schildpad.

Kenmerkend aan de narrator is dit eigenlijk een documentaire.

De meeste rollen werden ook vertolkt door de mensen die (naar eigen zeggen) dit echt mee hebben gemaakt. Behalve dat zij in deze film acteren (hoe slecht het ook mag zijn) vertellen zij ook wat zij allemaal mee hebben gemaakt met het monster.

De film heeft (mede door zijn low-budget uitstraling) een aardige sfeer.

Hellaas ziet het monster er niet erg geloofwaardig uit (ookal krijg je hem niet van dicht bij te zien)

Het monster zelf houd zich in de film een beetje afzijdig. Behalve ' s nachts rond wat huizen spoken, en boeren hun vee op eten doet hij ook niet erg veel.

Conclusie is dat het een best saaie film is, waar ze beter helemaal een documentaire van hadden kunnen maken.

Dat dit een hit was in de drive-in bioscopen kan ik dan ook niet geloven.

Overigens is The Wild Man of the Navidad een vrij grote rip-off van deze film.

Bigfoot is een onderwerp die me in films meestal kan bekoren. Toen ik over The Fouk Monster las, was mijn interesse per direct gewekt om The Legend of Boggy Creek te kijken.

De film doet zich voor als een recreatie van de gebeurtenissen in Fouke, Arkansas in het begin van de jaren '70. Verschillende mensen deden aangifte van een vreemd wezen in de aangrenzende bossen en moerassen. Voetsporen werden gevonden, enkele dieren gedood en zelfs een poging tot inbraak door het wezen. Wat je wel of niet gelooft is volledig voor jezelf als kijker uit te maken. Er zal misschien wel een grond van waarheid zijn, maar of het wezen daadwerkelijk bestaat zullen we nooit met zekerheid weten.

Aangezien de film een soort docu-aanpak neemt, krijg je vooral verschillende ervaringen van bewoners die uiteindelijk op hetzelfde neerkomen. Hierdoor wordt het allemaal wat herhalend en dit doet afbreuk aan de spanning. Op een verhaal na, dan. Op het einde worden we zowaar getrakteerd op een spannende en goed gefilmde climax. Dat het monster erg veel in beeld komt en er helemaal niet zo goed uitziet, kan ik nog tolereren.

De grootste plus is het camerawerk. De natuur, regio en atmosfeer worden perfect geprojecteerd. Warme zonsondergangen, kabbelende beekjes, gillende kinderen,... Ook de artwork voor de poster is fenomenaal.

Uiteindelijk kan ik niet meer dan 2* geven aangezien er een uur lang moet doorgebeten worden om echte spanning tegen te komen.

Deze film is opgezet als een soort natuur-documantaire en via een voice-over wordt er verteld dat de inwoners van Fouke, Arkansas, jarenlang ontmoetingen hebben gehad met een angstaanjagend Big Foot-achtig wezen dat in de lokale moerassen leeft. De film heeft ook eigenlijk geen ander plot, dan dat...er over de ontmoetingen verteld werd. De cast bestaat uit lokale bewoners die vaak zichzelf spelen, wat de documentaire-uitstraling alleen maar versterkt. Hoewel hij nu gedateerd eruit ziet, is het nog best leuk en sfeervol film. En omdat "Boggy Creek" midden jaren 70 een flinke lowbudget-hit was, kreeg het in 1984 een vervolg getiteld "Boggy Creek II: And the Legend Continues" Ook verscheen er een onofficiële vervolg in 1977 en twee in 2010