Flow (2024)

De film volgt een kat die reist door een verdronken wereld waarin geen mensen meer lijken te leven. Lijkt op een futuristische uitwerking van de ark van Noë, na een klimaatramp (of een bijbelse zondvloed).

Verfrissend zo'n film waar dieren dieren blijven en toch avonturen beleven en elkaar helpen. Volledig zonder één gesproken woord. Enkel de grafische stijl vond ik een klein beetje tegenvallen. Alles mist wat meer scherpte en detail. Het is alsof ik naar een oude PC game zit te kijken met een te lage resolutie (die labrador zag er niet zo goed uit), maar desondanks geef ik hier ook wel een 4* voor want het ziet er vaak magisch uit. De animatie van de dieren is hier absoluut de grootste troef.

Ik had hier best hoge verwachtingen van, maar het kon mij helaas maar matig boeien.

Ik ben een groot kattenliefhebber maar zo interessant vond ik het niet.

Dit is nou echt zo'n film die ik met speelduur van 20 minuten veel beter had gevonden.

Het is toch wel een beetje meer van hetzelfde. Kat in boot, kat uit boot, kat weer onder water... etc. Het einde maakte het nog een beetje goed.

De animatie (de bewegingen an sich) is wel goed tot heel goed, met een paar uitschieters naar boven.

Jammer dat het zo weinig gedetailleerd was, al had dit ook wel wat natuurlijk.

Krappe 2,5*

Een kat woont in zijn eentje in een gemeubileerd huis met alleen standbeelden van katten als gezelschap. Tijdens een plotselinge overstroming/zondvloed komt de kat in een zeilboot terecht. Daar krijgt het gezelschap van achtereenvolgens een zorgzaam waterzwijn, een loyale hond, een vindingrijke lemuur en een nobele secretarisvogel. Familiefilm zonder dialoog: de dieren communiceren uitsluitend met echte dierengeluiden. Dialoog is ook overbodig omdat de expressieve ogen en de mimiek van de kat zo authentiek zijn dat iedere kijker (en vooral kattenliefhebbers) begrijpen wat de kat denkt en voelt. De poëtische ontknoping is simpel, maar buitengewoon ontroerend. Wacht nog wel tot het einde van de ondertiteling om te ontdekken wat er van de walvis is geworden!

Kinderen vinden de film misschien boeiend (al zal het voor de allerkleinsten te eng zijn) maar ik heb me alleen maar verveeld. Een kat beleeft ‘avonturen’ met de elementen en ontmoetingen met andere dieren als een zondvloed alles onder water zet waarbij een paar dieren worden verzameld in een boot bij wijze van Ark van Noah (waarna het water weer verdwijnt en het bos terug keert). De dieren zijn half dierlijk (ze kunnen ook niet spreken) en half menselijk in hun gedrag (waarbij ze elkaars vrienden worden en elkaars levens redden). Ongewtijfeld zal de boodschap iets zijn als dat we zelf een zondvloed aan het scheppen zijn (klimaatverandering) en dat we net als de dieren in de film onze verdeeldheid achter ons moeten laten om eensgezind de natuur te redden, maar de film als film heeft naar mijn mening niets interessants te bieden.

84 minuten zijn er niet veel maar voor een film als deze toch zeker wel 30 te veel. Er gebeurt te weinig om echt boeiend te blijven en dat laatste halfuur was wel even uitzitten. Jammer want de kwaliteit is er. Leuk om dit zonder dialoog te doen en de dieren redelijk dier te laten zijn (hoewel dat bootje varen te menselijk was) wat verfrissend is. De animatie is heel aardig hoewel ook niet overdonderend maar sommige shots van de mist en de natuur en het geluid van en nat bos (vooral aan het eind) zijn fijn. De dieren zijn schetsmatig en lijken soms iets te veel op gamefiguren van 20 jaar terug maar an sich paste dat wel bij de stijl.
Er zal verder van alles in zitten qua thematiek (klimaat? Circle of life?) maar eigenlijk geen idee wat de film nu echt wilde zeggen. Vanuit sympathie afgerond naar boven 3,0*.

NB: de zaal zat vol kleine kinders die redelijk stil zaten te kijken. Volgens mij dus wel geschikt om met je kleine kroost naartoe te gaan.

Deze animatiefilm biedt een bijzondere, haast spirituele kijkervaring. Er zijn geen dialogen en de plot blijft grotendeels onduidelijk, maar de beelden zijn prachtig en de lotgevallen van een kat in een overstroomde wereld zijn meeslepend en spannend. Omdat er geen woord wordt gesproken is de film hier en daar een beetje aan de saaie kant, vooral halverwege, maar naar het einde toe weet Flow toch weer te boeien.

Moeilijk, maar globaal gezien zijn er veel betere animatiefilms dan dit. Eerst en vooral is het prima dat de makers zich niet lieten verleiden tot sprekende dieren. Het was een optie geweest, maar dan zou de rest van het plot wat verloren zijn geweest. Nu ben je aangewezen op het visuele en let je meer op de omgeving omdat er totaal niet in gesproken wordt.

Dat visuele zag er grotendeels erg goed uit. Zeker wat de omgeving betreft met het water, het moeras, de bossen een bloemenvelden. Ook de rustige sound werd hier perfect op afgestemd. De dieren zelf vond ik visueel toch minder tot zijn recht komen. Zoals ook hier al aangehaald vrij vlakke weinig gedetailleerde kleurstroken.

Inhoudelijk best leuk, maar meer dan lang genoeg met zijn dikke 80 minuten. En zelfs dat was op het randje, want de film is vrij repetitief met de kat in en uit de boot. Wel een prachtig einde met die secretarisvogel, mooi gedaan dat. Over het algemeen sowieso het voordeel van de twijfel.

Ocharme mijn man die alweer met zijn ogen rolt omdat ik in de eerste vijf minuten de mijne aan het uithuilen was.

Flow is een prachtig geanimeerd juweeltje met zoveel lagen. Er valt thematisch en metaforisch veel uit te pakken. We hebben er lang over gedaan om te ontleden waar het eigenlijk over ging. Uiteindelijk kwamen we uit op balans, verlies, veerkracht en samenwerking.

Technisch gezien is dit een uitzonderlijk solide film. De animatie was even wennen, maar ik zat binnen de kortste keren helemaal in deze prachtige wereld. De 'camerabewegingen' en verschillende long takes zijn gewoonweg verbluffend. Er was helemaal geen dialoog nodig. De animators en schrijvers hebben goed werk geleverd door deze wezens specifieke kenmerken te geven, maar niet te veel zodat hun verwilderde aard altijd behouden blijft.

Flow is een beetje een onverwachte underdog dit prijzenseizoen. Hoewel mijn stem voorlopig naar The Wild Robot gaat, kon ik Flow zeker waarderen voor wat het is: met hart en ziel gemaakt.

4*

Apocalypse Meow

Knap gemaakte animatie met prachtige visuals en een uitstekend sound design.
Hoewel de dieren niet kunnen 'praten' snap je toch wat ze willen en doen wat ze doen. Je leeft mee met de kat (en reisgenoten) en als kijker word je meegevoerd in alle ontberingen en gevaren die op de loer liggen.

Qua thematiek kun je er van alles mee; en de film is op meerdere manieren te interpreteren, maar voor mij was klimaatverandering toch wel de meest in het oog springende boodschap.

Uiteindelijk bleek het einde wel een beetje een anticlimax, maar de weg ernaar toe was mooi en avontuurlijk.
Als ik nog een mierenneukerig kritiekpuntje mag noemen: hoewel de dieren in hun gedrag erg overtuigend waren, vond ik het af en toe soms net iets te staccato geanimeerd. Er had hier en daar iets meer follow-through in gekund, of secundaire animatie van dingen als gras en water. En betere hair/fur rendering. Misschien was het een stilistische of budgettaire keuze, maar het viel wel op.

4*

Deze eens bekeken en het was een mooie animatiefilm. Een wat dromerige sfeer , maar was toch boeiend genoeg van begin tot einde. Dit keer zonder pratende dieren, maar dit deerde niet. Niet direct een film die je vaak zal her bekijken, maar toch de moeite om gezien te hebben.

Ik snap alle lof uiteindelijk wel, en ook die Oscar is echt wel dik verdiend, want visueel is dit een enorm eigenzinnige, mooie en aparte film, maar ik had er niet zo'n emotionele connectie mee als ik op voorhand had verwacht. Misschien lag het aan de omstandigheden, maar ik vond het een vrij afstandelijke kijkervaring, soms bijna op het abstracte af. Maar op andere momenten is het dan wél weer heel invoelbaar en prachtig en geloofwaardig. Een beetje dubbel dus, maar all in all zegt iets in me dat ik er wel een 3.5* aan moet geven. Té veel aspecten zitten echt té goed in elkaar om er een lager cijfer aan te geven. Ik zeg opnieuw; visueel is dit echt een eigenzinnig kunstwerkje. De muziek is prachtig - bijna mythisch met momenten - en wat ik misschien wel het allersterkste punt vond; de dieren gedragen zich als dieren. Enfin, toch voor 80%. De kat is een kat, geen kat met mensentrekjes. Hetzelfde geldt voor de maki, de bever, de hond. Dat vond ik echt mooi gedaan, en heel verfrissend voor een ''kinderfilm'', dat toch veel vaker wel dan niet voor antropomorfisme kiest. In hoeverre dit kinderen raakt of boeit, dat vind ik dan weer moeilijker in te schatten, maar des te meer is het daardoor ook wel een film waar je als volwassene héél veel weet uit te halen.

Om m'n mening echt helemaal duidelijk te krijgen, zou ik 'em eigenlijk een tweede keer moeten zien. Dat zal niet voor meteen zijn, maar over een aantal jaartjes graag denk ik. Voor nu houd ik het op 3.5*. Maar echt wel héél uniek en mooi gedaan.

Het leuke en knappe van deze film is dat de dieren zich echt als dieren gedragen en niet als cartoondieren (afgezien van het besturen van de boot dan), maar dat er wel genoeg avonturen te beleven zijn.

Erg mooie film in een bijzondere stijl. Vond de dieren er net wat te ‘kaal’ uitzien met wat weinig textuur, beetje als computeranimatie uit the early stages, maar verder eigenlijk weinig op aan te merken.

4,25*

Super mooi.

Niet eens zozeer qua animatie, want die vond ik af en toe wat, wat, wat. Minder overdonderend dan ik er van verwacht had, dat is misschien de beste omschrijving, want met alle hype had ik net iets meer verwacht.

Maar de vormgeving is erg, erg goed, en dat is wellicht belangrijker. En terwijl de dieren af en toe wat al te antropomorfisch worden, het klopt allemaal wel in de context, en er zijn een paar erg aangrijpende scenes.

In het verhaal kan je van alles vinden - fijn dat de makers het aandurfden om een film te maken zonder dialoog, zonder opgelegd verhaal, en zonder duiding. Dat mag van mij wel een nieuwe trend worden eigenlijk.

Net als de fraaie integratie van beeld en geluid, overigens. Niet veel films die daar in de buurt komen.

Oh wat hou ik van die kat!

Flow lijkt een animatiefilm te zijn geworden als vrijwel geen anderen. Geen pratende dieren, geen zoetsappig Disneygeneuzel op de automatische piloot, danwel een klein beetje menselijke eigenschappen, maar voor de rest zijn de karakters zo dierlijk mogelijk.

De kat is een beest zonder achtergrond en vraag je eens af hoe deze in de wildernis is terechtgekomen. Voordat ze het weet krijgt ze te maken met een massale watersnoodramp. Maar op den duur is ze niet alleen. Daar waar ze eerder als de dood was voor die plaatselijke honden, lijkt ze zich nu te irriteren aan die klefheid van die labrador dat op den duur een heel sympathiek beest blijkt te zijn. Het lijkt zelfs een buitenbeentje voor zijn hondengroep. En uiteindelijk spant ze zich samen met andere dieren die in principe elkaars tegenpolen zijn. Die secratarisvogel die haar nog wel eens vliegles geeft, een capibara (zo ik leer nog eens wat dierennamen), en naderhand een irritante ringstaartmaki. Allen zijn ze hun eigen groepsoort uit het oog verloren en komen ze ten samen op een verdwaalde boot. Natuurlijk een verwijzing naar de Ark van Noach. En zo nu en dan duikt er een... is dat nou een walvis en een krokodil tegelijk?... op.

Wat kan je er verder eigenlijk over zeggen? In woorden vrij weinig, want je moet deze film gewoon ervaren. Ondanks de menselijke vormen die zoals gezegd hier wel eens opduiken om de sjeu er een beetje in te houden, zijn de dieren zo realistisch mogelijk gemonteerd in de handelingen en hebben ze allen hun charismatische en fraaie eigenschappen. Denken niet in de toekomst, maar handelen naar het moment zelf.

En regelmatig is het tussen de eigenzinnigheid ook magisch. Ja, noem het maar wat je wilt, maar toch vond ik die scene zonder zwaartekracht en het sterrengevonkel een prachtig schilderij dat de film helemaal doet maken. Het kleurgebruik maakt het af.

Ja, ik ben betoverd en bewonderd door deze film voor alle leeftijden. Behoorlijk uitgekeken op films waarin dieren de rol spelen, maar voor deze opzet ga je echt even goed zitten. Was die kat maar van mij.

Mooie laatste stem van het jaar.

4,5* om niet te slijmen.