Girl in the Picture (2022)

Mooie true crime serie die bijna te afschuwelijk is om te geloven. Er is een zender ID die niets anders doet dan dit soort true crime verhalen uit te zenden, maar deze is toch wel zeer speciaal....

Wat een ongelofelijk bizar en dramatisch verhaal, met vele wendingen.

Hoe verder de docu zich ontwikkeld hoe complex en bizar dit verhaal word.

Op het eind heb je eigenlijk alleen enorm medelijden met " Sharon" hoe eenzaam haar leven geweest moest zijn.

Een ronduit walgelijk en vulgair verhaal, maar erg boeiend vond ik deze documentaire toch niet. Door het volledig ontbreken van footage, werd het grootste deel ervan in scene gezet en nogal wazig in beeld gebracht. Dat is sowieso al een minpunt. Verder kwamen veel getuigen aan het woord, lag de focus vooral op die gestoorde Josef Fritzl variant en het zoontje en pas in het laatste half uur werd de ontrafeling ingezet, waarbij de identiteit van het meisje weliswaar kon worden vastgesteld, maar waarbij de kijker toch achterbleef met een heleboel onbeantwoorde vragen. Er waren toch nog twee zussen? Waar zijn die nu en waar is dat eerste kindje gebleven die ze als tiener ter adoptie had afgestaan? Waarom is Michael niet bij zijn moeder begraven? Onbegrijpelijk in ieder geval dat dit niet eerder opgelost kon worden.....er waren uiteindelijk zoveel betrokkenen. Maar Amerika is natuurlijk wel een erg groot land.

Ingrijpende documentaire met een verhaal dat te bizar voor woorden is en je bij de strot weet te grijpen. Het fraaie van deze documentaire is dat de nadruk niet op de moordenaar ligt, maar dat het leven van Sharon/Tonya centraal staat. Erg mooi en ontroerend. Beetje bij beetje kom je meer te weten om uiteindelijk tot een emotionele climax te komen die van Girl in the Picture geen standaard crimedoc maakt en een aanrader voor iedereen die van dit genre houdt.

3,5*

Lijkt me louter zo populair te zijn doordat ie door Netflix wordt geplugd want echt bijzonder is deze crime docu niet echt.

Een sleazy psycho die een spoor van vernieling achterlaat en het enige dat men telkens ontdekt is dat er meer van hetzelfde is.

Zeer pakkende documentaire.

Wist niet dat sommige mensen zo evil kunnen zijn.

Ook een docu met .. wat als.. of als ik dat had gezien..

3.5 ***

Hierbij mijn oprecht gemeende excuses voor het feit dat ik door mijn onbedekte loslippigheid voor zovelen het kijkplezier aan deze documentaire heb bedorven.

Kleine troost:https://consumentenpsycholoog.nl/spoilers-verpesten-je-kijkplezier-dat-hoeft-helemaal-niet/

Bizarre documentaire, die spannend in elkaar zit met de vele wendingen die het verhaal neemt. Toch altijd zeer pijnlijk dat dit soort dingen eigenlijk altijd veroorzaakt wordt door een samenloop van omstandigheden (ouders die niet voor kinderen kunnen zorgen is eigenlijk de kern bij zowel de dader als de ouders van de 'hoofdpersoon') . Vond het vooral triest om te zien dat de ouders van 'Sharon' een leuk normaal stel waren (misschien wat jong ouders geworden), en dat het nadat hij terugkwam uit Vietnam toch nog zo mis ging. Had allemaal niet gehoeven.

Op zich is het qua opzet en stijl niet veel anders dan andere true crime documentaires en in die zin misschien niet super speciaal, maar de gebeurtenissen zijn bizar en schokkend genoeg om heel de tijd geboeid te blijven, en vond het einde met het onthullen van de echte identiteit en de familie bij het graf toch wel een mooie closure geven en bevredigend, voor zover zoiets vreselijks dat kan zijn natuurlijk.

Wellicht dat het daarna iets te snel afgelopen is en er wat teveel open eindjes zijn (die moeder vond ik eigenlijk te kort aan bod komen).

3,5*

Intrigerende true crime documentaire, die verder niet heel uniek of anders is dan de meeste docu's in zijn genre, maar toch wil je weten hoe de vork in de steel zit en of ze de grote vragen kunnen oplossen.

Franklin Floyd is het zoveelste gewetenloze monster dat op zijn beurt weer het product is van (seksuele) mishandeling en verwaarlozing. Zo zie je maar dat het een vicieuze cirkel is die generaties lang nog leed kan veroorzaken.

Verder niet echt een beoordeling voor te geven, omdat een documentaire als deze bijna altijd staat of valt bij hoe bizar en interessant het onderwerp is. Daarom een gemiddelde 3,5*.

Voor liefhebbers van true crime is dit een must watch. Dit verhaal is aangrijpend, schokkend en extreem bizar. Al vrij snel word je als kijker een verhaal ingezogen, waarvan je je afvraagt hoe het toch allemaal mogelijk is. Een verhaal over een meisje dat nooit een kans heeft gekregen in het leven en door alles en iedereen in de steek werd gelaten. We hebben allemaal een mening over Netflix, maar het maken van misdaaddocumentaires gaat ze bovengemiddeld goed af.

Dan heb je niet veel true crime docu's gezien. Er lopen helaas veel te veel zieke geesten op deze mooie planeet rond.

Girl in the Picture

Een raadselachtige vrouw en haar verleden vormen de sleutel tot een aangrijpend en schokkend mysterie.

Wederom een uitstekende true crime-documentaire op Netflix. Het mysterie wordt zorgvuldig opgebouwd en houdt je van begin tot eind geboeid. Wat begint als een fascinerend verhaal, verandert al snel in iets duizelingwekkends, vervolgens in iets misselijkmakends, en eindigt uiteindelijk hartverscheurend.

Het blijft wrang om te bedenken wat dit meisje, deze jonge vrouw, allemaal heeft moeten doorstaan en waarschijnlijk kennen we nog niet eens de helft van haar verhaal. Gelukkig is uiteindelijk haar ware identiteit achterhaald, waardoor zij niet volledig verloren is gegaan in de anonimiteit.

Over Franklin Floyd wil ik eigenlijk geen woorden vuilmaken. De wereld kent helaas te veel van dit soort zieke geesten. Hij is in 2023 overleden, en ik hoop dat hij in de hel wegkwijnt.

Toevallig keek ik deze documentaire op haar geboortedag, 6 september.

R.I.P. Suzanne Marie Sevakis.

3,5 sterren

Toch maar weer eens zo'n Netflix true crime-documentaire de kans gegeven. Deze is nog niet eens zo slecht. Het is een vrij bizar verhaal en ze rekken het niet onnodig op. Ook is het niet overdreven sensatiebelust, wat je ook nog wel eens in dit soort docu's op Netflix ziet.

Ik vond het wel erg deprimerend allemaal. Dit soort misdaadverhalen uit de VS vinden eigenlijk altijd wel hun oorzaak in armoede zoals je die hier maar nauwelijks voor kan stellen. En je krijgt het wrange gevoel dat het allemaal ook wel te voorkomen was met wat meer sociale controle en een betere samenwerking tussen de verschillende instanties.