Uglies (2024)

Uglies is een light versie van de bekendere YA fantasyfilms en zelfs Netflix geeft aan dat dit een mix van Divergent en Hunger Games is. Krijg zelf ook hele erge Divergent vibes.

Het grootste voordeel voor de film is dat deze is uitgekomen op een moment dat de moeheid in dit genre al voorbij is. 5-10 jaar geleden zou dit in vergetelheid raken. Nu krijgt het een frisse nieuwe release. Wat het gaat doen is nog even afwachten, maar het einde laat duidelijk een vervolg open. Iets wat erg gangbaar is in dit genre.

Verder ziet de film er visueel prima uit, doet Joey King haar best en is ze gewoon weer charmant en heb ik verder op de acteurs weinig aan te merken.

Wel is Uglies een gevalletje van teveel in 100 minuten willen. Het opbouwen van de wereld kan wat mij betreft rustiger en met wat meer uitdieping had je alleen deze film al wel over 2 delen kunnen uitsmeren.

Door het vluchtige karakter gaat de film nooit echt de diepte in, blijft het bij belangrijke plotpunten te kort hangen en dient het volgende zich al vrij rap weer aan. De verwondering en het laten landen van de gebeurtenissen en de wereld ontbreekt hierdoor.

De film is net te oppervlakkig om echt tot je door te dringen. De verplichte romance tussen Tally en David voelde daarom ook geforceerd aan. Enig bijkomend voordeel is wel dat de film je ook nooit laat vervelen.

Niet bijzonder, maar wel kijkbaar.

Leuke, toffe sciencefiction film en zoals eerder gezegd een mix tussen Divergent en hunger games of ook The Maze runner.

Ook goede acteerwerk met, voor mij, onbekende acteurs.

Enige minpunt voor mij is dat het einde percies snel snel in elkaar geflanst is met vrij snel opeenvolgende scenes.

Het einde is zeker open voor een vervolg en ik verwacht zelf dat ze er een trilogie van gaan maken

Ik vond deze heel sterk beginnen, in de helft vond ik hem iets afzwakken maar zeker geen slechte film. Leuk om eens gezien te hebben!

Aardig maar nergens verrassend. Vanaf seconde 1 weet je als geoefende kijker dat er iets niet helemaal pluis met die perfecte wereld en dat komt ergens halverwege de film wel naar voren, al doet de film het nog af als een verrassing. En zo kabbelt de film te veel voort zonder ergens echt te boeien. De aankleding is wel prima, acteerwerk oké, set design ook wel fijn maar de film is simpelweg wat saai doordat ik zoiets al vele malen eerder heb gezien en dan ook wel beter. 2,5*.

In een dystopische toekomst wordt de vrede gehandhaafd en een hongersnood voorkomen door middel van een verplichte medische ingreep op de 16e verjaardag. Een paar voordat Tally [Joey King] haar transformatie kan maken van een ‘ugly’ naar een ‘pretty’ is haar beste vriend Peris [Keith Powers] aan de beurt. Daardoor ontdekt Tally dat de ingreep vervelende neveneffecten heeft. Shay [Brianne Tju], die precies even oud is, biedt Tally een alternatief: ze kan de behandeling weigeren en zich aansluiten bij dissidenten die zich onder leiding van David [Keith Powers] hebben gevestigd in ‘The Smoke’. Maar dat gaat in tegen alles wat Tally tot dan toe is wijsgemaakt. Eindigt met een cliffhanger, maar vanwege vernietigende recensies is het anno 2026 nog de vraag of het geplande vervolg er überhaupt nog gaat komen. Zo slecht is het overigens niet, maar na The Hunger Games, Maze Runner en Divergent is dit een klassiek voorbeeld van mosterd naar de maaltijd.