Ghostbusters: Frozen Empire (2024)

Deze kunnen bekijken en vond het wel een leuk filmpje. Had een paar negatieve reacties gelezen, dus wat lage verwachtingen, maar hij viel dus toch nog mee. De nieuwe cast kenden we al van de vorige, maar in de nieuwe hebben de oude garde toch een grotere rol dan de vorige film. Zo zit er in deze film ondertussen al een groot team (al ligt de focus toch vooral bij de nieuwe).

Nu het verhaal zelf was wel oké en verveelde niet. Verder zag het er ook goed uit.

Net als bij de vorige was er ook nog een scène tussen de eindaftiteling, dus even blijven zitten.

Al bij al wel een ontspannende film.

Ghostbusters redde met Afterlife de franchise nadat het met de reboot uit 2016 serieus de mist in ging. Een mooie mix van een eigen nieuwe start met de nodige nostalgie. Geen topfilm, maar wel heerlijke cinema waar zowel jong als oud van kon genieten. Met Frozen Empire denken de makers er gemakkelijk van af te geraken. Het verhaal is vrij pover en we hebben het nostalgische ondertussen wel wat gehad. Fans zullen alle verwijzingen wel leuk vinden, maar de originele film is ondertussen 40 jaar oud, dus tijd om verder te gaan. De film zoekt heel de tijd een weg tussen de oude garde die er weer bij is, maar alle glans ondertussen verloren heeft, en de nieuwe groep die door de grote groep personages nog amper uit de verf komt. Iets meer focus op één van de karakters had toch beter geweest. Slecht wordt het nooit, maar door het rommelige verhaal is het weinig boeiend en heb je toch het gevoel dat je dit allemaal al wel eens gezien hebt.

Ghostbusters: Frozen Empire is prima kijkvermaak als je niet al te hoge eisen hebt, maar tegelijk is het jammer dat de reeks wel een beetje kinderlijk aan het worden is en dat het ook wel erg simpel voelt. Toch is het fijn dat de Ghostbusters er weer zijn, het is toch altijd een beetje genieten van die iconische witte wagen en de gekke gadgets. De oude en nieuwe cast zijn hier redelijk samengemengd en dat werkt best. Nieuwe kijkers zien een vermakelijke cast en nostalgische kijkers komen de oude helden weer tegen en ook de nodige referenties naar de klassieke delen. Toch spreekt niet alles aan, zoals die spook-vriendschap met het verbrande meisje en ook de bad guy stelt niks voor, die was meteen verslagen. Maar ach, who cares. Iedereen smelt bij de klassieke themesong en de prachtige wagen in de slotminuten.

3*

Vermakelijk wel. Alleen al die eerste scène zit prima in elkaar, lekker overzichtelijk ook. Ook prima dat de plot lang het mysterie verborgen houdt en op momenten de nadruk ligt op de jonge Phoebe die prima wordt neergezet. Hier merk je ook denk ik wel de schrijver Reitman, het familiaire wordt gewoon fijn neergezet. Ook zo'n momentje tussen Rudd en Coon dat hij zich afvraagt hoever hij mag gaan in zijn rol als stiefvader. Prima en heel realistisch.

Jammer dat de finale wel wat is afgeraffeld, de film nergens echt verrast, visueel wat saai is en met Nanjiani de vervelendste acteur van het moment heeft met helaas een best grote rol. Hij is echt nooit grappig en alle momenten met hem slaan helemaal dood. Voorts zit de film wat vol met jong en oud en behoudens Phoebe krijgt niemand echt aandacht genoeg. 3,0*.

De nieuwste Ghostbusters frozen empire zojuist gezien op het grote witte doek.

En wat betreft spektakel zit er genoeg in, met de spoken waar ze het tegen op nemen.

Na een mysterieus object opduikt, gebeuren er griezelige gebeurtenissen en moet het nieuwe Ghostbusters team vergezeld door het originele team ( wat daarvan over is ) de wereld redden van onheil.

De special effecten zijn prachtig gemaakt.

Echt vernieuwend was deze nieuwste Ghostbusters film helaas niet.

En de minpunten zijn er helaas wel, de ontzettend leuke humor van de classics ontbreekt.

Ook omdat de originele Ghostbusters niet meer de humor ook door hun leeftijd, niet meer op hun niveau kunnen brengen.

Ook het nieuwe team, schiet tekort in humor.

Wel konden Paul Rudd en ook Kumail Nanijani er enige humor in brengen,wat het toch wat sjeu gaf.

Zeker een hele leuke film, maar verre van het niveau van de classic Ghostbusters.

Wel vind ik deze ietsje beter, als de voorgaande film.

Een kleine 4 sterren maar ik rond hem af.

Een typisch gevalletje van by the numbers. Nergens weet dit vervolg te verassen. Veel echt leuke grappen zitten er ook niet in en het blijft veel te voorspelbaar. Er wordt vooral veel gerecycled uit eerdere delen en op een manier die minder vermakelijk is. Zo zien we het groene he slimed me beest weer een aantal keer maar er wordt eigenlijk niks bijzonders mee gedaan.

Er zit ook geen goede opbouw in om het verhaal snel de goede richting op te duwen. In het begin is er iets met gebrek aan opslagruimte voor gevangen geesten maar daarna lijkt dit niet meer belangrijk. Qua verhaal structuur kun je natuurlijk zeggen dat de allereerste film ook chaotisch was maar die was toch stukken creatiever en lekker bizar. Hier zitten nergens leuke vondsten in of de onderkoelde, ietwat nerdy humor van de oudere delen. Terwijl je dat toch wilt zien in een echte Ghostbusters film. De fakkel was in het vorige deel al doorgegeven dus daar valt ook weinig te doen, de jonkies weten alles al. Finn Wolfhard, bekend geworden door het geweldige Stranger Things, krijgt hier weinig te doen, net als Paul Rudd. De hoofdrol is duidelijk voor McCenna Grace, die door het brilletje heel herkenbaar de beta-science onderlegde dochter speelt van Harold Moranis. Het contact met het menselijke spook geeft een kans voor wat uitdieping en tienerproblemen (of voor mijn part een platonische verhouding of romance) maar die wordt ook niet gegrepen. De comic relief moet van een Firemaster tegen wil en dank komen die ook de mondhoeken amper omhoog weet te trekken.

Er is dus erg weinig wat indruk maakt. De film ziet er goed uit en het is fijn om Dan Akroyd en Bill Murray te zien maar ook die voelen als even plichtmatige als ongeinspireerde vinkjes op de nostalgielijst, zoals we te vaak gezien hebben in recente sequels van oude reeksen.

Ghostbusters is duidelijk een reeks die beter met rust gelaten kan worden, want Afterlife was ook niet zo sterk en dit deel laat gewoon te weinig fut en creativiteit zien. De animatieserie vond ik vroeger nog best leuk. Al met al een zeer krappe voldoende.

Ghostbusters, keek heel goed weg, zag wat gemengde reacties online dus ging er een beetje met slechte hoop in, maar ik vond hem wonderbaarlijk goed.

Natuurlijk is het geweldig dat ook de oude Ghostbusters meedoen hieraan. Ik ben benieuwd met wat voor verhaal ze volgend deel komen, want dat er een volgend deel komt, ik verwacht het wel.

3.5/5.0

Ik schrik van het gemiddelde hier, maar een aantal meningen van de vaste users komen wel overeen met de mijne. Als je naar deze film in de bioscoop toegaat wacht je gewoon een leuke tijd. Er gebeurt veel, er is veel luchtigheid, de dreiging wordt goed opgebouwd en de originele cast wordt er dusdanig ingeschreven dat ze niet overbodig zijn en ze daadwerkelijk iets toevoegen.

De film verliest zich wel enigszins in het generieke. De aandacht over de personages wordt netjes verdeeld en dat werkt tegen om echt goed in te leven. De urgentie van de film ontbreekt in mijn gevoel en het kibbelt vrolijk verder op de weg die vorig deel is ingeslagen. Wat inhoudt dat je het gezin in de hoofdrol hebt, de oude Ghostbusters en nog wat bijrolletjes van de andere kids uit Afterlife. Het is teveel van het goede. Dat gezegd wordt het niet te klef en trapt de film niet in de valkuilen van wokeness, al lag die wel op de loer met duidelijke lesbisch spookvibes. Daarnaast introduceert de film dan wel weer wat dingen die niet goed uit de verf komen met het plot, wat ze beter achterwege hadden kunnen laten.

Regisseur Gil Kenan maakt er ten opzichte van Jason Reitman (die overigens wel meeschreef aan het scenario) vooral een popcornfilmpje van, met een terugschakeling van nostalgische inslagen. Natuurlijk wordt er nog altijd regelmatig gerefereerd naar de originele films, maar Frozen Empire is minder een herhaling en meer een eigen dingetje. Zo krijgen we bijvoorbeeld nu weer een nieuwe schurk in plaats van een letterlijke kopie. Gedurende het verloop pakt Kenan uit met genoeg spektakel om het tempo op de rit te houden, maar de opbouw blijft niettemin aan de lange kant. De kinderen acteren goed, maar zijn als personage niet bepaald boeiend. Insteken zoals de vriendschap tussen Phoebe en de geest voelen dan ook aan alsof je in de rij staat te wachten voordat je de achtbaan in mag. Het moment waarin Mckenna Grace dat extractie-apparaat gebruikt en ervoor zorgt dat de antagonist de vrije loop krijgt vond ik daarnaast volkomen onbegrijpelijk, echt bizar dat ze dat erin hebben gelaten als "onderbouwing". De kritiek neemt overigens niet weg dat er een aanstekelijk tempo hangt met genoeg avontuurlijke gebeurtenissen om niet te vervelen. De speciale effecten zien er bovendien degelijk uit, waardoor de bombastische finale lekker kan sprankelen.

Als een filmconcept in de smaak valt dan wordt dat in den treuren herhaald. Zo wordt in elk deel de wereld en mensheid bedrijgd met enge spoken. In dit deel wordt er veel teruggegrepen naar voorgaande delen. Zwakke regie in deze familie busters. Geen enkel spannend moment en voorspelbaar. 2 points.

Nadat Gary [Paul Rudd], Callie [Carrie Coon], Trevor [Finn Wolfhard] en Phoebe [Mckenna Grace] tijdens een spokenjacht een ravage in Manhattan hebben aangericht, grijpt de burgemeester [William Atherton] zijn kans om de Ghostbusters buitenspel te zetten. Ze sluiten zich aan bij de overgebleven oorspronkelijke Ghostbusters die een wetenschappelijk lab hebben ontwikkeld met apparatuur waarmee ze voorwerpen die door geesten zijn overgenomen kunnen “schoonmaken”. Ray [Dan Aykroyd] komt tijdens een opname voor zijn podcast ‘Repossessed’ dankzij Nadeem [Kumail Nanjiani] in het bezit van een spiritueel voorwerp dat mogelijk een kwade en bijzonder gevaarlijke geest herbergt. Phoebe raakt bevriend met een geest [Emily Alyn Lind], en Nadeem ontdekt bijzondere krachten in deze opvallend naargeestige (en teleurstellende) sequel geschreven door Gil Kenan en Jason Reitman, die naar verluidt de zegen kregen van de in 2022 overleden Ivan Reitman. Ik kan het me amper voorstellen.

Tegenvaller na het leuke Afterlife, vooral te wijten aan een te volgepropt script, met te weinig aandacht voor de individuele personages. Leuk dat alles en iedereen uit de eerdere films komt opdraven, maar veelal zorgt het voor niet veel meer dan wat schouderophalen. En Bill Murray heeft nu echt geen toegevoegde waarde meer. Hij slaapwandelt door de film, in tegenstelling tot zijn oude maten Dan Aykroyd en Ernie Hudson, die er nog wel zin in lijken te hebben. Hoofdrolspeelster Mckenna Grace komt er nog het beste af en zet een leuke hoofdrol neer. Genoeg spektakel ook, met een stortvloed aan indrukwekkende visuele effecten. De dagen van de franchise zijn echter wel geteld, vrees ik.

"The world, right now, is experiencing unusual paranormal activity. We are here to answer that call. Because we... ARE THE GHOSTBUSTERS!”

Helaas, dit vond ik toch echt wel een tegenvaller. En ik was best wel optimistisch voor deze film, het deel uit 2016 (oftwel de vrouwelijke variant) vond ik echt helemaal niks, en toen ze met Afterlife aankwamen moest ik wel weer een beetje omgekocht worden om deze films leuk te vinden. En dat was in mijn ogen toch wel weer een verfrissend nieuw deel uit deze franchise maar, met deze film laten ze ook wel een beetje zien dat die franchise wel over is. Ik hoop oprecht dat ze het lekker bij deze films houden, nieuwe films hoeft voor mij echt niet, laat het lekker zoals het nu is.

Wat me eigenlijk oprecht heel erg stoorde was het feit dat het script ontiegelijk was volgepropt maar, de film nergens op datgene kwam waardoor ik echt interesse had in deze film. Alles wat je ziet aan poster, plotomschrijving en trailer gebeurt in het laatste half uur, dan heb je al meer dan een uur aan film waar in mijn ogen nogal nietszeggende scenes in zaten. Familieruzie, een tegenstrijdig kind en een paar geesten die ze moesten bestrijden en meer dan dat kent de film niet. De film niet duidelijk de ruimte om wel weer even op adem te komen alleen neemt hij daar toch te veel ruimte voor in. De oude castleden zijn vervolgens ook in kleine maten te zien, en dan komt Murray pas op het einde aangekakt, echt te laat voor juist HET gezicht van deze films (voor mij dan).

Als men het script om hadden gedraaid leek het in mijn ogen toch echt tien keer leuker. Want je zit constant te wachten tot die eindbaas kwam, en het duurde te lang. In mijn ogen mocht dat best in het begin ontsnappen (dus de openingsscène zoals je die nu ook had), en dat ze er dan achteraan moesten, en op die manier verschillende geesten moesten oppakken. Nu waren het veel nietszeggende geesten die uiteindelijk ook niet een bepaalde meerwaarde kenden, en dat is echt zonde. Alleen was daardoor de film niet onwijs langdradig, het einde is ook niet echt heel tof. Want die onwijs gevaarlijke geest waar de film de hele tijd op aan het brouwen was, is echt binnen een paar minuten verslagen. De film mist dus echt de nodige spanningsopbouw en uiteindelijk ook de sensatie, echt een gemiste kans maar, aangezien ze in de film al over ‘family friendly’ zaten te zeuren, vind ik het ook niet zo vreem dat deze film uiteindelijk zo soft is geworden.

Hoewel je best ziet dat de film de nodige potentie had, is er gewoon te weinig uitgehaald. Uiteindelijk ze de film te vol en merk je dat Kenan zelf ook niet echt meer weet hoe hij de uitwerking soepeler kon krijgen. Van mij part laten ze het hier dus bij, en vergeten ze snel de plannen voor een vervolg. En als die er komt hoop ik toch dat die wat vermakelijker is, dan een uur eigenlijk weinig spektakel.

Aan het eind keken we elkaar aan en zeiden... ja een Ghostbuster film. Zelfde actie als de andere films. Wel met een irritant meisje dat op Harry Potter lijkt en alles beter weet. Dus gewoon een keer kijken en als je een stukje mist om ff chips te halen dan mis je niet zo heel veel.

Aardige film binnen de reeks. Het verhaal is niet heel origineel. De uitwerking is goed te doen. De film verveelt geen moment en bevat alle bekende ingrediënten voor een Ghostbusters film. Er is humor, wat drama, spanning en actie. En dat allemaal prima gedoseerd. De chemie onderling is ook goed, al hoewel het voor de makers lastig is om iedereen genoeg zendtijd te bieden. Er zijn namelijk wel heel veel hoofdrolspelers. Visueel is de film geslaagd met prima special effects. Leuk, maar niet vernieuwend. 3.0/3.5

De voorganger Ghostbusters: Afterlife (2021) was geen slechte poging om na het debacle van Ghostbusters (2016) de wereld van de spokenjagers nieuw leven in te blazen. Afterlife is een leuke (kinder)film en was een leuke verrassing met nieuwe en jonge ghostbusters hoewel de film enigszins geforceerd de nostalgische kaart trok door de oude ghostbusters uit 1984 een bescheiden plekje in de film te gunnen. Geforceerd sentiment waar ik goed mee kon leven.

In Ghostbusters: Frozen Empire is de mengeling van jong en oud bloed minder sentimenteel en harmonieuzer geënsceneerd. Ernie Hudson en Dan Aykroyd maken al vroeg in de film deel uit van het plot en hebben volwaardige rollen. Bill Murray valt later in. Zijn verschijning in het plot komt wat krampachtig over, maar is niet vervelend. Verder niets nieuws onder de zon. Het verhaal is bekend. In de film maakt men wederom energiek jacht op allerlei vreemde spookachtige schepsels en wordt een nieuwe ijselijke bedreiging geïntroduceerd, die goed is voor mooie speciale effecten.

Ghostbusters: Frozen Empire is een film met veel personages die veel verhaallijntjes in de film brengen. Het maakt dat de film nogal zwaar beladen is met allemaal draadjes die tot het einde toe gevolgd worden. De hoofdvertelling raakt daardoor soms wat ondergesneeuwd. De balans is soms wat zoek. Niet elk lijntje is bovendien even leuk om te volgen. Al die verhaallijntjes zorgen voor een lange aanloop naar de finale, die tegenvalt.

De sleutelscènes aan het einde zijn teleurstellend kort en maken een ietwat afgeraffelde indruk. Alsof de afgesproken speelduur bijna was opgebruikjt, zo lijkt het. En dat is jammer want juist dat einde is erg vermakelijk,en spectaculair en had meer speelduur verdiend. Het einde van een Ghostbusterfilm verdient een imposanter uitroepteken. Verder geen klachten. Ik heb me met Ghostbusters: Frozen Empire prima vermaakt.

Ghostbusters: Frozen Empire

Wederom genoten.

We zijn weer terug bij de familie Spengler in de oude brandweerkazerne in New York. Ook is de oude garde weer aanwezig en die heeft niet stilgezeten. Ze hebben in de stad in het geheim een nieuw onderzoekslab laten bouwen om zo nog beter spoken te vangen en ze te kunnen bestuderen. Op een dag komt er een jongeman de winkel van Ray Stantz binnenlopen met een oud rond voorwerp. Hij wil dat zo snel mogelijk verkopen. Maar al snel komen de Ghostbusters erachter dat dit niet zomaar een oud voorwerp is. Er schuilt namelijk groot gevaar in dit ronde ding. Kunnen de Ghostbusters de wereld behoeden van deze boze geest en een tweede ijstijd voorkomen?

Ik snap de lage cijfers niet zo. Ik heb van het begin tot het einde genoten en ondanks dat de film twee uur duurde, verveelde hij geen moment. Het verhaal was leuk, de CGI was goed, de sfeer was als vanouds. Ik vond de eindbaas er eveneens heel tof eruit zien en gelukkig heb ik ook nog af en toe kunnen lachen. Ik heb me alleen een beetje geërgerd aan de dochter Phoebe, maar dat is alles.

Ik kan begrijpen dat om nostalgische redenen mensen deze minder vonden dan het origineel, maar ik heb die films pas in dit decennium gezien, dus voor mij geldt dat niet zo.

Hoe dan ook, van mij krijgt hij een ruim voldoende.

3,5 sterren.

‘Ghostbusters: Frozen Empire’: deel 5 in de reeks. Of toch deel 4, als we het deel uit 2016 negeren. Of gewoon deel 2 in de soft-reboot? Niettemin kun je over dit deel alles schrijven, maar vooral dat het een spookachtig avontuur is dat op safe speelt, vermakelijk is en iets teveel leunt op fan-service.

Juist fan-service is uitgerekend het grote manco van dit deel; je hebt een uitstekende cast met bekende én jonge gezichten, maar het lijkt of ze nog niet op eigen benen mogen staan zonder inmenging van vooral de oude cast. Niet dat het erg is, maar bij een mogelijk derde deel (toch?) hoop je dat ze de honneurs van het dragen van de proton packs volledig in eigen handen mogen nemen. Paul Rudd en Carrie Coon zijn sympathieke acteurs en Finn Wolfhard en Mckenna Grace zijn talenten die hun waarde al hebben bewezen. Deze combi van ervaren en jong mag dan als team New York veilig proberen te houden van iedere vorm van paranormaal en bovennatuurlijk kwaad of het waar ook vandaag mag komen.

Met de combinatie van humor en spanning zit het dan wel goed. Het blijkt echter wel dat de formule van de eerste ‘Ghostbusters’ een soort van lightning in a bottle was. Geen vervolgdeel of reboot kan nog niet echt uit de schaduw treden. Nostalgie en dus fan-service blijven dan de unique selling points. En eerlijk gezegd; Murray en Aykroyd zijn leuk en aardig, maar raken redelijk op leeftijd om die iconische pakken nog vaker aan te trekken. Ernie Hudson krijgt daarentegen meer te doen als succesvol zakenman. Een soort van beloning voor een acteur die in het verleden meer had verdiend als enkel bijrolacteur of de ‘vierde viool’.

Verhip; ik heb niet eens inhoudelijk ingezoomd op ‘Frozen Empire’. Erg? Neen. Je krijgt precies wat je verwacht van een ‘Ghostbusters’ film in de vertrouwde mal en ook niet meer dan dat. Leuk twee uur durend amusement zonder echt te blijven hangen.

Goeie film waarin het gezin op spoken blijft jagen, maar waarbij de opslag vol begint te raken. Na het vorige deel toch weer leuk om terug te zijn in New York. Wellicht meer van hetzelfde, maar er gebeurd genoeg waardoor de film onderhoudend blijft. De humor, aktie en special effects zijn prima in orde. Een kleine 3.5 sterren.

Vond het een leuke feelgoodmovie die mij de nostalgie van de originele film deed herleven. Oude cast en nieuwe cast vormen in deze het nieuwe team Ghostbusters en is voor mij meer dan geslaagd. Is van het niveau van vroeger en voldeed aan mijn verwachtingen. Mooie effects en dan de soundtrack die iedereen kent en altijd wel zal blijven kennen. Love it. Als je de originele films niet kon waarderen dan laat je deze beter links liggen. Maar wil je nog eens lekker ouderwets spokenjagen met nodige humor zoals in de jaren 80, dan moet je deze zeker een kans geven. Neem er een grote pot popcorn bij en genieten…

Ik vond de vorige al niet geweldig, maar wou deze meepikken om er vanaf te zijn. Had ik beter niet gedaan, want ook deze vind ik niet te best. Ik blik dan vooral nostalgisch terug naar de originele films uit de eighties.

Vind het voornamelijk erg flauw. Waarschijnlijk is het de bedoeling om de jonge kijkers mee te krijgen in de franchise. De wat oudere generatie, ik dus, zal wellicht verdeeld zijn. Wolfhart is wel een prima zet en borduurt verder op zijn Stranger things doorbraak.

De oude cast komt ook nog eens op de proppen, maar toen boeide het me al niet meer. Ik krijg een wat uitgewrongen gevoel bij deze franchise.

Het begon allemaal zo goed maar dan moet je het uiteindelijk doen met een enorme anti climax!.

Hollywood lijkt vastberaden om ook van de Ghostbuster-franchise een succes te maken. Eerst in 2016 met een vrouwelijke reboot die (terecht) mislukte Daarna in 2021met een smaakvolle en nostalgische blockbuster. Nu is ook op die film een vervolg verschenen...gaat terug naar de basis....voor maximale ‘fanservice’. Tja de film kiest volledig voor nostalgie; De burgemeester, de oude brandweerkazerne, de ECTO-1, Slimer, (ook als eerbetoon aan Ivan Reitman) marshmallowman(netjes), enz Het voelt alsof ze het nog één keer het commercieel dunnetjes overdoen voordat de oude crew er niet meer is om de franchise te behouden. Nostalgie is oké maar als je dat veilig combineert met dingen die bekend zijn uit andere films. Lig het aan mij of voert Paul Rudd gewoon zijn Ant-man act op? Tja en Kumail Nanjiani vind ook geen grote aanwinst, bij hem heb ik altijd het gevoel dat ie is verdwaalt op een set. Ach met zijn oppervlakkige feelgood-gevoel was het aardig betrouwbaar bioscoopvoer.

Na het redelijk vermakelijke Afterlife dit vierde deel (gedrocht uit 2016 niet meegerekend) uit de Ghostbusters franchise gezien. Basis is weer hetzelfde en het gaat rustig verder waar Afterlife stopte, nu weer back in New York. Keren weer wat originele castleden terug, dus zowel voor de nieuwe kijkers als de oude garde is er wat te genieten. Jammer van het magere script en de voorspelbaarheid. Het voelt allemaal hetzelfde en voegt niks nieuws toe. Al met al keek het lekker weg, maar net als met Afterlife komt het niet in de buurt van de eerste twee films uit de 80’s.

Weinig creatieve invuloefening. Het stomme is dat 'Ghostbusters: Afterlife' (2021) nog best werkte door de focus te verplaatsen naar een jeugdige cast en zodoende meer Stranger Things-vibes te creëren. Maar in 'Ghostbusters: Frozen Empire' (2024) weer opnieuw hetzelfde geëtter rond een jonge cast en nostalgische throwbacks naar de hoogtijdagen van de franchise. En dan blijken 'oude acteurs' als Dan Aykroyd, Bill Murray, Ernie Hudson en William Atherton weinig toegevoegde waarde te hebben; ze zijn zelfs een beetje irritant. Misschien vind ik 't ergste dat de ijzige apocalyps uit 'Ghostbusters: Frozen Empire' (2024) best had kunnen werken, maar vervolgens vuurt de film vooral lauwwarme grappen en spuuglelijke CGI op je af.

Ghostbusters: Afterlife (2021) niet gezien waardoor de nieuwe karakters van de jonge cast mij onbekend waren. Qua verhaal duurt het veel te lang dat het op gang komt en de binding met de nieuwe personages verliep heel stroef. De humor is niet echt geslaagd, veel flauwe grappen. CGI is wisselend , al is de slechterik wel gaaf. Conclusie : vrij saaie film die wel een paar leuke momenten heeft, maar de slaapmodus is te vaak aanwezig waardoor je een minuutje van de film soms mist. 5/10