Antonia (1995)

Ehm, deze reactie is van een tijd geleden maar ik moet toch even reageren. Technisch gezien kan een vrouw ieder jaar een kind krijgen. Mijn oma heeft dat vroeger ook gedaan. 7 kinderen in 7 jaar tijd toen een jaar pauze en daarna in 4 jaar de volgende 4. Dus als die vrouw op haar 25e begonnen is, kon ze met haar 38e klaar zijn. Biologisch gezien gaat je lichaam kapot van zoveel baren en volgens mij is ze daaraan overleden.

Stel dat ze niet ieder jaar een kind kreeg en er net iets langer over deed, bijvoorbeeld 22 jaar en dat ze er op haar 20e mee begon ( de vrouw is dan klaar met 42, wat biologisch ook nog kan), dan had de dochter van Antonia ook biologisch gezien de tijd om een kleindochter te krijgen. Nu dat ik dit opschrijf is het inderdaad wat krap en vergezocht, maar volgens mij kan het biologisch gezien wel.

Gisteravond gezien op tv. Mooi drama in een vrij luchtige verpakking. Geeft een mooi tijdsbeeld van hoe mensen toen waren en met elkaar omgingen. Ook het vrouwbeeld dat de mannen hadden werd duidelijk, wat nu jammer genoeg nog lang niet de verandering heeft laten zien die ik graag had gezien.

Ik ben geen echte feminist, maar wel een man die niet graag ziet hoe vrouwen gedomineerd worden.

Prachtrol van WvA.

Weer zo'n bekroonde film die tegenvalt. Zo'n commissie die dat bepaalt moet wel uit oude mannen en vrouwen bestaat. Zij raken hier wel opgewonden van. Wat een traag tempo! Wat een geklets! Dit is dus een typische vrouwenfilm. Geen vaart, geen actie, geen humor. Conclusie: SAAI!!!

Geen briljante film, maar toch wel aardig dat-ie voor Nederland een Oscar won. ***

niets op aan te merken, 4,5

Veel verschillende reacties over deze film, die van mij is vol lof.

Geen humor! Het is maar net wat je onder humor verstaat. Ik kan me voorstellen dat een aantal mannen hier niet blij van wordt ( als ik zo vrij mag zijn dit te op te schrijven) aangezien zij in dit verhaal een ondergeschikte rol spelen en maar voor een aantal zaken nodig zijn.

De dialogen zijn dan weer simpel, intelligent, eerlijk of hard. De karakters zijn enorm divers maar maken allemaal grote indruk op mij.

Intelligente film over 4 generaties vrouwen, sterke vrouwen. De film toont open bloot de feministische inslag (de heren delven meer dan eens het onderspit in deze film tot en met de pastoor toe, die zijn berispende preek over Antonia daags nadien moet herzien - waarom moet je maar zelf zien).

Naast de laag over 'sterke' vrouwen krijg je de problematiek onder ogen van overintelligentie (de derde generatie) en alles wat daar onder kan lijden (tot verwaarlozing van eigen kind). Marleen Gorris vertelt alles op een rustige, trage, vreedzame manier.

Vrouwen regeren in deze film en al ben ik zelf een man, ik werd erdoor geraakt want elke scene getuigt van een eerlijkheid, die wij mannen ook onder ogen mogen zien. Nergens is er ook maar een discussiepunt die de film uitlokt, waarin je niet kan knikken van 'ja, dat zou ik ook doen'.

Een erg sterke film mijns insziens, 8.5/10.

Gister gezien op televisie. Vond het echt een geweldige film. Misschien wel de beste Nederlandse film ooit.

Stuk voor stuk goeie acteurs.

Het dorpje deed me af en toe wat denken aan Twin Peaks door al die geflipte mensen.

Kortom, een top film

En dan te bedenken dat ik gister bijna Porky zou kijken i.p.v. Antonia

Dit de beste nederlandse film noemen is misschien wat overdreven maar ook ik vond het een erg goede film.

Een soort epische film van eigen bodem die vooral in het begin en op het einde erg goed is maar vooral in het midden af en toe net wat te kort schiet aangezien het mij op een gegeven moment iets te fragmatisch werd allemaal vooral met de geboorte van al die kinderen, maar dit wordt allemaal weer goede gemaakt met een aantal mooie en sfeervolle scenes.

Prima ook acteerwerk vooral door van ammelrooy (had nooit gedacht dat ze het in zich had na het zien van al die scorpio films) en de altijd goede declair.

Maar toch vond ik de film niet perfect, ik vond de film inderdaad af en toe net iets te feministisch en sommige gebeurtenissen vond ik gewoon iets te onwaarschijnlijk.

Kortom een prima film die zijn ups en zijn downs kent maar wat mijn betreft tot een van de klassiekers van nederlandse bodem behoort. 3,5 sterren

saai

Waarom ??

Eigenlijk een typische Vlaamse Boerenfilm (Pallieter, Boerenpsalm, De Vlasschaard, De witte...) maar dan gemaakt in Nederland. Zelfs de pasoor op de kansel ontbreekt niet.

Het is met wel opgevallen dat een groot deel van de cast uit het zuiden komt.

Een oscar...? En dan nog voor beste niet Engelstalige film! Meestal is dit de categorie die de echt goede films levert op het academy-gala.

In dit geval toch wel wat overdreven.

3*

Oh.. maar je geeft een 4

Prachtige familiekroniek met als centrale thema's: beminnen, bemind worden, overleven en volharding. Kreeg een oscar voor beste niet engelstalige film.

Helemaal mee eens. Deze film betekende voor mij ook een rehabilitatie voor Marleen Gorris, die met haar film uit 1982 "De Stilte Rond Christine M" de slechtste Nederlandse film ooit heeft afgeleverd. Een film waar de mannenhaat van afdruipte. Ook deze film heeft sterke feministische trekjes, maar dan wel in positieve zin. Er werd doorgaans zeer goed geacteerd, film oogde zeer mooi en de schitterende score van Ilona Sekasc droeg bij tot de bijzonder landelijke sfeer.
Vermeldingswaard is ook nog verder dat de RK kerk in deze film flink op de korrel werd genomen. De volgende scenes getuigden daarvan; een houten Christus die zijn kop bewoog en een stenen engel die uithaalde naar de laffe pastoor.
De oscar voor beste buitenlandse film van 1995 was zonder meer terecht.

4,0*

Helemaal met eens. Goede film. Overigens is de film soms ook heel humoristisch en raakt het de gevoelige snaar door de eenvoud en oprechtheid. Ik hou wel van dit soort films.

Hele tijd geleden gezien deze oscarwinnaar. Ik vond het wel een mooi opgezet familieepos. Wel een typische vrouwenfilm is het, maar die moet je zo nu en dan ook de kans geven.

Potverdorie mensen, dit blijft toch wel een prachtige film!

Op groot doek een stuk imposanter (ook al was de print die vorig jaar op het NFF gebruikt werd behoorlijk brak).

Vond het naar een uur wel extreem worden. Iedereen moest letterlijk wijken voor de dames. Daarbij vond ik de voice-over niet altijd even fijn. Te aanwezig waardoor je zelf niets meer kon invullen. Alles werd voor je ogen uitgelegd en dan moest er dan ook nog een algemene verteller bij die zich op einde van de film verklaarde wie ze was...

Na een veelbelovende start verzandt deze film al gauw in een onwaarschijnlijk en (regelmatig) irritant feministisch damesdrama.

Waarom deze film een oscar gewonnen heeft,is me volstrekt onduidelijk,mischien bestond de de jury-dat jaar-voornamelijk uit dames die erg van dit soort films houden.

De Belgen acteren ZO veel beter dan de Nederlanders..vooral Mil Seghers (fantastisch als de kromme Vinger),Jan Decleir en Els Dottermans zijn geweldig!

Willeke van Ammelrooy is een middelmatige actrice,die niet in alle scenes goed uit de verf komt.

De film is een soort van feministische fantasie en wie van dat genre houd,zal ongetwijfeld genieten.

Ik behoor niet tot die groep.

YouTube - L' albero Di Antonia 1995 Di Marleen Gorris Maledizione

Je houd ervan of niet, veel te traag tempo, hoop geklets.

Een van de weinige goede, boeiende Nederlandse films. Willeke is meesterlijk.

Deze film heeft een oscar binnengesleept??????

Een woord daarvoor: verbijstering

Een klein epos over gewone levens, dat is weer eens een mooie uitzondering op die vele films die te ver doorschieten. Prachtig gefilmde puur scenes, niet meer en niet minder. Geen grootse toestanden of opsmuk, nee, een relaas over krachtige vrouwen in een hard leven. Erg mooi.

“Ja, het wordt tijd dat ik sterf.”

Met deze luchtige mededeling zet Antonia in het begin van de film de trend voor deze opgewekte, feministische familiekroniek, die net zoals het echte leven gevuld is met een lach en af en toe een traan.

Marleen Gorris trakteert de kijker op een optimistisch, luchthartig, ontspannen verhaal vol schitterende oneliners en relativeringen van het leven in al z’n facetten. De meer dan een handvol mooie vertolkingen van een prima cast doet de rest. Echt zo’n film, die nimmer verveelt en terecht veel internationale waardering heeft gekregen.

”En toen...? Toen brak de liefde uit.”

''wij mannen''...net zo generaliserend als Gorris haar films.

Toen brak de seks aan, bedoel je? Tenminste, wat ik er van zag

Ik schrok mij meteen in het begin al dood van koppen in beeld met angstwekkende grimassen, horror! Laten we maar zeggen dat er uitstekend gecast en geacteerd is. Ook teksten vielen in die zin op, over honden die blaffen naar de volle maan en over doodskisten en zo. En dan wat Gregoriaanse zang op de achtergrond. Een hoog brrr gehalte.

Ok, het verhaal. Antonia en haar dochter komen in een boerengehucht terecht, waar meteen hordes kwijlende mannen achter de twee vrouwen aanzitten. Dat niet alleen, de twee zijn getuige van allerlei walgelijke en smerige dingen die zich in de gemeenschap afspelen. Pesten, kinderverkrachting, donderpreken en hypocriete kerkgang..
Het bezoek aan het tehuis voor ongehuwde zwangere vrouwen is hilarisch. Ook slim bedacht van dochterlief om daarheen te gaan en daar haar prangende vraag te stellen. Lol

Ik zou deze film omschrijven als 'League of Gentlemen' meets 'Chocolat'. Lekker absurd.
Tenminste, het eerste deel dan. Daarna is het meer een familiedrama.
O ja, erg goede film!