Een Vrouw als Monique (2025)

Monique van de Ven trekt zich terug in een vissershuisje aan de Franse kust om zich voor te bereiden op een film over een actrice op leeftijd die terugkijkt op haar carrière. De jonge Nederlandse fietser Bastiaan [Joes Brauers] klopt aan voor hulp vanwege een lelijke val en logeert bij Monique tot maandag wanneer de plaatselijke fietsenmaker beschikbaar is. Bastiaan herkent Monique en wat volgt, is een open gesprek over haar carrière. Boeiende mix van drama en documentaire werkt door het innemende samenspel en het besluit om de essentie van Van de Vens films te vinden aan de hand van haar persoonlijke ervaringen. Een origineel en boeiend portret van één van de belangrijkste vaderlandse filmacteurs.

Ja, een beetje stom, de film zoals hij in de bioscoop is verschenen duurt dan kennelijk 81 minuten, maar de versie zoals hij op televisie in Het uur van de wolf werd vertoond klokte in op 66 minuten, dus als gebruikers hier klagen dat ze bepaalde dingen hebben gemist kan ikzelf melden dat ik nog veel méér heb gemist, namelijk zo'n 20 procent van de film. Wat raar toch, bij de Classic albums-serie ben ik er wel aan gewend dat de afleveringen worden teruggebracht tot 50 minuten (ik neem aan dat dat gebeurt omdat de producenten hopen dat de èchte fan daarna alsnog de DVD met de officiële versie van 75 minuten gaat kopen), maar bij een film als dit… Enfin, er bleef genoeg over om te genieten, want in tegenstelling tot veel online-recensies had ik totaal geen moeite met de structuur: want voor mij was het gewoon Monique van de Ven zelf die met een ingebeelde gesprekspartner over haar leven en haar films zat te filosoferen, en daarbij kwam meer dan genoeg interessants voorbij. Goed spel van allebei, een interessante terugblik op de carrière van de grootste vrouwelijke filmster die we hier gehad hebben, een mooie nostalgische sfeer, en als bonus diverse prachtige plaatjes van het Bretonse landschap en de prachtige zee.