Straume (2024)

Mijn eerste Letse film, toch weer meegenomen.

Flow is mooi gemaakt en eigenzinnig, maar zoals anderen al opmerken valt het iets te vaak in herhaling, had makkelijk kwartiertje afgekund. Uit het laatste shot na de credits begrijp ik dat de planeet wederom onder water komt te staan?

1000 sterren volgens mijn zevenjarige jongetje. Wat een genietings met z'n tweetjes in de bios, hij vond het spannend en zielig en mooi.

Werkelijk magisch. De animatie is zeker niet perfect, maar evengoed nog schitterend. Animatiefilms zonder dialoog scoren altijd wel goed bij mij, en ook deze is weer echt speciaal, met name door de mooi vrij bewegende camera. Zo amusant ook hoe de dieren op elkaar reageren. Ze gedragen zich grotendeels als echte dieren en hebben allemaal hun eigen persoonlijkheid. Gaandeweg worden ze ook steeds socialer en gaan ze zelfs samenwerken. Iedere keer dat de kat de groep uit het oog verliest en weer met ze herenigd wordt is hartverwarmend.

De muziek en het algehele sounddesign zijn ook echt mooi. En wat de film echt iets extra's geeft is de mystieke sfeer en het gevoel van verwondering en ontdekking. Dat is een gevoel dat films niet vaak bij me weten op te roepen. We weten als kijker ook niet precies wat er met de wereld aan de hand is, of zelfs wat de "regels" precies zijn. Daardoor weet de film je ook een paar keer te verrassen. Wellicht heeft alles in de film ook een betekenis en functioneert het verhaal als een allegorie, maar ook als je de film gewoon neemt voor wat hij is dan heeft deze genoeg te bieden.

Ocharme mijn man die alweer met zijn ogen rolt omdat ik in de eerste vijf minuten de mijne aan het uithuilen was.

Flow is een prachtig geanimeerd juweeltje met zoveel lagen. Er valt thematisch en metaforisch veel uit te pakken. We hebben er lang over gedaan om te ontleden waar het eigenlijk over ging. Uiteindelijk kwamen we uit op balans, verlies, veerkracht en samenwerking.

Technisch gezien is dit een uitzonderlijk solide film. De animatie was even wennen, maar ik zat binnen de kortste keren helemaal in deze prachtige wereld. De 'camerabewegingen' en verschillende long takes zijn gewoonweg verbluffend. Er was helemaal geen dialoog nodig. De animators en schrijvers hebben goed werk geleverd door deze wezens specifieke kenmerken te geven, maar niet te veel zodat hun verwilderde aard altijd behouden blijft.

Flow is een beetje een onverwachte underdog dit prijzenseizoen. Hoewel mijn stem voorlopig naar The Wild Robot gaat, kon ik Flow zeker waarderen voor wat het is: met hart en ziel gemaakt.

4*

Is er eigenlijk al een datum bekend voor een mogelijkheid Bluray release?

Terecht Oscar voor beste animatiefilm

Apocalypse Meow

Knap gemaakte animatie met prachtige visuals en een uitstekend sound design.
Hoewel de dieren niet kunnen 'praten' snap je toch wat ze willen en doen wat ze doen. Je leeft mee met de kat (en reisgenoten) en als kijker word je meegevoerd in alle ontberingen en gevaren die op de loer liggen.

Qua thematiek kun je er van alles mee; en de film is op meerdere manieren te interpreteren, maar voor mij was klimaatverandering toch wel de meest in het oog springende boodschap.

Uiteindelijk bleek het einde wel een beetje een anticlimax, maar de weg ernaar toe was mooi en avontuurlijk.
Als ik nog een mierenneukerig kritiekpuntje mag noemen: hoewel de dieren in hun gedrag erg overtuigend waren, vond ik het af en toe soms net iets te staccato geanimeerd. Er had hier en daar iets meer follow-through in gekund, of secundaire animatie van dingen als gras en water. En betere hair/fur rendering. Misschien was het een stilistische of budgettaire keuze, maar het viel wel op.

4*

Vond er maar weinig aan, deze oscar winnende animatie film. Af en toe wel mooie beelden, maar geen verhaal. Viel soms bijna in slaap.

Deze eens bekeken en het was een mooie animatiefilm. Een wat dromerige sfeer , maar was toch boeiend genoeg van begin tot einde. Dit keer zonder pratende dieren, maar dit deerde niet. Niet direct een film die je vaak zal her bekijken, maar toch de moeite om gezien te hebben.

Met twee zwarte katten in dit huishouden, kon ik deze film niet aan me voorbij laten schieten.

Zelf vind ik het een gewaagde keuze om een animatiefilm zonder stemmen te maken, maar eerlijk gezegd ben ik er blij mee dat me geen pratende dieren voorgeschoteld kregen. De makers van de film hebben duidelijk het gedrag van katten geanalyseerd. Het eigenzinnige gedrag van de kat komt goed overeen met onze twee katten. De dynamische camera in de film is goed gelukt. Echter was de animatie zelf niet altijd even fraai.

Toffe film! 3,5*

Ik snap alle lof uiteindelijk wel, en ook die Oscar is echt wel dik verdiend, want visueel is dit een enorm eigenzinnige, mooie en aparte film, maar ik had er niet zo'n emotionele connectie mee als ik op voorhand had verwacht. Misschien lag het aan de omstandigheden, maar ik vond het een vrij afstandelijke kijkervaring, soms bijna op het abstracte af. Maar op andere momenten is het dan wél weer heel invoelbaar en prachtig en geloofwaardig. Een beetje dubbel dus, maar all in all zegt iets in me dat ik er wel een 3.5* aan moet geven. Té veel aspecten zitten echt té goed in elkaar om er een lager cijfer aan te geven. Ik zeg opnieuw; visueel is dit echt een eigenzinnig kunstwerkje. De muziek is prachtig - bijna mythisch met momenten - en wat ik misschien wel het allersterkste punt vond; de dieren gedragen zich als dieren. Enfin, toch voor 80%. De kat is een kat, geen kat met mensentrekjes. Hetzelfde geldt voor de maki, de bever, de hond. Dat vond ik echt mooi gedaan, en heel verfrissend voor een ''kinderfilm'', dat toch veel vaker wel dan niet voor antropomorfisme kiest. In hoeverre dit kinderen raakt of boeit, dat vind ik dan weer moeilijker in te schatten, maar des te meer is het daardoor ook wel een film waar je als volwassene héél veel weet uit te halen.

Om m'n mening echt helemaal duidelijk te krijgen, zou ik 'em eigenlijk een tweede keer moeten zien. Dat zal niet voor meteen zijn, maar over een aantal jaartjes graag denk ik. Voor nu houd ik het op 3.5*. Maar echt wel héél uniek en mooi gedaan.

Dit was inderdaad wel bijzonder.

Erg knap hoe je met een animatiefilm zonder dialoog zoveel verschillende emoties binnen 80 minuten kunt opwekken.

Prachtige animatie.Vooral de wereld is mooi vormgegeven, de dieren vond ik wat te vlak qua looks. De boodschap voor mij was ook klimaatverandering. De boot een soort ark van Noach.

Er zat veel emotie in en ook wat dromerige scenes alsof de kat in een LSD-trip was beland. Je kunt je eigen draai aan het verhaal geven.

Ik kan voor degene met een playstation het spel Stray erg aanbevelen (je speelt hier een kat in een soort dystopische wereld zonder mensen) . De film gaf mij dezelfde “vibe”.

Het leuke en knappe van deze film is dat de dieren zich echt als dieren gedragen en niet als cartoondieren (afgezien van het besturen van de boot dan), maar dat er wel genoeg avonturen te beleven zijn.

Erg mooie film in een bijzondere stijl. Vond de dieren er net wat te ‘kaal’ uitzien met wat weinig textuur, beetje als computeranimatie uit the early stages, maar verder eigenlijk weinig op aan te merken.

4,25*

Super mooi.

Niet eens zozeer qua animatie, want die vond ik af en toe wat, wat, wat. Minder overdonderend dan ik er van verwacht had, dat is misschien de beste omschrijving, want met alle hype had ik net iets meer verwacht.

Maar de vormgeving is erg, erg goed, en dat is wellicht belangrijker. En terwijl de dieren af en toe wat al te antropomorfisch worden, het klopt allemaal wel in de context, en er zijn een paar erg aangrijpende scenes.

In het verhaal kan je van alles vinden - fijn dat de makers het aandurfden om een film te maken zonder dialoog, zonder opgelegd verhaal, en zonder duiding. Dat mag van mij wel een nieuwe trend worden eigenlijk.

Net als de fraaie integratie van beeld en geluid, overigens. Niet veel films die daar in de buurt komen.

Komt op oudejaarsdag op TV; om 15.25 uur op NPO3 in Zappbios. Ben hier wel nieuwsgierig naar.

Oh wat hou ik van die kat!

Flow lijkt een animatiefilm te zijn geworden als vrijwel geen anderen. Geen pratende dieren, geen zoetsappig Disneygeneuzel op de automatische piloot, danwel een klein beetje menselijke eigenschappen, maar voor de rest zijn de karakters zo dierlijk mogelijk.

De kat is een beest zonder achtergrond en vraag je eens af hoe deze in de wildernis is terechtgekomen. Voordat ze het weet krijgt ze te maken met een massale watersnoodramp. Maar op den duur is ze niet alleen. Daar waar ze eerder als de dood was voor die plaatselijke honden, lijkt ze zich nu te irriteren aan die klefheid van die labrador dat op den duur een heel sympathiek beest blijkt te zijn. Het lijkt zelfs een buitenbeentje voor zijn hondengroep. En uiteindelijk spant ze zich samen met andere dieren die in principe elkaars tegenpolen zijn. Die secratarisvogel die haar nog wel eens vliegles geeft, een capibara (zo ik leer nog eens wat dierennamen), en naderhand een irritante ringstaartmaki. Allen zijn ze hun eigen groepsoort uit het oog verloren en komen ze ten samen op een verdwaalde boot. Natuurlijk een verwijzing naar de Ark van Noach. En zo nu en dan duikt er een... is dat nou een walvis en een krokodil tegelijk?... op.

Wat kan je er verder eigenlijk over zeggen? In woorden vrij weinig, want je moet deze film gewoon ervaren. Ondanks de menselijke vormen die zoals gezegd hier wel eens opduiken om de sjeu er een beetje in te houden, zijn de dieren zo realistisch mogelijk gemonteerd in de handelingen en hebben ze allen hun charismatische en fraaie eigenschappen. Denken niet in de toekomst, maar handelen naar het moment zelf.

En regelmatig is het tussen de eigenzinnigheid ook magisch. Ja, noem het maar wat je wilt, maar toch vond ik die scene zonder zwaartekracht en het sterrengevonkel een prachtig schilderij dat de film helemaal doet maken. Het kleurgebruik maakt het af.

Ja, ik ben betoverd en bewonderd door deze film voor alle leeftijden. Behoorlijk uitgekeken op films waarin dieren de rol spelen, maar voor deze opzet ga je echt even goed zitten. Was die kat maar van mij.

Mooie laatste stem van het jaar.

4,5* om niet te slijmen.

Wat een lief filmpje. Ik vond de honden er trouwens in tegenstelling tot de andere dieren er niet zo echt uitzien. Wat ik met name erg knap vond waren de in beeld gebrachte natuurlijke gedragingen van de diverse dieren.

Het einde was wel wat abrupt. Desondanks zeker van genoten.

Beetje een hoge score vind ik persoonlijk.

Het is zeker de moeite waard om deze film eens te kijken, maar verwacht niet teveel, wat ik dus deed.

Het water en de bossen/oerwouden zien er mooi uit, maar de dieren zijn niet zo mooi getekend. Misschien wel met een reden?

Mijn inziens speelt het verhaal zich een paar duizend jaar na nu af. Geen mensen meer, wel weer grote geëvolueerde zeedieren. Ook zie je gebouwen en beelden uit een tijd die niet van nu of vroeger was, dus meer uit de toekomst. Dat is wel leuk gedaan.

Verder is het niet echt bijzonder. Niet slecht, maar ook niet supergoed.

Apart gedaan, een hele leuke benadering / thema, maar ja dat is na een tijdje ook wel weer gewoon ... Ik vond het jammer dat de dieren niet zo gedetailleerd waren, dat is bewust gedaan, maar ik vond het geen succes integendeel... en ja het is leuk om een keer gezien te hebben maar het boeide me ook niet echt.. Ik bedoel, ik leef zelf wel een intuïtief leven en zo'n kattenleven dat heb ik wel meegemaakt met katten die we hadden... Er is een Havanna kat getekend met te kleine oren. Nou het leven van een Havana is echt wat anders als ze hier laten zien, dat zijn siamezen en dat zijn donderstenen. Dus ja deze kat was veel te gezapig... ik word hier niet opgewonden van....