Machine Gun Kelly's Life in Pink (2022)

Leuk.

Machine Gun Kelly is een naam waar ik pas recentelijk wat meer over te weten ben gekomen. Ik wist dat hij zanger van beroep was (hoe anders ook als je zo'n stagenaam kiest), maar ik zag hem vooral als iemand die soms toevallig in grote films op komt dagen. Meestal in een kleine bijrol, maar dit keer mag hij de hoofdrol spelen.

Alleen wel in een documentaire die tenslotte over hemzelf gaat, dus dan is het snel moeilijk er niet in te verschijnen. Wat opvallend is, is dat MGK en mijn eigen smaak nogal wat raakvlakken kennen. Ik zie ook graag een echte show met zoveel mogelijk visueel aantrekkelijke dingen. MGK begrijpt dit maar al te goed, waardoor deze documentaire al snel een explosie vormt van grootste shows en felle kleuren.

Alles wordt op spectaculaire en grootse manier aangekaart, maar uiteindelijk zit er toch wel meer hart in dan je zou denken. MGK heeft het voordeel dat hij een goede verteller is van verhalen, waardoor hij je aandacht zonder enige moeite vast kan houden. De verhalen die hij vertelt volgen elkaar op wat onhandige manier op, maar interesseren wel. De presentatie ervan is constant interessant, waardoor het moeilijk is geen sympathie te hebben voor de beste man.

Als documentaire is het wat minder geslaagd, vooral omdat het maar weinig vertelt over de persoon zelf. Eerder wat hij in zijn recentelijke stijging naar fame heeft doorgemaakt, maar daardoor komen nieuwkomers voor de beste man snel met koude kermis thuis. Dat is wel jammer in het kader van een band opbouwen met de persoon zelf, maar wie van vermaak houdt in de vorm van grote shows, interessante verhalen en veel tempo zit bij dit stukje docu wel goed.

MGK had een goeie carriere in de rap kunnen hebben, maar ja.....als je als broekie even denkt Eminem te kunnen dissen waarvan zelfs de OG's zoiets hebben van "Do NOT F with the white boy" dan krijg je waar je om vraagt.

Heel jammer, want rappen kan hij zeer zeker maar moest gedwongen van carriere switchen door bovenstaand.