Lowlifes (2024)

Verrassend!

Heerlijk sarcastische horror/slasher die nu eens niet voorspelbaar is. Goede cast met MacCaull en (de aantrekkelijke) Amanda Fix als uitschieters. Aangename verrassing, uitstekend mee vermaakt.

Wat heb ik hiervan genoten. Aangename verrassing.

"I'd rather eat pussy than people!!"

De Amerikaanse streamingdienst Tubi is een op advertenties na gratis platform (niet beschikbaar in EU wegens het niet naleven van de AVG) die eerder voor Kwantiteit gaat dan Kwaliteit. Het gros van de Tubi originele films zijn op best middelmatig! Ik ben dol op B-films maar Tubi...ach heel soms is er ook daar een verborgen juweeltje te vinden...!

Tja en dit is zo'n lichtpuntje! Het is een behoorlijk leuke en behoorlijk lonende genrefilm! Een gezin met twee tienerkinderen toert op het platteland De dochter is de campervakanties van haar vader beu. Echter al snel krijgen ze te maken met zowel de onvriendelijke lokale bevolking, als gastvrijheid. Veel meer onthullen zou de film verpesten. Het volstaat te zeggen dat de film verrassend en enigszins afwijkt van de norm.

Het bloed is niet overdreven, maar het vloeit met praktische effecten en er is dood en verderf, zowel in als uit beeld! Een nadeel van een te laag budget maar alles was beter dan verwacht qua effecten, acteerwerk, plotwending en totale productie. Misschien komt het ook wel doordat achter de schermen enigszins opvallend talent aanwezig was; geschreven door Al Kaplan (schreef ook Zombeavers (2014), Critters: A New Binge (2019) en het liedje Clown Cafe uit Terrifier 2 (2022) en regisseur Tesh Guttikonda was de schrijver van het fijne Influencer (2022)

Al met al gaf dit een frisse draai aan home invasion slasher dingen! Uiteraard is het een B-film maar als ze zo innovatief met een budget om gaan is dat helemaal niet slecht! Sterker ik wordt hier blijer van dan menig film met een groter budget!

Nice joolstein! Ik zie een paar grote namen binnen de horrorscene op Letterboxd ook vol lof schrijven over deze film. Deze ga ik sowieso checken!

Zeer leuke en frisse horrorfilm over een familie elitaire kannibalen. Regisseur Tesh Guttikonda was eerder al betrokken bij het eveneens verrassende Influencer, maar dit is nog een graadje beter. Onverwachte wendingen, redelijke acteerprestaties, voldoende gore, spanning, ...Het zit er allemaal in. Warm aanbevolen want het is de laatste tijd heel karig in horrorland.

Verrassend vermakelijke horrorfilm met een vette knipoog. Een leuke familie die rondtrekt in hun mobilhome en er klaarblijkelijk een "fijne" levenswijze op na houden En Amanda Fix als Amy mag er zeker wezen 7/10

“Yeah, I think it's time for a little finger food.”
“No, no, no, wait. Wait!”
“Or is that thumb food?”
“You know, fingers aren't really my thing, but there is something about a nice, juicy thumb.”

Dit was echt een fantastische film zeg. Misschien wel één van de meest besproken horrorfilms van dit jaar onder de horrorfans online, en zeg, wat wordt deze film veel geprezen en er wordt echt gestrooid met hoge ratings. Vanavond was er eigenlijk niet veel te doen, en aangezien morgen de finale van het EK is was het vanavond een rustig avondje voor een horrorfilm. We konden nog uit veel films kiezen maar, deze film stak eigenlijk met kop en schouders boven de rest uit, waardoor het dus nog een stuk interessanter werd om hem aan te zetten. En het was oprecht een waanzinnig leuke filmavond, ouderwets genieten van een horrorfilm, het gebeurt niet echt héél vaak met de veranderende cultuur.

De film opent eigenlijk keihard, iets wat ik ook wel had verwacht van deze film. Daarna leren we eigenlijk gemakkelijk kennis maken met de hoofdpersonages, al is het allemaal toch wel wat stressvol. De film kent duidelijk zijn sturggles en daar moeten we even door heen, die hele familiedrama is op zich niet heel verkeerd, en dat zet je uiteindelijk toch op het verkeerde been. Want wanneer die twee jongens kwamen Vern en Billy in beeld kwamen leken hun juist de kwaden en de familie oogden best normaal, waar hun zoon Jeffrey hen zelfs een chocoladereep gaf. En even later leek hun pechgeval wel heel vreemd en in scene gezet, waardoor de twijfels toch weer omhoogschoten. Wanneer Vern bij de auto bleef en Billy mee ging in de RV was er eerst nog wel wat verwarring van een wanhopige familie maar, wanneer Billy ziet dat er een kladblok werd gebruikt waar hij het handschrift van de eerder vermoorde Melior ontdekt wordt hij doodgestoken in de RV, waarnaar we overgaan naar het in stukken snijden van zijn lichaam en zijn lichaamsdelen gescheiden worden en in een vriezer terecht komen waarnaar de film eigenlijk het plot volledig omgooit en je eigenlijk met verbazing zit te kijken maar, de film wel een stuk leuker werd.

Wanneer de film vervolgens doorgaat naar het huis van de familie van Billy werd het een stuk compacter en settelde de film zich eigenlijk volledig. Daar zorgt de film eigenlijk voor dat het gewoon met een vrij vlot en leuk tempo voortzet, en het eigenlijk allemaal ook niet veel lastiger werd en je ook niet werd doodgegooid met nieuwe personages. Je weet gewoon wat je te wachten staat, en nu is het aan de film de film om er een weg naar toe te bouwen, en dat deden ze echt heel leuk.

Amanda Fix is de eerste die opvalt. Ik ken haar totaal niet maar, het is een prachtige meid en ze deed het best leuk. Al werd ze geflankeerd met best een leuke cast, dus veel last had ze ook niet op haar schouders. Brenna Llewellyn was ook een aanwinst om te zien, en deed het best leuk al was het vrij standaard. Degene wie naast Amanda er wel echt uitkwam was Matthew MacCaull, de psychopathische vader.

De film zit bomvol met leuke gore scenes, waar ze duidelijk veel tijd in hadden gestoken, echt heel tof allemaal. Helaas dat de films voor de rest vrij preuts zijn tegenwoordig, zo ook deze film. En hoewel dat voor mij geen must-have is, zijn de films vaak ook vrij preuts in het bloedgebruik, en dat is gelukkig hier gewoon niet aan de orde.

Voor mij toch wel één van de betere die ik dit jaar heb gezien, en ik ben bang dat ik niet veel films ga zien op horrorgebied (dit jaar) dat hier aan kan gaan tippen. Het is zelden dat ik mij nog echt zo erg vermaak met een film, en deze film deed in mijn ogen zo'n beetje alles goed. Het verhaal werd nergens saai, het bloedvergiet was keihard en de film houdt duidelijk niks achter. Hopelijk zien we meer werkjes van dit regie duo, het werkt anders aardig goed.

Leuk genrewerkje, hoewel het beter is als je hier instapt met zo min mogelijk voorinformatie.

Goed verzorgd gezien het bescheiden budget, oogt allemaal meer dan aardig qua camerawerk en ook de soundtrack is fijn om naar te luisteren. Maar de grootste kracht zit in het script, met een paar mooie ontwikkelingen en een aantal goede climaxen waardoor het heel vermakelijk blijft. Ik was vooral verrast doordat er in het begin nog een verrassend mooie en verzorgde dramatisch/emotionele subplot was. En de film weet ook perfect te balanceren tot serieus en met een knipoog wat humor erin te verwerken.

Leuk zo'n verrassing, de goede recensies zijn meer dan terecht!

Een stadsgezin reist met een camper door afgelegen gebied wanneer het stuit op broers Vern [Richard Harmon] en Billy [Ben Sullivan], die op zoek zijn naar hun broer [Todd Masters] en met panne langs de weg staan. Na enig wikken en wegen besluit vader Keith [Matthew MacCaull] Billy een lift te geven en in te gaan op een uitnodiging om op de familieboerderij te overnachten. Lopen ze nu recht in de trechter van The Hills Have Eyes of The Texas Chainsaw Massacre? Nou, niet op de manier waarop je verwacht. Zwarte komedie speelt op soms iets te slimme wijze met de cronventies van het horrorgenre en komt als maatschappelijke satire niet helemaal uit de verf, maar origineel is het zeker en MacCaull en Llewellyn (als de ‘boerendochter’) leveren prima acteerwerk af.

Vanwege de goede recensies heb ik deze onbekende Horror film (ik vind het wel meer een Horror / Komedie film) ook een kans gegeven en ik moet zeggen dat ik niet teleurgesteld ben.

Een familie, bestaande uit Keith (Matthew MacCaull), zijn vrouw Kathleen (Elyse Levesque) en hun tienerkinderen Jeffrey (Josh Zaharia) en Amy (Amanda Fix), genieten van hun welverdiende kampeertocht met hun camper door Amerika, wanneer ze bezoek krijgen van de twee lokale hillbillies Billy (Ben Sullivan) en Vern (Richard Harmon) die opzoek zijn naar een zekere Melior (Todd Masters), wiens vrachtwagen ze hebben gevonden in een greppel, en die er ook geen geheim van maken dat ze de jonge en opstandige Amy wel aantrekkelijk vinden. Niet veel later vertrekt het gezin om na een aantal kilometer de jongens opnieuw tegen het lijf te lopen. En dat heeft bloedige gevolgen, waardoor ze de nacht moeten doorbrengen op een afgelegen boerderij gerund door Neville (Kevin McNulty) en zijn kleindochters Savannah (Brenna Llewellyn), die goed kan boogschieten, en Juli Ann (Cassandra Sawtell) en diens sterke man Big Mac (Dayleigh Nelson).

Hoe vaak verloopt een kampeertocht in the middle of nowhere rustig in horrorfilms? Nooit eigenlijk, want de nietsvermoedende vakantiegangers worden altijd wel achterna gezeten door monsters, bovennatuurlijke wezens of moordlustige psychopaten die in de omgeving wonen. In dat opzicht heeft "Lowlifes" niets nieuws. Maar toch is er één verschil, namelijk de kampeerders zijn in deze film niet de slachtoffers! Uniek is het wel niet, want de kampeerders (of beter gezegd vampieren) in o.a. de Horror film "Near Dark (1987)" waren ook niet de slachtoffers. En ook hebben de kampeerders een leuke verrassing voor ons in petto, die na circa 15 minuten voor het eerst openbaar wordt gemaakt als Vern, die mag meerijden (dan kom je ook te weten dat ze voorheen Melior al hebben gepakt), hun eerste slachtoffer wordt.

Als men daarna na circa 20 minuten aankomt op een afgelegen boerderij, waar de rest van de film zich dan ook afspeelt, wordt de film pas echt leuk en is het genieten van de horror, de humor en de dialogen. En de dialogen zorgen vaak voor de humor en komen vooral op conto van Matthew MacCaull die ijzersterk speelt. De liefhebbers van bloed en gore zullen sowieso plezier beleven aan "Lowlifes", want bloedige en smerige beelden (o.a. afzagen / snijden van armen en vingers, inslaan van hoofden, steken met messen, pijl door de keel en vork in het oog steken en het daarna opeten van het oog) worden niet geschuwd. Daarnaast steekt het verhaal leuk in elkaar en het enige minpunt is misschien het voorspelbare einde, wat misschien wel ruimte biedt voor een vervolg of een prequel, zoals men dat ook met de leuke en goede Horror film "X (2022)" heeft gedaan, waarin men zich ook verplaatst in een camper en waar men ook aankomt op een boerderij.

Het grote pluspunt van "Lowlifes" is misschien wel de cast die het goed deden en vooral Matthew MacCaull en Josh Zaharia blinken uit door zeer overtuigend de rollen van vader Keith en zijn zoon Jeffrey (die iedereen vergiftigde chocolade aanbiedt) te spelen en die ook echt genieten van hun rol als kannibaal en vooral dan Matthew MacCaull. De scènes waarbij hij vlees (oftewel mensenvlees) aan het bereiden / bakken is, is puur genieten geblazen en eerlijk gezegd kreeg ik er ook honger van

Hoofdrolspeelster Amanda Fix mocht er best wezen en deed het ook niet slecht, maar ik vond haar eigenlijk vooral storend en irritant in de film en haar rol is eigenlijk ook niet zo bijzonder als de lesbische Amy. Ze ligt op een gegeven moment ook samen met Savannah (Brenna Llewellyn) in bed waar ze met elkaar vrijen, maar daarbij is er helaas geen naaktheid (vaak voor mij de kers op de taart in films) te zien. Dat Amy lesbisch is levert wel een leuke quote op het einde, namelijk als ze na circa 78 minuten tegen haar vader (die niet weet dat Amy lesbisch is) zegt:

"I'd rather eat pussy than people!"

Ondanks dat Amanda Fix de hoofdrolspeelster is (ze staat ook prominent op de filmposter), vond ik het de andere vrouwelijke spelers in deze film beter en leuker doen en die vond ik eigenlijk ook mooier dan Amanda Fix. En net name Elyse Levesque (als moeder Kathleen, die als eerste gedood wordt van de familie na circa 62 minuten met een pijl door haar keel) kon altijd wel op mijn aandacht rekenen. En Verder zien we ook nog Alexander Calvert als politieagent White, die op het einde voor een verrassende (had voor mij wel niet gehoeven en verpeste ook het einde) maar wel voorspelbare wending zorgt.

Al met al is "Lowlifes" gewoon een vermakelijke kort durende (iets minder dan 90 minuten) leuke Horror film die zeker de moeite waard is om te bekijken.

Lowlifes

Aardig tussendoortje.

Lowlifes gaat over een gezin van vier uit Los Angeles dat met hun camper door Amerika rijdt. Op een dag komen ze twee hillbilly's tegen. Na een vreemd gesprek, waar de jongens vertellen dat ze naar Melior op zoek zijn, komt het gezin deze twee later opnieuw tegen. Dit keer staat het tweetal met pech langs de weg. Ze vragen het gezin om hulp, maar de moeder wil niks met ze te maken hebben. Uiteindelijk besluit de vader één van de twee mee te nemen naar het huis van de hillbilly's. Eenmaal daar leren ze de rest van het gezin kennen. Maar wie is er te vertrouwen? En wie komt hier levend uit?

Ik vond het wel een aardige horrorfilm. In eerste instantie had ik echt niet door dat het gezin juist de moordenaars waren, dus dat mes in Vern's nek door de zoon was voor mij een complete verrassing. Vern kwam er namelijk achter dat Melior in de camper heeft gezeten. Zodra het gezin de rest van de van de familie leert kennen kom je er als kijker ook achter dat dit eigenlijk helemaal geen hillbilly's zijn, maar hele vriendelijke mensen. De twee jongens kwamen alleen een beetje apart over.

De familie van vier reist dus met hun camper door Amerika op zoek naar lowlifes, die ze vervolgens kunnen afslachten en opeten. Het zijn dus ook nog kannibalen. De psycho van de familie was duidelijk de vader. De zoon wilde graag in zijn voetsporen treden. Moeder en dochter waren eigenlijk helemaal niet zo blij met dit leven. De dochter had ook allemaal geheimen, wat later natuurlijk weer frictie bracht tussen de familieleden. Hoe dan ook, qua acteren deden ze het prima. Ook de kills en gore zagen er goed uit en de film had voldoende spanning.

3 sterren.

Nu ik al deze goeie recensies lees, moet ik de film toch maar eens gaan kijken. Ik hem 'm op de harde schijf staan dus straks maar eens kijken. Ben wel heel benieuwd.

Zeer degelijk vakwerk van regisseursduo Tesh Guttikonda en Mitch Oliver, dat Lowlifes geregeld een richting in stuurt die best verrassend voor de dag komt. Het fijne is dat de personages ondanks hun karikatuur dermate goed geacteerd zijn dat ze doorlopend interessant blijven om te volgen. Dat maakt de opvolgende gebeurtenissen en situaties een stuk leuker om door te komen, bovendien kent de film een hoog tempo en een aantal onverwachte plotvorderingen. Tegen de finale aan bewandelen de makers weer bekender terrein, al had ik het einde persoonlijk niet verwacht. Jammerlijk is dat Lowlifes niet hard genoeg kan uithalen met het bloedvergieten en smerigheden, de meeste praktische effecten komen ook ietwat goedkoop voor de dag. Gelukkig drukt dat de pret verder niet en wordt er hier een vakkundig en vermakelijk genrewerkje tot leven gewekt. Tubi slaagt er eindelijk in een keertje te scoren.

Meet the Mannings.

Lowlifes speelt met de clichés rond sociale klassenindelingen in horrorfilms. De 'regel' is dat hilliebillies in horrorfilms meestal kannibalen en moordzuchtige boerenkinkels zijn (Texas Chainsaw Massacre, Wrong Turn) als gevolg van inteelt... Hier valt de eerste verrassing wanneer een redneck vermoord wordt in de camper door een keurig gezinnetje. Vanaf dan maakt de film een bocht. Echter vond ik het mengelmoesje van slasher, kannibalisme, zwartgallige humor en lesbo issues rommelig gepresenteerd. Komt daar nog bij dat geen enkel personage echt sympathie weet op te wekken wardoor het me ook geen drol kon schelen wie zou overleven en wie niet. De fysieke gelijkenis tussen McCaull/Keith en Christian Bale/Patrick Bateman viel me op. De horror is eerder grappig dan angstaanjagend. Heeft me maar deels weten te overtuigen.

Mijn god, wat een positieve verrassing blijkt dit te zijn. Lowlifes zet een heel genre op z'n kop en heeft wat erg leuke verrassingen in petto. Ik zal niks over de inhoud van de film zeggen want dan valt het risico dat ik teveel verklap. Wel kan ik zeggen dat het een erg vlotte, grappige en bloederige film is geworden. Sterk acteerwerk, toffe personages met elk een eigen specifieke karakter. Er was voor een keer geen enkel personage waar ik me aan stoorde. Ook had ik alweer geen ene clue hoe het zou eindigen.

Aanradertje voor de liefhebbers van het genre.

4*

Nou ja, op zich heb ik me hier best mee vermaakt, al heb ik wel het gevoel dat na de initiële plottwist de koek vrij snel op was en de film eigenlijk ook niet zo goed weet wat het nog te vertellen heeft. Mijn grootste ergernissen:

Een boel dingen wordt er een beetje bij de haren bijgesleept zoals het lesbisch zijplotje dat teveel aandacht krijgt; het constante gekibbel van de familie dat haaks op hun vermeende interne loyaliteit staat, voelt als een opmerkelijke tegenstrijdigheid en de rommeligheid van de showdown legt niet alleen bloot dat we gedurende de film eigenlijk voor niemand sympathie zijn gaan voelen, de actie is ook nog eens best onoverzichtelijk in beeld gebracht.

Na een tijdje werd ik als kijker best wel onverschillig over de afloop. De film doet dan met een extra dosis humor nog pogingen om je aandacht vast te houden, maar alleen in een preuts land als Amerika kunnen dergelijke flauwe kannibalengrapjes (zoals “thumb food”) voor zwarte humor doorgaan. Sowieso scoort kannibalisme daar altijd buitenproportioneel hoog op de bizarro-meter, dus de shock-factor zal de film in thuisland wel van cultstatus gaan voorzien.

Meer dan vermakelijk vond ik dit niet, en met name het steeds karikaturalere spel van Jeffrey en vader Keith vond bij mij geen weerklank. Blijft een licht geinige subversieve behandeling van done-to-death tropes over die over 90 minuten uitgesmeerd wordt. 2*

Zeker de moeite waard om te kijken. Geen seconde verveeld. Heel aangename slasher/ comedy!

Fijne verassing deze film. Een frisse uitvoering en een paar leuke wendingen maakt deze film zeker het kijken waard. Er is voldoende gore aanwezig en de chemie tussen de hoofdrolspelers is ook meer dan prima. Voor een B-film weten ze goed gebruik te maken van het budget.

3.5*

Fijn is het als een film beter is dan verwacht

3,5*

Regisseurs Tesh Guttikonda en Mitch Oliver spelen heerlijk met je preconcepties en genre clichés. Het ontbrak me net om uit te pakken met 4 sterren (al kan de late nachtdienst daar ook een rol in spelen), maar Lowlifes (2024) hield me heerlijk wakker, en bleef me tot het einde toe verrassen.

Ik heb niet heel veel Tubi Originals gezien, maar wat ik lees is dit wel een van de grotere verrassingen. Zowel script als regie zijn sowieso in orde, en ik kan hoe dan ook beamen dat Amanda Fix, Matthew MacCaull en Brenna Llewellyn hun rol alledrie leuk spelen. Leuk mieskie, die Brenna. En ja, dat is de rechter.

3,7*

Een welgestelde familie, incluis twee kinderen, is met de camper aan het toeren in het diepe zuiden van de VS, en komt terecht tussen de rednecks. Die de familie er met geweer en al vriendelijk doch dringend verzoeken om één van hun een lift te geven. Precies, je ziet het al helemaal misgaan. Maar dan blijken niet de rednecks, maar de college familie een moordende, kannibalistische bende te zijn.

Behalve die rollenverwisseling tussen verwachte daders en slachtoffers volgt de film verder een redelijk standaard stramien. Maar het weet op een luchtige manier goed te vermaken. Prima acteerwerk, en leuke twist met de schattige Savannah en andere-dochter-wiens-naam-ik-kwijt-ben die uiteindelijk elkaar wél leuk vinden, in tegenstelling tot de rest van de families, maar dan uiteindelijk weer niet. De omgekeerde wereld en het geruzie onderling gaven Lowlifes toch wel wat extra sjeu. En laat je toch iets meer gissen naar het verloop dan anders. En om eerlijk te zijn, ik heb ook gniffelend naar de wraak op de bad guys gekeken. Met nog een dikke twist op het einde als final girl Savannah voor d'r harses wordt geschoten en de politie het bloedbad volkomen verkeerd interpreteert. Uitstekend vermaak.

Lowlifes heeft een verfrissende benadering waarbij het cliché dat een gewoon gezin te maken krijgt met brute hillbilly's volledig over boord wordt gegooid. De rollen worden nu eens omgedraaid en dat werkt. Daarbij een paar bloederige scènes en een horrorprent waarbij je de uitkomst van begin af niet kan raden. Pluspunt zijn ook de personages die toch allemaal een eigen karakter krijgen dankzij de geduldige opbouw. En voor dit soort horrorwerkjes zelfs prima geacteerd. 7,5/10