The Fabelmans (2022)

Biografie lijkt me wel een erg losse genreduiding.

Het verhaal van de film lijkt in elk geval op het verhaal van de jonge jaren van Spielberg zelf.

Trailer geplaatst!

Ik hoop zó op een Nederlandse release voor deze film!

WW entertainment brengt de film in 2023 uit!

NL trailer

De trailer heb ik nog niet gekeken, maar de beschrijving die er bij staat zegt mij zo niet veel. Het is dan ook dat het een Spielberg film is en die wil ik sowieso wel zien, maar anders zou ik hier niet al te lang bij stil staan. Want het verhaal spreekt mij in ieder geval totaal niet aan. Maar zoals ik al zei, de regisseur doet het voornamelijk bij mij.

Vanaf 2 februari 2023 in de bioscoop (WW Entertainment)

Wat een prachtige trailer! Ik kan niet wachten!

Op dit moment de frontrunner voor de Oscar voor beste film. En regisseur. Met afstand. Dat hoeft niet altijd een aanbeveling te zijn, maar Spielberg is Spielberg . Ben benieuwd.

Waar baseer je op dat dit de frontrunner is. Zou zomaar een draak van een film kunnen worden. Spielberg is Spielberg…

GoldDerby is een belangrijke graadmeter voor kans op een nominatie/winst. Ik zeg daarom ook op dit moment he. Maar gezien het feit dat veel films die kans maken ook al zijn uitgebracht (op festivals/bioscoop) moet het wel raar lopen wil het niet gaan tussen The Fabelmans en Everything Everywhere All at Once. Alleen Babylon zou nog kunnen verrassen, maar ik denk niet dat Avatar 2 of Black Panther 2 veel kans maken. Nominatie misschien, maar geen winst.

Een grotendeels autobiografische film van regisseur Steven Spielberg, over zijn jeugd, de ontluikende liefde voor cinema en de complexe relatie met (en tussen) zijn ouders. Het nostalgische, soms nogal naïeve terugverlangen naar het verleden botst soms met de meer serieuze ondertonen van de plot, resulterend in een onevenwichtige, maar altijd onderhoudende film. Het akteerwerk is iets te dik aangezet naar mijn smaak en zelfverheerlijking ligt continu op de loer, dat wel. De magische eindscene, met een geweldige cameo van een bepaalde regisseur, en het briljante eindshot maken gelukkig veel goed.

Krijgt deze nog een grotere release in Nederland dan alleen in een paar bioscopen?

Viel me toch wel wat tegen.

Mij ook, al kan ik er door het acteerwerk, cinematografie, score en het sentiment dat ik ervan krijg (ik hou van films over de passie voor films) alsnog wel een zeven aan kwijt. Maar een Cinema Paradiso was dit voor mij niet. Degelijk, maar ook wat onsamenhangend en met nogal random dialogen en scenes.

Kudo's voor John Ford op het eind, en ik zag bij de aftiteling pas wie deze ouwe grumper zo vakkundig gestalte gaf. Very nicely done, Sir.

En wat vond ik er nou van:

De semi autobiografische film van regisseur Steven Spielberg verteld over zijn begin en de ontluikende liefde voor film. De tijd wordt goed neergezet zo ook de sfeer. Hoewel zijn vader Burt Fabelman (Paul Dano) later pas inziet wat voor passie Sammy (Gabriel LaBelle) heeft voor film is zijn moeder Mitzi Fabelman (Michelle Williams) meteen de creatieve ondersteuning. Het is wel een coming of age film geworden die misschien wat minder speciaal zou zijn als men niet zou weten dat het grotendeels over Steven Spielberg zou gaan. Ik vond wel dat het acteerwerk soms iets te overdreven was. De film kwam ook regelmatig onsamenhangend over en was het niet altijd even duidelijk wat de bedoeling was van een scene. Aan het eind komt een mooie cameo voor en de daaraan gekoppelde eind scene was weer briljant gefilmd. Maar he het blijft dan ook wel Steven Spielberg. Aanrader? Jazeker, onderhoudende film geworden die het waarschijnlijk erg goed gaat doen bij de Oscar’s.

Als ik jou was zou ik mijn geld in mijn zak houden. Dit gaat hem natuurlijk nooit meer worden.

Dat zijn jou woorden, maar ik zie dat de film toch best een hoge waardering krijgt. Dus zal ik er toch nog wel een keer naar kijken. En wat betreft het geld, ik kijk bijna alles thuis. Ik ga zelden naar de bioscoop, of het moet echt een film zijn die je gewoon echt op het grote doek moet zien zoals bv Avatar

Spielberg.

Zijn meest persoonlijke film is de kreet die je het vaakst leest bij deze film. En het is duidelijk erg autobiografisch. Wie de docu Spielberg heeft gezien ziet veel in deze film terugkeren. Jammere is alleen dat ik Spielberg zijn kracht niet vind zitten in het drama maar meer in de gevoelige blockbuster. Hier schuurt de ware Spielberg met het feit dat hij een persoonlijk verhaal wil vertellen. Het blijft vrij glossy drama allemaal. De vader/moeder/vriend hebben best een complexe relatie met elkaar. Maar echt die pauze in het beeld, of iets rauwer drama is iets wat Spielberg niet wil. (of kan) In mijn ogen had het dat wel nodig om te ontsnappen aan een voortkabbelend filmpje die als die door een andere filmmaker was gemaakt dan Spielberg niet eens zou zijn opgevallen.

Het einde is overigens wel geweldig. Daar had de film wellicht moeten beginnen...

2 sterren.

Veel te lang. Zo interessant was het allemaal niet. Toch onderhoudend genoeg voor een voldoende.

De cast speelt prima en de film ziet er verzorgd uit maar het verhaal is helaas niet zo interessant, het was een lange zit maar de film wist nergens echt te boeien. Daarom geen voldoende.

Film die het op deze site vermoed ik een stuk minder zal doen dan bij ´critici´, want een Spielberg film brengt toch verwachtingen.

En deze film is nu eenmaal geen Spielberg-spektakel dat iets heel nieuws of bijzonders brengt maar een vrij klein autobiografisch verhaal, dat echter weer onmiskenbaar zijn vakwerk laat zien.

Met name Michelle Williams is weer onweerstaanbaar goed en absoluut de ster van de film. (en vooruit, John Ford)

Goede film, en Spielberg zijn beste werk sinds zijn Kuifje-film, maar als deze de Oscar wint zou het toch wat teleurstellend zijn. Ik ga er al een beetje vanuit gezien het onderwerp van de film en de status van Spielberg in Hollywood. Hoewel de film niet overdreven sentimenteel is voor zijn doen is er in de eerste anderhalf uur haast verstikkend veel focus op de Fabelmans. We zien amper wat anders dan Sammy's familie en hoe deze invloed heeft op zijn interesse in film en groei als filmmaker.

Probleem is dat de film je als kijker gek genoeg vaak wat op afstand houdt. Er zijn teveel uitleggerige momenten, en hoewel Spielberg heel geïnteresseerd is in wat de personages drijft zijn ze niet altijd even goed uitgewerkt. Moeder Mitzi weet nauwelijks boven een karikatuur uit te stijgen, hoezeer Williams de rol nog iets extra's weet te geven. Vond het ook wat raar om Dano de vader van een stel pubers te zien spelen. Dan vond ik Hirsch in zijn kortstondige verschijning een heel stuk meer indruk maken. Eigenlijk steelt hij direct de show (samen met Lynch in die cameo op het einde.

LaBelle is overigens ook erg sterk in een ware doorbraakrol. Het laatste uur zien we wat meer van Sammy zijn leven buiten zijn familie om, en dat vond ik ook het meer prettig lopende deel van wat eigenlijk een overdreven lange en vaak wat te fragmentarische film is. Veel van de hoogtepunten zijn eerder misschien (met de scène waarin Sammy tijdens het monteren de affaire ontdekt als best scène), maar dit deel van de film is vlotter en heeft meer nuance, ondanks de wat afgezaagde pestscènes.

Wat langdradig

Zeker niet Spielberg's beste werk, maar wel weer een erg fijne film. The Fabelmans voelt als een warm bad aan, maar dan wel een warm bad waarbij ieder moment ook de koude kraan aan kan gaan. Zeker de relatie tussen moeder/zoon zorgt voor een aantal emotionele momenten, en Michelle Williams etaleert weer eens haar klasse. Wat een actrice.

Spielberg houdt de mentale en psychische problemen van Mitzi bewust wat oppervlakkig om de focus te bewaren op de belevingswereld van Sammy, en dat is een keuze die ik kan begrijpen en wel kan appreciëren. We volgen zijn verhaal, en zelfs zijn ouders en zussen zijn hierin van ondergeschikt belang. En in een schitterende scene tussen Sammy en zijn zusje Reggie (de 13! jarige Julia Butters) laat Spielberg Sammy hier gelukkig ook niet mee wegkomen. Reggie verwijt Sammy egocentrisch te zijn, en ze heeft helemaal gelijk.

Maar door het knappe acteerwerk van LaBelle blijf je wel een bepaalde sympathie houden voor Sammy, vooral ook omdat de meeste andere personages (vader, moeder, Bennie, de pestkoppen op school etc.) geen haar beter zijn. Maar goed, met een laatste fenomenale scene weet Spielberg zijn misschien wel meest persoonlijke film op sublieme wijze af te sluiten.

Williams en Hirsch stelen de show en met een fijn script dat me als filmmaker erg wist te raken.

Een halve ster extra voor de laatste seconde.

Dit semi-autobiografische verhaal over de passie van een jongeman voor film maken heb ik ronduit als teleurstellend ervaren. In mijn ogen niet meer waard dan een magere voldoende. Vooral de eerste helft van de film vind ik rommelig en zwak, Steven Spielberg onwaardig. John Milton verwijst in zijn commentaar fijntjes naar Nuovo Cinema Paradiso (1988) van Giuseppe Tornatore. In vergelijking met deze film is dát een meesterwerk.

Deze film valt met één woord te typeren: saai. Het eerste uur met name, dat is echt dodelijk saai. Na wat twijfelen heb ik toch besloten om verder te kijken en het wordt daarna wel iets beter, maar echt boeiend wordt het nergens. Hoewel de film best lang duurt lukt het niet echt om een band te krijgen met de personages, zelfs niet met het hoofdpersonage Sammy. Sammy's moeder Mitzi is een nogal vreemde rol van Michelle Williams. Er wordt wel gerefereerd aan de psychische problemen van haar personage, maar goed uitgewerkt wordt dat verder niet. De scènes met haar zijn vaak vreemd, met enige regelmaat zelfs irritant en ze duren (veel) te lang. Overigens duren veel scènes te lang, er had hier en daar wel wat in geknipt mogen worden. De scènes waarin huisvriend Bennie een rol speelt voelen bovendien veelal overbodig aan. Overigens niet echt een rol voor Seth Rogen, een wat vreemde casting wat mij betreft. Resteert een film waarin af en toe de liefde voor film maken naar voren komt, maar op dat vlak zijn er beduidend betere films, waaronder Nuovo Cinema Paradiso. Het is toch vooral een saaie, lange zit en een van Spielbergs mindere films.

Films over film maken blijven toch geweldig om naar te kijken. Als vakman Spielberg er dan ook nog achter zit kan er weinig meer fout gaan. Vond het alleen jammer dat hij zoveel mogelijk van z'n familie perikelen erin wilde proppen. Van mij had er zo 20 minuten uit gemonteerd mogen worden. Dat zit een écht hoge waardering helaas in de weg. 4*

Sammy Fabelman (als kind gespeeld door Mateo Zoryan, als tiener door Gabriel LaBelle) groeit op in Arizona in de jaren ’50 en ’60. Hoewel de relatie tussen zijn vader Burt [Paul Dano] en moeder Mitzi [Michelle Williams] onder druk komt te staan door Burts broer Bennie [Seth Rogen], gaat Sammy volledig op in zijn passie: het maken van amateurfilms met familie en vrienden in de hoofdrol. Een nostalgische, maar nooit sentimentele terugblik die geïnspireerd is door Spielbergs eigen jeugd is solide amusement op zijn Spielbergs, ook al is het geen meesterwerk. Het einde is briljant.