Anatomie d'une Chute (2023)

Tja. Ik had eigenlijk geen rechtbankdrama verwacht. Daar ben ik zeker niet van, dus dat was even slikken toen het ineens daar belandde én bleef. Dan helpt het tempo ook niet mee, het had zeker driekwartier korter gekund. Maar ja, dat hoort natuurlijk wel een beetje bij 'dit soort' filmhuisfilms. Het geeft de mogelijkheid de diepte in te gaan, maar het wordt ook een moeilijke zit, zeker naar het einde toe. En stom genoeg was ik na 2,5 uur alsnog verrast toen de aftiteling in beeld kwam, omdat het niet klaar leek. Dat open einde geeft de film ook wel iets moois, maar ook een extra reden dat het best korter gekund had.

Dat gezegd hebbende, blijft het over het algemeen toch wel boeiend genoeg. Gaandeweg ga je zelf een mening vormen over alles wat langskomt en gezegd wordt. Ik was op momenten oprecht gefrustreerd en geïrriteerd, dus dat is dan een goed teken. Het verhaal is op zich niet heel origineel, maar hoe het langzaam uit de doeken wordt gedaan is wel 'mooi'. Het is prettig dat er een live-versie van de transcriptie kwam; wat me daarbij wel verbaasde is dat hierin duidelijk werd hoe die man in elkaar zat, maar dat dat daarna niet opgepakt werd door de verdediging dan. Het ging alleen over het fysieke in het einde, maar het feit dat de man erg op zichzelf gericht was en niet heel realistisch naar de situatie leek te kijken leek me een prima stukje tegenargument. De scene met de hond was wel intens. Het acteerwerk van met name de hoofdrolspeelster voelt erg natuurlijk aan, een groot pluspunt.

Edit: wauw, ik zie nu dat deze prent 5 Oscarnominaties had, waarvan 1 gewonnen. Misschien toch niet zo filmhuis als het aandoet

Een veelvuldige bewierookte film, hier maar ook elders. Om het zo te zeggen: ik vond hem ook aardig. De mysterieuze sfeer is prima opgebouwd. Als kijker weet je ook niet wie wat weet. En zelf weet je ook niks. Het huis en de omgeving zijn prachtig. Toch weet je al wel waar het op uit gaat draaien. De getuigenis van de jongen geeft uiteindelijk de doorslag. Ook hij is op zoek naar de doodsoorzaak van zijn vader. Als hij vanuit de zolder naar beneden kijkt, ziet hij de plek waar zijn vader is neergekomen. Althans dat zien wij. Maar de jongen kan dat helemaal niet zien, want hij is slechtziend. Gek toch? Wat ik miste was enige invulling van de karakters van de direct betrokkenen. Wat zijn hun beweegredenen? Daar komen we niet achter. Wie een grondige analyse van de film wil lezen, leze de recensie van Collins, waar ik het volledig mee eens ben.

Erg veel dialoog (gesproken tekst) maar dat kan je verwachten in een rechtbankdrama. Uiteindelijk valt het oordeel op basis van "de jongen met de hond," waarbij ik meteen de gedachte had "Dat is wel heel erg slim van dat jochie." Te slim? Hoe oud was ie eigenlijk? Sowieso zet ik hier en daar wat vraagtekens bij de geloofwaardigheid van de personages, én al die gesprekken, ze gingen maar door, eindeloos, Engels, Frans ... het zal allemaal wel. Niet een film om nogmaals te bekijken.

Eigenlijk best wel een bijzondere film. Geen doorsnee film.

Ik vind het rechtbank gedoe wel erg lang en overdreven. Moet je echt zo diep gaan zoeken naar aanknopingspunten? Beetje overdreven! Ook duurt de film iets te lang.

Maar dit gezegd hebbende, krijg je een goede film met veel dialogen die boeiend blijven.

Sandra Muller speelt echt SUPER! Maar ondanks dat kind irritant is, speelt hij wel goed.