This Island Earth (1955)

Inderdaad zijn de sets best te doen. Helaas spraken die Heino lookalikes niet echt tot de verbeelding, maar gelukkig was het 'breinmonster' ubercool. Al met al geen onaardige film, al had het allicht allemaal wat wackier en memorabeler gekund.

3*.

De film heeft aardig acteerwerk, mooie sets en een goed verhaal. De uitwerking viel me helaas zwaar tegen. Het kleurgebruik is vrij flets en sommige geluidjes uit de film waren toch zwaar irritant. Voor de rest is dit nog wel een redelijke Science-Fiction film. 2,5.

Het resultaat moest destijds overweldigend zijn, maar ook nu heb ik zitten genieten van de sets en de special effects. De matte achtergronden zijn vooral op Metaluna overduidelijk en de insecten lijken nergens op, maar de charme straalt hier weer vanaf. Ik hou van de 50's sci-fi. Tegen het einde wordt de toon wat te serieus, maar het deert de ervaring verder niet.

3,5*

Door het hoog camp gehalte, overheerlijke houterige acteerwerk en ontelbaar veel onbedoeld komische momenten is deze science fiction eigenlijk prima om je mee te vermaken. Het is inderdaad jammer dat de film een wat te serieuze toon heeft, want iets meer zelfspot en iets meer monsters had het allemaal nog een stuk leuker gemaakt. Het is nu vooral lachen om de knulligheid. Het verhaaltje vermaakt, hoewel de film pas halverwege echt een beetje gaat lopen.

2 sterren.

Begint erg matig. Vond het een hele uitdaging de aandacht erbij te houden. De film werd echter aardiger en aardiger. Dit heeft de tand des tijds nauwelijks doorstaan, maar in de tweede helft is er gelukkig een gezonde dosis fun aanwezig. Dat komt vooral omdat het bloedserieus gebracht wordt, terwijl elk weldenkend mens weet dat je naar onzin zit te kijken. Hoewel de geloofwaardigheid continu flink in het geding is, wordt de film leuker naarmate het gekker wordt. Die insect alien, de apocalytische planeet, de maffe ruimtereis. En zo houd je een redelijk vermakelijke film over, waar je wel bereid moet zijn e.e.a. voor lief te nemen. 3 sterren.

Ik meende met zekerheid een theremin op de soundtrack te herkennen, zoals het cliché dat ook wil bij SF-movies uit de jaren vijftig. Maar als je dan de technische fiche bekijkt, blijkt er geen theremin aan te pas te komen maar hebben de componisten een arrangement geschreven waarbij diverse instrumenten het effect van een theremin imiteren. Blijkbaar was of is de theremin een moeilijk te bespelen instrument en gaf men hier de voorkeur aan de perfecte imitatie. Het zegt, behalve de voor die tijd geavanceerde special effects, wel iets over de zorg die men besteedde aan de productie. Sommigen hier noemen het een B-film maar het is zeker veel meer dan dat.

Het is vast met liefde gemaakt toendertijds, maar ik kon hier niet zoveel mee. Het voelde echt enorm gedateerd aan. Buitenaardse aliens, eruitziend als Oompa Loompa's, worden bedreigd door een atoomoorlog en zoeken contact met aardse wetenschappers. Het is een wat traag en saai verhaal, zeker in de eerste helft. De effecten en sets zijn ook best campy en vaak erg nep, wat niet helpt, en de dialogen zijn over het algemeen de standaard sci-fi technobabble. Nog wel wat puntjes voor sommige van de cheesy monsters en effecten en de ontzettende old-school atmosfeer, maar niet omdat het goed is - wel omdat het ondanks dat op momenten alsnog wel vermaakt.

In 1955 maakte Universal studio's hun duurste sciencefictionfilm tot dan toe...een ambitieuze ruimteopera in Technicolor met indrukwekkende effecten en artwork. Tijdens de eerste helft van de film ontvangen elektrotechnisch ingenieur en voormalig WWII piloot Dr. Cal Meacham en zijn collega Joe Wilson Ikea-onderdelen en een catalogus van een vreemd bedrijf, simpelweg Electronic Service - Unit 16 genaamd, om een interocitor te bouwen. Hierop verschijnt de vreemde Exeter en biedt Meacham een ​​baan aan bij een groep wetenschappers genaamd The Peace Engineers. De film ontvouwt zich als een soort mysterie terwijl we een wetenschapper volgen op een vreemde reis naar het onbekende.

In de jaren vijftig bracht Hollywood vele low-budget zwart-wit sciencefictiontitels uit Vaak kwam de dreiging van Aliens die de Aarde bedreigde, voorkomend uit een Amerikaans anticommunistisch sentiment en angst voor atoomenergie en wapens. Met buitenaardse spionnen die de VS infiltreren is die koude oorlog-ethos ook wel aanwezig maar het is ongewoon dat men erin slaagt om zijn buitenaardse wezens niet volledig vijandig of volledig vreedzaam voor te stellen, waardoor ze genuanceerder zijn. En daarnaast heeft de film ook een positieve kijk op kernenergie en de technologie wordt alleen genoemd als een zegen voor de mensheid.

Een van de meer verrassende plotpunten komt in de derde helft wanneer onze helden worden gevangen door een vliegende schotel en naar een andere planeet worden gebracht. Zelden hadden deze fifties verhalen betrekking op intergalactische ruimtereizen en deze maakt het echt waar met zijn buitenaardse landschap en dodelijke gemuteerde wezens. De film werd uiteindelijke een hit bij zowel critici als publiek en legde de basis voor vele films die volgden. Ja dit was ondanks een wat lange aanloop prachtig weergegeven en best spannend.