Elemental (2023)

Vuurmeisje Ember [Leah Lewis] moet noodgedwongen samenwerken met waterventje Wade [Mamoudou Athie] om te voorkomen dat de winkel van Embers vader [Ronnie Del Carmen] gesloten wordt wegens een lek – en een aantal andere onregelmatigheden. Ze zijn opgegroeid in de overtuiging dat water en vuur niet samengaan en dan weten waarschijnlijk ook jeugdige kijkers wel hoe dit af gaat lopen. De obstakels die de vier schrijvers onderweg hebben bedacht, getuigen evenmin van enige originaliteit. De enige (relatieve) verrassing is dat de ontknoping nog sentimenteler en suikerzoeter is dan je verwachtte.

Pixar kan me altijd wel bekoren, maar dit is toch wel een van de minste. Geen slechte film, en het kijkt prima weg, maar het mist echt de magie. Het haalt nergens het niveau van Toy Story, Finding Nemo, of de wat recentere Soul. Ik zie geen chemie tussen de twee hoofdelementen, wat ik enigszins wel verwacht bij een film waar het juist om de relatie draait. Daarnaast was ik drukker met de vraag waarom bepaalde zaken gewoonweg niet in brand vliegen als ze het aanraken. Iets zegt me dat dit niet de bedoeling is, als het verder afleidt van het verhaal.

De leukste grappen komen voor in de trailers. Er zat meer in naar mijn mening.

Ik vond Elemental best geslaagd. Erg leuk gedaan, zeker visueel. De waterstad werd erg mooi weergegeven. Met de huidige technieken en budgetten kan je met water erg verbluffende dingen doen. De stad had wat weg van Zootopia (Film, 2016): futuristisch en stijlvol. De film is jammer genoeg niet gebalanceerd genoeg. De film laat uitschijnen het te hebben over de vier weerselementen, maar twee ervan worden vrijwel snel overboord gekieperd. Het gaat enkel over water en vuur. Een beetje jammer en misleidend eigenlijk.

Water en vuur worden dan wel weer beter uitgewerkt. Hier en daar grappig, niet altijd even vernieuwend, maar best genietbaar. Verder nogal maatschappijgericht en de boodschap van (klimaat)vluchtelingen ligt er wel dik op. De outcasts die in de buitenwijken wonen en er nooit echt bij horen, het onbegrip en de vooroordelen, het komt nauwgezet aan bod.

Soms is de film ook wat slordig. Zoals WB als verwoordt is men niet altijd consequent wat nu wel of niet in brand moet vliegen. Nuja, je kan niet alles laten fikken of je functioneert niet meer, maar toch. Ook die wolkige bazin vond ik maar een bizar karakter met motieven die ik niet begreep. Waarom wou die Ember die bloem laten zien? En eigenlijk werd er met die bloem veel te weinig gedaan, want als ik het goed begreep was die plant zowat het enige dat alle elementen echt verbond. Maar al bij al wel een OK film, nipte 3,5*.

Aardig. Punt is alleen dat het hele concept leuker is dan de verdere uitwerking die echt nergens verrast en zelfs wat verveelt. Ook missen de hoofdrollen toch wel chemie, iets dat in zo'n film belangrijk is. Visueel aardig: soms mooi (beter dan ik gewend ben van Pixar) en sowieso met leuke designs. Tempo is ook redelijk en hoewel de boodschap (en de bedoeling dat dat dit over immigratie gaat) er dik bovenop ligt is het gebruik van deze metaforen best oké. 3,0*.

Redelijke film, maar de tijd dat iedereen reikhalzend naar de nieuwe Pixar uitkeek zijn gezien het tempo van de nieuwe films en hun kwaliteit wel over. Bij vlagen grappig en visueel af en toe prachtig. Soms wat voorspelbaar. De analogie met migranten ligt er wel heel erg dik bovenop. Iets met vurige, vindingrijke buitenlanders uit warme landen die in potjes en pannetjes met kruiden roeren en soms een kort lontje hebben, maar dat komt ook doordat ze gediscrimineerd worden door de watermensen. Had dat niet iets intelligenter en subtieler gebracht kunnen worden? Wat al helemaal een beetje pijnlijk is, is dat de vuurmensen daadwerkelijk voor grote schade zorgen door hun vuurtje en daarmee de segregatie best logisch maken. Was dat het punt van de makers?

2,5*

Vermakelijke maar wat makkelijk gemaakte tekenfilm. Het verhaal is best leuk bedacht met de elementen maar is verder wel erg voorspelbaar. De film kent voldoende spanning en humor maar er had wat meer peper bij gemogen. Het is allemaal wat braafjes en doorsnee. Niks springt er echt uit of voelt als echt iets memorabels. Ook de karakters zal men snel vergeten. Visueel zit de film wel mooi in elkaar. 3.0

Het lukt Pixar de laatste paar jaar maar niet om boven het maaiveld uit te komen. Ook dit is weer zo'n onderhoudend, prachtig vorm gegeven niemendalletje. Leuk verhaaltje, grappige personages, degelijke stemmencast... maar het vertaalt zich niet naar een memorabele film. Daar is alles net iets te manipulatief en voorspelbaar voor. Het wordt tijd dat men bij Pixar schoon schip maakt en creatieve mensen in dienst neemt die risico's durven nemen, in plaats van voortdurend de veilige weg te kiezen.

Het is spijtig, maar Pixar is een typische Disney-studio geworden. Dat betekent meer kwantiteit dan kwaliteit en het moet zeker geschikt zijn voor alles en iedereen. Nou moet ik zeggen dat de wokefactor nog meevalt hier. Laat ik het zo zeggen, niet al te storend, maar het is jammer dat Disney het wel in al hun producten aan het proppen is. Het probleem van Elemental is gewoon dat het ondanks een origineel concept behoorlijk standaard en niet vernieuwend is. Ik hou van Pixar, maar dan wel het oude bedrijf dat me liet genieten van heerlijke en originele werken als Toy Story, Finding Nemo, Up, Wall-E en Inside Out. Films die me emotioneel raakten. Eenzaamheid, opgroeien, je passie uit willen voeren, het waren mooie thema's.

Elemental dramt een beetje problematieken door een kinderverhaal heen en maakt er ook nog een love-story van met een onmogelijke liefde. We snappen het nu wel, Pixar. Ik denk dat kinderen hier meer van zullen genieten dan oudere kijkers. Het is geen troep, maar het is middelmaat. Wel mooi geanimeerde middelmaat, maar het Pixar dat we allemaal kenden is er al heel lang niet meer.

Kleine 3*

Pixar heeft nog af en toe goeie films gemaakt laatste jaren, maar de naam staat al even niet meer vanzelfsprekend garant voor top animatie. Elemental voelt helemaal aan als bandwerk. Geen slecht verhaaltje, maar ook niet bijzonder. Verder veel clichés en weinig memorabele scènes of opvallend sterke animatiestijl. Visueel is het niet slecht, maar ook niet echt origineel. Het mag nog eens wat anders zijn.

Eens wat de meeste hier zeggen. Het was een saai niemendalletje. Mooi vormgegeven(hoewel ik het toch wennen vond de knip tussen vuur (soort van 2d touch had het) en de andere elementen (wel 3d).

Verder stoorde ik mij ook aan de geloofwaardigheid dat de ene keer vuur wel van alles kon vastpakken (blijkbaar kun je wel scooter rijden zonder dat die in de fik vliegt) en de andere keer niet.

Ja het is bizar dat je daar tijdens kijken over gaat nadenken. Ik heb dat nooit eerder bij een Pixar film gehad, omdat ik vermoedelijk gevangen was door de magie, maar die ontbrak dus bij deze film. En ik begin het thema wel beetje zat te worden, hadden we dat niet al met Inside Out ook behandeld? (Wat een top film was btw!). En met Zootropolis indirect ook al(ook 10x beter dat Elemental)

Mijn zoon en ik waren beide achteraf flabbergasted....hadden we echt naar een Pixar film gekeken die zo simpel en saai was? Seabeast en Nimona (straight to Netflix releases volgens mij) vond ik beide beter eigenlijk. Maar dat geeft te denken wat er bij Pixar mis gaat...of de rest wordt beter of Pixar gewoon slechter..

Best een leuke film, maar heb er eigenlijk niet zoveel over te melden. Alles is best wel weer volgens de bekende Pixar-formule, veel worldbuilding en grapjes die daaruit voortkomen, en dat kan soms weleens een beetje 'been there done that' aanvoelen, maar het hele concept weet toch wel heel de speelduur te amuseren. En natuurlijk zoals altijd weer prima gemaakt.

Niet een van de sterkere zoals een Inside Out, maar ook niet de zwakste van de afgelopen tijd.

3,25*

Elemental voelt aan als een net-niet Pixar. Miste de kracht van Inside Out, en qua verhaal een beetje eenvoudig.

Het idee is aardig en biedt genoeg mogelijkheden, maar er zaten wat dingen in die ik slecht vond uitgewerkt, zoals het subplot met de dam/overstroming en de relatief kleine rol die de elementen aarde en wind (en de weinige side characters in die elementen) toebedeeld kregen.

Ook de wereld zelf (Element City) had wat meer uitgediept kunnen worden; thema's als uitsluiting, "racisme" en tegenstellingen in de samenleving komen wel aan de orde, maar slechts oppervlakkig.

Maar goed, het draait om Ember en de relatie met haar vader en de bruisende Wade. Het heeft zijn momenten en weet af en toe wel te ontroeren, maar echt raken deed het me niet. Daarvoor was het allemaal wat te simpel.

Ook jammer vond ik de soms wat vreemde visuele mix van realisme en stilisme. De elementen (het samenspel van water en vuur als Ember en Wade knuffelen) zijn prachtig gemaakt, maar de wereld om hen heen (met name het stromende water) vond ik dan weer té fotorealistisch waardoor het botste met de gestileerde personages.

Net geen 3,5*, dus een 3*

Wat een verrassend leuke film was dit! Niet te veel bij nadenken en gewoon genieten. Mijn zoontje van 9, vrij van alle voordelen, vond de film ook erg leuk… behalve het kussen moet ik er van hem bij schrijven.

Al geruime tijd is het bij Pixar vooral kwantiteit in plaats van kwaliteit. Wat dat betreft is dit nog niet eens zo verkeerd, ze hebben de laatste jaren ook de nodige mindere films uitgebracht. Het gebruik van elementen is origineel (al blijft het veelal beperkt tot vuur en water en komen andere elementen er bekaaid van af). Het plot van deze film is wel behoorlijk cliché, het weet weinig nieuws te brengen en verrast nergens. De animatie is degelijk, maar van Pixar heb ik ook wel beter gezien. De twee hoofdpersonages zijn best sympathiek en dat redt de film, want het is allemaal nogal doorsnee. Een nipte voldoende.

Niet heel speciaal, maar ook niet slecht. Pixar-middelmaat zoals we er de laatste tijd steeds meer te zien krijgen. Vooral het verhaal en uitwerking van het verhaal laat de wensen een beetje over, en ik denk ook dat het recept - ondertussen volledig uitgemelkt - gewoon aan de kant mag geschoven worden voor een tijdje en zelfs dan aan vernieuwing toe is. Het is zeer stereotiep en het doet wat soortgelijke films eerder deden gewoon minder goed.

De films worden steeds langer, ook binnen het animatiegenre, maar blijkbaar is de extra tijd ook niet genoeg om enkele u-turns in plotontwikkelingen niet te verhinderen. De personages konden ook wat meer extra diepgang gebruiken. Het is verder ook stereotiep dat het grootste deel v/d aandacht naar vuur en water gaat, maar dan andersom als in Avatar: The Last Airbender met water als dominantie en vuur als de onderdrukte groep. Dit is iets trouwens waar bijna elke film/setting met vier facties onder lijdt. In Harry Potter is dat bijvoorbeeld eigenlijk nog een stuk erger, en dat wordt dan wel weer bejubeld. Maar voor mij toont het gewoon aan dat het concept van "vier kampen" gewoon niet werkt. Verder ook heel wat plotgaten: "is het lek gedicht? Wat na de watersnoodramp en de film had ook een ander einde verdiend. Geef toe dat als Wade hier doodgaat, het toch een stuk meer zou beklijven en blijven hangen. En ik denk gezien kinderen in het echte leven soms ook iemand dierbaars verliezen dat het wel moet kunnen. Het leven kan soms hard zijn. Als je na zo een einde wat probeert te milderen (en op een goede noot probeert te eindigen na een "slecht einde"), zou het kunnen. Maar goed, blijkbaar wil men liever een dertien-in-een-dozijn film. Het is vooral jammer en ook ironisch dat een film die taboes probeert aan te kaarten zelf niet durft af te rekenen met een taboe.

Komt niet in de buurt van de Pixarhoogtepunten en wat mij betreft ook niet de beste van Pixar voor dit decennium. Soul, Turning Red en zelfs Luca waren dan toch een stukje beter. Maar ook niet de slechtste van Pixar, er zijn er wel wat die ik nog minder vind.

Duidelijk een Pixar tussendoortje.

Elemental voelt als het zwakkere broertje van Inside Out.

Het voelt in meerdere opzichten als een herhaling van zetten. Gooi wat Pixar elementen bij elkaar en je hebt Elemental.

Vermakelijk is het zeker nog wel, maar de magie en originaliteit zijn een stuk minder.

“The only way to pay back a Sacrifice that great is to Sacrifice yourself.”

Eén van de weinige animatiefilms die me de laatste jaren best aansprak zo op papier maar, wederom de uitwerking die ik toch een stuk minder vond. Pixar is in de laatste jaren flink achteruitgegaan. Nu verwacht ik opzich ook niet dat ze het niveau haalden zoals ik gewend ben met films als Ratatouille, of de bekendere titels van Disney zelf, toch hoop je wel dat ze dat niveau nog kunnen bereiken. Persoonlijk denk ik dat die animatiefilms (van vroeger zeker) meer indruk maakten omdat het ook een deel jeugdsentiment is, dan wat ze nu doen, nu ik ook wat meer volwassen ben. Na het zien van ook deze film realiseer ik me vooral dat de personages eigenlijk wat nietszeggend zijn. Ik voelde er niks voor, en ze komen ook niet echt heel bijzonder over.

Toch jammer. Want Elemental heeft een best leuk concept. Ook het verhaal boeide me niet echt, nogal hetzelfde dramapapje van Disney uit, met een nogal oppervlakkig liefdesverhaal, die echt kant noch wal raakt en nog meer knippert dan de plaatselijke stoplichten. Toch blijft Disney met een goede boodschap komen, wat zeker de jongeren toch wat sterker moet maken. Eigenlijk ook iets wat ze in al hun films stoppen trouwens, het is gewoon veelal hetzelfde. Lachwekkend is overigens wel dat hier nog gediscussieerd werd over het “woke” gedeelte, wat ik eigenlijk nergens terug zag komen. Het is dat ik het wist door het nieuwsartikel want uit de film haalde ik het totaal niet. Tuurlijk zit er wel wat politiek geneuzel tussen, vooral wanneer het ging over de mensen die de twee elementen niet bij elkaar wouden hebben, en “echte liefde overwint altijd” idee eraan vast plakten.

Het animatie werk is wel weer zoals we gewend zijn, van goede kwaliteit die eigenlijk weer goed te bewonderen was. Dat zijn ze bij Pixar nog niet verleerd, wat me wel weer een beetje goed deed. Dat zorgt ervoor dat de film prachtig was om naar te kijken, en je dankzij de vele feel-good momenten toch makkelijk door deze film kon bewegen. Iets waar deze film gewoon fijn in is. Daarnaast vond ik het verhaal toch wel wat zwakjes, het kon me eigenlijk nergens héél erg interesseren. Misschien kwam dat ook omdat ik de personages al niet héél interessant vond, dat weet ik niet. Het deed me gewoon niet heel veel.

Het vlammetje van Pixar (toepasselijk voor bij deze film) lijkt toch wat uit te wakkeren. De films van tegenwoordig zijn helaas niet altijd meer zo heel sterk. Echt een hele slechte film kon ik dit niet noemen, toch omdat er best momenten zijn geweest dat ik me ook heb weten te vermaken. Noem alleen al wanneer Ember mee naar de familie van Wade gaat, en ze geïntroduceerd werd. Leuk, komisch moment met een vleugje drama wat toch wel aantrekkelijk was. Met dit soort uitschieters laten ze zien dat ze het nog wel hebben, hopelijk trekken ze die lijn door. Dit was echter gewoon niet helemaal mijn ding.

Elemental moet het qua animatie vooral hebben van de mooie beelden, karakers en het goede plot. Qua humor blijft het naar mijn gevoel wat achter maar met zo'n goede en mooie film is dat ook niet altijd nodig.

Deze eens bekeken en het was niet mis, maar had er nu ook niet echt een waw gevoel bij. De film heeft wel een mooie boodschap, maar echt beklijven deed het niet. De film zag er wel erg mooi en kleurrijk uit.