Jaws: The Revenge (1987)

iets minder dan de voorgangers maar nog steeds te pruimen.

Zeker als kind zie je films in een franchise niet altijd op de juiste chronologische volgorde. Zo was Jaws: The Revenge de eerste Jaws film die ik zag. Met als gevolg dat er bij mij altijd een klein stukje sentiment is voor deze film. Jaws: The Revenge wordt overal neergesabeld, met de grond gelijk gemaakt en duikt steevast is floplijsten op, maar in alle eerlijkheid: ik geloof dat het merendeel van de haaienfilms slechter is dan Jaws: The Revenge. Vergeleken met het meesterwerk van Spielberg stelt het niets voor, maar vergelijk de film met een gemiddelde haaienhorror als Shark Lake, Shark Attack, Shark Island, Cruel Jaws of Spring Break Shark Attack en deze vierde Jaws film is echt zo gek nog niet. Hoe dom het ook is.

Jaws: The Revenge vergeet de gebeurtenissen in Sea World van de vorige keer en begint weer op het eiland Amity en naast de twee zonen van Brody is ook hun moeder Ellen terug. Met ditmaal een enorme witte haai, die persoonlijk wraak wil nemen op de familie Brody en erin slaagt in een paar dagen tijd naar de Bahama’s te zwemmen. Grote onzin natuurlijk, maar was er iemand van plan om een film getiteld Jaws: The Revenge serieus te nemen? Zeker na Jaws 3-D moet het toch geen verrassing zijn dat de franchise redelijk ver verwijderd is van het origineel en er dus best wat bespottelijke sequenties voorbij kunnen komen. Men probeert ons nog een beetje af te leiden dat de film eigenlijk vooral over de menselijk drama gaat en focust veel op bijvoorbeeld de prille liefde tussen Lorraine Gary en Michael Caine. Maar Jaws: The Revenge houdt ons niet voor de gek, het gaat ons natuurlijk om een uit de kluiten gewassen haai.

Waar Jaws: The Revenge nog het meest positief verrast is rondom de actiesequenties met de haai. Op de openingsscène na wordt er weinig spanning opgebouwd, maar krijgen we gewoon meteen de haai te zien. Steevast duikt het grote beest met z’n hele lichaam uit het water om schepen op te vreten. Waar de talloze onderwater-sequenties in Jaws 3-D nog oersaai waren, hier zijn de onderwatermomenten en -achtervolgingen oprecht goed gedaan. De film is eerder lachwekkend dan spannend, maar het is zeker vermakelijk. Zelfs als aan het slot de haai gaat grommen en alles nog idioter wordt, blijft het amusant. Ja, de film is dom en crappy. Zeker in vergelijking met Jaws uit 1975. Maar alsnog is Jaws: The Revenge een amusante, domme pulpfilm, wat mij betreft beter dan zijn voorganger Jaws 3-D en sowieso veel beter dan de meeste genregenoten met haaien.

2,5 sterren.

Kon mijn hoofd amper boven water houden, ik verzoop in deze ellende. 1*

Ik ben een liefhebber van haaien films maar deze??????? Hmmmm nee niet echt,een rubberen haai,slecht verhaal werken ook niet mee aan mijn beoordeling......1.5 stars.( voor het tropisch eiland).

If mediocrity were fat, you'd all be whales!

Het is een vreemde franchise, die Jaws reeks. De eerste blijft natuurlijk een klassieker in zijn genre en hoewel daar best nog wel wat op aan te merken is, is het wel een erg vermakelijke film. De opvolger is echter al heel wat poverder en bij het derde deel ben ik blijkbaar één van de weinigen die zich er nog kostelijk mee geamuseerd heeft. Voor dit vierde deel stond ik echter niet te springen. Opnieuw terug naar Amity en opnieuw met het Brody gezin... Het werd eens tijd voor iets anders.

Ik had wel in de eerste plaats niet verwacht dat de gebeurtenissen uit deel 3 gewoon genegeerd gingen worden. Jaws: The Revenge (let vooral op het gebrek aan een cijfer in de titel, de makers wilden echt wel duidelijk maken dat het derde deel voor hen niet bestaat) start dus terug in Amity maar al snel maken we de switch naar het paradijselijke Bahama's. Dat het daar warm water is en dat haaien daar niet kunnen leven hebben ze blijkbaar in de film ook al door - er wordt zelfs opzettelijk naar gerefereerd - maar dat is niet het laatste stukje 'dichterlijke vrijheid' die regisseur Joseph Sargent en co zich toe-eigenen. Zo lijkt de haai wel erg gefixeerd te zijn op leden uit het gezin Brody en kan hij zowaar nog grommen ook. Maar zelfs dat kan ik op zich allemaal nog wel verdragen, je weet op voorhand dat dit pulp zal zijn. Het is echter wanneer er besloten wordt om Hoagie te laten terugkeren (die verrijst ineens terug op de boot zonder ook maar enige uitleg hoe hij aan de haai is ontsnapt) en de duidelijke dood van Jake terug te draaien (die opeens niets blijkt te mankeren, zelfs nadat hij ettelijke keren door de haai is gebeten) dat de emmer vol is.

Al wil ik daarvoor niet alle schuld bij Sargent leggen, want blijkbaar was in het oorspronkelijke script het effectief de bedoeling dat Jake stierf maar door testscreenings besloten ze hem terug tot leven te wekken. Vraag me af wat de mensen in die screening verwacht hadden, want Jaws 4 is ook de film met het minst aantal doden in heel de franchise en geef nu toe: daar kijk je dit soort films toch voor. Het enige noemenswaardige is dat Lorraine Gary nog eens terugkeert in de rol van Ellen Brody en dat Mario Van Peebles één van zijn slechtste rollen ooit speelt. Sowieso niet de meest geweldige acteur maar wel uitstekend in onder andere Highlander III. Ook wel fijn om eens een gezicht te kunnen plakken op een stem die een groot deel van mijn jeugd is meegegaan: Judith Barsi. Die verleende indertijd in de eerste Land before Time haar stem aan Ducky, ze werd jammer genoeg op 10-jarige leeftijd lafhartig vermoord door haar eigen vader.

De laatste officiële Jaws dus maar je hebt nog genoeg rip-offs zoals Jaws 5 (die gebruik maakte van footage van de voorgaande films) en natuurlijk een hele resem aan haaienfilms zoals L'Ultimo Squalo of Shark Attack 3: Megalodon. Genoeg voer voor de liefhebbers dus, maar ik denk dat ik het hier even bij ga laten. Oh ja, Michael Caine is hier vreselijk trouwens. Blijkbaar kreeg hij een dikke paycheck voor 7 dagen filmen (al moest hij wel de Oscarceremonie waar hij won voor Hannah and Her Sisters laten schieten) en heeft hij er een mooi huis mee gebouwd. Eerlijk is hij wel, die Caine.

2*

Slecht.

Absoluut de slechtste van de reeks. Alles wat deel 1,2 en 3 nog best vermakelijk maakte is hier overduidelijk teniet gedaan. De haai zelf vond ik overigens nog best leuk stiekem. Het is weer zo'n lomp figuur dat bij bepaalde scenes nog best leuk uit de hoek kwam.

Wat sterk achteruit is gegaan, is het acteerwerk. Vooral Gray is vreselijk. Waarbij ze in het eerste deel nog een beetje haar best deed leek ze wel geforceerd haar teksten op te lezen. Caine liep hiervoor een prijs mis, en acteert redelijk, maar had het beter niet kunnen doen.

Slechtste uit de reeks. De haai is nog wel leuk, maar het verhaal is nu echt te stom voor woorden. Jammer.

Bon, erg lovend kunnen we niet zijn natuurlijk over dit vierde deel. Bij momenten nog "vermakelijk", maar die momenten zijn op één hand te tellen. Bovendien moet je er de wederom barslechte plastieken haai er maar voor lief bijnemen. Een grommende haai zowaar, eentje die naast mensen ook verzot is op boten. Een wraakzuchtige haai ook die het in hoofdzaak gemunt heeft op de Brody's. En wanneer het Ellen Brody ineens de held gaat uithangen, dan wordt het me helemaal te veel.

Het script rammelt dus aan alle kanten. Het mag dan ook stilaan gedaan zijn om de witte haai uit te melken en af te schilderen als wraakzuchtig monster, want het slaat nergens meer op. De acteerprestaties waren ook niet om naar huis te schrijven. Het moet 25 jaar geleden zijn dat ik hem nog zag. Toch nog een beetje nostalgie, maar toch. Meer dan een pulpfilm is dit niet. Jammer en schrijnend voor de mooie film die Spielberg voor ogen had met deel 1.

Matig.

Maar dat is de hele reeks eigenlijk. Toegegeven, qua script en plotverloop heb ik toch een paar keer m'n wenkbrauwen gefronst. Er wordt gealludeerd dat dezelfde haai het op de familie gemunt heeft en half de wereld over zwemt om hen te volgen tot een plek waar normaal gezien helemaal nooit voorkomen. Mright. Ook een aantal keuzes van de personages (de moeder die de boot neemt ... waarom? Caine die zomaar even op het water land ... omdat?) slaan echt nergens op.

Maar eerljik, veel beter of slechter worden dit soort films niet van het verhaal. Veel spanning valt er echter ook niet te rapen, de haai zelf ziet er compleet brak uit. Een dobberend tonnetje dat geen enkele indruk weet te maken. En het einde laat ik zich ook wel raden, al zal ik het voor alle zekerheid toch maar niet spoileren.

Enige voordeel van deze film is dat het best luchtig, zonnig en vooral kort is. De eerste twee delen waren dan wat beter gemaakt, maar een stuk saaier en ook veel langer. Dan is dit toch een wat geslaagdere lengte voor een film als dit. En zo komt ik ongeveer op eenzelfde score uit. Op zich is de reeks daarmee afsloten, al zijn er nog 100 clones die allemaal net exact hetzelfde verhaaltje brengen.

1.5*

Maar je vindt hem serieus wel beter dan deel 1 zie ik? Zelf heb ik hem ooit eens afgezet.

Laten we zeggen dat ik ze elk op hun eigen manier even slecht vond, maar deze is een dik half uur korter, wat voor het scoreverschil zorgt. Ik vond deze nog redelijk makkelijk uit te zitten, de eerste vond ik echt saai.

Puur technisch is de eerste uiteraard beter.

Deze film een wek of 3 terug gezien maar blijkbaar vergeten te stemmen, ik moest zelfs even wat scènes terugkijken of dit inderdaad die film was. Dat zegt eigenlijk al genoeg, snel weer te vergeten. Een enkel momentje met de haai gaat nog wel en de locatie op een wat andersoortige plek is ook weleens leuk. Maar verder een belabberde film. 1,5*.

Na het herzien van Jaws 4: The Revenge kan ik wel concluderen dat deze reeks waardeloos is, op de klassieker van Spielberg na dan. Alles daarna had nooit gemaakt mogen worden. Gelukkig blijft de waardering voor het origineel groot, soms weten vervolgfilms een hele franchise een slechte naam te geven. Zo is bijvoorbeeld Wrong Turn 1 echt leuk, maar zal bijna iedereen deze gehele reeks bagger noemen door alles wat daarna kwam.

Jaws 1 en 2 speelden zich af bij het kustplaatsje Amity. Deel 3 koos met een Sea World park voor een andere insteek en het werd een afschuwelijk gedrocht van een film. Niet perse door de locatie, wel doordat het oogde als een amateurwerkje. Deel 4 trekt, ondanks een terugkeer naar de oude locatie, die lijn moeiteloos door. Ik moet toch wel hard nadenken of ik horrorfilms heb gezien met treuriger special effects dan deze vierde Jaws. De haai lijkt niet eens meer eng, omdat het zo zichtbaar nep is. Hij zwemt niet als een haai, handelt niet als een haai, valt niet aan als een haai. Echt zo enorm slecht gedaan. De bloederige momenten zijn dus vooral lachwekkend en dat kan niet de bedoeling zijn.

Verder zit de film vol met oninteressant familie Brody geneuzel. Nobody cares. Wel lees ik dat het jonge meisje in het echt al als negenjarige is vermoord door haar werkloze, depressieve vader. Wat een schrijnend verhaal zeg, bah. Dat geeft haar rol wel wat naargeestigs hier mee. Verder bijzonder dat Michael Caine een rolletje heeft, zo'n groot acteur. Maar net als de rest van de cast bakt hij er niks van. Zo is de rol van Ellen Brody echt heel irritant. Ondanks dat ik de film inhoudelijk wat leuker dan Jaws 3 vind, geef ik dezelfde lage score. Het was niet om aan te zien. En het idee van een haai met wraakgevoelens is ook waanzin.

1* (was 0,5*)

Natuurlijk geen meesterwerk, maar verdient geen plek in Flop 100. Ik heb me hier redelijk mee vermaakt, mede dankzij fijne acteur Michael Caine. *2,5 Het kleine meisje is jaar erna op bizarre manier om het leven gekomen.

Ongeveer net zo slecht als deel 3. De film heeft een iets minder armoedige look en is net wat beter geschoten (en die treurige 3D effecten ontbreken gelukkig) maar daar is alles dan ook wel mee gezegd. De haai is wel weer net zo slecht, is weer een plastic statisch ding dat echt geen seconde kan overtuigen of angst aanjagen. Dat is in principe nog tot daaraan toe, maar weer wordt er vergeten waarom deel 1 een succes was; elke vorm van suspense ontbreekt totaal. De haai is gewoon ineens in beeld, knabbelt een beetje aan een boot, en dat was het dan wel weer. Die momenten zijn alleen nog in de verte vermakelijk omdat het zo slecht is dat het grappig wordt.

Verder is al het andere rondom de oma en de familie op de Bahama's oersaai en vervelend waardoor je een film overhoudt waar echt helemaal niks in zit. En het hele uitgangspunt van een haai die 'this time it's personal' uit is op wraak is in dit deel natuurlijk extra belachelijk, waardoor ik gewoon weer uitkom op een 0,5*.

Beter dan deel 3 op vele vlakken. Het is allemaal wat moderner en eigentijds. Het fletse waterpark maakt plaats voor een sfeervolle sneeuwige kerstsetting...correctie, de zonnige Bahama's!

Ze hebben hun best gedaan om interactie met de haai tot een minimum te beperken en vooral te focussen op omgaan met PTSS, 50+ liefdesrelaties en wetenschappelijk onderzoek naar slakken onderwater. Diepgang is niet alleen te vinden in de dialogen, maar ook in de ontluikende romance tussen twee vijftigers, de één een getraumatiseerde, rouwende vrouw, de ander een womanizende drugspiloot (niemand minder dan Michael Caine).

Ook effectief is de minimale spanning, gerealiseerd door gebruik te maken van de meest vintage rubberen haaienmodellen die ze konden vinden in de stoffige opslagruimte van de filmstudio.

Voor de montage hebben ze innovatieve technieken gebruikt, waaronder het niet wegknippen van saaie dialogen (het echte leven is immers ook niet altijd spannend), warrige actiescènes voor optimale desoriëntatie en sepia flashbacks met archiefbeelden van Jaws 1 omdat Roy Scheider had bedankt voor de eer van een cameo.

Weg zijn de knullige 3D-effecten uit het vorige deel, het was immers 1987, 3D was ouderwets! In plaats daarvan hebben ze voor de visuele practical effects de virtuoos Henry Millar ingeschakeld, wie kent hem niet? Een schitterende Razzie-award pronkt nu op zijn nachtkastje. Goed gedaan, Henry!

Het moge duidelijke zijn, dit slotstuk in de reeks kan zich meten met de best of the worst.

Tja.

Zeer slechte film, zoveel is zeker. Enige logica is nergens te vinden. Men maakt scriptgewijs een hoop onverklaarbare keuzes die in het beste geval hadden gewerkt als het zich allemaal niet zo verdomd serieus nam. Maar zeker Lorraine Gary denkt dat ze in aanmerking kwam voor een Oscar. Tenenkrommend. Andere acteurs denken dat gelukkig niet. Onder meer Michael Caine acteert zo nonchalant als hij maar kan, maar bon, dat brengt tenminste nog enige animo. Dat en een paar zeer slechte scènes, zoals de dood van Jake, die dan toch op de lachspieren kunnen werken.

1

Deze onlangs voor het eerst bekeken. Ondanks de slechte reacties vond ik deze zo nog niet zo heel slecht. Misschien verwachten sommige iets teveel door de vorige delen. Als je het objectief bekijkt is deze nog niet zo heel slecht. Ook de korte speelduur maakte deze zeer vlot wegkijken. Wat ik ook vooral leuk vond was in het begin van de film, het leuke jaren 80 kerstsfeertje!

Santa Jaws

Ik ben in bezit van de 4K-blu-ray release van de drie vervolgdelen. Deze film moet je dan ook wel, na een behoorlijke tijd niet gezien te hebben, een kansje geven nietwaar? Op deel drie na, die gewoon helemaal verpest is door dat hele 3-D gebeuren, komen de films in 4K goed uit de verf. Wat in het voordeel voor deze film uitkomt, want de fotografie is duidelijk het enige pluspunt van deze film. Er is een interview met de regisseur te zien op YouTube. Daarin gaf hij al aan dat dit een enorme uitdaging was gezien het feit dat het effect van de eerste film al zodanig goed was dat je er moeilijk tegen op kan om een vervolg daarop nog beter te krijgen. Altijd lovenswaardig dat iemand een behoorlijke uitdaging aangaat, maar mijn hemel dat script. Zo sta je toch gewoon überhaupt al met 10 – 0 achter lijkt mij. Bizar dat zelfs iemand als Michael Caine geloofde dat het script een eventuele potentie had. Tja, het leverde hem geloof ik dat mooie huis in de Bahama's op. Of kocht hij die nu voor zijn moeder?

Anyway, volgens de fan website "The Daily Jaws" kreeg deze film toch nog een soort van late (her)waardering van fans. De wonderen zijn de wereld dus nog niet uit, dat is duidelijk en ik wilde me er best aan toevoegen, maar het lukt gewoon niet. Toegegeven dat de fotografie op de Bahama's prachtig zijn. Maar daarin redt de film het gewoon niet. De haai is ook geen dreiging, want die heeft toch alleen maar zin om een Brody op te peuzelen. De dame op die bananenboot had dan toevallig minder geluk. Decennialang heeft deze film de reputatie van hoe een sequel dus absoluut niet moet. En dat blijft pijnlijk zichtbaar.
Deze film heeft de Jaws reputatie ook dusdanig de nek omgedraaid dat we anno 2025 helaas nog steeds geen Jaws 19 hebben.

Ik denk dat de slechte reacties vooral komen van zij die de voorgaande delen konden smaken en daar natuurlijk mee gaan vergelijken. Ik was al geen fan van de voorgaande delen dus had hier ook geen al te hoge verwachtingen van. 3 had eigenlijk een heel interessant concept maar de uitwerking was nogal belabberd maar had eindelijk eens wat meer onderwaterbeelden, hetgeen nauwelijks te zien was in deel 1 en 2. Deel 4 lijkt eigenlijk nogal op de originnele in de zin van dat de haai zich ook maar sporadisch toont maar ditmaal heeft de haai kennelijk een persoonlijke wraak missie tegen de familie u raadt het nooit: BRODY! De pater familias is ondertussen gestorven en de great white richt zijn pijlen (of beter gezegd tanden) op de rest van de familie de echtgenote Ellen en zonen Sean en Michael. Michael is ondertussen getrouwd met een artieste genaamde Carla en hebben samen een dochter Thea. Voorts wordt nog een goede vriend en collega Jake en Hoagie, de nieuwe love interest voor weduwe Ellen in het avontuur betrokken. Ja het is bij momenten behoorlijk bij de haren getrokken maar al bij al toch nog genietbaar. Er zijn veel slechtere films dan deze.Vooral interessant om de film ook eens vanuit oogpunt van een vrouwelijk karakter te bekijken.