The Equalizer 3 (2023)

Robert McCall [Denzel Washington] rekent met ogenschijnlijk gemak af met de Gomorra, nadat hij een kopstuk van de Siciliaanse georganiseerd heeft geliquideerd om een schuld te vereffenen. In een pittoresk dorpje dat precies voldoet aan de eisen van de plaatselijke VVV, hangt hij wat rond op terrasjes. Ondanks brandstichting, publieke afrekeningen en aanverwant gedoe, gaat het leven zo zijn gangetje in deze brute, soms potsierlijke misdaadthriller die het vooral moet hebben van de bloedserieuze Washington, die zijn rol met karakteristieke intensiteit speelt.

En ik heb me niet eens groen en geel geërgerd aan Dakota Fanning!

Net als goede wijn hebben sommige zaken even tijd nodig om te rijpen. De eerste delen van de equalizer reeks waren redelijk geslaagd het laatste deel kan mij toch meer bekoren. Denzel Washington is inmiddels de pensioengerechtigde leeftijd ruim gepasseerd voor de laatste keer kruipt hij in de huid van McCall die ook toe is aan rust. De jaren beginnen ook aardig te tekenen, zo te zien, zoals een wat afhangende mondhoek. Het verhaal speelt zich af in Italië het land waar in het verleden veel spaghettiwesterns werden opgenomen en The Equalizer 3 laat zich makkelijk vergelijken met deze oude films waarmee Sergio Leone beroemd werd. Net als in de klassieke westerns is er plaats voor mooie beelden van de omgeving, een simpel plot, een rustige opbouw van het verhaal en natuurlijk een apotheose. McCall is ondanks zijn leeftijd zijn oude kunsten nog zeker niet verleerd dus er valt voor liefhebbers van actie nog voldoende te genieten. Wel is de opbouw van de film op zichzelf een stuk rustiger dan in de andere delen, minder overdreven ook en daardoor prettiger om naar te kijken. Dat het allemaal heel voorspelbaar is mag de pret niet drukken.

Absoluut een heel erg toffe film.

Weten ze in een reeks als John Wick op het laatst van gekkigheid niet meer wat ze je moeten voorschotelen om zichzelf maar steeds te overtreffen, The Equalizer doet een stapje terug en dat zouden er meer moeten doen!

Beste mensen, prima revies van jullie allen, de film is niet slecht ... maar ik kan deze film niet hoog waarderen. De scene met de kebab (real italiaan cusine) ... ik viel bijna de bank af van schok. Kom op zeg dat kan toch niet. En dan zitten ze weer in napels, en op silicie... hoezo???? Dat ligt niet echt naast elkaar he? De film heeft wel prachtige beelden, mooie color grading.. Maar het is zo vreselijke amerikaanse nepzooi en dan deze vergelijken met een spaghetti western (hahahahaha). Hollywood is vergane glory.

2 sterren voor deze

Beetje overhypete meuk is dit. Fuqua vind ik sowieso geen talentvolle regisseur, hij heeft meer misses dan hits en in dit soort films slaat hij de plank volledig mis.
Blijkbaar is de extreem groffe actie gelijk een reden om een film de hemel in te prijzen, maar dit is welgeteld drie keer 5 minuutjes op zijn max in de film. Voor de rest zit je naar een film vol gepraat te kijken waar geen enkele spanningsboog in zit. Het zou de film toch wel spannend maken als er iets op het spel staat, maar Robert (mooie naam) hoeft niet eens zijn best te doen om een grote maffiafamilie uit te roeien. Dat lijkt me toch wel een elementair onderdeel als je bloedserieuze actiefilms als dit maakt. Enige vorm van humor zou deze film nog een elan kunnen geven en zou ik die spanning minder zoeken. Helaas.... De climax was ook een zakelijke afhandeling zonder dat het erom spande.
Gooi er nog een plot tegenaan over drugs en aanslagen dat totaal niet relevant is voor de film, doe er veel overbodige scenes in, maak een einde dat maar rekt en rekt en je hebt ook nog eens een film die veel te lang duurt voor wat het moet zijn. Wat deed Fanning nou weer in deze film?

Ik ben nu al weer vergeten waar ik naar heb zitten kijken.

Routineuze actiefilm met Denzel continu in t zwart, als ware hij "undertaker". Het verhaaltje is te simpel, doch beelden van het Italiaanse landschap met zijn prachtige plaatsjes maakt veel goed.

Ondergewaardeerde film, maar goed ieder zijn smaak. Het is geen film met een super goed verhaal en heel veel diepgang. Je kan wel een beetje verwachten wat er gaat gebeuren maar desondanks vind ik het een van de betere actie films van de laatste tijd. Met denzel weet je dat je qua acteerwerk wel goed zit en dakota doet het ook prima. Man on fire was een top film met denzel en dakota alleen toen was het nog een jong meisje. Simpel verhaal maar heerlijke actie, en top acteerwerk.

Ik ben hier echt veel te oud voor. The Equalizer 3 is een soort aflevering van The A-Team, maar dan met minder actie en veel meer bloed.

Robert McCall leidt een zwervend bestaan waarbij hij mensen helpt. Zo raakt hij verzeild in een hopeloos stereotiep Italiaans kustdorpje waar hij binnen anderhalve dag dikke maatjes is met iedereen, van de koffiejuffrouw tot de visboer. Hij heeft de moeite genomen om wat Italiaans te leren en de trotse dorpelingen vinden dat natuurlijk prachtig. Als charisma pijn zou doen, dan zou dat hele dorp de hele dag liggen kermen en krijsen op de grond. Want wat is hij toch sympathiek en slim. Dat maakt ook dat je nooit het gevoel hebt dat hij in gevaar is: spannend is deze film op geen enkel moment.

Meer dan de helft van de film is pure opbouw, zonder enige actie. Op zich niet erg. Denzel is ook al 69, die kun je niet meer twee uur laten rennen. Maar het is de mierzoete gezapigheid en totale cheesyness die stoort. Als dan na een dik uur de poep de ventilator raakt is het wel lekker. De actie is vrij spaarzaam maar bruut: door de lange opbouw is dat dan wel een fijne payoff. Deze zorgvuldige dosering van harde actie zag je ook in de eerdere delen.

Maar het is me dit keer allemaal te simpel, te afgezaagd, te lui.

2 sterren

Na het wat saaie 2e deel was dit weer een redelijke terugkeer naar het eerste deel ( al blijft die wel veruit het beste )

Ik hou wel van de aktiefilms met een rustige opbouw waarin de aktie een doel heeft in het verhaal en niet louter dient als spektakel .

Natuurlijk is het cliche en Denzel als min of meer onoverwinneljike good guy met een hart van goud niet echt geloofwaardig maar de uitvoering is goed en dat maakt dat deze film prima te pruimen is .

Regisseur Antoine Fuqua omarmt de huidige leeftijd van Denzel Washington, want dit derde deel van de trilogie mikt nadrukkelijk op de veroudering van zijn personage. Dat brengt echter een hoop moralistisch gezever met zich mee, evenals een tempo dat aanzienlijk vertraagt ten opzichte van de voorgaande films. Uiteraard levert het aan de ene kant meer diepgang op, maar dit wordt zelden onderscheidend of interessant vormgegeven. De antagonisten kennen bovendien een karikaturale en onovertuigende invulling, waardoor het geheel toch een wat eenvoudige indruk achterlaat. Gelukkig is het acteerwerk van Washington erg sterk en versiert Fuqua zijn film op visueel vlak met veel professionaliteit, maar ik moet eerlijk bekennen dat het me veel moeite heeft gekost om door de minuten heen te komen.

Dr. Enzo: “Remember what I asked you”?

Robert: “When I first come? Yeah, yeah, yeah. Am I a good man or a bad man you asked me”.

Dr. Enzo: “And you said you didn’t know. Only a good person would say that”.

Herzien op 4K met een geweldige DolbyAtmos track, waardoor de gave opzwiepende soundtrack de muren laat trillen. Vorig jaar in de bios gezien, waar die toch iets meer indruk maakte. Neemt niet weg dat ik het nog steeds een gave film vind, en een hele verbetering na het tegenvallende tweede deel.

Het verhaal begint op een boerderij in Silicië waar Robert McCall (Denzel) een klus klaart die voor nu nog onduidelijk is. Hij maakt iedereen af, maar wordt verrast door een jonge knaap en in zijn rug geschoten. Later wordt hij wakker in een bed en is opgelapt door lokale dokter Enzo in het fictieve dorpje Altamonte aan de kust van Zuid Italië. (De opnames werden geschoten aan de kustlijn van Amalfi in het dorp Atrani). Hier revalideert hij en raakt bevriend met de bevolking. Hij neemt contact op met de CIA en krijgt Emma Collins (Dakota Fanning) aan de lijn. Hij tipt haar over smokkelwaar wat hij had waargenomen op de boerderij, waarna zij met haar collega’s een onderzoek start. Al snel krijgt Denzel in de gaten dat het dorpje in zijn greep is van de Italiaanse maffia, de Camorra. Als het dan echt uit de hand begint de lopen besluit hij dit tuig een halt toe te roepen (Robert’s way).

Film heeft een rustige opbouw met de introductie van de dorpsbewoners en de chemie tussen de karakters is goed, wat een hele fijne sfeer creëert. De bad guys (met de name de jongere broer) zetten ook een sterke rol neer en halen echt het bloed onder je nagels vandaan. Slimme zet van de regisseur om Dakota te vragen, waar Denzel uiteraard al eerder mee had samengewerkt in Man on Fire. Er zitten ook kleine verwijzingen naar deze film zoals de zelfmoordpoging met het pistool tegen zijn hoofd op de boerderij en “ik zie je bij de finish”, zwembadtraining van Pita. Jammer van de ietswat abrupte finale, ze gingen wel heel snel liggen allemaal. Had voor mij iets langer uitgewerkt mogen worden. Op het eind kom je er ook achter waarom Denzel op de boerderij terecht was gekomen en alles in gang werd gezet. Ook komen we erachter dat Dakota de dochter is van een oude bekende.

Waar deel 2 klonk als een pistool met een geluidsdemper, komt deze weer als een kanonskogel binnen, wat een klapper.

Vorige maand heeft Denzel in een interview aangegeven dat ze bezig zijn met deel 4&5!

Na een week uitstel dan toch eindelijk The Equalizer 3 aan de beurt en potdikke zowaar genaaid door Netflix want volgens mij hebben ze de film te vroeg van hun platform gehaald. Maar gelukkig boodt Pathe uitkomst waar hij te huur was. En laat ik meteen zeggen dat deze beter smaakte dan het tweede deel die ik niet echt bijzonder vond.

En daar hebben we McCall andermaal als judge en excutor in één, zowaar in de problemen maar goed opgevangen in een Siciliaans dorpje waar het credo 'niet teveel vragen, niet teveel weten' heerst. En het leven blijkt goed, het leven blijkt mooi, en natuurlijk is Italië prachtig zoals ik uit eigen ervaring weet. McCall wentelt zich in een heerlijk leven, maar ja, het zou natuurlijk geen Equalizer zijn zonder een stel boeven die nodig een lesje moeten hebben en wie kan dat nu beter dan Robert McCall. Opvallend daarin is toch wel de sobere en ietwat tragische opening rond McCall die toch niet zo 'in control' en onaantastbaar lijkt als de vorige delen en dat is best wel goed.

En natuurlijk heeft McCall even nodig om op volle toeren te komen, maar dan gaat het er ook wel weer lekker aan toe en gaan er heel wat bad guys hemelen. De film is wat dat betreft straight on en houdt eigenlijk niet veel meer in dan de naderende strijd met de comora, en hoewel dat natuurlijk voorspelbaar is, wordt er knap opgebouwd zoals in het restaurant en daarbuiten. Een voordeel heeft de film sowieso ten opzichte van het tweede deel in het vele malen simpeler verhaal. Want deel 2 slaagt naar mijn mening niet helemaal met het Jason Bourne-achtige spionage/detective complot met een bad guy die je ook nog eens van verre en ziet komen. Niet dat de kingpin in dit deel lang verborgen blijft, toch leent zich dit beter bij een dergelijke opzet.

Wellicht dat de finale een klein beetje wordt afgeraffeld, toch smaakt mij dit beter dan het tweede deel uiteraard andermaal een combinatie met grof geweld, een prima cast en soundtrack, het duo uit Man on Fire weer compleet waar 'Pita' nog altijd dezelfde mimiek heeft maar Fanning verder als actrice weinig brengt als klein minpuntje. Toch vermaakt deze The Equalizer meer dan prima.

Okee, misschien niet zo heel veel nieuws, maar wat mij betreft toch wel indrukwekkend: sowieso een luguber en gewelddadig begin inclusief close-ups van bloed dat uit vlees stroomt, daarna rustiger vaarwater dat me aan The Bourne identity doet denken, en vervolgens een steeds benauwender sociale situatie met de Comorra die het kleine stadje in z'n greep houdt en de lokale politieman op misselijkmakende wijze onder druk zet, gelardeerd met flarden van een nervositeit opwekkende muziekband, en daartussendoor laverend Robert McCall als bijna bovenmenselijke vigilante annex wreker. Tegelijkertijd gaat de "held" daarbij zó drastisch te werk dat de scheidslijn tussrn goed en slecht enigszins komt te vervagen, hoewel ik niet het idee heb dat de film daar een serieus thema van maakt. Wat wèl serieus wordt genomen is hoe dichtbij het geweld komt bij de visboer, de politieman en het gezin met de opa in de rolstoel, en hoewel dat natuurlijk allang bekend is uit de vele films en televisieseries die aan de verschillende Italiaanse misdaadsyndicaten zijn gewijd komt het in deze film toch allemaal hard binnen wat mij betreft. Denzel kan deze rol inmiddels natuurlijk in z'n slaap spelen, maar hij doet het dan ook wel weer erg goed, zeker wanneer je beseft dat hij zo langzamerhand al tegen de 70 loopt.

Ja wel leuk.

Of wellicht is 'stemmig' het betere woord, gezien de toch wat graftakkige soundtrack.

Het verhaal moet het net als in de voorgaande delen niet echt van de geloofwaardigheid hebben - land zelf eens ergens in de goot ergens langs de Amalfi-kust, en vertel me hoe het je afgaat. Aan de politie, carabinieri of niet zal het niet liggen geloof ik, die zijn voor zover ik meegemaakt heb altijd best vriendelijk en correct.

Wat het nog net wel een beetje boven water houdt is dat Washington zo'n fijne en aardige ouwe knar aan het worden is. En hoe ongeloofwaardig het verhaal ook is, de plaatjes zijn fraai, de locals worden prettig uitgebeeld en wellicht zelfs ergens in de verte zoals ze daar zouden kunnen zijn geweest, voordat het massatoerisme daar echt alles doodsloeg.

Hoe het met het volgende deel uitpakt is intrigerender dan de hele film eigenlijk, maar kennelijk komt dat er dan toch alsnog. We zullen wel zien, ik gun het Washington van harte dat het toch net iets meer wordt dan dit.