Jesus Revolution (2023)

Vooraf was ik een beetje huiverig, want ik ben niet zo van religieuze films. Gelukkig hebben de filmmakers ervoor gekozen om de prekerige momenten te beperken en vooral aandacht te schenken aan de ontwikkeling van een hippiebeweging tot een godsdienstige beweging. Daardoor is de film goed te doen. Kleurrijk zoals het hippies betaamt en een beetje nostalgisch.

Greg Laurie schreef mee aan het scenario voor deze ontstaansgeschiedenis van wat volgens het naschrift ‘de grootste spirituele ontwikkeling in de geschiedenis van de VS’ was. Greg [Joel Courtney] is zelf een jongere die in 1968 zoekt naar verbinding. Die vindt hij in de Cavalry Church wanneer pastoor Chuck Smith tegen de wil van enkele invloedrijke leden van zijn gemeente besluit de deuren letterlijk open te gooien voor hippy’s. Met hulp van de enigmatische Lonnie Frisbee [Jonathan Roumie] en een band die ‘Jesus Music’ speelt, is Chuck een inspiratiebron voor Greg, die mede door zijn liefde voor Chucks dochter Cathe [Anna Grace Barlow] een steeds meer actieve rol speelt. Persiflage en sentiment liggen constant op de loer, maar dankzij het uitstekende acteerwerk is dit nooit karikaturaal of prekerig. Vooral Grammer maakt veel indruk.

Hippies meet Jesus…

Waargebeurd verhaal dat je een mooi beeld geeft over de hippiebeweging die zich afkeert van de drugs en zich toewijdt aan het geloof in Jezus en daar hun kracht in vindt. Het geloof is hun ‘drug’.

Het geloof en Jezus is hier het hoofdonderwerp, maar ik zie het eerder als een mooi in beeld gebrachte film over hippies. Zeer sfeervol in beeld gebracht. Bij een religieuze film (zoals deze omschreven wordt) moet ik denken aan een propaganda voor het Christendom, maar dat is deze film zeker niet, gezien het gaat over iets van rond de jaren eind 60 begin 70. Ik moet toegeven dat het mij wel intrigeert en ik wel geloof in wat ik heb gezien, maar zie het eerder als een verfilming van iets wat echt gebeurd is en niet als een film om mensen te bekeren.

Anderzijds moest ik in die tijd geleefd hebben als jong volwassene had ik misschien ook wel als een hippie geleefd, want hun vrijheid van denken is iets wat de dag van vandaag in onze ‘normenmaatschappij’ haast ondenkbaar is. Vandaar dat ik deze film zeer leuk vond want geeft je een beeld van waar hippies voor stonden en hoe ze dachten.

Film kabbelt rustig verder en de twee uur zijn zo gepasseerd.

Kelsey Grammar die ik kende van Cheers ( anderen van Frasier, maar heb ik nooit gezien), draagt deze film zeer geloofwaardig.

Anna Grace Barlow ken ik niet maar is een streling voor het oog en een zeer aimabele actrice waar we zekerlijk nog meer van zullen horen. Speelt eveneens een toprol in deze.

Jonathan Roumie en Joel Courtney doen het ook niet slecht maar staan eerder in de schaduw van Kelsey en Anna.

Als je houdt van waargebeurde films zonder al te veel sensatie is deze een aanrader. Als je zoekt naar Hollywood-drama, zal je deze hier niet vinden.

Ik heb genoten en weer iets bijgeleerd over een stuk van onze geschiedenis. Bij aftiteling zoals meestal bij deze films nog wat achtergrondinformatie en foto’s van de echte karakters waar deze film rond draait… 4*