The Killer (2023)

De verwachtingen voor 'n nieuwe David Fincher film waren bij mij hoog gespannen, en ben zeker niet teleurgesteld met zijn laatste worp.

Stylistisch, cinematografisch en qua colour grading en montage ziet het er allemaal weer piekfijn uit, zoals we van deze perfectionist gewend zijn.

Ook met de soundtrack, waarin ondermeer fragmenten van nummers van The Smiths zijn verwerkt, zit het wel snor.

Verder heerlijke slowburner waar ik elke seconde van heb genoten.

Het verhaal wordt minitieus opgebouwd met veel aandacht voor de details. De regisseur neemt hier ook alle tijd hiervoor, maar mede door de uitstekende montage houd de film voldoende vaart en verveelt dit geen moment.

De nihilistische hoofdrol, perfect neergezet door Fassbinder, deed me onwillekeurig denken aan Alain Delon in Le Samourai. Niet dat de film dit niveau haalt, maar dat was dan ook 'n meesterwerk.

De filosofische bespiegelingen van de hoofdpersoon aan het einde van de film eindigen tenslotte met 'n interessante paradox die tot nadenken stemt.

kwam niet door de intro, wat een langdradige vertelling hoe zijn leven eruitziet. andere keer nog eens proberen, maar tot nu toe vond ik het niet boeiend in het verhaal te komen na 't eerste half uur.

En toch een stem geven........

Dat hij ook allemaal namen aanneemt van tv serie personages hahah

yep ;0 voor mijn eigen dossier

Had iemand beter een stijlvolle en bovengemiddelde slimme wraakfilm over een kille huurmoordenaar zonder persoonlijkheid kunnen maken dan David Fincher? Wat een heerlijke film weer, vol sfeer, zelfspot en typetjes die niet weten te storen. Fincher weet me maar zelden teleur te stellen. Ik zou deze film haast 90's cool noemen in al zijn stijl. Alles is tot in de puntjes verzorgd. Vooral het sounddesign en de score van Reznor en Ross weten er behoorlijk uit te springen. Hun werk is echt gemaakt voor de films van Fincher.

De cast is ook voortreffelijk, met name Fassbender in de hoofdrol. Ook al speelt hij een typetje, en niet eens een die bijzonder goed geschreven is, het is vooral aan zijn aanwezigheid te danken dat de film geen moment saai is. Er is ook iets heel pakkend aan een huurmoordenaar met veel oog voor detail zijn werk te zien uitvoeren.

De film staat niet eens bol van de actie, maar dat gevecht tussen de huurmoordenaars vond ik nog behoorlijk indrukwekkend. De locaties zijn ook allemaal erg fraai. Hoewel dit een film vol met typetjes is komt de wereld nog behoorlijk levendig over, ook dankzij zeldzaam goed gebruik van echte merken en bedrijven. Het enige dat ik eigenlijk mis in deze film is een wat overtuigender motief voor de huurmoordenaar. Daardoor is het einde een beetje een anticlimax.

De verwachtingen waren hooggespannen voor Fincher's nieuwste film in een lange tijd (Mank daargelaten), maar The Killer maakte dat helaas niet waar voor mij. Tuurlijk, op een vrij basic niveau heb ik er zeker wel van genoten en Fincher, de perfectionist die hij is, heeft alles weer tot in de puntjes perfect in beeld gebracht en gestileerd, maar naar mijn gevoel voelde de film verder erg artificieel en leeg aan. Het felle kleurgebruik kwam af en toe vrij fake over, bijvoorbeeld. Allesbehalve sfeervol in ieder geval, en dat is vaak iets waar Fincher's films in excelleren. De wereld van de film leefde niet voor mij, en het gritty sfeertje kwam niet over. Niet zoals in Seven of Zodiac in ieder geval. Deze film voelt af en toe als een soort van zelf-reflexieve parodie op dat soort films - Fassbender's personage die in zijn eigen hoofd de perfecte, meedogenloze, efficiënte huurmoordenaar is, maar er in feite echt heel weinig van bakt doorheen de film - maar de film zet daar dan ook weer niet genoeg op in om het volledig vanuit die hoek te kunnen bekijken. Op veel momenten kan je de film en het personage van Fassbender amper serieus nemen, terwijl de film dat wel van de kijker lijkt te vragen. De bijrolletjes zijn ook weinig substantieel, en iemand als Tilda Swinton komt er vrij bekaaid van af met zo'n cliché scène.

Maar ondanks de vele zaken die ik er op aan te merken heb, was dit niettemin een leuke zit van 2 uur, die voor mij gewoonweg niet in de hoogste regionen van Fincher's oeuvre belandt. Fassbender is fantastisch als de titulaire killer, en draagt de film met gemak in zijn eentje. Het opsplitsen in hoofdstukken, en het verhaal dat zich constant verplaatst naar verschillende locaties in elk hoofdstuk, is een goede vondst en maakt de film ontzettend makkelijk kijkbaar. De opening in Parijs is veruit m'n favoriete stuk uit de film; de film draagt in die openingssequentie nog veel belofte in zich dat daarna niet helemaal wordt waargemaakt. Het is, uiteraard, prachtig gefilmd allemaal (enkel dat digitale/artificiële kleurgebruik haalde me er wat uit dus).

Maar uiteindelijk voelt de film erg hap-slik-klaar aan, en van Fincher mag je intussen meer verwachten. Misschien waren mijn verwachtingen te hooggespannen en geef ik het binnenkort nog eens een nieuwe kans, maar een instant klassieker is dit niet wat mij betreft.

3*.

Cinematografisch geen slechte film maar het is me niet gelukt om me in te leven in een totaal amorele huurmoordenaar.

Viel me zwaar tegen....

Tegenvaller. Mooi gedraaid en goed geacteerd, maar dit verhaal hebben we echt al tig keer gezien.

Wat een kul zeg. Natuurlijk mag je een mening hebben over de eerste 10 minuten van de film als die minuten ervoor hebben gezorgd dat je film afgezet hebt. Maar een waardering/stem geven, die het gemiddelde cijfer bepaalt, slaat echt nergens op.

Of vind jij het helemaal prima als iedereen die een trailer van een film bekijkt en die trailer niks vindt ook sterren gaat uitdelen hier? In een trailer zie je immers meer van een film over de breedte dan wanneer je alleen de eerste 10 minuten van een film kijkt en de trailer nooit hebt gezien.

Ook al staat het nergens in de regeltjes (voor zover ik weet), maar een stem uitbrengen op een film doe je gewoon alleen als je de gehele film hebt gezien. Zo krijgen potentiële kijkers een eerlijk beeld bij een gemiddeld aantal sterren en stemmen. Als iedereen doet wat jij doet is zo'n gemiddeld aantal sterren echt nergens meer op gebaseerd. Er zijn talloze films die, als ik na 10minuten de film zou hebben afgezet, een compleet andere waardering zou hebben gegeven dan nadat ik hem tot het einde heb bekeken. Alleen daarom al zou ik zelf nooit een stem uitbrengen als ik een film na 10 minuten afgezet heb. Ik ga een speler die tijdens een voetbalwedstrijd waarvan ik alleen de eerste 10 minuten heb gezien toch ook geen 1 (uit 10) geven als hij er niks van bakte maar vervolgens in de opvolgende 80 minuten 12 keer scoort waarna iedereen die de hele wedstrijd zag hem een 9,5 geeft. Dan haal ik namelijk een gemiddelde omlaag met onvolledige info door eigen toedoen.

Je slaat met het argument dat jouw korte mening over wat je hebt gezien net zoveel waard is als iemand die er een hele lap tekst over schrijft de plank ook echt mis. Dat betwist namelijk ook helemaal niemand. Jouw mening (kort of lang) over de eerste 10 minuten die je zag is inderdaad net zoveel waard als iemand die de hele film bekijkt en er daarna een lange tekst over schrijft. In beide gevallen gaat de tekst namelijk over wat je hebt bekeken. Echter een stem die je uitbrengt op een film gaat voor vrijwel iedereen over de gehele film. Dat is een wezenlijk verschil. Recht op een mening is iets anders dan recht hebben om een stem uit te brengen. Ja, je hebt het 'recht' om die stem uit te brengen, maar moet je dat wel willen als alle andere stemmen zijn uitgebracht door mensen die de hele film hebben gezien? Hoeveel recht eigen je jezelf dan toe?

Maar doe wat je niet laten kunt, stem lekker zoals jij wil - ook na 10 minuten kijken. Nergens staat dat het verboden is, maar het wordt in ieder geval door de meeste mensen hier niet gewaardeerd. Aan jou de keuze om recalcitrant te zijn of de vraag en wens van anderen te respecteren

De stem verliest zijn waarde als je een film gaat raten na slechts 10 minuten. Laat het dan bij een reactie dat je de film na 10 minuten uit hebt gedaan. Anders heeft het stemmen geen zin toch?

En vraag jezelf af of je iets kan beoordelen na 10 minuten; een vertekend beeld lijkt mij.

Vind het persoonlijk altijd wel handig om te stemmen als je een film kut vindt en daardoor af zet. Voor hetzelfde geldt denk je een paar jaar later dat je de film nog niet gezien hebt en ben je weer 10 minuten van je leven kwijt.

Een optie ‘gezien’ zonder dat je een score hoeft te geven is daarin wel een uitkomst.

Dan diskwalificeer jij dus ook elke film die zich baseert op Romeo & Julliet, Hamlet, King Lear of alle (Bijbelse) klassiekers?

Er is een notie dat er sowieso maar zo’n 100 verhalen zijn, die steeds opnieuw verteld worden. Maar de vertelkunst draait wat mij betreft nog sltijd om HOE je het vertelt.

En daar is The Killer wat mij betreft wel uniek in met bovendien geweldige sound design en montage.

Die optie is er toch? Zet hier een bericht neer en markeer deze als review, maar geef geen cijfer.

Daar zat ik dus ook aan te denken maar als je geen cijfer geeft kun je die niet markeren als review dus dan heb je gewoon een berichtje staan.

Zou dit dus ook fijn vinden. Het komt zeker niet veel voor dat ik een film niet afkijk. Dat is letterlijk 2 keer gebeurd van al mijn stemmen maar voor jezelf is het fijn om bij te houden wat je er toen van vond. Al kan een film de 2e keer kijken ook wel anders vallen natuurlijk.

Jawel, je kan gewoon een ster markeren of je nu wel of niet hebt gestemd. Net in dit topic getest bij mezelf.

Ja, je kunt dus eenmalig dat bericht markeren als mening, maar eenmaal gemarkeerd als opmerking kun je hem niet meer veranderen van mening. Maar als je sterren geeft kun je wisselen van opmerking naar mening.

Dan typ je toch gewoon een nieuw bericht, en markeer je die als mening? Ik zie het probleem niet?

En nu weer over de film graag.

Tjonge wat komt deze film traag op gang. We kijken mee over de schouder van een meedogenloze huurmoordenaar, hij ziet alles maar niemand ziet hem terwijl hij toch in het volle licht van een stel bouwlampen ligt te slapen. Niet heel overtuigend net als zijn vermomming als Duitse toerist met opvallend lichte kleding en een mal hoedje op. Terwijl de voice over je de oren van de kop lult is de moordenaar zelf weinig spraakzaam, veel empathie roept het allemaal niet op. Michael Fassbender speelt met verve zijn rol als een koele killer die geen enkel medelijden met zijn slachtoffers kent en er een nogal eenzijdige muzieksmaak op na houdt. Niet iemand waarmee je je makkelijk kunt indentificeren en die afstandelijkheid maakt dat de film niet tot de verbeelding spreekt.

Een verhaal zonder verassingen, technisch is de film tot in de puntjes verzorgt, boeien doet het mij niet.

If I'm effective, its because of one simple thing: I .. don't... give... a .... fuck!

Een profkiller mist zijn doelwit tijdens een klus in Parijs en wordt daarna zelf doelwit. De modus operandi van de killer wordt hier tot in de puntjes gevolgd en grotendeels via voice-over verteld. Je moet er wel van houden, want het valt daarbovenop vaak in herhaling hoe berekenend, gefocust en methodisch je te werk moet gaan. Fassbender met zijn lange gestalte en gevoelloze blik doet het hier wel goed maar het verhaal was me net iets te dunnetjes. Sla nooit de vriendin van een killer bont en blauw moet hier blijkbaar de boodschap zijn. Na een traag en veel te lange intro in Parijs wordt het geleidelijk aan spannender wanneer de killer zijn skills moet aanwenden om zijn eigen lijf te redden maar eigenlijk lijkt hij in de verste verte nooit echt in gevaar te komen (op één keer na dan) en vroeg ik me af of er wel iets te redden viel. Kleine 3,5* wegens onderhoudend, maar ik had van Fincher wel wat meer verwacht.

David Fincher neemt je op geslaagde wijze mee in de koelbloedige logica van een huurmoordenaar. Verwacht geen film boordevol ratelende machinegeweren en explosies, maar een slowburner waarin geduldig de modus operandi van een afstandelijke hitman blootgelegd wordt - overigens zeer overtuigend gespeeld door Michael Fassbender. Daarnaast is op audiovisueel vlak alles tot in de puntjes verzorgd, waardoor dit als vanouds een prima Fincher-thriller is. Alleen het ietwat onbevredigende einde zit een clean job (en voor mij dikke 4 *) in de weg.

3,5 * Klinische misdaadthriller

Regisseur David Fincher keert terug met een verfrissend directe benadering, want The Killer kent verrassend weinig plot voor zijn doen. Gelukkig toont hij zich binnen z'n vak ook bekwaam als het exclusief neer moet komen op de sfeerzetting en dat levert een uiterst boeiende misdaadthriller op. Michael Fassbender is daartussen ideaal gekozen als zwijgzame moordenaar, waar ik persoonlijk wel de stille kant beter van vond werken. Een aanzienlijk deel van de film wordt namelijk opgeleukt met een voice-over van Fassbender, maar die werkt beduidend minder. Een completere inzage krijg je wel, maar bijzonder relevant of interessant is het niet. Het maakt uiteindelijk gelukkig maar weinig uit. De film springt van moord naar moord en heeft de opbouw elke keer weer strak in handen. Op cinematografisch vlak mogen we wederom kwaliteit verwachten vanuit de kant van Fincher, die elk shot op gedetailleerde en kieskeurige wijze heeft gepland. In principe is er dan ook weinig mis met een film als The Killer, buiten het feit dat het een wat minder ambitieuze benadering kent dan gewoonlijk. Een typerende genrefilm met een frisse focus wordt tegenwoordig erg gemist, waardoor een film als deze sneller opvalt.

Voor mij is 'The Killer' (2023) op z'n best wanneer je niet meer of minder ziet dan dat de huurmoordenaar (Michael Fassbender) zich klaarmaakt voor een dodelijk schot. Ellenlange monologen op de voice-over over zijn eigen moraal en de aard van het moorden. Elke kleine handeling kan grote gevolgen hebben. Hij klampt zich vast aan vaste rituelen, wetmatigheden, gedragingen van anderen en eigen ideologische overtuigingen. Als het schot eenmaal is gelost komt 'The Killer' (2023) op ietwat bekender terrein van soortgelijke wraakfilms: een huurmoordenaar die wordt verraden door de eigen opdrachtgevers. Toch blijft de spanning erin door een onvoorspelbaar element: kan de huurmoordenaar blijven vertrouwen op zichzelf als iedereen zich tegen hem keert? Visueel ook aangenaam door de verschillende locaties met een een eigen sfeer en fraai gestileerde actiescènes.

Meer een Netflix thriller dan een David Fincher klassieker, al heeft hij met zijn repertoire de lat hoog gelegd voor elke nieuwe film. We volgen Michael Fassbender als Killer die alles als een freak onder controle heeft tot het niet loopt zoals gepland en hij probeert om de problemen op te lossen. Een hoop clichés, wat op zich niet erg is in dit genre, al zien we verder weinig echte verrassingen. De film zelf valt nog best mee, al blijf je toch op je honger zitten. Gelukkig kleedt Fincher het visueel mooi aan en kan Fassbender de film wel dragen. Zeker wie iets beter zoekt op Netflix kan bij deze The Killer terecht.

Ik kan best genieten van style over substance. Maar dit leunt er wel èrg op. David Fincher, bekend van films met plottwist en mindfucks, maakt hier een simpel lineair filmpje. Het is allemaal mooi in beeld gebracht, dat wel. Maar verder? Meh.

De lange intro belooft heel wat: een huurmoordenaar die een eindeloze stroom domme feitjes opdreunt via de voice-over. Is het een autist? Geen idee, want er wordt verder weinig mee gedaan. Als het verhaal zich ontvouwt, weten we als kijker helemaal niks over de hoofdpersoon. Dat maakt het wel boeiend, want de film kan werkelijk alle kanten op gaan. En dat gebeurt ook: een personage dat amper slecht te noemen is, wordt gedood; een ander met veel meer op de kerfstok mag blijven leven. Het is lastig om je te verplaatsen in het personage, dat Michael Fassbender overigens wel mooi neerzet.

Maar de twist blijft uit en de film dooft als een nachtkaars.

Hier had echt meer in gezeten.

3 sterren

Dit was een aangename meevaller. Als in, mijn verwachtingen zijn bij Netflix-films meestal niet zo hoog, maar voor Fincher natuurlijk wel; een regisseur die -ooit- wel een aantal van mijn (semi)favoriete films heeft afgeleverd. Grappig genoeg zag ik pas achteraf dat de film van zijn hand was.

De vlotte openingcredits beloven heel wat, maar dat blijkt dus bewust gedaan te zijn om het contrast met wat komen gaat groot te maken. De film is traag, bevat weinig dialoog, de hoofdpersoon is onderkoeld en narreert vooral. Dat klinkt negatief, maar op een of andere manier werkt het als een dolle. De onderhuidse spanning die ermee gepaard gaat komt goed tot zijn recht. Ik vond het prettig om te zien dat veel gebeurtenissen en handelingen zonder overbodige uitleg was; met al vele misdaadfilms in de geschiedenis begrijpen we het meeste tenslotte wel. Dat gaf het een intelligent tintje. De details en vakkundigheid waarmee de hoofdpersoon te werk gaat is tof om te zien. Oh, en heerlijk al die muziek van The Smiths er doorheen geweven, samen met de benauwde geluiden van Trent Reznor.

Het verhaal is wellicht wat dun. Eigenlijk is het een wraakfilm en laat ik daar nou echt niks mee hebben. En toch werkt het hier, hoewel het eigenlijk gewoon een dommige gang van zaken is; het is part of the job dat dit kan gebeuren en het is feitelijk nog in gang gezet door zichzelf, hij miste tenslotte. Ik denk wel dat het een film is waar het verhaal wat ondergeschikt mag zijn aan de sfeer en beeldvorming, die prima zijn. Fassbender zit goed in zijn rol. De monologen hebben zelfs een filosofische inslag, mocht je daar gevoelig voor zijn. En dan zien we bepaalde dingen maar even door de vingers, zoals de wel heel keurige worp van de molotov van giga-afstand precies door de deur...

Heel prima wegkijker! Ik ben in een goede beu en rond hem af naar boven.

Bui. Ik was in een goede bui Editten lukt niet meer...