Spermageddon (2024)

Wahahaha....die zin ook; Jonathans zaadcellen, waaronder Simen en Cumilla, hebben hun hele leven op dit moment gewacht en zich erop voorbereid.

Leuk, wel iets te braaf helaas.

Kleine 4*

Wanneer ik aan Jonathan's zaadcellen denk, verwacht ik een heel andere type film. Iets met 1000 donorkinderen.

De Noorse regisseur Tommy Wirkola bewees met Død Snø (2009) al zijn voorliefde voor zonderlinge exploitatie. Met Spermageddon doet hij weer iets aparts. Een animatie over de moeilijke weg die de zaadcel moet afleggen om bij de eicel te geraken. Een film die best leuk wegkijkt, hoewel er helaas wordt gezongen en de humor zich meestal op een puberaal denkniveau etaleert.

De film volgt twee verhaallijnen die door elkaar lopen en een verbintenis met elkaar hebben. In de ene lijn gaat de schuchtere nerd Jens op vakantie naar een zomerkamp. Hij ontmoet daar het zonderlinge meisje Lisa. Ze vinden elkaar leuk en hebben seks. In de andere verhaallijn bevinden zich de eigenlijke hoofdpersonages van de film. Dat zijn de spermatozoïden Simen en Cumilla die zich in Jens’ lichaam bevinden en wachten op de race naar de eicel.

Ik moest tijdens het kijken meerdere malen denken aan het segment ‘What Happens During Ejaculation?’ uit Everything You Always Wanted to Know about Sex * but Were Afraid to Ask (1972) van Woody Allen. Volgens dat segment bevindt zich in de hersenen van de man een controlekamer met verschillende medewerkers aan een bedieningspaneel. Als de man sexueel opgewonden raakt, moeten zij aan de bak. Tijdens de ejaculatie worden zaadcellen (een groep mannen in een wit uniform) het grote onbekende ingestuurd. Dit fragment uit de film van Allen wordt opvallend nauwgezet gekopieerd in Spermageddon.

In Spermageddon wordt gezongen. Erg. Er wordt gezongen als ware het een Hollywoodse musical. Maar liefst drie vocale uitbarstingen, als ik het wel heb. Ik heb in het algemeen een hekel aan liedjes in musicals en de liedjes in deze film zijn daarop geen uitzondering. Spermageddon is verder best het bekijken waard. Iets te braaf, wat mij betreft. Dat wel. Ook wat flauwe humor af en toe. Woordgrappen over alles dat met ejaculatie te maken heeft, vind ik voorlopig niet meer leuk, vermoed ik.

Dat vonden de makers blijkbaar ook, want na verloop van tijd wordt ter afwisseling ook humor met betrekking tot fecaliën ingebracht. Dat is eventjes leuk maar kan niet voorkomen dat het komische gehalte in het verloop toch wat inzakt. En als je je dat realiseert is de film voorbij. Met dank aan de goed uitgekiende speelduur.

Vanaf 22 januari 2026 in de bioscoop (ND Pictures)