Marlowe (2022)

Ik had hier meer van verwacht. Qua aankleding valt er weinig op aan te merken. Het ziet er zeer behoorlijk uit en men weet de sfeer van een noir goed neer te zetten. Op de meeste overige vlakken schiet de film echter behoorlijk tekort. Om te beginnen met het neerzetten van de personages. Die hebben eigenlijk allemaal totaal geen diepgang. Zelfs Marlowe komt er bekaaid van af. De editing is ook niet best. Zo wordt meerdere malen heel abrupt van de ene naar de andere situatie geschakeld, zonder een soepele of logische overgang. Niet dat het verhaal daardoor niet meer te volgen is, maar het loopt regelmatig gewoon niet lekker. Het acteerwerk is ook niets bijzonders. Ik ben zeer gecharmeerd van Liam Neeson, maar hij heeft beduidend betere rollen neergezet. Echt overtuigend is hij niet als Philip Marlowe, al doet hij het nou ook weer niet slecht. De cast bevat verder nog de nodige bekende gezichten, maar memorabele rollen zitten er nou niet bepaald tussen. Het plot is uiteindelijk ook weinig bijzonders en je wordt vanwege een gebrek aan diepgang bij de personages, de matige editing en het niet al te bijzondere acteerwerk ook niet bepaald in meegezogen in het verhaal. Een teleurstellende film dus.

Liam Neeson treedt in de voetsporen van onder anderen Humphrey Bogart, Elliott Gould en Robert Mitchum als Philip Marlowe, de ultieme Film Noir detective, en heeft in Diane Kruger en tweevoudige Oscarwinnaar Jessica Lange twee uitstekende potentiële femme fatales. Xavi Giménez (The Machinist, Marrowbone) volgt op voorbeeldige de traditionele visuele stijl die zo typerend is voor het genre. Marlowes zoektocht naar Nico Peterson [François Arnaud] wekt helaas weinig interesse vanwege Jordans trage regie en het feit dat hij meer bezig lijkt te zijn met het eren van acteurs en filmmakers dan met het creëren van suspense of spanning. Ziet er fraai uit, maar er valt weinig te beleven.

Wat een lage waardering zeg. Oke, toegegeven. Het is geen meesterwerk. Daarvoor ontbreekt het de film ook aan een fatsoenlijke spanningsboog. Maar deze film noir detective rol van Leeson is hem op het lijf geschreven en de jaren 30 LA setting doet het ook altijd goed bij mij. Erg vermakelijk dus. Het mysterie zelf is niet zo heel boeiend, maar door het hoge tempo (Neeson komt in veel situaties terecht, never a doll moment) heb ik dit met gemak weten uit te zitten.

Niet helemaal gelukt. De scènes volgen elkaar niet altijd logisch op. Sommige shots achter elkaar zijn raar gemonteerd (hierboven is daar ook al aan gerefereerd) maar ook inhoudelijk soms te veel toevalligheden of gescripte manieren een plot vooruit te helpen. De hele plot interesseerde mij niet echt. Er wordt redelijk geacteerd al blijven alle personages echt zo plat als karton. Daar had echt meer in gezeten al doen de acteurs hun best waardoor de personages nog wel gaan leven. Sowieso verveelt de film niet echt (op momentjes wil die even gaan slepen maar nooit lang). Er gebeurt genoeg en de aankleding is fijn in een in geel gedrenkt L.A. met fijne jazzy muziek en ik waande me echt even een kleine twee uur in de jaren 30. En soms is dat precies wat een film moet doen. 3,0*.

Philip Marlowe is een romanfiguur die ooit werd bedacht door Raymond Chandler. Filmische bekendheid kreeg de detective door de vertolking van Humphrey Bogart in de film The Big Sleep (1946) van regisseur Howard Hawks. Een klassieke Film-noir die zich in een sombere wereld afspeelt met een pessimistisch gestemde Marlowe.
In de film met de titel Marlowe is de wereld niet heel duister en is het personage Marlowe minder pessimistisch. De titelfiguur wordt gespeeld door Liam Neeson. Een charismatische Marlowe. Een charismatische eenling. Een man met een voorliefde voor sigaretten en whisky. Een man die onverschillig staat tegenover geld. Een man die leeft volgens het motto: “You can’t stop”. Marlowe gaat zelfs dan door met zijn detectivewerk als de geldelijke beloning een vraagteken is. Het zijn eigenaardigheden en eigenschappen die Liam Neeson in Marlowe een beetje gladjes maar wel overtuigend uitdraagt.
Een femme fatale ontbreekt niet. Eigenlijk zijn het er twee. Diane Kruger en Jessica Lange. Ze verlenen hun personage precies dat vleugje mysterie dat vrouwen in dergelijke films altijd hebben. Prima rollen. Kruger is de dochter die Marlowe opdracht geeft haar verdwenen geliefde op te sporen. Lange is haar moeder. Filmdiva, welgesteld en machtig. Het is overigens verfrissend om te constateren dat Marlowe in deze film eens niet een affaire begint met de femme fatale.
Het verhaal zit gestructureerd in elkaar en is goed te volgen. Een rechttoe-rechtaan verhaal dat in feite weinig om het lijf heeft, maar toch breed wordt uitgesponnen. Het verhaal duwt op die manier behoorlijk tegen de grens van saaiheid aan. Gelukkig is er ruimte ingelast voor een beetje ironie en wat luchtige momenten. Anders was het vast ondoenlijk geweest om de concentratie over de gehele linie vast te houden.
Op het visuele vlak laat regisseur Neil Jordan bijzondere dingen zien. Dingen als de spiegeling van een felle lichtreclame in een regenplas op de donkere straat, silhouetten achter een matglazen deur of een blik van de camera door de jaloezieën van een venster. Erg mooi en sfeervol. Ook met het decor zit het wel goed. Straatbeeld, interieurs en kostumering ademen de sfeer van de late jaren 30. Ik geloofde erin.
Marlowe is een sfeervolle film met goed acteerwerk en veelbelovende aanzetten voor een spannend verhaal. Die aanzetten worden helaas tamelijk langdradig en weinig spannend uitgewerkt en voeren de kijker mee naar een finale die niet het vuurwerk brengt waar ik op had gehoopt. Uiteindelijk is Marlowe een film die het op onderdelen goed doet (sfeer, camerawerk en karakters), maar ook een film met een niet opzienbarend verhaal dat zowel verveling als een teleurstellend gevoel oproept.

"I'm getting too old for this!"

Een totale miscast om Liam Neeson Philip Marlowe te laten spelen. Geef mij dan maar Humphrey Bogaert, Robert Mitchum of zelfs James Garner. Dat waren sterke, viriele, charmante vrouwenversierende krachtpatsers. Neeson is niet eens een Amerikaan maar een Ier, en hij is intussen reeds 70 jaar oud. Bovendien doet hij geen enkele poging om in de rol van Marlowe te zitten, Neeson speelt altijd gewoon zichzelf. Het verhaal zelf is ook niet boeiend en zelfs slaapverwekkend.

Aardige film over een privédetective die een verdwenen man moet opsporen. Niet origineel of verrassend, maar er zit genoeg vooruitgang in het plot. De personages weten ondanks de fijne cast niet echt te boeien. De ademt de sfeer en toon van een ouderwetse noir. Het ziet er ook allemaal goed uit, met ook een mooie aankleding.

aardig niet meer dan dat.

de setting is wel prima echt jaren 30,de kleuren beetje sepia-achtig.

de auto's kleding alles klopt precies voor de 30er jaren.

ook het hele verloop van de film en het einde al helemaal.

heb van Liam Neeson betere films gezien.

kan er niet meer van maken als een mager vijfje (2.5 *)