Flow (2024)

Vanaf 26 december 2024 in de bioscoop (Bantam Film)

Erg schitterend. De wereld, beeldenpracht en emotie die Zilbalodis weet te brengen, maken de afwezigheid van dialoog meer dan goed wat mij betreft.

Prachtig gemaakt! Had wat mij betreft wel wat korter gemogen maar het is werkelijk schitterend gemaakt en het verhaal is ook indrukwekkend.

Heel erg benieuwd naar! Away was een indrukwekkende film, prachtige stijl die helaas wat qua kracht verloor richting het einde. Maar ik kijk hem vaker terug met veel plezier.

En nu ga je me ook nog eens vertellen dat een KAT de hoofdrol speelt in deze nieuwe film? Pak mijn 5 sterren alvast!

Was deze film al ergens te zien omdat er al op gestemd is? Sneakpreview misschien? Het ziet er wel prachtig uit. Deze wil ik zeker zien.

Superlief. De karakters en gedrag van de dieren zijn het hoogtepunt, zo realistisch en aandoenlijk. Een universeel verhaal over vriendschap en vertrouwen prima uitgevoerd. Natuurlijk ben je volkomen begaan met die beestjes, poes voorop, makkelijk scoren duh. Qua animatie vond ik de digitale lichtval op de vacht niet mooi, de motoriek van de dieren, natuur en "camera"beweging uitmuntend. Een echte kerstfilm voor jong en oud, als ik de distributeur was had ik 'm weekje eerder gepland dan 2e Kerstdag.

Gezien op Noordelijk Filmfestival

Wat is dit ontzettend mooi gemaakt. Dit is denk ik toch wel een Oscarwaardige animatiefilm, of niet? Ik vond deze film vandaag op internet en dacht er even snel de NL subs bij te zoeken, maar die kon ik nergens vinden. Toen ik de film ging kijken kwam ik er ook gauw genoeg achter dat bij deze film geen subs nodig zijn. En het stoort ook totaal niet, want je kunt het allemaal heel goed begrijpen wat er bedoeld wordt. Dit is voor mij wel DE animatie van het jaar. Al ben ik het wel met Richardus eens dat de digitale lichtval op de vacht van de dieren niet heel mooi is. Ik denk dat je wel begrijpt wat ik bedoel als je de film ziet. Volgens mij was dat bij 'The Wild Robot'. Maar verder is het echt heel mooi realistisch gemaakt.

Geweldige film waar ik zelfs even met vochtige ogen naar zat te kijken. Die verdomde katten ook altijd .

Volkomen terecht de beste animatiefilm op de European Film Awards!!! Naast groot winnaar in Annecy.

De film volgt een kat die reist door een verdronken wereld waarin geen mensen meer lijken te leven. Lijkt op een futuristische uitwerking van de ark van Noë, na een klimaatramp (of een bijbelse zondvloed).

Verfrissend zo'n film waar dieren dieren blijven en toch avonturen beleven en elkaar helpen. Volledig zonder één gesproken woord. Enkel de grafische stijl vond ik een klein beetje tegenvallen. Alles mist wat meer scherpte en detail. Het is alsof ik naar een oude PC game zit te kijken met een te lage resolutie (die labrador zag er niet zo goed uit), maar desondanks geef ik hier ook wel een 4* voor want het ziet er vaak magisch uit. De animatie van de dieren is hier absoluut de grootste troef.

Ik denk dat deze film het The Wild Robot weleens lastig kan gaan maken bij de strijd om de Oscar voor beste animatiefilm. Het helpt ook dat deze film geheel dialoogloos is, waardoor de focus nog meer op het visuele ligt. Dat zou best de doorslag kunnen geven.

Vooral bij die labrador valt op dat deze film niet voor een enorm realistische look gaat, maar meer voor een schilderachtige stijl. Vox had een paar jaar geleden een interessante video over hoe animatiefilms wat beginnen af te drijven de Pixar-look. Waar het voorheen nog vrij gebruikelijk was om duizenden haren te animeren (zie Monsters, Inc. en Brave), zie je de laatste jaren steeds vaker dat animators daarvoor volstaan met wat (digitale) penseelstreken. Ik vind dit best een mooie stijl (in ieder weer eens iets anders), maar ik weet niet in hoeverre het werkt in deze film. De omgevingen zijn namelijk behoorlijk realistisch (het water, hoe het licht door het bladerdek valt) en ook de dieren wijken qua vormgeving weinig af van hoe ze er in het echt uitzien. Dat realistische botst aldus een beetje met dat schilderachtige. Met een boot vol dieren als focus was het misschien niet zo erg geweest om toch wat aandacht te besteden aan een iets realistischere weergave van hun vacht...

Ik had hier best hoge verwachtingen van, maar het kon mij helaas maar matig boeien.

Ik ben een groot kattenliefhebber maar zo interessant vond ik het niet.

Dit is nou echt zo'n film die ik met speelduur van 20 minuten veel beter had gevonden.

Het is toch wel een beetje meer van hetzelfde. Kat in boot, kat uit boot, kat weer onder water... etc. Het einde maakte het nog een beetje goed.

De animatie (de bewegingen an sich) is wel goed tot heel goed, met een paar uitschieters naar boven.

Jammer dat het zo weinig gedetailleerd was, al had dit ook wel wat natuurlijk.

Krappe 2,5*

Een kat woont in zijn eentje in een gemeubileerd huis met alleen standbeelden van katten als gezelschap. Tijdens een plotselinge overstroming/zondvloed komt de kat in een zeilboot terecht. Daar krijgt het gezelschap van achtereenvolgens een zorgzaam waterzwijn, een loyale hond, een vindingrijke lemuur en een nobele secretarisvogel. Familiefilm zonder dialoog: de dieren communiceren uitsluitend met echte dierengeluiden. Dialoog is ook overbodig omdat de expressieve ogen en de mimiek van de kat zo authentiek zijn dat iedere kijker (en vooral kattenliefhebbers) begrijpen wat de kat denkt en voelt. De poëtische ontknoping is simpel, maar buitengewoon ontroerend. Wacht nog wel tot het einde van de ondertiteling om te ontdekken wat er van de walvis is geworden!

Kinderen vinden de film misschien boeiend (al zal het voor de allerkleinsten te eng zijn) maar ik heb me alleen maar verveeld. Een kat beleeft ‘avonturen’ met de elementen en ontmoetingen met andere dieren als een zondvloed alles onder water zet waarbij een paar dieren worden verzameld in een boot bij wijze van Ark van Noah (waarna het water weer verdwijnt en het bos terug keert). De dieren zijn half dierlijk (ze kunnen ook niet spreken) en half menselijk in hun gedrag (waarbij ze elkaars vrienden worden en elkaars levens redden). Ongewtijfeld zal de boodschap iets zijn als dat we zelf een zondvloed aan het scheppen zijn (klimaatverandering) en dat we net als de dieren in de film onze verdeeldheid achter ons moeten laten om eensgezind de natuur te redden, maar de film als film heeft naar mijn mening niets interessants te bieden.

Prachtige animatie, al vond ik de dieren wat grof getekend. De omgeving komt daarentegen wat beter uit de verf. Het is verder een mooi meeslepend verhaaltje met een duidelijke boodschap.

84 minuten zijn er niet veel maar voor een film als deze toch zeker wel 30 te veel. Er gebeurt te weinig om echt boeiend te blijven en dat laatste halfuur was wel even uitzitten. Jammer want de kwaliteit is er. Leuk om dit zonder dialoog te doen en de dieren redelijk dier te laten zijn (hoewel dat bootje varen te menselijk was) wat verfrissend is. De animatie is heel aardig hoewel ook niet overdonderend maar sommige shots van de mist en de natuur en het geluid van en nat bos (vooral aan het eind) zijn fijn. De dieren zijn schetsmatig en lijken soms iets te veel op gamefiguren van 20 jaar terug maar an sich paste dat wel bij de stijl.
Er zal verder van alles in zitten qua thematiek (klimaat? Circle of life?) maar eigenlijk geen idee wat de film nu echt wilde zeggen. Vanuit sympathie afgerond naar boven 3,0*.

NB: de zaal zat vol kleine kinders die redelijk stil zaten te kijken. Volgens mij dus wel geschikt om met je kleine kroost naartoe te gaan.

Ik heb het vandaag bekeken en het verbaasde me. Het is niet alleen visueel prachtig, maar het is zo diep en heeft zoveel niveaus van symboliek!

Ik ben benieuwd: welke karakterarchetypen denk je dat de gestrande dieren vertegenwoordigen?

Zoals in:
-de kat heeft vertrouwensproblemen.
-de labrador heeft moeite om los te komen van groepsdruk.
-de capibara heeft een altruïstische geest, maar geen middelen om volledig nuttig te zijn voor anderen.
-de maki heeft zijn prioriteiten helemaal in de war.
-de vogel is een gespannen betweter.
-de walvis geen idee?

Net als veel menselijke groepen die met tegenslagen worden geconfronteerd, en dat is de reden waarom ze zoveel moeite hebben met het omgaan met hun tegenslagen, omdat ze geen gemeenschappelijke basis kunnen vinden.

Er zijn natuurlijk ook een aantal grote vraagtekens waar ik mijn twijfels over heb. De kat heeft de uitdrukking 'negen levens' zeer vaak gebruik van gemaakt. Kwam altijd goed terecht. Of zoals het prachtige sterfscène van de vogel op het einde. Dat is ook de manier waarop de meeste dieren hun groep verlaten.
De vleugel was gebroken, dus het zou uiteindelijk een last voor de groep zijn geworden. De kat volgt het en zweeft er niet echt mee omdat het niet de tijd van de kat is. Ik zie het als een opoffering van de vogel, zodat het water voor even zakt.

Waarom kozen de editors dat de water weer omhoog steeg en dat de walvis weer kon zwemmen na de aftiteling, want dit heb ik niet gezien. Ik ging er vanuit dat de walvis zijn loodje heeft gelegd.

Ik ben gek op animatie films. Dit keer heb ik me droog houden voor Flow en zijn gezelschappen... Maar Up uit 2009 echt een aangrijpend tranentrekker film.

Beetje Waterworld voor de beest'n, zullen we maar zeggen. Pluspunten waren de landschappen en de muziek, maar de dieren leken zo uit een game uit de jaren '90 ontsnapt. En de boodschap van het verhaal ontging me totaal. Zal wel iets met woke te maken hebben. Ook de lengte was een probleem. Na de zoveelste plons in het water wist ik het wel zo'n beetje.

Deze animatiefilm biedt een bijzondere, haast spirituele kijkervaring. Er zijn geen dialogen en de plot blijft grotendeels onduidelijk, maar de beelden zijn prachtig en de lotgevallen van een kat in een overstroomde wereld zijn meeslepend en spannend. Omdat er geen woord wordt gesproken is de film hier en daar een beetje aan de saaie kant, vooral halverwege, maar naar het einde toe weet Flow toch weer te boeien.

Ja, het ziet er mooi uit en is origineel met dieren die niet praten maar hun eigen dierengeluiden maken. Maar het wordt al gauw een beetje saai cq veel van hetzelfde waardoor mijn aandacht weg begon te ebben en ik aan andere dingen zat te denken.

Moralistische dieren die bijbelverhaal naspelen. Super geanimeerd. Prachtige dierenmotoriek waar het gebrek aan detaillering in de tonen en kleuren juist de kracht is. Deze 'tekenstijl' is duidelijk geïnspireerd door vroege games, waarbij het gebrek aan detail de wereld juist rijker maakt. Ook de opbouw van de film voelde sterk aan als computerlevels.

Erg knap verteld, zonder taal. Verveelt niet, toch heeft het verhaal nogal weinig om het lijf. Het lijkt een beetje cherry picking uit hero-journey verhalen: snufje zondvloed, snufje Timon en Pumbaa, snufje op reis naar Smaug in de berg. De film heeft weinig te vertellen, dat is an sich niet zo erg, maar toch werkt het naar een typisch episch einde toe, waar vervolgens niets van verwachtingen wordt ingelost.

De muziek helpt daar erg bij, die kleurt de boel nogal glibberig en kitscherig in. De foley is de zwakke schakel van de film: het katje klonk regelmatig als een galopperend paard.

Dat laatste is realistische humor, dat je herkent als je veel katten hebt meegemaakt; sommigen galopperen echt letterlijk door huis, hilarisch geluid

Nu heb ik zelf geen enkel probleem met antropomorfisme of pratende dieren, ik denk dat het vermenselijken van dieren juist goed is en meer empathie voor dieren aanwakkert. Maar een film zonder mensen en zonder mensenstemmen is af en toe ook wel 's lekker moet ik eerlijk toegeven.

De dieren zien er pixelig uit; de bewegingen (van de honden bijvoorbeeld) komen vrij onbeholpen over, het hoofd van de kat oogt eerder als het kopje van een vleermuis.. Maar dat zijn maar kleinigheden die je na tien minuten al niet meer ziet.

De decors zijn prachtig; de weerspiegelingen in het water, de blaadjes aan de bomen, in veelal aquagroene en -blauwe tinten, dromerig, zacht... De Venetiëachtige fantasiestad is werkelijk schitterend! In ruimtelijke zin komen ook erg fraaie dingen voorbij zoals het shot van de kat die op dat kolossale kattenbeeld klimt.

Het aardige aan de kat is dat hij nu eens niet zo'n geniepige poes is, maar levensecht gedrag vertoont en vooral schrikachtig is zoals de meeste katten zijn.

De film heeft wel de neiging op momenten wat saai en nietszeggend te worden maar dat komt in de laatste 20 minuten weer helemaal goed; de storm, de inktzwarte wolken en daarna die kosmische kleurenpracht.

Flow? Flauw!

Alles net niet. De dieren zijn geen mensen, maar gedragen zich ook regelmatig niet dierlijk. De animatie is soms schitterend, maar net die dieren zijn spuuglelijk, met grote effen vlakken. Er komt om een reden ergens een enorme bult water vandaan, en later verdwijnt die weer. Moet je dan zelf maar wat bij bedenken. Lijkt allemaal heel mysterieus, maar heeft geen enkele diepgang, verder.
En die walvis?

Eind jaren '70, begin jaren '80 had je een animatiereeks op televisie, "De dieren van het Groenewoud". Ik geloof dat ik dat leuker vond. Nou ja, ik ben natuurlijk wel de kindertijd ontgroeid.

Gezien na Babygirl en deze Flow beviel me veel beter dan de rolprent van onze Halina. 84 minuten genieten zonder woorden. Prachtig gemaakt. Een parel.

Frisse toevoeging aan het animatie-aanbod van 2024 en daarom ook in mijn ogen een terechte Golden Globe.

Ik was in een chagrijnige bui toen ik de film opzette, maar na anderhalf uur was daar niks van over. Lekker in een alternatieve wereld onder laten dompelen.

FLOW - Fast Forward review

Moeilijk, maar globaal gezien zijn er veel betere animatiefilms dan dit. Eerst en vooral is het prima dat de makers zich niet lieten verleiden tot sprekende dieren. Het was een optie geweest, maar dan zou de rest van het plot wat verloren zijn geweest. Nu ben je aangewezen op het visuele en let je meer op de omgeving omdat er totaal niet in gesproken wordt.

Dat visuele zag er grotendeels erg goed uit. Zeker wat de omgeving betreft met het water, het moeras, de bossen een bloemenvelden. Ook de rustige sound werd hier perfect op afgestemd. De dieren zelf vond ik visueel toch minder tot zijn recht komen. Zoals ook hier al aangehaald vrij vlakke weinig gedetailleerde kleurstroken.

Inhoudelijk best leuk, maar meer dan lang genoeg met zijn dikke 80 minuten. En zelfs dat was op het randje, want de film is vrij repetitief met de kat in en uit de boot. Wel een prachtig einde met die secretarisvogel, mooi gedaan dat. Over het algemeen sowieso het voordeel van de twijfel.

Belgische coproductie 'Emilia Pérez' grote kanshebber voor Oscars, ook Belgische documentaire en korte animatiefilm genomineerd | VRT NWS: nieuws