Sacco e Vanzetti (1971)

Ik ben wat minder lovend dan mijn voorgangers eerlijk gezegd. Eerder een interessante film dan een echt goede. Boeiende zaak, dat zeker, maar de verfilming is wat oppervlakkig en duidelijk als een eerbetoon aan beide heren gemaakt. Interessanter was het geweest als het tijdsbeeld (de bizarre red scare in de VS na de Russische revolutie) voelbaarder was geweest. Het grootste deel van de film beslaat de rechtszaak, die Italiaans extravert wordt neergezet, maar nergens een universele laag kan aanboren die soms in andere rechtbankfilms wel naar voren komt (Judgment in Nuremberg bijvoorbeeld).

Ik was niet echt onder de indruk van Morricones soundtrack en zeker niet van de combinatie van zijn muziek en de folkzang van Joan Baez, de twee beten elkaar echt.

Kleine 3.0*

Dit tragische gerechtsdrama snijdt onderwerpen aan die op vandaag nog steeds levend zijn hoewel dit schrijnende voorbeeld van gepolitiseerde justitie die de wereld verontwaardigde, al uit de jaren '20 dateert, in de periode van de "red scare" de heksenjacht op linksen.

De Italianen van toen zijn zowat de moslims van vandaag. Mensen die hopen een toekomst op te bouwen in een nieuw land maar gefrustreerd raken dat ze er niet in slagen en dan radicaliseren. De Italianen werden anarchisten, of mafiosi en de moslims worden extremisten. Aan de andere zijde de Amerikanen en hun racisme en vooroordelen, wat pijnlijk naar voor gebracht wordt in het proces dat gevoerd wordt tegen Sacco en Vanzetti.

De film is nogal lang van stof en het is realistische Italiaanse cinema, dus de aandacht gaat niet naar de visuele opsmuk en camerakunstjes. Ik kende deze affaire niet echt en de sterke dialogen/monologen legden soms de vinger op de wonde. Altijd leuk als je uit een film enkele quotes meepikt. Pff 3? 3,5? Het ligt er ergens tussen. Dan toch 3,5* omdat het me helemaal niet onverschillig liet ten aanzien van het onderwerp.

Verrassend sterke film over twee Italiaanse anarchisten die ter dood werden veroordeeld. De VS waren in de 20e eeuw extreem paranoïde over het Rode Gevaar, wat zich uitte in McCarthy's bekende heksenjacht, maar al veel eerder had je de Palmer Raids, waarbij Europese immigranten met linkse sympathieën werden gearresteerd en gedeporteerd. Een schokkend relaas over hoe de veroordeling van de twee onschuldige mannen tot stand kwam, waarbij de rechter en aanklager steeds schaamtelozer hun moordlust botvieren. Daar waar Vanzetti strijdt om zijn onschuld te bewijzen geeft Sacco het al snel op, wetende dat hij van het systeem niet kan winnen.
Goed geacteerd door met name Volanté en O'Shea als zijn advocaat, maar ook de acteurs uit het tegenkamp zijn goed- ze halen het bloed onder je nagels vandaan en het onrecht is schrijnend. Ik vond de combi Morricone en Baez wonderwel passen, het liedje Here's To You, dat ik al wel kende, heeft door die herhaling iets bezwerends.