Sisu (2022)

Een onwaarschijnlijk verhaal en jammer dat de Nazi's onderling Engels spreken; maar dat zijn dan ook mijn enige minpuntjes. Voor de rest is het gewoon een meesterwerk. De manier waarop het gefilmd is, zoals onder andere de setting, de rekwisieten en de details, is gewoon filmkunst. De cast is perfect gekozen en ook de muziek past er uitstekend bij. Oorlog, actie en vergeet zeker niet de humor want er waren scenes bij waar ik toch even dubbel ging, vooral het einde van Bruno; geniaal. Topfilm!

In september 1944 sloot Finland een wapenstilstand met de Sovjet-Unie en werd zo verplicht om de Duitse troepen van hun grondgebied te verjagen. De Duitse troepen moesten zich terugtrekken maar paste de tactiek van de verschroeide aarde toe. Tegen die achtergrond ontmoet je de Finse ex-commando Aatami Korpi (Jorma Tommila) die een teruggetrokken leven leidt als goudzoeker maar naar het vinden van goud, met een nazi-probleem te maken krijgt.

De film is niet gecompliceerd; nazi's zijn fout en Korpi is goed! Toch doet dit eenmansleger tegen een nazi-squadron precies wat het moet doen! Je ongegeneerd laten genieten van 90 minuten van goede kills met veel karmozijnrode vloeistof! Korpi is ook meer een mythe dan een mens, wat betekent dat hij alles overleeft wat een zekere dood had moeten zijn! Rambo-stijl...Geloofwaardigheid is hier dus niet aan de orde!

De titel Sisu verwijst naar een Fins woord dat niet kan worden vertaald, maar ruwweg stoïcijnse vastberadenheid, veerkracht hardheid en moed betekent. De hele film heeft verder passende retro-look cinematografie en de natuurlijke schoonheid van Lapland zorgt voor opmerkelijk mooie plaatjes, die versterkt werden door een soort viking-soundtrack/score Kwalitatief zag dit splatter-exploitatieactie-avontuur, er dus ook goed uit! Een fantastische wraakfeestje!

Geinig filmpje. Niet zozeer grappig, heb er niet om kunnen lachen maar eerder het concept. Dus Sisu is een soort legendarisch, iconisch figuur dat niet dood wil gaan. Dat hebben we eerder gehoord maar in de setting van WO2 met Nazi's en goud. De setting, omgeving is misschien wel het grootste pluspunt van deze film. Het is allemaal wel erg overdreven maar vermakelijk in beeld gebracht. Het is jammer dat de Nazi's Engels spreken en wat het nog erger maakt, is dat de Finnen wel Fins spreken. Ik kan hier absoluut geen reden voor bedenken? Ik dacht eerst dat de Nazi's Engels spreken om een groter publiek te bereiken (lees Amerika) maar waarom zouden de Finnen dan wel Fins spreken? Laat dan iedereen Engels spreken? Voor een film met veel oog voor details is dit wel jammer.

We kennen allemaal wel de vette actiescènes van "John Wick" en fans fan zulk soort actiefilms worden op hun wenken bediend met deze soortgelijke Oorlog / Actie film, welke zich afspeelt ten tijde van de Tweede Wereldoorlog.

"Sisu" speelt zich af in het Finland van 1944, waar een goudzoeker in Lapland een enorme hoeveel goud vindt. Maar er is een probleempje, de dichtstbijzijnde bank bevindt zich honderden kilometers verder, waardoor hij een lange en gevaarlijke reis moet ondergaan op zijn paard en samen met zijn trouwe viervoeter. Het krioelt er namelijk van de nazi's, die zich aan het terugtrekken zijn en daarbij de tactiek van de verschroeide aarde hanteren (ze vernietigden daarbij alle wegen, bruggen, dorpen en steden op hun pad). En die willen de arme goudzoeker van zijn schat beroven, waarbij ze er geen rekening mee houden dat de man een voormalig Fins commando was, genaamd Aatami Korpi (Jorma Tommila), die bekend staat als een legendarische vechtersbaas...

Wat we dus te zien krijgen, is een John Wick-achtig verhaal van een man die het opneemt tegen talloze vijanden en waarbij Aatami er helemaal alleen voorstaat, m.u.v. zijn trouwe viervoeter. Het verhaal wordt verteld in zeven verschillende hoofdstukken, te weten "Het goud", "De nazi's", "Mijnenveld", "De legende", "Verschroeide aarde", "Maak ze allemaal af" en "Epiloog", en vermaakt daarbij van de eerste tot de laatste minuut. Het eerste hoofdstuk "Het goud" begint rustig en daarbij zien we hoe Aatami Korpi het goud vindt en wordt er ook geen woord gezegd. We horen Aatami namelijk pas voor het eerst praten als hij op het einde bij de bank aankomt.

Zodra het tweede hoofdstuk "De nazi's" begint, wordt het vermakelijk en actie vol, want daarbij komt Aatami onderweg een nazi-patrouille tegen, bestaande uit een zijspan, twee vrachtwagens (in eentje zitten gevangen genomen Finse vrouwen voor vermaak en in de andere soldaten) en een tank en in deze tank bevindt zich ook de Duitse commandant Bruno (Aksel Hennie). Deze patrouille laat Aatami passeren, maar de commandant zegt daarbij wel:

"Hoe dan ook, hij gaat eraan."

En dat lijkt ook te gaan gebeuren, want niet veel later komt Aatami een groepje achtergebleven nazi's tegen, hun vrachtwagen heeft namelijk pech, die zijn goud ontdekken en die het van hem willen afnemen en dat laat Aatami natuurlijk niet toe en daarom steekt hij de nazi die hem aanspreekt met een mes door het hoofd en rekent hij ook hardhandig af met de anderen. Door het vele geschiet krijgt de nazi-patrouille argwaan en keren ze om en gaan ze achter Aatami en zijn goud aan.

Wat volgt is een kat en muis spel tussen Aatami en de nazi-patrouille en daarbij zien we boordevol Rambo-achtige actie, waarbij Aatami vele nazi's ombrengt (o.a. met mijnen en zijn mes en dat o.a. onderwater) en waarbij Aatami het ook regelmatig moet ontgelden (zo wordt hij o.a. opgehangen en steekt hij zichzelf in brand). En wat de nazi’s ook doen, het zal niet goed genoeg zijn om hem te gaan stoppen. De goudzoeker zal tot het uiterste gaan om zijn goud te beschermen en terug te krijgen. Maar buiten de vette actiescènes, die geregeld ook over de top zijn (zo hangt Aatami op het einde aan een vliegtuig met zijn pikhouweel) en zich afspelen op het land, op het water en in de lucht, heeft de film ook een goede verhaallijn en komen we ook wat meer te weten over de achtergrond van Aatami Korpi en dat natuurlijk bij het hoofdstuk "De legende".

Hij vocht namelijk tegen de Russen en deze hebben zijn huis met de grond gelijk gemaakt en zijn gezin gedood. Hierdoor is hij een meedogenloze soldaat geworden, die uit is op wraak en niemand gehoorzaamt. Hij werd een doodseskader van één man en heeft meer dan 300 Russen gedood. De Russen gaven hem ook een bijnaam, namelijk "Koschei", oftewel de onsterfelijke. Ook komen we de betekenis van het Finse woord ”Sisu” te weten. Dit woord heeft geen directe vertaling, maar Aatami Korpi zal je laten zien wat het betekent, namelijk een keiharde vorm van moed en onvoorstelbare vastberadenheid.

Het einde van de film was best leuk en heeft bepaalde overeenkomsten met het einde van de Komedie / Oorlog film "Dr. Strangelove or: How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb (1964)" en dan doel ik op het vastbinden van de Duitse commandant Bruno aan een bom die uit het vliegtuig valt. En als Aatami met het vliegtuig crasht en daarna naar de bank gaat, horen we hem voor het eerst wat zeggen tegen een vrouwelijke baliemedewerkster.

De vrij onbekende cast deed het verdienstelijk en daarbij draait het eigenlijk maar om een vijftal personen die een rol van betekenis hebben, namelijk Jorma Tommila als Aatami Korpi, Aksel Hennie als de Duitse commandant Bruno die de vastberadenheid van Aatami enorm onderschat, Jack Doolan als Wolf die de harde rechterhand van Bruno is, Onni Tommila (die je misschien nog kent uit de Actie / Avontuur film "Big Game (2014)" met Samuel L. Jackson) als de tankbestuurder en Mimosa Willamo als één van de gevangen genomen Finse vrouwen, die Aatami ook helpen en ook met het om zeep helpen van nazi's.

Al met al is "Sisu" een leuke en vermakelijke brute wraakfilm die zich lekker wegkijkt (duurt ook maar 86 minuten) en het is inderdaad jammer dat de Duitsers Engels praten en niet gewoon Duits. Wat dat betreft had regisseur Jalmari Helander beter voor Duitse acteurs kunnen kiezen.

Bijzonder vermakelijk, al had ik er net iets meer nog van verwacht. Ik ging uit van John Wick in 1944, maar dat was niet helemaal zo. Aatami is namelijk best kwetsbaar en een paar keer dicht bij zijn dood, maar na enkele ongelofelijke ontsnappingen staat hij er toch steeds weer om de Nazi's af te maken. Het is heel amusant, maar ik had op een wat hogere kill-count nog gehoopt. Gelukkig zitten er wel een paar creatieve en funny kills in, zoals de Duitsers die een mijn tegen zich aan gegooid krijgen en uiteraard de Duitse officier die op het einde vast aan de bom komt te zitten in het vliegtuig, moest ik oprecht even om lachen. De actie is lekker rauw en bloederig en de speelduur van anderhalf uur is perfect, langer moet dit ook niet duren. De laatste John Wick film toonde wel aan dat too much ook gewoon saai kan worden. Hopelijk komt er een revival van soort soort wraakfilms met onkwetsbare bikkels, kan er altijd erg van genieten.

3,5*

Wat een heerlijk spektakel zeg! Deze film schippert tussen oorlog, western en bikkelharde actie. Ja, er zit een moddervette westernvibe in deze film met Aatami als zwijgzame drifter. De cinematografie is om vingers en duimen bij af te likken. Zo grauw, zo vuil, zo goor. De casting is geweldig. De nazi's zien eruit alsof ze hun laatste bad genomen hebben in het interbellum. Ze zijn duidelijk gebaseerd op de smokers (Waterworld) en de villains van Mad Max. Lapland ziet er even post-apocalyptosch en dystopisch uit als de prairie in Mad Max. Fantastische mashup dus van genres en dat allemaal in een WO2-setting. Geweldig! Had ik al gezegd dat de actie fenomenaal is? De gore begint vrijwel meteen en aan een rotvaart wordt het Duitse bataljon door de gehaktmolen gedraaid. Een perfecte film was het net niet, vanwege het ontbreken van oneliners. Die hadden het geheel écht afgemaakt. Ook het Engels met Duits accent was een domper op de feestvreugde.

"Vengeance is golden.”

Ik denk dat ik het beeld volg van de meeste kijkers hier. Sisu is een vermakelijke film, die over-de-top is (wat je ook verwacht als je de film begint) en echt lekker grof is op momenten maar; ik had er toch wel echt een stukje meer van verwacht. Toch is het wel echt genieten hoor, en je mag het eigenlijk wel verwachten van deze film. Het is simpel, het is vermakelijk en het is vooral erg droog maar, er had ook veel meer uitgehaald kunnen worden. Dat men zegt dat het de ‘John Wick’ is in de tweede wereldoorlog hebben deels gelijk. Die films zijn in mijn ogen wel echt een heel stuk beter, deze film is dan nog echt wel mild te noemen hoor.

De film begint vrij rustig, met eigenlijk een kennismaking tussen ons de kijkers en ‘Aatami Korpi’ en de daarbij aankomende setting. De tweede wereldoorlog in Finland, iets waar we de maatschappij en de hele wereld eigenlijk maar weinig over horen maar, een strijd wat wel degelijk hard uitgevochten werd. Het eerste hoofdstuk is daardoor ook misschien nogal traag, waardoor de film geen klappende opener krijgt wat ik juist misschien wel had verwacht. De film kiest daarvoor voor een vrij rustigere opener, wat ik wel kon waarderen maar wat ik zeker niet had verwacht. Het is overigens wel direct het verhaal wat we volgen, of althans waar de film uiteindelijk over gaat. Aatami is namelijk een goudzoeker en heeft een hele grote rots goud gevonden in de grond die hij nu wil terugbrengen naar de bank om zijn geld te krijgen. Onderweg komt hij de death squad van Bruno tegen, die opweg waren na een hele berg lijken achter te laten. Ze laten Aatami eerst doorgaan nadat er vijf soldaten hem tegenhouden en het goud ontdekken, en hem ook willen vermoorden. Hij pakt ze op een groffe maar mooie manier aan, en Bruno gaat nu op jacht om Aatami te pakken en zijn goud maar, komt erachter dat hij hiermee een grote fout begaat.

De cast is vrijwel onbekend, althans voor mij helemaal. Het is niet zo dat ik het heel erg vind verder, zo vond ik ‘Aksel Hennie’ als Bruno aardig geslaagd, zijn blik in dat officierenpak vond ik vrij geslaagd. Het stoorde me enkel dat de Duitsers geen Duits praten. Dat is dan toch wel weer een smet op hun rol, waarvan ik toch wel echt wat terugdeinsde. Na een tijdje leerde je er overigens wel aan wennen, en ach deze hele film was lekker over-de-top dus het was ook niet echt heel serieus te nemen verder. En uiteraard ‘Jorma Tommila’ als Aatami vond ik een fijne rol, weinig woorden maar een serieuze en goeie blik hielpen veel.

De actie is, tja, heel vermakelijk. Ik vond bijvoorbeeld de mijnenscene het leukste, waar ik ook wel het meeste mee heb vermaakt. Bijvoorbeeld hoe hij zijn schild naar een soldaat gooit met daarop een mijn en die man daardoor helemaal uit elkaar knalt zijn leuke momenten in deze film. Helaas is het veelste weinig, ik had verwacht dat Aatami door slagvelden heen zou werken en de ene soldaat na de andere soldaat helemaal zou afmaken, wat deels gebeurt maar op een heel laag pitje, waardoor de film in mijn ogen echt niet tot zijn recht valt om zich naast John Wick te zetten.

Dus ja het was allemaal heel erg vermakelijk, vooral erg verzorgd. De film oogt leuk gedetailleerd, en er werd wel het nodige gedaan om de Nazi's ook op Nazi's te laten lijken. Zo vond ik het wel mooi dat de armband van waarschijnlijk die officier, over de loop van het geweer zat, kleine detail maar erg leuk. Het was zeker een vermakelijke zit, en met ander halfuur duurt het nergens te lang. Hoewel de film een saaie opbouw kende, en een beetje een nietszeggend einde, was het allemaal wel heel vermakelijk. Leuke film voor tussendoor, en wellicht voor herhaling vatbaar.

Sisu

Vermakelijke, maar super onrealistische oorlogsfilm.

Aatami Korpi is een geniale personage en heb ik echt van hem genoten. Een echte warrior. Vooral de scenes in het begin, wanneer hij voor 't eerst beroofd werd van zijn goud, waren echt bruut. Daarna is het overleven en hier en daar slacht hij weer iemand af. Hij had natuurlijk al tig keer dood moeten zijn, met als klapper die vliegtuigcrash, maar Korpi stond wonder boven wonder steeds weer op.

Deze film is zeker amusant, maar had er wel meer van verwacht gezien het hoge gemiddelde.

3 sterren.

Lekkere rauw douw actiefilm met een dikke knipoog. Het verhaal is simpel maar bijzaak. De uitwerking is lekker bruut. Er is weinig opbouw en al snel volgt de ene actiescene de andere op, waarbij een flinke dosis geweld wordt gebruikt. Echt geloofwaardig is het allemaal niet, maar boeit dat? Nee niet echt. Gewoon verstand op nul en je geniet een lekkere lompe actiefilm. Het acteerwerk is okay, hoewel de hoofdrolspeler weinig tekst heeft. Visueel acceptabel. 3.5

Na het slappe en vooral verwaterde Big Game had ik geen cent meer gegeven voor de verdere carrière van de finse regisseur Jalmari Helander (die geweldig debuteerde met Rare Exports), maar met deze volledig losgeslagen en ultra-gewelddadige oorlogsfilm slaat hij keihard terug. Toon en vormgeving doen herhaaldelijk denken aan het werk van Quentin Tarantino, maar gelukkig is dat amper een belemmering en zeker geen nadeel. Jorma Tommila (de vader uit Rare Exports) is subliem als zwijgende wreker die zich stoïcijns een weg baant door het finse landschap en een peloton nazi's. De bloederige toestanden, en dat zijn er nogal wat, zijn subliem in beeld gebracht en de film weet grotendeels de juiste toon te treffen. In de finale gaat de film een beetje over de top, maar ach, tegen die tijd zie ik dat graag door de vingers. Het jochie uit Rare Exports (en Big Game) heeft hier overigens ook nog een flinke bijrol.

Tarantino stijl. Ruwe oorlogsfilm. Goedkope omgeving alles op het troosteloze platteland. Handje vol vrijwel onbekende en dus goedkope acteurs en figuranten. Maar o wat een onderhoudende film. Het gaat niet om of je wint of verliest maar om de vastberadendheid tot je dood. En daar lijkt het steeds op. Ik heb genoten van deze houding. Een knappe prestatie met als slot een Tom Cruise actie die je alleen in een mission imposible film ziet. Verdiend 4 points.

"He won't give up."

Met 'Big Game' had Jalmari Helander zich al eens eerder gewaagd aan het actiegenre, maar dit is toch wel weer andere koek.

Jorma Tommila schittert hier als de zwijgzame protagonist Aatami. Hij is een goudzoeker die te midden van de Tweede Wereldoorlog net op een grote hoeveelheid goud is gestuit. Lang kan hij echter niet genieten van zijn buit, want onderweg naar de dichtstbijzijnde stad wordt hij beroofd door Nazi's.

Op deze wijze volgt er een bloederig kat-en-muisspel. Hierbij fungeert Aatami als een waar eenmansleger à la Rambo. Dit levert een aantal gory kills op, waarbij de ledematen vrolijk door de lucht vliegen. Het is lekker over-the-top te noemen en op momenten zelfs grappig; dat had ik niet zo snel verwacht bij een dergelijke gritty flick.

Qua opzet had ik alleen wel meer actie verwacht. Daarvoor is de pacing soms nogal traag en lijkt er weinig te gebeuren, hoewel de look and feel er zeker mag zijn. De personages zijn ook niet al te denderend. Met leukere dialogen en meer spanning zouden de rustigere hoofdstukken vermakelijker zijn, maar nu was het af en toe lastig om mijn aandacht erbij te houden.

Al met al is 'Sisu' best vermakelijk voor tussendoor, maar helaas niet de topper die ik verwachtte te zien.

Dikke 3,0 sterren.

The One Man Dead Squad.

Zo'n film die je opzet wanneer vrouw en kinderen van huis weg zijn. Beetje in de stijl van Machete en Hobo with a Shotgun. Hier is de outcast geen migrant of zwerver maar een legendarische commandostrijder die teruggetrokken leeft in Lapland als goudzoeker maar algauw (en alweer) ingehaald wordt door de oorlog. Hij komt oog in oog staan met de Nazi's. Natuurlijk allemaal heel onwaarschijnlijk hoe hij alles overleeft terwijl zowat elk bot in zijn lichaam gebroken zou moeten zijn op het einde. De film is daar wel duidelijk over : de vastberadenheid van de man maakt hem onverwoestbaar. En daar neem ik ook vrede mee. Ik heb me erg vermaakt met deze uiterst gewelddadige actiefilm waarbij de humor ook niet mag ontbreken.Goed gedaan,is visueel ook erg sterk.

heerlijke ver over de top oorlog actiefilmpje over een combinatie van super-Rambo,Terminator, en alles wat je kunt verzinnen over een niet te verslaande oftewel te doden superheld.

lekker om naar te kijken.

neem het maar niet te serieus van dat kan niet of dit kan niet , kijk dan maar niet.

maar wil je 1,5 uur vermaak...zet 'm dan maar op, en genieten maar

Een ongeloofwaardige oorlogsfilm. Een Finse commando die reeds 300 Russen heeft gedood, maakt de Moffen in of het allemaal watjes zijn. Tevens hangt hij aan een vliegruig die neerstort. De commando komt uit de olie gekropen om daarna de laatste moffen te doden. Ik heb veel actie(oorlog)films gezien maar deze overtreft alles. Je hebt veel fantasie nodig

Sisu heeft eigenlijk geen vertaling en betekent ergens geloof in hebben, ook al lijkt het totaal kansloos. En zo moet je de film ook bekijken want er komen heel wat scènes op de kijker af die je natuurlijk niet serieus kunt nemen.

De hoofdrolspeler is een soort deux ex machina die op een heerlijke wijze het kat-en-muisspelletje van de nazi's ondergaat. Geweldige, originele en bloederige scènes passeren waarbij de hoofdrolspeler helemaal in zijn element is. Zijn tegenstander, Aksel Hennie die de SS-officier speelt, speelt zijn rol ook overtuigend. Deze acteur kennen we nog van de film Headhunters, een prima film trouwens. Leuke, vlotte film met heel wat bloedvergieten. 7,5/10

Gisteren in de sneak gezien. Heerlijke film, beetje het gevoel alsof je naar een film van Quintin Tarantino aan het kijken bent. Hier en daar wat humor, veel geweld en gore.

Een onverwacht leuk filmpje. Het ziet er allemaal goed uit en de cast speelt ook prima. Een simpel gegeven maar wel goed uitgevoerd. Volop actie in Rambo stijl! Natuurlijk moet je het wel met een korrel zout nemen, sommige scènes zijn best komisch, maar ik vond het zeer vermakelijk en heb me geen moment verveeld. Een dikke voldoende wat mij betreft.

Lekkere gore, maar verder gebeurt er maar weinig. Na een paar goeie kills zakt de boel in en is het gewoon saai.

Over the top vind ik doorgaans niet erg, maar dan moet het wel nog een beetje vermaken.

Rommelige ondertiteling die soms veel te snel ging en soms al vóór het uitspreken verdween. En taalfouten als "jou clubje" die met eindredactie wel zouden zijn ondervangen.

Noem het een B-, grindhouse- of exploitationfilm, Sisu is een lompe, keiharde actiefilm met veel ingrediënten behorend tot deze genres. Afgezaagde badguys, veel bloed en smerigheid, belabberde dialogen en grove kills. En natuurlijk vrachtladingen ongeloofwaardigheden. Sterker nog, Sisu zo onrealistisch mogelijk maken lijkt een doel op zich te zijn geweest.

Misschien zelfs wel het enige doel. Want naast al het vergezochte geweld, heeft Sisu eigenlijk verdomd weinig te bieden. Doordat alles volstrekt over de top is, wordt het nooit spannend. Het matige acteren zorgt dat de toch al zwakke pogingen tot humor totaal mislukken. En de sfeershots zijn te lang en wat misplaats voor botte actiepulp als dit.

Ik had achteraf beter een reel van een minuut of 20 met de hoogtepunten van Sisu kunnen bekijken. Dan had ik niks gemist en een hoop tijd bespaard.

Het kon zomaar een film geweest zijn van Tommy Wirkola. Een film die je moet bekijken vanuit de context dat die is opgemaakt. De hoofdprotagonist gaat nou eenmaal niét dood.

De actie en de gebeurtenissen zijn bij momenten zo grotesk dat het zelfs grappig wordt, daarom niet per se op een negatieve manier. Het doet ook veel dat die goudzoeker een karakterkop heeft om U tegen te zeggen. En wie vindt het niet leuk om de nazi´s een pak voor de broek te zien krijgen?

Me dus wel vermaakt ja. Een Oscar zal deze niet winnen en veel meer buiten de actie valt er niet te beoordelen, maar fijn was het zeker!

Goeie film waarin een goudzoeker met zijn goud door nazi bezet gebied trekt. Zoals het een goede wraakfilm betaamt heeft deze een flink portie bruut geweld. Het rauwe, koude landschap vormt een prima decor. Weinig dialoog. Vooral het overigens onmenselijke hoofdpersonage zegt bijna geen woord.

Hier had ik best wel zin in en dreef mij tot een voor mij redelijk dure aanschaf terwijl ik toch graag wacht op een aanbieding of een actie met meerdere titels. Hebben was het motto en krijgen deed ik, nu nog een kijkbeurt die gisteren geheel in stijl gebeurde na een museum trip naar Overloon. En het bleek toch maar een rare film die niet overal even soepel of sterk is.

Het verhaal mag duidelijk zijn rond de goudzoeker die een soort van Einsatz Gruppe tegenkomt waarop het feest kan beginnen, of nog beter gezegd, het verhaal is uitermate simplistisch waar eigenlijk niet veel meer gebeurt dan twee partijen die tegen elkaar worden uitgespeeld en het tot doel is dat de goudzoeker zoveel mogelijk Duitsers helpt met hemelen. Dat is wat deze crossover tussen Inglorieus Basterds meets Nobody biedt en men ook niet meer hoeft te verwachten. Geen zware dialogen of grammaticale volzinnen, neen, want de laatste dialoog van de film is überhaupt de eerste keer dat de goudzoeker iets zegt

Maar dat mag de pret allemaal niet bederven hoewel de film wel verschillende keren erg stroef aanvoelt. Desondanks heeft het geheel wel degelijk sfeer, is de muziek goed en is de actie rauw tot op het bot. Kostelijk is de kadaverdiscipline van de Duitse officier die echter een interessant karakter heeft getroffen in Koschei. Werkelijk hilarische is het gebeuren met de landmijnen en het verhaal dat rond de mythische Koschei geweven wordt. In al het moordend enthousiasme zou je toch bijna vergeten dat er wel degelijk fouten in het geheel zitten zoals het vliegtuig dat niet Duits is en een tank die overduidelijk geen WO2 is. Tevens is het kolder hoe de beste man in het vliegtuig weet te komen, zitten er hier en daar de nodige gaten in het plot, en onderwater duiken met een staalhelm op? Maar het mag de pret niet drukken want zoals er in de trailer al gerept wordt over hoeveel fun je kan hebben in het slachten van Nazi's doet Sisu dat en nog leuk ook.

Eindoordeel, niet supergoed maar wel ontzettend geinig. Benieuwd wat een herkijk gaat doen.

6 euro betaald voor deze bullshit. Na 10 minuten voel je al welke kant het op gaat en vliegen de lijken en lichaamsdelen je om de oren. Afgrijselijk slecht, na 25 minuten was ik er wel klaar mee.

Oja en Duitsers die Engels spreken sowieso altijd 2 sterren minder.

Goudzoeker sloopt nazi's. Met een flinterdun verhaal en expliciet geweld komt Sisu dan ook direct ter zake. Los van de setting is de film verre van origineel, maar waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? Sisu is als die kleffe Febo-cheeseburger midden in de nacht: soms wil je zonder al te hoge eisen iets in je mondje schuiven om de honger te stillen. In dat geval smaakt deze over de top actiefilm best ok.

3,0 * Finse Rambo

Volgen de proloog is de definitie van het Finse woord Sisu: “a white-knuckle form of courage and unimaginable determination” die zich openbaart “when all hope is lost”. Het is 1944 en als gevolg van de wapenstilstand met Rusland is Finland verwikkeld in de ‘Laplandoorlog’ om alle Nazi’s te verdrijven. Aatami Korpi [Jorma Tommila] is de voormalige Finse commando die op zoek is naar goud en zich ontpopt als een eenmansleger wanneer Nazi’s zijn goudzoekersleven verstoren. Schaamteloze nationalistische propaganda is een schaamteloze rip-off met een wat ouder personage, in kaal, onherbergzaam gebied en met de wapens die destijds beschikbaar waren. Helander gebruikt elke visuele truc uit het handboek, maar het is in elk opzicht een inferieure imitatie van John Wick. En ja, ook Astami heeft een schattig hondje!

Hou je van de films van Robert Rodriguez zoals Machete en Planet Terror dan is Sisu ook wat voor je. Verwacht vooral geen film over de WOII want dan kom je bedrogen uit. Ja de slechteriken moeten nazi’s voorstellen en ze hebben een aftandse tank die zijn tijd wat vooruit is. Kortom voor het verhaal hoef je deze film niet te kijken. Wel voor rondvliegende ledematen en liters bloed. Het duurt niet te lang en er gebeurt van alles, prettig vermaak daarna snel weer vergeten.

Ja waar heb ik nou naar gekeken vraag ik me af...

Heerlijke film zonder bij na te denken!

Een goudzoeker die rustig op zijn paard huiswaarts wil keren komt in aanraking met de Nazi's (Duitsers), bij vlagen erg gewelddadig, een soort Rambo 3 in de woestijn tegen de Duitsers, hij houd het heel lang vol, flinterdun verhaal aangezien er maar weinig wordt gezegd door de hele film heen, erg rustig, maar toch weer niet.

De film heeft mij geen moment verveeld en ook het laatste stuk was spectaculair met het vliegtuig, erg droge afsluiter ook..

Hopelijk komt er hier nog een vervolg op, hoop ik eigenlijk wel, want wil wel meer zien van dit genre.

Fijne cultfilm. Die Aatami Korpi (Jorma Tommila) heeft een prachtige kop als mythische figuur die nazi's over de kling jaagt. Niet omdat hij bijzondere krachten heeft of omdat hij zulke goede bedoelingen heeft, maar omdat hij niet dood te krijgen is door zijn grenzeloze overlevingsdrang.