Nosferatu (2024)

Waarom scoort deze film zo hoog. Wat een gedrocht dit... de hele tijd maar donker en vies. Hebben mensen hier daadwerkelijk behoefte aan. Dat is pas eng....

Ook niet helemaal mijn stijl maar voor de liefhebbers heeft het wel iets. Speciaal sfeertje, Orlok met zijn speciale uiterlijk en stem. Beetje een mix tussen een exorcisme film en vampierenfilm. Zeker uniek in zijn soort te noemen maar je moet ervoor zijn wat wel typisch is voor regisseur Robert Eggers die het niet mainstream houdt. De acteurs zijn natuurlijk prima met Willem Dafoe, Bill Skarsgard, Nicolas Hoult, Aaron Taylor-Johnson. Ik had geen idee dat de actrice de dochter van Johnny Depp was. Eggers heeft nog nooit echt een hit gescoord maar ik denk dat als hij dat doet het toch met oude folklore doet dan dit. Iets met Griekse mythologie of de Romeinen? Dat zou ik zeker willen zien. The Northmen was wel degelijk en The Witch ook.

Leuke film, maar niets bijzonders. Gewoon een goed uitgevoerde remake.

Ai.

Ik had er meer van verwacht - wellicht naief, want de versie van Murnau en de remake van Herzog vielen me ook al niet zo goed. Het was misschien ook eigenlijk gewoon wel een echt slecht idee om een remake te maken die zo strak langs het origineel loopt - en niet alleen omdat dat op zich al een wat gemankeerde film was, maar ook omdat daarmee dik honderd jaar ontwikkeling van de filmkunst wordt overgeslagen.

Er zijn nogal wat films over vampieren gemaakt tenslotte, en de afgelopen honderd jaar is zowat elke denkbare verbetering aan het origineel wel eens geprobeerd - soms met weinig succes, maar ook best vaak met juist veel succes. Nu nog maar weer een keer teruggrijpen op het origineel is niet alleen per definitie domweg een herhaling, maar ook de ontkenning van honderd jaar aan bewezen goede ideeën. Als je daar dan niet iets heel eigens en heel spectaculairs tegenover weet te zetten, dan wordt het gewoon een saaie herhaling zonder enige waarde.

En dat is het dus eigenlijk gewoon ook. Jammer van de moeite, jammer van de paar mooie scenes van Lily-Rose en Willem Dafoe. Maar verder voelde het als een langere zit dan The Brutalist, en die noemde ik in mijn schrijfseltje al ongekend kontkrakend.

Volgende keer graag gewoon weer een vampierenfilm in de jaren-70 stijl, met veel slapstick en veel kleur, en alle ondertussen verplichte onderdelen als spiegels en vleermuizen. Eng hoeft het niet te zijn, dat is bijzaak in dit genre - dat hebben we geleerd uit die honderd jaar evolutie. Leuk aan de andere kant is wel zo'n beetje verplicht, en dat is dit geval dus ook al nergens.

Goeie film waarin een vastgoedmakelaar naar het buitenland afreist om een koop te sluiten. Origingeel is deze film natuurlijk niet, maar het ziet er wel prachtig uit allemaal. Sfeervol en met mooi camerawerk. Ook het acteerwerk van de gehele cast is goed, waarbij Lily-Rose Depp er positief uitspringt. Met gemak 3.5 sterren, maar mijn voorkeur blijft uitgaan naar Dracula.

Welkome Willem.

Deze goed ontvangen Nosferatu is behoorlijk trouw aan het Duitse origineel uit 1922. En daar zit hem waarschijnlijk nu net de crux waarom de film niet echt boven het maaiveld der vampierenfilms uitsteekt; hij doet nogal gedateerd aan. Dat kan zeer zeker juist de kracht zijn van regisseur Eggers, die met The Witch een goede griezelfilm afleverde en met het stijlvolle The Lighthouse een nog betere, maar dat is hier helaas niet het geval. Wederom artistiek in beeld gebracht met mooie mise-en-scène; je waant je gelijk in een ver verleden. Helaas is het theatrale acteren eveneens uit de vorige eeuw overgenomen. Iets waar de ene acteur beter mee wegkomt dan de ander.

Wat je overhoudt is het bekende verhaal rondom de bloeddorstige graaf Orlok die op jacht gaat naar zijn grote liefde en daardoor alle verhoudingen tussen de hoofdrolspelers op scherp zet. Hierbij blijft een en ander schipperen tussen drama en spanning zonder dat hierin een keuze wordt gemaakt. Totdat Willem Dafoe op de proppen komt met een welkome kwinkslag. Het blijft echter onduidelijk wat de filmmaker wil bereiken. De film is sierlijk en de liefde voor het origineel spat ervan af, maar iets nieuws onder de zon is het niet. De onvermijdelijke vergelijkingen met Bram Stoker's Dracula uit 1992 of de verguisde maar sterke BBC-serie uit 2020 overleeft deze elegante maar ietwat saaie poging helaas niet.

**½

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Minste film van Eggers tot nu toe.

Probleem is dat hij de film vooral voor zichzelf maakte en minder voor het publiek. Uit interviews blijkt dat Murnau's Nosferatu één van de films was die hem op het regisseurspad zette. Ik verwachtte me aan een iets modernere stijl maar er wordt helaas vastgeklampt aan het houterige en het oudbollige. En verder kopieert hij ook ongegeneerd één en ander uit Murnau's en Herzog's versies en enkele elementen uit Coppola's Dracula (de setting van Orloks kasteel). Het is op zich geen slechte film, erg somber en zwaar beladen, maar veel eigen inbreng van Eggers zag ik niet.

Ik kom tot dezelfde conclusie.

Robert Eggers is goed in het maken van beklemmende films. Zijn laatste The Northman vond ik maar matig. The Lighthouse daarvoor een sterke. Daarin zat ook Willem Dafoe maar die vond ik hier een beetje overacteren.

Het eerste half uur vond ik spectaculair met een sfeertje From Hell met Johnny Depp. Jawel de vader van Lily Rose Depp. Toeval of niet het had wel dezelfde sfeer.

Na het sterke half uur wisselt hij zijn sterke momenten af met wat mindere stukken maar slecht wordt het nooit. De muziek en setting is trouwens fantastisch gedaan. Ook het schip was fascinerend om te zien. En ook al is ie heel soms een beetje rommelig en vluchtig hij blijft boeien tot het eind dat ik best verrassend vond!

Het beeld is afwijkend. 1.66.1 en ook dat zien we wel vaker bij Robert Eggers. De 4K is met Engelse subs. De gewone blu ray Theatrical met Nederlandse subs. Muziek Dolby Atmos.

Film 4,0

Beeld (4K) ...

Blu ray 4,5

Geluid 5,0

De film vertelt het verhaal van de jonge ambitieuze Thomas Hutter die in de klauwen van ene graaf Orlok gevangen raakt. Regisseur Robert Eggers waagt zich aan de remake van een grote klassieker uit het horrorgenre. Hij stort zich heel moedig op Nosferatu, eine Symphonie des Grauens (1922). Met de daad om een remake te maken, houdt de moed ook enigszins op. Eggers heeft aan het verhaal niet veel veranderd. Het grootste deel van de handeling, de personages en de locaties zijn dezelfde gebleven. Wel hebben de bijpersonages meer inhoud gekregen. Dat feit is met name de reden dat de film een veel ruimere speelduur heeft dan het origineel. Nosferatu is een goede film. Dat zeker. Ik had alleen verwacht en gehoopt dat Eggers wat eigenzinniger met het verhaal was omgegaan.

Heel opvallend zijn de bijna kleurloze beelden die voor een zwart-witte zweem zorgen. Vooral de scènes die zich in en rond het slot van graaf Orlok afspelen hebben die eigenschap en zien er bijzonder kunstzinnig en fraai uit. De graaf wordt gespeeld door Bill Skarsgård. Zijn verschijning en sonoor raspende stemgeluid hebben een angstaanjagend effect. Daarbij moet worden vermeld dat Skarsgård onherkenbaar is en een groot deel van de angstaanjagende impact die de verschijning heeft, te wijten is aan de inspanningen van de special make-up artist. Hoe dan ook, graaf Orlok is een imposant personage.

Nosferatu is een heerlijk sfeervolle film. Setting en beelden ademen verrukkelijke suspense en dreiging. Indrukwekkend zijn ook de prachtige scènes, waarin de graaf acte de présence geeft en zich de hel op aarde aankondigt. Daartegenover staan scènes die met enig geduld moeten worden bekeken. Een belangrijk onderdeel in de film is bijvoorbeeld de relatie tussen Thomas Hutter (Nicholas Hoult) en zijn vrouw Ellen (Lily-Rose Depp). Hoewel beide figuren interessant zijn in relatie tot graaf Orlok, is hun onderlinge relatie dat minder. Die wordt echter behoorlijk uitgesponnen. Dergelijke momenten doen enige afbreuk aan de onheilspellende en sinistere sfeer in de film.

Dat neemt niet weg dat Nosferatu met zijn (uiteraard) sublieme verhaal, sfeervolle locaties en camerawerk, angstaanjagende graaf en uitstekend acteerwerk een hele goede film is. Het is echter niet een film waarover honderd jaar na nu nog veel zal worden gesproken, vermoed ik.

Middelmatig.

Robert Eggers gaat er voor mij voorlopig niet op vooruit. Nosferatu is een weinig verrassende film geworden. Niet eens zo eigenzinnig, gewoon het gekende verhaal dat nogal rechttoe rechtaan gevolgd wordt. Bovendien wordt het een beetje potsierlijk gebracht; Orlok met z'n rare accentje, Willem Dafoe met z'n overacting, ... Ik ben er niet kapot van, zelfs al zitten er wel een aantal goeie dingen in. Visueel zeer oké en het meeste acteerwerk is dat ook. Achteraf gezien had ik mijn verwachtingen beter anders gelegd; namelijk dat dit gewoon een remake is, zonder al te veel eigen stempel.

2,5

De trailer zag er goed uit, maar ik was huiverig, omdat de regisseur een draak van een film had afgeleverd met 'The Lighthouse'.

Maar......warempel. Deze film was prachtig. De acteurs speelde erg goed. De vormgeving, fotografie en locaties waren geweldig om naar te kijken.

De muziek was ook erg mooi.

Dus zeker een aanrader. Zelfs de lengte van de film was niet storend.

Het einde vond ik alleen een beetje makkelijk. Ik had nog wel wat actie/spanning verwacht. Maar opeens was het snel gedaan met Graaf Dracula.

Vrijdagavond even voor de herkijk van deze Nosferatu vooral omdat ik me weinig meer van de film kon herinneren en niet op mijn best was die avond en er zodoende ook niet veel van meekreeg. Hoewel ik op gevoel wel een redelijke inschatting gemaakt had zag ik dat alleen nog maar meer bevestigd nu ik beter mijn hoofd erbij kon houden.

Zoals we gewend zijn van Eggers is het visueel technisch om door een ringetje te halen, is de film van begin tot het eind sfeerschepping 2.0 met een fantastische soundtrack en zijn het vooral de kleine dingetjes die het doen en die me nu nog meer opvallen. Zoals bijvoorbeeld het deurtje van de koets die uit zelf open gaat en hoe Thomas de koets praktisch wordt ingezogen of de sfeerschepping in het kasteel. Tevens is er de masterclass van Lilly Rose Depp die soms op het onwerkelijke en ongemakkelijke af is. Daar staat tegenover dat de minpunten ook blijven staan in de vorm van een lichtjes tegenvallende chef engerd. Maar zoals reeds gezegd bevestigde film zich alleen nog maar verder, een cijferverbetering zit er echter niet in, nog niet....