Prom Night IV: Deliver Us from Evil (1992)

Wat een slechte serie is dit.. Kan er weinig over zeggen en als ik er iets over kan zeggen is het niets goeds.

Dit is gewoon een erg slechte excorcist rip off. Het ziet er goedkoop uit, is niet spannend, bevat ontzettend slecht acteerwerk en is gewoon uitermate saai. Afrader! (en dat geld eigenlijk voor de gehele prom night serie) 0,5*

Reeks die echt alle kanten uitgaat.

Dit heeft inderdaad meer weg van een film uit een Exorcist reeks. Flets uitgewerkt al moet ik zeggen dat er naar het eind wel enkele effectieve scenes inzaten. Zo zijn de eerste moorden van onze priester wel leuk. Je ziet hem niet, de spanning wordt mooi opgebouwd.

Da's dan ook meteen het enige positieve, gelukkig zijn het wel enkele lange scenes. Verder echt niks te zien. Erg lelijk geschoten, brak geacteerd, saai verhaaltje.

Misschien dat de soundtrack nog best te pruimen was af en toe, al was hij minstens even vaak compleet lachwekkend.

Erg matige reeks. Deel 4 brengt weer iets nieuws, maar niks interessants jammer genoeg. 1.5*

Een vergeten pareltje (direct-to-video trouwens) in het slashergenre. De intro speelt zich opnieuw af in Hamilton High School 1957 - net zoals delen 2 en 3 waarin Mary Lou loos ging. Maar verder heeft dit weinig van doen met de franchise - zelfs al wordt er bij wijze van knipoog getoast op Jamie Lee Curtis (die hoofdrol speelt in deel 1). Qua sfeer sluit dit meer aan bij een slasher à la Black Christmas. De moordenaar zit hier ook in huis en durft al een spelletjes met de telefoon doen.
Deze Prom Night heeft een doeltreffend verhaal met vakkundig opgebouwde spanning. De acteerprestaties zijn wat ze moeten zijn zonder al te veel bullshit. En dan is er de schitterende score van Paul Zaza die ook alle vorige delen heeft gescoord. Hij maakt gebruik van synths en gregoriaanse gezangen (als motief van de fanatieke moordenaar). Verder worden de regels van de clichés/kunst van het genre gerespecteerd met een maagdelijke final girl. Het kan toeval of zo bedoeld zijn dat zij in deze religieus getinte film een blauw kleedje draagt wat kan refereren naar de maagd Maria als christelijk icoon. De fotografie in het algemeen mag er trouwens ook zijn voor deze low budget affaire.

Na een klassiek 1e deel, 2 delen die meer de comedy tour opgaan, wordt het vierluik afgesloten met deze prima nagelbijter. Als 4e deel van een niet eens zo populaire franchise is het echter niet makkelijk om nadien aandacht te krijgen op eigen merites.

Oersaai en belachelijk laatste deel in deze matige reeks, dat eigenlijk bijzonder weinig met het oorspronkelijke gegeven te maken heeft. Onzichtbare castleden, saaie moorden en een zijplotje met wat demonen als poging om de boel wat op te krikken, maar het heeft weinig zin. Regisseur Clay Borris lijkt zelf amper de set te hebben bezocht, wellicht omdat hij tijdens het productieproces voornamelijk in slaap viel. Ik kan daar niet anders dan begrip voor hebben, want enkel de sporadisch lompe moorden zorgen voor vermaak in een film die vooral als slaapmiddel werkt.