I Used to Be Famous (2022)

Redelijke film over een voormalig lid van een succesvolle boyband die aan de grond zit. Een boeiend hoofdpersonage, waar misschien wat meer in had gezeten, maar verder is dit gewoon een prima feel-good-movie. Soms ietwat geforceerd, maar het kijkt gemakkelijk weg en Ed Skrein weet te overtuigen in de hoofdrol.

Wat een onverwachte fijne film.

Over een jongen die succes had in een boy band.

En na een groot verlies, alles kwijtraakt.

Tot hij een autistische tiener jongen ontmoet.

Die spontaan op de spijlen van een metalen bankje ingetogen, begint te drummen.

Als de gewezen beroemde boy band zanger op zijn keyboard speelt op een markt.

En de autistische jongen mee doet.

En van daaruit ontstaan er mooie ontwikkelingen.

Prachtige muziek en ook ontroerend.

Met prima naturel acteer spel van de cast.

Onverwachte toch wel mooie feel good en onroerende film.

Mja. Nee. Aardige kleine film met als voornaamste wapenfeit dat de autistische Stevie ook echt gespeeld wordt door een autistische muzikant. Maar verder is het als komedie niet grappig genoeg en als muziekfilm zit er te weinig goede, pakkende muziek in.

Diverse situaties in de film bieden genoeg ruimte aan allerlei grappen maar die zijn ze gewoon vergeten er in te schrijven. Wat overblijft is vooral ergernis: de moeder van Stevie is een irritant mokken dat loopt te bitchen zonder eens het gesprek aan te gaan met het hoe en waarom van haar gedrag.

Daarnaast is het script buitengewoon gebrekkig. De keuzes die de hoofdpersoon maakt worden gepresenteerd als een keuze uit het één of het ander, maar het ene hoeft het andere helemaal niet uit te sluiten. Een beetje kinderlijke dommigheid.

2,5 sterren

Gister dit lieve filmpje gezien en mezelf prima vermaakt. Hoewel ik er wel iets meer van had verwacht na het zien van de trailer. Het ging allemaal net niet diep genoeg. De titelsong vond ik echt geweldig. Er had wat mij betreft ook wat meer humor in mogen zitten. De zang van de hoofdrolspeler was niet erg best. Wat was die moeder trouwens irritant zeg. Maar verder gewoon een fijne film.

Een feelgood prent volgens de geijkte formule. Waardoor alles van begin tot eind volkomen voorspelbaar is.

Maar ondanks dat I Used To Be Famous op geen enkele manier verrast en originaliteit heel ver te zoeken is, is het wel gewoon een leuke en prettige film. En Skrein vond ik eigenlijk beter in deze rol passen dan dat ik had verwacht.

20 jaar na zijn hoogtijdagen als lid van een succesvolle boyband probeert Vince [Ed Skrein] wanhopig een comeback te maken. Hij ontmoet de jonge talentvolle drummer Stevie [Leo Long] met wie hij wil aankloppen bij voormalig bandlid Austin [Eoin Macken], die zijn succesvolle vervolgcarrière wil afsluiten met een afscheidstournee en een voorprogramma zoekt. Maar omdat Stevie autistisch is, stelt zijn moeder [Eleanor Matsuura] zich zeer beschermend op. Voorspelbare feelgoodfilm bereikt zijn doel, vooral dankzij Skreins innemende spel.