The Fantastic Four: First Steps (2025)

Niet de beste Marvel film, maar zeker wel de mooiste!!!

Marvel heeft al veel Fantastic Four films gemaakt, maar deze is met grote afstand de beste.

Echt zeer mooi gemaakt, personages die echt aanvoelen als familie & een zeer spannende opbouw in deze film.

Het grote pluspunt is absoluut Galactus die is echt bangelijk gemaakt.

Uiteraard opnieuw blijven zitten tot het einde

Zeer blij dat deze familie officieel in MCU zit

Laat Doomsday maar komen, ben er klaar voor

Thunderbolts, Superman & nu deze film, eindelijk terug superhelden films die scoren in de bioscoop

Na Thunderbolts, opnieuw verrast door Marvel met deze film.

Deze film is echt visueel enorm sterk gemaakt, zeer mooi om naar te kijken.

In het begin mijn twijfels over Pedro Pascal, maar deze man doet dit echt fantastisch!!!

Alle 4 de acteurs passen perfect samen en doen dit echt goed.

Pedro & Vanessa zorgen voor emotie/verhaal

Joseph & Ebon zorgen dan weer voor de humor en zorgen ervoor dat het niet te serieus wordt.

Deze film heeft een goede balans tussen: spanning, angst, humor, romantiek, drama,....

& dan letterlijk het hoogte punt van deze film: Galactus is geniaal!!!

Marvel fans gaan genieten van deze film, geniet ervan!!!

Eindelijk een succes volle F4 film & Marvel die terug op het juiste spoor zit.

Gezien in ScreenX, woensdag naar IMAX versie

WoW, als dit nog maar de First Steps zijn... dan gaan we volledig weggeblazen worden in de toekomst van MCU!!!

Marvel legt met deze film alle haters het zwijgen op, want als je dit niet goed vind. Beter stoppen met films te kijken dan.

Na jaren nog eens in een VOLLE zaal gezeten met meer dan 300 mensen. Wat al een totale verrassing was.

Maar dan moest de film nog beginnen en die was echt een geweldige rollercoaster voor comic book fans!!!

Fantastic four stelt niet teleur. Het is eigenlijk best een kleine film, maarbmet een groot hart. Vooral het eerste half uur wordt alles haarfijn uitgelegd (misschien voor sommigen iets teveel van het goede). De onderlinge dynamiek en de emoties werken echt goed. Daarnaast is de dreiging van Galactus goed aanwezig en zit hij goed gedoseerd in de film. Niet te veel, maar ook zeker niet te weinig. Het is mooi om te zien hoe er met zo'n goddelijk wezen wordt omgegaan in de film. Prima en geloofwaardig.
De retro futuristische setting werkt ook goed. Verder heeft de film een hoog tempo, misschien iets te hoog soms. Een antagonist als Galactus kan je ook wel films naartoe werken.

Als laatst een leuke after credit. Je weet nu waar de focus op komt te liggen in de toekomstige films en er blijft zelfs een portaaltje open voor Galactus.

Marvel is terug. Veruit de beste MCU film sinds Guardians 3 voor mij.

Vrij hoge cijfers vind ik, allicht omdat deze film eindelijk weer een stap in de goede richting is? Hoewel de recentere films alle best oké zijn, net als deze Fantastic Four. Luchtig zonder melig te worden, actie is redelijk, de film vermaakt, de acteurs vermaken zich duidelijk ook en vooral het design van die futuristische retrostad is erg tof gedaan. Maar de film is ook vrij oppervlakkig ondanks dat er wel wat meer drama en morele keuzes langskomen dan in soortgelijke films. De film is vooral enorm vluchtig. Dat maakt dat je je niet verveelt maar ook had ik niet heel veel binding. Ik heb me vermaakt en dat is prima maar meer dan dat ook niet. 3,0*.

I Herald the beginning.

I Herald the end

I herald.......Galactus.

Marvel is zijn belofte nagekomen !!

Van het begin tot het einde een sensationele hoge kwaliteits film.

Met een werkelijk meesterlijk imposant acterende Fantastic Four cast.

En allemaal hebben ze hun highlight momenten en het Robotje Herbie steelt ook mede de show.

Ook de Silver Surfer en Galactus spelen grandioos en zijn schitterend gemaakt.

Galactus is een indrukwekkende super villan.

De special effecten zijn weergaloos mooi ook van de hoogste kwaliteit.

Een prachtig verhaal en uitmuntend camera werk.

De film heeft een heerlijke sixties sfeer, met momenten van een sprookjes achtige sfeer.

Boordevol aktie en spannend en humor en ontroering vele ingrediënten zijn aanwezig.

En de film muziek van Michael Giacchio de film componist is fenomenaal mooi.

En doet niet onder voor bijvoorbeeld John Williams en Hans Zimmer.

Een Marvel film die als een rit in een achtbaan is.

Voor mij de beste Superhelden ooit gemaakt.

En in het rijtje van beste films gemaakt.

Een kippenvel film van de hoogste orde in de Cinema.

En liefhebbers blijft zitten voor de end credits.

Na Thunderbolts* The new Avengers en deze film is Marvel uitmuntend terug met pure kwaliteit.

Een dikke 5* meer dan verdient.

Het nieuwe superheldenproject vormt zonder twijfel de beste Fantastic Four-film die tot nu toe is uitgekomen, maar dat is ook niet moeilijk als je naar de kwaliteit van de concurrentie kijkt. Regisseur Matt Shakman en zijn 100 scenarioschrijvers hanteren een wat andere structuur dan soortgelijke Marvelfilms, maar ontwijken nog altijd amper de clichématige invulling die dit soort films kenmerken. De actie is wat beperkter en spaart vooral op voor een grootse finale, want de makers zijn meer uit op het uitwerken van de personages. Tot op zekere hoogte heeft dat effect, maar na enige tijd besluipt je toch een gevoel van ongeduld door het ietwat bekende terrein. De visuele effecten kunnen ermee door en het acteerwerk scoort net aan een voldoende (Pedro Pascal speelt zijn minste rol sinds tijden), maar de slotfase maakt een hoop van je tijd het wachten waard.

De laatste jaren moest je bij heldenfilms het nodige pen en papier meenemen en je huiswerk gedaan hebben om alle linken en verwijzingen te begrijpen. Zo'n leuke knipoog voor de fans mag van mij zeker, maar begin eerst met een goed verhaal en wat karakterverdieping. Marvel heeft zich herpakt met het heerlijke Thunderbolts en Ironhearts. En het is nog wat zoeken welke richting de beste is, maar er is toch al beterschap.

The Fantastic Four: First Steps is ook zo'n stap vooruit. Al zijn het ook maar 'first steps' zoals de titel meegeeft. We hebben het viertal al een paar keer gezien en nu is het aan de MCU. De cast was alvast veelbelovend. First Steps maakt alvast niet de fout om het hele origin verhaal nog eens opnieuw te doen. Bij de nieuwe Superman hebben ze dat gelukkig ook al door. Langs de andere kant, gaan ze er iets te snel vanuit dat de kijker de personages goed kent en wordt er eigenlijk ook weinig aandacht aan hun karakters gegeven. Het blijft wat oppervlakkig. Dat komt nog eens samen met een zwak verhaal waar niet veel aandacht is voor opbouw van sfeer en spanning. Visueel is het dan weer wel de moeite en de toon is stabiel. Het zal vooral de nieuwe frisse start en de marketing zijn waardoor deze film beter werd omarmd dan Thunderbolts.

First Steps zijn wel goeie stappen richting een nieuwe adem bij MCU. Ik hoop wel dat ze niet te snel gaan en verdrinken in tweedimensionale karakters en dat er ook nog ruimte is voor een goed verhaal. Maar Fantastic Four is wel een goeie toevoeging aan de verzameling helden.

Goeie film over een superhelden-familie die de wereld proberen te redden van een mogelijke ondergang. Een relatief korte introductie, en dit is dan ook geen origin-story. Een onderhoudend verhaal met ook een prima dilemma. De retro aankleding geeft de film net wat extra mee. Ook de lange finale is zeker de moeite waard.

Het begint eens niet als een origine story en ergens maakt dat het beter wellicht, al vind ik die van begin 2000 met jessica alba ook wel goed gedaan. De cast is even wennen en de hele sfeer speelt zich een beetje af halverwege vorige eeuw maar met moderne dingen erdoor heen. Prima komisch sfeer en actie. Galactus en de vrouwlijke silver surfer zagen er geweldig uit. k

Oe, ik vond deze héél goed.

Helaas wat weinig actie, maar ik voelde een nieuw soort spanning tijdens het kijken die ik nog niet eerder heb gevoeld bij een Marvel film. Zelfs meer spanning dan tijdens End Game.
Galactus is enorm goed gemaakt in deze film. Enorm goed. Je ziet dat daar echt iemand een keer heeft nagedacht met het idee van "Okey, hoe gaan we het gevoel van grootte en dreiging nou écht eens goed overbrengen bij de mensen in de stoelen". Deze film moet je ook echt gezien hebben in IMAX voor de complete ervaring. Op X zijn veel vergelijkingen te zien tussen IMAX en een "normaal" scherm en je mist daarmee aardig wat sfeer.

Enig minpuntje is de scene waarin Reed Richard uit elkaar getrokken werd. Dat zag er niet zo best uit; bijna uncanny.
En daarnaast is de actie in deze film enorm beperkt. The Thing heeft nauwelijks iets gedaan.

Met afstand de beste Marvel film van ná End Game.

The Fantastic Four: First Steps vertelt eigenlijk een nieuw verhaal en maakt kom af met de vorige delen die hier ook niks mee te maken hebben. Gelukkig want de vorige delen waren toch wel matige films. Vooral de film van 2015 viel tegen. Deze film bewandelt het parallelle universum van een andere aarde waar The Fantastic Four de echte helden van de planeet zijn. Je krijgt een vlotte, degelijke inwijding in hun wereld en hun eigen persoonlijkheden.

De wereld ziet er beetje anders uit gezien de tijd, het lijkt een combinatie met verleden, heden en toekomst. Best sfeervol neergezet met mooie beelden. De kracht van deze heldenfilm ligt vooral in het vlotte tempo en de invulling van de personages wat al opmerkelijk is voor dit soort genre. De cast is prima op dreef, de vier helden tonen elk hun gevoelens en maken dat deze film op een hoger level gaat staan in vergelijking met heel wat andere heldenfilms. Julia Garner als Silver Surfer ademt alles uit in haar verschijning en beleving. Galactus is uiteraard geweldig. Daarbij heel wat toffe actiescènes en een bevredigend slot. Blijf ook zitten voor de eindcredits want er wacht nog een mysterieuze eindscène. 8/10

Een trage uitleg van de historie, een langdradig middenstuk en dan een actie eind. Waar is de humor, waar is de spanning?

Het is puur mijn mening, maar deze film is uitsluitend voor het hardcore Marvel publiek. Ik vond het uitermate saai en langdradig.

Als laatste een compliment. De auto is geweldig. Een remake van de klassieke Amphicar en nu ook nog vliegen met dat ding

Jezus, waar heb ik naar zitten kijken? Wat een bullshit film. Alles wat Disney aanraakt veranderd in stront. Één groot cgi festijn dat er op momenten nog slecht uitziet ook. De cast kan er nog mee door maar voor de rest was het een en al ergernis voor mij. Wat een troep.

Leuke Marvel film. Eindelijk eens een keer geen multiverse gedoe, maar een gewoon recht toe recht aan verhaal met een lastig te verslaande badguy. De uitwerking is prima. De film kent een lekker tempo zonder een uitgebreide intro van de 4. De spanning wordt ook aardig opgebouwd tot een redelijk sterke climax. Tussendoor is er ruimte voor lichte humor maar ook wat, hetzij wat overdreven, sentiment en drama. De cast doet het ook goed met een leuke onderliggende chemie. Visueel valt er weinig aan te merken met een mooie ‘50’s stijl. Geen topper maar wel prima kijkvoer. 3.5/4.0

The Fantastic Four (2015) was een grote flop, maar dat weerhield Marvel er niet van een poging te doen om die prestatie te evenaren. Dankzij een slap verhaal, een gebrek aan originaliteit en een mislukte mix van humor en actie zijn ze daar wonderwel in geslaagd. Reed Richards [Pedro Pascal] en Sue Storm [Vanessa Kirby] krijgen een zoon en maken zich zorgen over de effecten van hun DNA. Dan arriveert Silver Surfer [Julia Garner] om de Aarde te waarschuwen voor de komst van Galactus (die zo uit een oubollige Godzilla-film lijkt te zijn gestapt) die de wereld zal verslinden. Tenzij Reed en Sue bereid zijn hun kind aan hem af te staan. De special effects kunnen ermee door, maar verder is het (ondanks de vele komische terzijdes) huilen troef.

"It's clobberin' time!"

Na jaren van mislukte pogingen met "Fantastic Four (2005)", "Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer (2007)" en "Fantastic Four ( 2015)", moest "The Fantastic Four: First Steps" eindelijk de film worden die Marvel’s 'eerste familie' waardig naar het witte doek bracht. Met Pedro Pascal, Vanessa Kirby, Ebon Moss-Bachrach en Joseph Quinn in de hoofdrollen leek er een droomcast klaar te staan. De verwachtingen waren torenhoog. Maar helaas, de film bezwijkt onder diezelfde verwachtingen en blijkt uiteindelijk vooral een vermoeiende herhaling van bekende Marvel-trucs.

Reed Richards (Pedro Pascal) en zijn vrouw Sue Storm (Vanessa Kirby) vormen samen met haar broer Johnny (Joseph Quinn) en zijn beste vriend Ben Grimm (Ebon Moss-Bachrach) de "Fantastic Four". Ze worden gedwongen om hun familieband sterker dan ooit te maken wanneer ruimtegod Galactus (Ralph Ineson) via zijn trouwe, mysterieuze boodschapper Silver Surfer (Julia Garner) bekendmaakt dat deze Aarde het volgende slachtoffer van zijn enorme honger naar werelden wordt. En dat terwijl Sue inmiddels met een fikse buik rondloopt…

De opening met de zwangerschapstest van Sue Storm (Vanessa Kirby) beloofde al niet veel goeds en de eerste circa 30 minuten van de film zijn tenenkrommend slecht, maar het grootste struikelblok is het script. In plaats van een heldere opbouw krijgen we een opeenstapeling van subplotjes die nergens echt uitmonden. De film probeert tegelijk een oorsprongsverhaal te zijn, een familiedrama, een kosmische rampenfilm en een epische introductie tot Galactus. Het resultaat is versnipperd en onevenwichtig.

Het eerste uur slingert heen en weer tussen familie kibbelpartijen en pseudo-wetenschappelijke mumbo jumbo. Het middenstuk zakt compleet in, waarbij scènes worden gerekt zonder dat er spanning of emotionele diepte bijkomt. En de climax voelt anticlimactisch, want Galactus verschijnt weliswaar groot en dreigend, maar zijn rol blijft zo oppervlakkig dat hij nooit meer is dan een generieke eindbaas.

De cast doet wat ze kan, maar krijgt nauwelijks de kans te schitteren. Pedro Pascal als Reed Richards als de wetenschapper, leider van de "Fantastic Four", bekend om zijn intelligentie en door kosmische straling kan hij zijn lichaam enorm rekken, uitrekken en vervormen, is een wandelende expositie-machine. Hij legt alles uit, maar voelt zelden als een mens van vlees en bloed. Vanessa Kirby als Sue Storm als de echtgenote van Reed en oudere zus van Johnny, heeft als lid van de "Fantastic Four" krachten als onzichtbaarheid en krachtvelden en ze is de enige met een zekere emotionele kern door haar zwangerschap, maar dat motief wordt zo zwaar aangezet dat het eerder manipulatief dan ontroerend is.

Joseph Quinn als Johnny Storm als de jonge broer van Sue die vuur kan beheersen, kan vliegen en meestal een wat impulsiever / luchtiger karakter heeft, wordt gereduceerd tot clown, altijd klaar met een oneliner maar zonder echte ontwikkeling. En Ebon Moss-Bachrach (stem) als Ben Grimm / The Thing als vriend van Reed, astronaut en verandert door kosmische straling in een rotsachtig wezen met buitengewone kracht en duurzaamheid, verdient meer diepgang, maar blijft steken in obligate zinnen over zijn uiterlijk en kracht, zoals mijn openingszin. Het ensemble waar de "Fantastic Four" om bekend staat, komt hierdoor nooit echt tot leven. Ze functioneren meer als losse pionnen in het plot dan als familie of team.

En verder zijn er rollen / stemmen weggelegd voor Ralph Ineson (stem) als Glactus, de ruimte-god / vijand die de aarde bedreigt, Julia Garner (vooral stem) als Shalla-Bal / Silver Surfer, de boodschapper van Galactus die in deze film van gender (vrouw i.p.v. man) gewijzigd is, Paul Walter Hauser als Harvey Elder / Mole Man, een ondergrondse schurk die verandert in held (of beter gezegd helper voor de mensheid), Natasha Lyonne als Rachel Rozman, een schoollerares waar Ben Grimm / The Thing een oogje op heeft en Matthew Wood (stem) als H.E.R.B.I.E., een robot met kunstmatige intelligentie in dienst van de "The Fantastic Four".

Ook probeert de film zwaar in te zetten op drama, namelijk het ongeboren kind (die uiteindelijk geboren wordt in een razend ruimteschip en waar Galactus zijn zinnen op heeft gezet) van Reed en Sue, de angst voor verlies en de opofferingen die gemaakt moeten worden. Maar de uitwerking voelt vaak geforceerd. In plaats van echte emotionele spanning, zien we scènes die doelbewust zijn geconstrueerd om het publiek een traantje te laten wegpinken. Het effect is eerder irritatie dan ontroering.

De op een jaren zestig geïnspireerde retrofuturistische stijl wordt vaak geprezen, maar ook hier schuilt een probleem, namelijk de vorm overheerst de inhoud. Ja, de sets en kostuums zijn fraai, maar ze voelen kunstmatig en steriel. De wereld lijkt ontworpen voor een artbook, niet voor een meeslepend verhaal. De actiescènes kampen met hetzelfde probleem, namelijk visueel druk, vol CGI, maar emotioneel leeg. Je kijkt naar een kleurenexplosie waar geen echte spanning vanaf straalt. Vooral het gevecht met de Silver Surfer had iconisch kunnen zijn, maar het blijft hangen in generieke vliegstunts en knalblauwe energieflitsen.

Het grootste kritiekpunt is misschien wel de behandeling van Galactus, een oude kosmische entiteit die planeetlevensenergie moet consumeren om te overleven. Waar fans hoopten op een dreigende, complexe antagonist, krijgen we een reusachtig goddelijk wezen (hij draagt een iconische helm en heeft paarse/blauwe bepantsering) van kracht, die nauwelijks spreekt of handelt. Hij is de belichaming van gemakzuchtig schrijven, namelijk een 'kosmische dreiging' zonder gelaagdheid en zonder persoonlijkheid. Daarmee wordt de climax, die juist op hem moest leunen, een teleurstelling.

Wat de film misschien het meest nekt, is dat we dit allemaal al gezien hebben, zoals de spanningen binnen een superheldenteam, de kosmische dreiging die de aarde (en het heelal) wil verzwelgen en de onvermijdelijke offers en gezinswaarden die centraal staan. De film herhaalt simpelweg patronen uit eerdere Marvel-films, zonder iets verrassends of verfrissends toe te voegen. De retrostijl is een dun laagje vernis over een door-en-door voorspelbare structuur. Wel is het positief dat de film niet al te lang duurde met circa 104 minuten (na het einde volgt wel nog een extra scène, oftewel een aankondiging van een nieuwe Marvel-film).

"The Fantastic Four: First Steps" had een frisse herstart moeten zijn voor Marvel’s oudste superheldenteam, maar komt niet verder dan middelmaat. Het verhaal is warrig, de personages onderontwikkeld, de emoties geforceerd en de actiescènes oppervlakkig. De retrofuturistische stijl geeft de film een unieke look, maar kan niet verhullen dat er inhoudelijk weinig te beleven valt. Het eindresultaat is een film die zichzelf te serieus neemt, maar te weinig lef heeft om echt iets nieuws te proberen. Voor hardcore Marvel-fans misschien nog onderhoudend, maar voor de rest voelt dit als alweer een tandeloos hoofdstuk in een universum dat zijn creativiteit steeds verder kwijt lijkt te raken.

Taai eerste half uur, met veel zoetsappig gedoe rond een baby; daarna wordt het gelukkig een stuk beter. De film profiteert van leuke retro vormgeving en een degelijke cast, al vond ik de chemie tussen de personages wel tekort schieten. Spektakel genoeg in ieder geval, met de gebruikelijke mix van matige en indrukwekkende CGI.

Deze een paar weken terug ontvangen en bekeken.

Aardige superhelden film die vooral excelleert qua production design en niet de nadruk legt op actiesetpieces.

De film speelt zich af in een soort van alternatieve jaren '60 en ziet er werkelijk prachtig en indrukwekkend uit.

Pascal en Kirby zetten goede karakters neer en weten hierdoor de aandacht vast te houden, maar het verhaaltje op zich heeft niet zoveel om het lijf, al is het een verademing om nu eens geen bordkartonnen figuren in een blockbuster van dit niveau te zien rondlopen.

Nadruk ligt dus duidelijk niet bij de actie, al is de finale dan nog behoorlijk spectaculair en levert het eind van de film je een feel good gevoel op.

Niet slecht en net weer eens wat anders dan je doorsnee superhelden vermaak, al kan ik mij voorstellen dat niet iedereen dit geweldig zal vinden.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Fantastic bore

Vanaf het moment dat de eerste beelden van The Fantastic Four: First Steps werden gedeeld, kreeg ik al een slecht voorgevoel. Ik vond de geselecteerde acteurs heel onnatuurlijk overkomen en totaal niet bij de personages passen. Waar ik wel enthousiast van werd, waren de aangekondigde villain en setting (een soort futuristische jaren 60) en de overwegend positieve reviews die ik na verloop van tijd voorbij zag komen.

Het slechte gevoel dat ik bij het begin kreeg, werd helaas niet weggenomen – sterker nog, het werd versterkt. De acteurs pasten nog minder goed bij de personages dan ik van tevoren had gedacht, en de dynamiek tussen de cast voelde onnatuurlijk en geforceerd aan. Ik moest met weemoed terugdenken aan de films uit 2005 en 2007. Hoewel deze veel slechter gewaardeerd worden, heb ik altijd het gevoel gehad dat deze producties ondergewaardeerd werden, en vond ik de casting hier vele malen beter.

De setting en villain blijven gelukkig enigszins overeind, maar ik heb het dan met name over Galactus. Ook de Silver Surfer maakt hier een veel minder sterke indruk dan in 2007 het geval was. Wellicht spreek ik te veel vanuit nostalgie en wordt het hoog tijd dat ik de films uit 2005 en 2007 eens ga herzien, maar naar mijn idee waren deze films – hoewel verre van meesterwerken – op meerdere vlakken vele malen vermakelijker dan deze 2025-editie (de versie uit 2015 heb ik nooit gezien).

Ook enorm storend vond ik de humor, die vaak totaal niet aansloeg (The Thing met een baard… really?). Daarnaast waren er belachelijke momenten, met als dieptepunt een bevalling in de ruimte, en het gegeven dat sommige animaties er belabberd uitzagen. Zo ziet The Thing er bijvoorbeeld pijnlijk slecht geanimeerd uit. Daarnaast past zijn stemgeluid ook totaal niet bij het personage, maar goed, dat is dan weer te herleiden naar de middelmatige casting.

First Steps wordt gelukkig een stukje leuker tijdens het aardige eindgevecht, en toegegeven: tegenover een aantal visuele missers staan ook een aantal mooie plaatjes. Deze voelen echter onevenwichtig, omdat er ook genoeg effecten zijn die juist heel slecht zijn uitgevoerd. Zelfs wanneer ik probeerde deze missers over het hoofd te zien, zorgden de miscastte cast en het vrij saaie verhaal ervoor dat mijn gaapspieren – tot aan het eindgevecht tenminste – behoorlijk veelvuldige gebruikt werden.

2,0 ★