Never Let Go (2024)

Vanaf 26 september 2024 in de bioscoop (Just Entertainment)

Aja heeft twee heerlijke horrors op zijn naam maar het raakt wel tijd dat hij dat kunstje eens herhaalt.

Het ziet er in ieder geval al niet slecht uit wat ik in de trailer zie.

Pathé lijkt zich te bedenken over de release. Staat ondertussen op 31 december 2024 en dat is toch weleens een teken van een toekomstige verplaatsing en/of annulering.

Jotil, weet jij toevallig meer?

Heeft helaas een TBC datum gekregen vanuit de distributeur…

Is wel te pindakazen zie ik nu.

Snap niks van de lage cijfers. Prima filmpje, zet je continu aan het twijfelen.

Het zal nooit mijn genre film worden.

Zeer saaie film, kun je haast geen horror noemen. Ook zwakke acteerprestaties, max een 3tje...

Matige thriller/horrorfilm. Het verhaal is best aardig maar de uitwerking is erg wisselend. Het begin is best even doorkomen en de jumpscares en horror momenten voelen erg geforceerd aan. Halverwege stijgt het niveau wat en ontstaat er zowaar een redelijk mysterie. Jammer alleen is dat Aja geen keuze maakt op het einde en de kijker met een vraagteken achterlaat, terwijl een mooie twist voor het oprapen lijkt te liggen. Het acteerwerk is verder prima, zeker van de twee jonkies. Visueel redelijk maar niet top. 3.0

Vond het maar een saaie film , toen die horror-oma , ala toiletjuffrouw in beeld kwam , was ik bijna geneigd af te haken , de acteerprestaties waren ook ondermaats.

Een moeder [Halle Berry] verblijft met haar zoontjes Nolan [Percy Daggs IV] en Samuel [Anthony B. Jenkins] in een huisje midden in de jungle waar ‘The Evil’ [Stephanie Lavigne] constant op de loer ligt. ‘The Evil’ kan verschillende gedaantes aannemen en er is maar één aanraking nodig om het hele gezin is levensgevaar te brengen. Nolan en Samuel kunnen zich alleen buiten begeven met een touw om hun middel dat is vastgebonden aan het huis. Duidelijk geïnspireerd door A Quiet Place, maar net geen rip-off omdat het een paar verrassingen in petto heeft. Aja gooit zijn eigen glazen in door ‘The Evil’ al in de proloog te onthullen en meer te vertrouwen op CGI-effecten in de melodramatische ontknoping. De slotwending kun je nu niet echt verrassend noemen.

De eerste 3 kwartier kon ik er niet lekker in komen. Je wordt als kijker in het diepe gegooid maar de personages en het gewauwel over 'het kwaad' konden mij nog niet echt boeien en het tempo lag erg laag. Gelukkig werd het de 2e helft van de film een stuk interessanter en stapelen de wendingen zich op. De uiteindelijke climax is niet heel verrassend maar voldeed op zich wel. Alexandre Aja haalt met deze film bij lange na niet het niveau van Haute Tension (ook The Hills Have Eyes en Crawl van hem bevielen mij beter) maar ook hier laat hij af en toe zien dat ie talent heeft in dit genre.

2,5*

Never let Go een film met mijns inziens een veel te lage score! Het sfeertje zit er goed in en de jongens acteren behoorlijk goed. De verhaallijn is boeiend genoeg. Prima film.

Slaapverwekkende "horror" van Aja. Halverwege had ik er al genoeg van. De rest op doorzettingsvermogen doorgekeken. De man boert al een tijdje achteruit met zijn films. Deze kun je gerust overslaan. Een slechte horrorfilm mag nog wel, maar één die niks van spanning heeft is altijd moeilijk door te komen. Een moeder en twee kinderen leven in survival mode, terwijl een entiteit, the Evil, het op hen gemunt heeft. Of is dit slechts de vrucht van hun verbeelding?

Slecht.

De Franse regisseur Alexandre Aja levert als doorgewinterde horrorfanaat altijd wel de benodigde kwaliteit af, zelfs al wijkt zijn pad weleens af van het desbetreffende genre. Never Let Go levert die ook zeker, maar redt het niet bij zijn andere films. De aanloop mist op die manier de benodigde spanning, de vormgeving van de dreiging boet weinig angst in en de insteek laat zich al snel raden. Halle Berry en de twee jonge castleden doen het verder verdienstelijk, maar maken een weinig geloofwaardige indruk als familie in een post-apocalyptische wereld. Naar de finale toe schroeft Aja het tempo en daarmee ook de spanning op, maar voor een te groot gedeelte blijft het een typerende film waar je na afloop je schouders bij ophaalt.