The Dead Don't Hurt (2023)

Mishandeling! Verkrachting! Moord! Wraak! In zekere zin zijn alle ingrediënten aanwezig voor een klassieke western. Maar de meeste actie voltrekt zich buiten beeld. Wat overblijft is een pretentieus onding dat door de niet-chronologische structuur belangrijke plotpunten vroegtijdig weggeeft of verwarring zaait. Holger [Viggo Mortensen] is een Deense kolonist, Vivienne [Vicky Krieps] een Française die als kind [Eliana Michaud] fantaseerde over Jeanne d’Arc, een bosfee en een ridder ter paard. McLeod speelt de brute, laffe, karikaturale schurk. Mortensen tekende voor de regie, de hoofdrol, het scenario en de muzikale score. Alles is traag, eentonig en dodelijk saai. Deze vermeende western bevat nauwelijks actie en een overdaad aan Mortensen die zich te paard stapvoets voortbeweegt. Welterusten!

Als acteur, regisseur, scenarioschrijver én componist verdient Viggo Mortenson als creatieve duizendpoot een groot compliment. Hoewel hij clichés als klapperende salondeuren en rauwe cowboys niet vermijdt, zoomt hij in The Dead Don't Hurt vooral in op de relatie tussen de twee hoofdpersonen. Verder dan dat weet de western nauwelijks de middelmaat te ontstijgen. Doodsaai is het zeker niet, maar wel een tikkie te traag.

3,0 * Meer liefde dan lood

The Dead Don't Hurt is een film in een westernjasje, maar wie actie en revolverhelden verwacht, zal enigszins teleurgesteld zijn. Zoveel wordt er niet geschoten. Eens in het begin en op het einde en dat is het zowat denk ik. Het is eerder een romantische film met de setting van een western.

Toch vond ik het een bijzonder onderhoudende film waar ik me nooit heb verveeld. Dat komt ook door de aanpak van Mortensen die bewijst een uitstekend scenarist/regisseur te zijn. Het verhaal verloopt in flashbacks en -forwards. De timing en de duur zit steeds juist en hij zorgt ervoor dat de kijker mooi meezweeft op het tempo van de film.

Vervolgens heb je met Mortensen zelf en met Krieps een mooi duo waar de chemie toch van afspat. Klef wordt het nooit, daarvoor is zelfs de gezamenlijke screentime te beperkt. Het helpt ook wel dat Krieps een boeiende rol speelt als zelfstandige eigengereide vrouw.

Redelijke film over een man en vrouw die gescheiden worden door de Amerikaanse Burgeroorlog. Een overduidelijke western-setting, maar toch net geen standaard western. Zeker wel een aantal goeie scenes, maar de film is nogal traag en de flashbacks vond ik niet goed werken hier.

Lang geleden dat ik nog eens zo'n sterke acteerprestaties zag. Van torenhoog niveau bij momenten. Vooral van de rol van Vicky Krieps werd ik muisstil. Maar ook McLeod speelde één van de meer memorabele badguys in recente tijden. Mijn hart zonk haast in mijn schoenen van zoveel slechtheid in die kerel. En zo krijg je niet echt een western, maar eerder een drama met enkele western kenmerken, en dat moet je wel kunnen omarmen bij deze film. Verwacht je zeker niet aan wild west toestanden. Het is een onthaaste film over het harde bestaan van een verliefd koppel in slechte tijden.

Er zit ergens een grimmig stemmende gelatenheid doorheen de hele film. Het accepteren dat de wereld zo is. Na de verkrachting van Vivienne leeft ze gewoon verder omdat er nou éénmaal niks anders op zit. Eigenlijk een schitterende film met echt aanvoelende personages, maar de non lineaire structuur vond ik niet zo goed gekozen. Ik had het misschien wel een 5 gegeven indien chronologisch gemonteerd en het overlijden op het einde zat. Het is allemaal een kwestie van wat meer effect dat gemist wordt voor mij, maar goed, 4* zijn ook erg mooi. Mortensen heeft duielijk wat in zijn mars als regisseur.

Geen topper wel een zeer mooi gemaakte western drama. Soms wat onevenwichtig en wat langdradig en te oppervlakkig. Wat meer diepgang in hun gesprekken was welkom geweest. Ook de muziek had meer naar voren mogen komen. De flashbacks zijn voor mij niet verwarrend. Opvallend dat er 1 flashback is van haar. Ridder in het bos en feitelijk het grootste gedeelte van de film want we zien ook een stuk heden. Begin eind en ergens in het midden geloof ik. Ja wel bijblijven dus.

Moest soms wel terugdenken aan Cold Mountain qua muziek en film en de rol van Vikky die Renée Zellweger even nadoet. Dat gold ook voor de rol van bad guy Solly McLeod in 3:10 to Yuma als Ben Foster.

Afijn afgezien van de wat saaie lange stukjes toch erg mooi gemaakt en heeft verder een prima transfer. Het tipt echter niet aan 3:10 to Yuma, Hidalgo of Cold Mountain.

Film 3,5

Beeld 5,0

Geluid 4,5