Clerks III (2022)

Matige film waarin een winkelmedewerker een hartaanval krijgt waardoor hij over zijn leven gaat denken. Leuk om sommige personages opnieuw te zien, maar daarmee is het meeste wel gezegd. Het meta-aspect is leuk, maar hier wordt niet al te veel mee gedaan. Bovendien mist de film humor (helemaal vergeleken met de eerste twee delen).

Mjah, voor een film waar ik echt jaren op heb gehoopt viel het best wel tegen. Na 16 jaar is er dan nog eens een nieuwe Clerks film, maar Kevin Smith is het schijnbaar een beetje verleerd want dit is veruit de minste van de drie. Het zijn dezelfde karakters die nauwelijks een dag ouder lijken, maar dan met nauwelijks meer de kenmerkende humor of absurde dialogen.

Het draait vooral om emotionele problemen, zoals rouwverwerking, ouder worden en scheuren in de vriendschap tussen Dante en Randal. Ik weet het niet, ik had deze weg niet gekozen om de trilogie mee te eindigen. Want met de dood van Dante lijkt me een vierde film niet meer logisch. En het hoeft ook niet, het is wel goed zo. Het is zeker geen slechte film geworden, want ik ben toch wel een beetje gaan houden van deze maffe gasten die in de drie films maar ook in diverse spin offs aanwezig waren. Gelukkig kunnen we die films altijd nog eens opzetten.

3*

Wanneer Randal [Jeff Anderson] na een hartaanval maar net aan de dood ontsnapt, besluit hij dat het de hoogste tijd is om zijn grote droom waar te maken: een film over de mensen en de incidenten die hij heeft meegemaakt in al die jaren dat hij in de winkel werkt. Uiteraard vraagt hij mede-eigenaar Dante [Brian O’Halloran] en collega Elias [Trevor Fehrman] om mee te helpen, maar vooral Dante heeft andere zaken aan zijn hoofd. Liefdevolle terugblik op de tijd waarin Kevin Smith zijn legendarische debuutfilm Clerks maakte waarin zoveel mogelijk acteurs (ook die in piepkleine rollen) terugkeren om die scènes opnieuw te spelen. Duidelijk gemaakt voor en door fans van Clerks en die zullen hier ongetwijfeld van genieten. Het scenario is duidelijk dat van iemand die sinds 1994 zijn doorbraak de nodige levenslessen heeft geleerd en dat maakt dit sowieso tot een waardige sequel, ook al moet je Clerks en bij voorkeur ook Clerks II gezien hebben om de lol hier van in te zien. Uiteraard draaft een keur aan bekende namen op voor een cameo.

Net als zijn voorganger vrij waardeloos. Hier en daar wat leuke grappen maar het geheel valt enorm tegen. Het gemiddelde op IMDB moet wel uit sentiment bestaan want er zijn komedies die veel lager scoren maar veel beter zijn.

“You have to excuse my friend. He is not down with the trilogy.”

Met dit derde deel heeft Kevin Smith zijn eigen trilogie gemaakt van het gestoorde wereldje dat hij midden jaren 90 creëerde.

In de traditie van de talloze remakes, reboots en vervolgen van de afgelopen jaren is Clerks 3 een meta-film. Kevin Smith is zich bewust van de hele meta-trend en gaat daar op originele wijze mee om, door Randal en Dante letterlijk hun eigen leven te laten filmen en herbeleven. De verwijzingen naar de oorspronkelijke film en het vervolg zijn ruimschoots aanwezig, en het helpt als je deze films goed kent. De humor werkt dan beduidend beter.

Soms wordt het wat flauw, maar hey, het is Kevin Smith, je weet wat je kan verwachten. Het sentiment wordt niet geschuwd en deze film voelt daardoor minder luchtig dan de andere delen. Het is duidelijk een film waarmee Smith reflecteert op zijn eigen jeugd (hij werkte zelf in de Quickstop tijdens de eerste film) en in dit deel zien we een soort van making-of. Over de top natuurlijk, maar wie de achtergrond kent zal veel details opmerken die op waarheid zijn gebaseerd.

Niet zo geniaal als de eerste, en minder relaxed dan de tweede. Maar wel een leuke en grappige film, die ook wederom tot enige reflectie aanzet. Clerks blijft een interessant concept, omdat naast alle stoner-humor ook steeds weer duidelijk wordt dat uiteindelijk jij zelf verantwoordelijk bent voor je leven. En die wijsheid mag best drie keer herhaald worden.

3,5*

Voor de verstokte fans van het Kevin Smith universum misschien nog net te doen, maar voor normale mensen is het nauwelijks uit te zitten, dit derde deel van de Clerks serie. In de toelichting van Smith legt hij uit dat dit deel - in kleur - was hoe hij de eerste twee delen ook zag, maar wellicht viel hem dan niet op dat kleur de ondertussen ouder geworden koppen niet echt mooier maakt. Zwart wit was misschien toch een betere keuze geweest. Of een wat gezondere hoeveelheid zelfspot - het is er wel, maar ook dat overtuigt niet echt.

Het blijft een beetje hit and miss met Smith - soms lukt het echt geniaal, met zijn maffe films, maar soms ook niet. Zoals hier.