Fall (2022)

Als ervaring op het grote scherm onverwachts ontzettend effectief. Uit alle films die zogenaamd "bedoeld" zijn voor het grote witte doek omdat ze bijv. gefilmd zijn met IMAX cameras of dure special effects bevatten maakt deze budgetfilm wellicht de beste argument om je huiskamer te verlaten; kan me niet voorstellen dat mensen die wachten tot die op een streaming dienst te zien is net zoveel zullen zweten als de bioscoopgangers. De standaard clichés en klungelige dialoog moet je even voor lief nemen, echter.

"How do we get down?"

Dit is zeker een enerverende film als je hoogtevrees hebt, zoals ik.

Becky en Hunter zijn beste vriendinnen. Al lijkt hun vriendschap een beetje bekoeld te zijn nadat Becky tijdens een gezamenlijke rotsbeklimming haar man door een noodlottig ongeval kwijtraakt. Eén jaar na dato probeert Hunter Becky te enthousiasmeren om een verlaten radiotoren te beklimmen, opdat ze haar angsten kan overwinnen en zodoende het as van haar overleden echtgenoot kan verstrooien.

Alleen al het aanzien van de torenhoge toren is angstaanjagend genoeg om je de stuipen op het lijf te jagen. En dan moet de eigenlijke beklimming nog beginnen. Dit gaat gepaard met de nodige spanning en levert op momenten zeker klamme handjes op. De camera weet uitstekend de hoogte te vangen en het scheelt echt dat men ervoor heeft gekozen om de green screen achterwege te laten.

Met de twee personages had ik niet zoveel, met name Hunter is irritant met haar hele social media gebeuren. Op den duur wordt het gelukkig wel minder. Daarbij zit er nog eens een leuke wending in die je als kijker niet ziet aankomen. Van Jeffrey Dean Morgan had ik wel iets meer willen zien; die paar zinnetjes zijn te verwaarlozen.

Al met al is 'Fall' een vermakelijke thriller die je hoogtevrees goed op de proef stelt.

Kleine 3,0 sterren.

Een orginele en intense film met de dames die de enorme hoogte proberen te overleven.

Zeer spannend en ook enigzins ontroerend.

Wel een bepaald gedeelte in de film, vond ik wat jammer.

Had ik iets meer uitwerking willen zien.

Dat had de film nog meer tot zijn recht doen komen.

Betreffende het einde van de film.

De trailer was al veelbelovend en Fall maakt die belofte meer dan waar. Hoewel je als kijker ook hier niet ontkomt aan de gebruikelijke moeilijke vader dochter relatie, issues van de hoofdpersoon en een ietwat vervelende cheat tussen de twee hoofdrollen is het toch echt genieten met letterlijk kleffe handjes en samengeknepen billen. Visueel ziet het er ook nog eens goed uit, zowel effecten als bijvoorbeeld make-up. Hoewel ik liever een dodelijke afloop had gezien kan ik hier uitstekend mee leven.

Enorm effectieve en spannende film die op het grote scherm echt nog wat beter werkt. Blij dat ik hem daar heb gezien.

4,0*

Wat een misbaksel was dit zeg. Waar te beginnen. De hoofdrolspeelsters zijn ronduit irritant. De één zit steeds te janken over haar overleden man. Natuurlijk hoor je emotie te tonen maar het gaat heel veel over iemand die niet meer leeft. We zien dromen waar hij in zit video's En dan is er ook een subplot dat haar vriendin vreemd is gegaan met de overleden man waar ze nu mee vast zit.

Ik ben geen klimmer, geen Daredevil die gebouwen beklimt. Wel, heb ik op YouTube "On The Roofs" vaak gezien. Je ziet daar twee mannen die de grootste gebouwen beklimmen. Denk aan The Shanghai Tower, of torenmasten, wat de dames in de film ook beklimmen.
De mannen hebben handschoenen aan, stevige schoenen, extra kleren voor wanneer het warm word, en belangrijkste: parachutes. De dames nemen niks daarvan mee en gaan de Toren beklimmen alsof ze berg gaan beklimmen. Zo lui en slecht schrijven dit. Dom blondje heeft conversen schoenen aan en de ander berg beklimming schoenen. Blonde had de toren niet eens gescout om te kijken of het nog in goede staat is. Het is echt te dom voor worden.

En dan de dialogen. Dat is hedendaagse tieners over YouTube kanaal, selfies maken, likes krijgen en meer. Kon het niet uitstaan. Je hebt de meest Hilarische schrikmomenten die nergens op slaan. Alsof de kijker moet schrikken terwijl er niks aan de hand is.
Er zit in twist in de film die de nog meer ongeloofwaardig maakt dan het al was.
Fall is de slechtste van het jaar. Schande dat deze film in de bioscoop is gekomen.

Fall

Zo, mijn handen zijn weer droog haha.. pfff, wat een film joh. Als je hoogtevrees hebt dan is dit best een moeilijke film om door doorheen te komen. Zo heb ik wel een paar keer weggekeken, omdat het te ''eng'' werd.

Het verhaal zelf is best origineel. Becky is haar vriendje kwijt geraakt tijdens een bergbeklimming. Na een jaar heeft ze er logischwijs nog steeds veel last van en dan stelt haar vriendin voor om een gigantisch hoge televisie tower te beklimmen. Dit gaat niet volgens plan, omdat de ladder op het einde afbreekt en ze dus vast zitten.

Vanaf ongeveer een half uur kijk je alleen maar naar 2 meiden die hoog in een toren vast zitten en verwoede pogingen doen dit te overleven en hulp te zoeken. De shots waren echt mooi en voor mij angstaanjagend. Ik had niet voor niets de hele rit last van zweet handjes en moest af en toe gewoon wegkijken. De 2 meiden kwamen ook overtuigend over en er zat nog een twist in die ik niet zag aankomen.

Denk dat ik deze film niet snel nog een keer zal kijken haha.

3,5 sterren.

Nadat haar echtgenoot James [Jeffrey Dean Morgan] omkomt bij een klimexpeditie, zwelgt Becky Connor [Grace Caroline Currey] in zelfbeklag en alcohol, totdat haar vroegere beste vriendin Shiloh [Virginia Gardner] haar weet over te halen om haar angst te overwinnen door een 2.000 voet hoge televisietoren te beklimmen. Naar boven blijkt minder lastig dan naar beneden wanneer de afbreekt en de twee vrouwen vast komen te zitten op de top. Van wind, kou, honger en de fysieke beperkingen (met zijn tweeën op een cirkelvormig plateau met een diameter van nog geen twee meter) blijken ze weinig last in deze behoorlijk stupide thriller die dankzij Manns matige regie zelfs mensen met hoogtevrees weinig zal imponeren.

Prima bioscoopvermaak dat inhoudelijk wel echt een rammelend plot kent. Stoor je je aan best wel hele domme onrealistische dingen, dan kan je dit beter niet kijken.

We volgen twee vriendinnen die een jaar na de dood van de man van Becky bij een klimongeval een 600 meter hoge tv-toren gaan beklimmen zodat de ene social media aandacht krijgt en de andere haar verdriet een plek kan geven. Meer dan dat is het niet, want na een klim in de toren waarvan ik klamme handen tijdens het kijken kreeg van de hoogte raken ze in de problemen. Jammer dat ik de twist van het vreemdgaan al van ver aan zag komen, toen beiden het in de auto over het vriendje van Hunter hadden die niet bekend was bij Becky. Dat geneuzel hadden ze wel weg mogen laten. De tweede twist is als Becky in shock is geraakt en merkt dat Hunter al even dood ligt een meter of 50 lager. Dat vond ik oprecht wel aardig bedacht en uitgevoerd, want ik vroeg me serieus af hoe een tengere meid de ander zo op wist te hijsen. Dat kon ze dus niet, achteraf. Wat dit soort films ook doen is in het begin hints geven. Ik dacht al meteen toen ik de rode lamp bovenop de toren zag dat ze daar wel op ging klimmen met de oplader van de drone, aangezien ze in het restaurant nog voorgedaan had dat je zo iets op kon laden. Het ergerde me niet, de film was verrassender dan ik vooraf had gedacht. Uiteraard valt ze in de armen van haar pa, die toch gelijk had. Haha.

Maar sjonge sjonge jonge, wat maakten die twee rondborstige dames (niet verkeerd!) domme keuzes zeg. Sowieso al niemand inlichten dat je de toren gaat beklimmen, maar ook geen goede klimspullen mee, geen goede communicatiespullen, geen eten, geen parachutes (daarmee was het probleem meteen opgelost) en al helemaal geen hersens mee, want zulke idiote stunts doe je niet als je merkt dat de toren die je beklimt een antiek wrak is. Beide dames en dan vooral die social media sloerie waren ook niet erg sympathiek, waardoor het me weinig kon boeien wie het ging overleven. Overigens kent de film visueel best fraaie beelden, maar de CGI was weer matig toen het mis ging met de instortende trap en ook toen ze bungelden aan het platform zag je iets te goed dat het in een studio gemaakt is.

Maar dit is best een aanrader om te kijken, zeker als je je een beetje in kan leven hoe eng zo'n hoogte moet zijn. Maar skip dit als je hier heel kritisch wil zijn.

3*

Beklijvende thriller.

De trailer maakte mij wel nieuwsgierig. En ben niet teleurgesteld.
Aan het begin gaat het allemaal vrij snel, en beklimmen ze ook snel de welgestelde toren.
Gelukkig geen uitgebreide vader en dochter lijn, waar ik wel bang voor was.
Het uitzicht was prachtig gefilmd, en behoorlijk beklijvend.
Plottwist 1: dat Hunter met Becky haar man ging. zag ik mijlenver aankomen. En plottwist 2: dat Hunter het niet overleefd heeft had ik eerst niet in de gaten, maar later kreeg ik toch wat argwaan. En hield er wel meer rekening mee.
Ook heeft hij dit al een toegepast bij "47 Meters Down". (Waar ik destijds wel lang over heb nagedacht, omdat ik het een gewaagde en goede zet vond.)
Maar best goed bedacht om het minder voorspelbaar te maken.

Ook leuk dat heel veel pogingen in de soep lopen, en ze niet na 4 keer schreeuwen gered worden.
Op het laatst zag ik het ook niet echt meer zitten, hoe ze er ooit levend van af zouden komen.
Kreeg ook wel sympathie voor de personage's. Dus de casting voldeed wel aan me wensen.
Niet allemaal realistisch, maar dan moet je niet naar deze film gaan.

Het waard om op het grote doek te zien.
Fall is een goede en spannende film, die je behoorlijk doet klappertanden.

Deze Thriller (oftewel een Survival) film wilde ik een aantal weken geleden in de bioscoop zien, maar omdat de film toen opeens wat werd uitgesteld, heb ik toen de Sciencefiction / Horror film "Nope (2022)" in de bioscoop gezien als voorpremière. In Amerika staan diverse hoge bouwwerken. Niet alleen de wolkenkrabbers halen recordhoogten, ook voor het doorgeven van tv-signalen zijn enorme masten gebouwd. Regisseur Scott Mann werd bij "Fall" geïnspireerd door de 625 meter hoge KXTV/KOVR mast in Californië. Hij schreef samen met Jonathan Frank het scenario voor de spannende thriller met de eenvoudige titel “Fall”. Vallen is als rode draad dan ook het grote schrikbeeld in de film en natuurlijk is deze film ook het schrikbeeld voor degene met hoogtevrees (menig kijker zal het dun in de broek doen). Het is jammer dat deze film niet gemaakt is in 3D, want daar zou het uitermate geschikt voor zijn en het zou de film ook nog iets extra's geven.

De twee vriendinnen, te weten Becky Connor (Grace Caroline Currey) en Shiloh Hunter (Virginia Gardner), zijn echte waaghalzen en beklimmen de B67 TV-mast in Californië van meer dan 600 meter hoog, maar komen er vervolgens op vast te zitten. Terug klimmen is onmogelijk. In de zon, zonder water, zonder bereik en zonder dat iemand weet dat ze daar zitten, moeten de twee vriendinnen weer beneden zien te komen.

In de eerste circa 20 minuten durende opening, maken we kennis met de twee vriendinnen en adrenaline-junkies Hunter en Becky en de man van Becky, te weten Dan (Mason Gooding). Met zijn drieën beklimmen ze een hoge steile rotswand. Ze hebben er duidelijk plezier in, maar dat verandert als Dan valt en Becky gebroken achterblijft. In het volgende shot zien we haar 51 weken later en is ze aan de alcohol en pillen verslaafd en is ze nog steeds helemaal ontroostbaar door het verlies van haar grote liefde. In haar appartement bewaart ze de as van haar man Dan. Haar vader James (Jeffrey Dean Morgan) probeert haar weer op het rechte pad te krijgen, maar wordt door haar volledig genegeerd.

Op een dag staat haar vriendin Hunter, die een YouTuber is geworden, voor de deur om haar weer wat moed en zin in het leven te geven. Ze komt met het idee om samen een meer dan 600 meter hoge TV-mast te beklimmen en daar boven de as van Dan uit te strooien. Het kost Becky wat moeite en ze is eigenlijk ook bang, maar uiteindelijk gaat ze toch mee. Na een autorit van zes uur arriveren ze op een afgelegen plek in de woestijn bij de bouwvallige TV-mast (die ook binnenkort gesloopt gaat worden) en begint de klimtocht naar de top. Daarvoor moeten ze eerste via een interne lader 600 meter omhoog klimmen en dan nog eens 70 meter via een externe lader. De oude stalen mast is niet meer zo degelijk (er zit van alles los) en roest aan alle kanten. Als de meiden de 70 meter externe lader bereiken en Hunter als eerste omhoog klimt, rammelt ze bewust als grap met de ladder en zegt ze:

"Voelt die ladder niet wat los aan?"

Daarna zien we ook een bout uit die lader vallen. Als de meiden op het hoogste platform arriveren, vieren ze deze prestatie met selfies, opnames via een drone (waarbij ze ook om de beurt hangen aan het platform via alleen hun handen) en wordt de as van Dan uitgestrooid. Na het genieten van het enorme uitzicht wordt het tijd om terug te gaan (dat is na circa 40 minuten), maar dan slaat het noodlot toe. Als Becky namelijk als eerste naar beneden klimt, breekt de externe lader af (die ook volledig naar beneden valt) en hangt ze via een touw nog vast aan Hunter, die haar omhoog trekt. De tas die Becky bij zich had en waarin water en de drone zit, is naar beneden gevallen en is belandt op een schotelantenne van de TV-mast. Als Becky (die ook gewond is aan een been) weer boven op het kleine platform is, overzien ze de situatie en blijkt er geen weg meer terug te zijn en begint het bloedstollende overleven.

De thema’s overleven, adrenaline kick, maar vooral de angstige momenten op grote hoogte komen uitgebreid aan bod in deze bijna 100 minuten durende thriller. Ook bevat de film voldoende scènes waarin de klamme handjes tevoorschijn komen en mensen met hoogtevrees zullen geregeld het hoofd wegdraaien. Ik vond het in ieder geval boeiend en spannend om naar te kijken (het tempo is ook vrij hoog), hoewel het natuurlijk vaak niet echt geloofwaardig is (zoals de scène waarbij Becky op het kleine platform via een paal nog 10 meter omhoog klimt om daar de accu van de drone op te laden via de lamp op het uiteinde van de paal). De grote hoeveelheid toevalligheden in het plot en de stupiditeit van de personages stapelde zich namelijk op, waardoor de geloofwaardigheid regelmatig in duigen valt.

Ook proberen ze op verschillende manieren aandacht (o.a. via een telefoon, een signaalpistool en de drone) te trekken en behalve dat ze vastzitten op grote hoogte, krijgen ze ook te maken met de zon, dorst, honger, verwondingen, moeheid en roofvogels (gieren). En ook zitten er een tweetal wendingen in het verhaal, waarbij er eentje flauw is (Hunter had namelijk ook een relatie met Dan en ze heeft ook de tatoeage "143" op haar voet staan, welke staat voor "I love you") en de andere is totaal onverwacht en die zie je dan in de laatste circa 10 minuten van de film. Ik zal de clou van die wending niet vertellen, want anders is de verrassing er vanaf

Hoewel er eigenlijk geen echte humor in de film zit, moest ik wel een keer lachen toen Becky en Hunter de aandacht (via het signaalpistool welke ze vinden in de TV-mast samen met een verrekijker) wisten te trekken van twee mannen met een hond en een camper. I.p.v. dat de twee mannen hulp inschakelen, stelen ze hun auto en rijden ze ermee weg

Het einde van de film is net zoals de opening van de film wat clichématig, maar het was zeker niet slecht. Wel zie je niet hoe men Becky van de TV-mast heeft gered, maar wel zie je de vader van Becky aankomen op de plaats, waar de hulpdiensten al ter plaatste zijn en Becky weer beneden op de grond staat. Becky is het namelijk gelukt om via haar telefoon en via het lichaam van Hunter haar vader een bericht te sturen, die dan de hulpdiensten heeft ingeschakeld.

De hoofdrolspelers Grace Caroline Currey en Virginia Gardner vond ik het goed doen en Grace Caroline Currey geeft mooi het karakter van de zielige Becky weer. Virginia Gardner is de actieve (een echte durfal) en initiatief nemende Shiloh, hoewel men haar steeds bij haar achternaam, te weten Hunter, noemt in de film Ze is YouTuber en wil alles streamen en mooi in beeld brengen (o.a. haar borsten). Beide meiden tonen voor deze rollen atletische hoogstandjes, die het verhaal geloofwaardig maken. De rol van de bekende acteur Jeffrey Dean Morgan stelt weinig voor en voor hem had men net zo goed een onbekende acteur kunnen vragen. Maar een bekende naam op een filmaffiche, trekt natuurlijk meer aandacht en kijkers. De echte ster in deze film is misschien wel de angstaanjagende TV-mast en volgens de filmmakers bestaat de B-67 TV-mast in Californië echt en is het slechts de op vier na hoogste TV-mast van Amerika. Natuurlijk werd "Fall" niet op de echte B-67 gefilmd, maar werd er een constructie gebouwd, waarop Grace Caroline Currey en Virginia Gardner goed uit de voeten konden.

Al met al heb ik me goed vermaakt met deze boeiende en spannende Thriller, waarbij veel van de scènes echt op hoogte geschoten lijken te zijn. Ik zou deze film dan ook niet aan willen bevelen aan mensen met hoogtevrees. Maar zelfs wanneer je geen hoogtevrees hebt, weet de film vaak duizelingwekkend te zijn met zijn grote hoogtes en goede actie.

P.S. gedurende de film krijg je ook een aantal keren het vreselijke liedje "Cherry Pie" van de Amerikaanse glam-metalband "Warrant" te horen (o.a. te horen via Hunter), maar beter en passender (omdat de filmtitel in het liedje zit) zou het liedje "Fall From Grace" van de Amerikaanse deathmetalband "Morbid Angel" zijn geweest

Normaal gezien ben ik niet zo een held in het voorspellen van verhaallijnen in films. Maar hier wist ik na welgeteld zes minuten dat die blonde het deed met de vent van haar beste vriendin én dat ze dit zou opbiechten aan laatstgenoemde wanneer de dood om de hoek kwam loeren. Een zeer voorspelbaar filmpje dus. Dat neemt niet weg dat er heus te genieten valt. Spannend was het zeker. De karakters waren wel hatelijk.

Verrassend spannend filmpje met jammer genoeg wat gebreken.

De film valt (ha!) of staat met zijn premise. Gelukkig weet men het gevoel van de immense hoogte goed over te laten komen. Vaak zat ik met klamme handjes te kijken naar de hoogteperikelen die zich afspeelden. Oh ja, heb ik vermeld dat ik hoogtevrees heb?

De twee hoofdacteurs doen het uitmuntend en nergens had ik het gevoel dat dit een b-film met een bioscooprelease was, iets wat ik wel had gevreesd. De film ziet er goed uit, heeft een vlot tempo en gaat niet snel vervelen.

Op het einde ging het wat de mist in. In plaats van een deftig einde en extra suspense werd er gebruik gemaakt van maar liefst twee verschrikkelijke fake outs. Dit deed enorm veel afbreuk aan de hele rit. En wanneer leert hollywood dat nightmare-sequences tegenwoordig enkel kunnen rekenen op gegrom en gezucht van het publiek.

Deze film is dus ook een reden waarom ik geen ambitie heb om extreme sporten te doen.

Mwa.

Film die het duidelijk moet hebben van het mega aparte concept dat het draagt. Twee dames klimmen zowat geheel zonder bescherming een paal op die een ridicuul grote hoogte boven het oppervlak kent. Makkelijk om er een film omheen te bouwen, maar Mann maakt het zichzelf qua logica vooral wat te moeilijk.

Vooral opvallend is hoe slecht Gardner eigenlijk wel niet is als zogenaamde beste vriendin. Neemt haar maatje voor het leven die door een trauma met hoogte is gegaan onder deze omstandigheden mee naar die hoogte. Mijn wenkbrauwen hebben toch wel even gefronst, waardoor het al meteen moeilijk is om wat sympathie op te bouwen voor de dames.

Daarnaast ook niet erg goed geacteerd. Currey loopt vooral te veel met een pruillipje en veel sentiment. Gardner is dan wat beter, maar verschuilt zich vooral achter haar personage. Eenmaal het op angst aan moet komen rammelt het aan beide kanten. Ik denk ook dat ik ze allebei ga vergeten over een week, maar goed. Uiteindelijk draait Fall eerder om de thriller, en die is wat beter.

Zeker omdat Mann ervoor kiest met de angst van hoogtevrees te spelen, en die werkt gelukkig wat beter. Hoe het allemaal eindigt kon ik ook wel vrede mee hebben en tussendoor kennen we wat akelige stukken. Toch is het allemaal gewoon niet memorabel en ijzingwekkend genoeg, waardoor Fall het gemiddelde thrillerniveau ondanks het aardige concept niet weet te ontstijgen.

Aardige thriller. Het verhaal is eenvoudig en is ook niet altijd even logisch, maar kent wel een leuke twist, Buiten dat is het leuk vermaak. De spanning wordt lekker opgebouwd en de film bevat een aantal zenuwslopende scènes mede dankzij het fraai uitgevoerde camerawerk. Soms kakt de film wat in dankzij wat overbodige fragmenten die de film onnodig rekken. Het acteerwerk van beide dames is voldoende. Zweet handjes, ook voor mensen zonder hoogtevrees. 3.5

Eenvoudige, maar geslaagde thriller, met een leuke twist. 7/10.

Matige film.

Heb zelf geen hoogtevrees dus kan mijn stem beïnvloedden.
Je mag verwachten van ervaren klimmers dat ze met goede voorbereiding te werk gaan en de benodigde spullen mee nemen.
Niet dus.
Ook verwacht ik van ervaren klimmers dat ze meer gespierde armen zouden hebben ala Sarah Connor (Linda Hamilton) uit Terminator 2 ofzo.
Maar nee we moeten het doen met hun borsten en decolleté.
Begrijp me niet verkeerd ik kijk graag naar vrouwelijk schoon.
Er worden nog meer domme keuzes gemaakt.
Ze proberen een bericht via mobiel te plaatsen maar lukt niet want geen bereik. Een paar meter lager hadden ze wel bereik.
Touw is te kort.
Ze hadden nog schoenveters en kleding aan elkaar kunnen knopen om extra meters te maken en dat te proberen.
Maar nee we gooien een dure telefoon naar beneden en op goed geluk.
De andere mobiel heeft een batterij wat 2 weken meegaat ofzo.
Zo zijn er nog wel meer dingen in Fall dat ik dacht van mhmmmh.
Eigenlijk heel de film door. Een opstapeling van.
Waar ik dan heel de film zoiets had van matig.

Leuk voor een keer snel weer vergeten.
Net aan voldoende.
2,5 / 5
6 / 10

De film had beter kunnen zijn. Op momenten is dit een prima product, vooral het sound design maakt dit ding soms goed spannend. Dat is knap gedaan, met alles dat beweegt en schuurt en rammelt. Maar de plot rammelt ook. Uiteraard krijgt iemand weer een bak aan trauma's mee (waarom toch?) en ook dat einde vond ik allemaal en beetje overdreven en onnodig. Je kan ook zeggen: dit is een film over traumaverwerking verpakt als spannende klimfilm, maar daarvoor is de inhoud dan weer te matig. En toen die drone tegen de vrachtwagen vloog (je voelt dat moment aankomen) was de film me wel kwijt. Gardner ziet er overigens verrukkelijk uit, zo banaal kijk ik dan ook wel weer. 2,5*.

Brrr zo een hoge toren.

Vond het wel een goeie film. De film werd goed opgebouwd en de film bleef ook boeien. Toch wel knap gedaan met zo'n eenvoudig uitgangspunt. De meiden deden het zeker niet slecht. Het einde vond ik wel wat snel afgehaspeld, van mij mocht dit wel wat langer geduurd hebben.

Toch ook knap om alles op zo'n hoogte gefilmd te hebben. Prima film, de moeite om gezien te hebben.

“Life is fleeting. Life is short, too short. So you gotta use every moment. You have to do something that makes you feel alive, and that shit, that would spread that message far and wide.”

Precies waar ik al een beetje bang voor was gebeurde in de film. De trailer is namelijk mooier dan de film zelf. Toch werd er na veel aandringen in het privéleven door mensen om mij heen, en een verassend positieve review van ‘Theunissen’ door mij vrij makkelijk de keuze gemaakt om deze film aan te zetten, en dat is precies waar het fout ging. De film opent gelijk héél clichématig tijdens een bergbeklimming waar eigenlijk het punt van de rest van de film al werd gezet. Hierna vond ik de film niet al te boeiend worden tot aan de toren waar de film uiteraard ook om draait, toch had ik er veel meer van verwacht wat eigenlijk best dom was, wat kun je nou van een film als dit verwachten?

Zelf had ik niet verwacht dat de film zo’n B-matig niveau zou uitstralen. De CGI ziet er op de meeste momenten gewoon slecht uit, al zou dat niet echt een grote ergernis zijn. Het is meer dat over gedramatiseerde script dat me eigenlijk niet echt wist te vermaken. De film kende op de meest ongelukkig momenten een bepaalde emotionele breakdown bij de actrices waar ik toch erg veel jeuk van kreeg.

Waar de film wel de rillingen gaf was natuurlijk die ongelooflijke hoogte waar we mee te maken krijgen. Er zijn drie dingen op deze wereld waar ik erg bang voor ben, dat is mijn moeder, slangen en hoogtes. Dat is ook een reden waarom ik had verwacht dat deze film wel bij mij in de smaak zou vallen, wat dus niet helemaal het geval was. De vraag waarom je dit überhaupt leuk vindt giert nog steeds door mijn lichaam, omdat ik weet dat er in het echt ook van die hoogtejunkies zijn (en mij niet gezien). En dat is misschien ook wel de kracht die deze film toch een beetje bezit, want ik weet zeker dat er meerdere mensen zijn met deze angsten en zichzelf ook inbeelden daarbovenop te staan; het is dan een echte horror.

Toch pakt ‘Mann’ het wat slapjes aan. Alles moet fout gaan, en daar worden de meest krankzinnige oplossingen voor gevonden wat gewoonweg onrealistisch is. Bijvoorbeeld moest ik erg lachen op het moment dat ‘Becky’ naar boven wil klimmen om de drone op te laden via de lamp die erbovenop zit en dan midden in haar klim bedenkt het weer niet te willen omdat ze een mental breakdown krijgt, überhaupt de uitwerking van die hele scene vond ik wat komisch trouwens, enfin dat daar gelaten.

De cast was niet heel bijzonder, die bedroeg voornamelijk ‘Grace Caroline Currey’ en ‘Virginia Gardner’. Beiden prachtige vrouwen om te zien, vooral ‘Virginia’ was erg aanwezig. Toch vond ik hun acteerwerk wat slapjes, het kwam vaak erg matig en vooral cliché over. Toch deed het me wel wat die twee, zeker rond het einde kreeg je steeds meer respect.

De zogenaamde plottwist vond ik opzich wel gaaf. Dat ‘Hunter’ wel was gevallen omdat ze haar grip niet goed had was eindelijk een bepaalde opfrissing voor de film. Wat daarna gebeurde was wel gelijk weer over-de-top maar het bleef vooralsnog wel vermakelijk moet ik eerlijk bekennen. Er zitten gewoon te veel cliché momenten in deze film en het is allemaal soms iets te simpel om er nou echt een waanzinnig goed cijfer aan vast te plakken, wat toch weer wat zonde was. Bijvoorbeeld het idee wat constant door mijn hoofd heen ging, en ik ben er nog niet uit; hoe hadden die twee het niet koud? Vanaf begin tot eind zitten ze toch redelijk schaars gekleed daarboven, en constant gaat er wat extra’s uit, zoals de schoenen of een jack. Daar waar ik het nog redelijk kan geloven dat je het de eerste uren wat warm hebt door de klim en wellicht een warme omgeving, werd dat in de avond toch weer te ongeloofwaardig. En dan zit je daar ook nog ondervoed en het ging zelfs stormen, dat zijn die kleine punten waar de film elke keer de fout in ging in mijn ogen.

Wellicht keek ik te serieus naar deze film, en dat ik dat ook niet moeten doen. Hoewel ik me ook zeker heb vermaakt (en gestrest met die hoogte) zaten er gewoon te veel irritaties in de film om hem echt heel hoog te beoordelen. Het idee was immers erg tof, de uitwerking was gewoon matig. Dit is nu wel mijn afsluitende film voordat ik de horrormaand in ga, want vanaf nu ga ik eigenlijk alleen nog maar horrorfilms kijken voor de oktobermaand. Had beter gekund, echt onwijs slecht wil ik hem ook niet noemen. Het had veel beter gekund.

Heb mezelf mateloos geërgerd aan met name de keuzes van de 2 dames, ik ga niet in op veel van de details, omdat die al geplaatst zijn door andere, maar nu komt de grootse oplossing en dus ook spoiler: Waarom had je niet de telefoon vastgemaakt aan de drone, nagenoeg alle controllers van DJI drones zijn zonder telefoon te gebruiken, telefoon is voornamelijk voor het zicht en opslaan van de video die je opneemt. Ipv insta onzin te posten, maak een sms die je verstuurd naar die vader en enkele vrienden, zoef drone naar beneden, wacht min 10 seconden, haal drone omhoog. Paar uur wachten en klaar, of een iPhone 14 kopen, als we Apple moeten geloven. Verder moet ik toegeven dat ik bij de daadwerkelijke klim naar de top wel goed in de spanning zat, maar over het algeheel genomen vrij matig.

Nagelbijter met een even simpel als doeltreffend uitgangspunt: twee vriendinnen beklimmen een afgelegen en verlaten radiotoren van 600 meter hoog en komen helemaal bovenin vast te zitten. Het akteerwerk van de twee dames is niet al te best en bepaalde dramatische plotdetails worden er een beetje met de haren bijgesleept, maar op visueel vlak weet regisseur Scott Mann (zoon van) grotendeels te overtuigen en er valt te genieten van een aantal bijzonder intense, spectaculaire aktiescenes.

Toch knap om 100 minuten te vullen met zon simpel verhaal. Het wordt geen moment langdradig of vervelend. Dus gewoon prima film, mijn vriendin vondt hem zo spannend dat ze een paar keer riep "ik hou hier helemaaaaal niet van!" En wilde weglopen. Maar toch ging ze niet want ze wilde ook weten hoe het afliep en zon film is het.

Ik vermoed dat regisseur Scott Mann enkel de bedoeling heeft gehad een spannende film te maken, zonder zich druk te maken over het realiteitsgehalte van het verhaal. In die opzet is hij zeker geslaagd. Ondanks de manco’s is het zonder meer een spannende en soms spectaculaire film met redelijk wat nagelbijtmomenten en twee aantrekkelijke protagonisten. Prima.

Een spannende thriller met hoofdzakelijk maar twee personages die de kijker prachtige beelden weet te bieden en dat niet alleen qua natuur of spectaculaire momenten. Ook de twee dames zorgen daar wel voor.

Er zit ook een verrassende twist in de film. Leuke film ! 7/10

Griezelige situatie waarin de twee jonge sportieve babes verzeild raken. Deze film heeft ook wel wat mee van het nog betere Frozen (2010) , al is Fall dan weer visueel imposanter. Zou hier echt een making of van willen zien. Er is echter genoeg reden om kritisch te zijn : de twee hoofdfiguren zijn vrij irritant (beetje typerend voor de millenials), de dialoog verre van geniaal, en hoewel het eerste uur zeker spannend en duizelingwekkend was, sleept het daarna maar wat aan. Het einde vond ik al helemaal een afknapper : we krijgen zelfs niet te zien op welke manier Becky gered werd.

Ik hou wel van survival movies die zich op één plaats afspelen waar de hoofdrolspelers vast komen te zitten. De cinematografie is adembenemend en heel doeltreffend, vooral voor mensen zoals ik die aan hoogtevrees lijden. Ook ik zat met klamme handjes te kijken! De twee jonge vrouwen lijken soms wel over superkrachten te beschikken en ze lijken alle veiligheidsprotocollen i.v.m. het beklimmen van een hoge toren over boord te gooien, maar dat mag het plezier niet verpesten. Je kijkt zo'n film namelijk niet voor het realisme maar voor de fun. Hetgeen mij het meest heeft gestoord is het hele social media gebeuren ("Tits for clicks!") en het abrupte einde, waarbij de reddingsoperatie met de helicopter gewoon wordt overgeslagen. Van dezelfde producers als 47 Meters Down staat in de openingscredits, en dat blijkt wel: beide films hebben namelijk dezelfde twist op het einde.

Goeie film waarin twee ervaren klimmers komen vast te zitten op een hoge toren in de woestijn. De duizelingwekkende hoogte levert vooral op het begin een aantal spectaculaire beelden op. De film weet de spanning er goed in te houden, ondanks dat de geloofwaardigheid meerdere keren in gedrang komt. Een kleine 3.5 sterren voor deze onderhoudende film.

Fijn effectief werkje! Het gevoel dat je op grote hoogte zit is continu aanwezig en realistisch gefilmd. Dat zorgt wel voor zweethanden hier. Ondanks de soms wat bizarre scriptkeuzes werkt de film toch goedl! Heel onderhoudend allemaal.

Het zijn soms simpele verhaallijnen die voor veel spanning zorgen. In Fall beklimmen twee vrouwen een 600 meter hoge zendmast in een verlaten woestijngebied en komen tot de ontdekking dat de weg naar beneden zo gemakkelijk nog niet is. Simpel en heel effectief want de film biedt spannend vermaak.

De eerste 20 minuten worden besteed aan de introductie van de twee personages die de film dragen. Niet al te gecompliceerd, wordt de kijker voorzien van wat achtergrond en de motivatie om een zendmast te beklimmen. Net genoeg om later een beetje te kunnen meeleven. Na de introductie gaat het adrenalinepeil omhoog als met het leven van de twee heldinnen en met het fenomeen hoogtevrees wordt gespeeld. Ik heb geen last van hoogtevrees (dacht ik), maar bepaalde scènes zijn zo confronterend in de hoogte en de diepte dat ik er een wee buikgevoel van kreeg.

Het is spannend om te zien hoe de twee vrouwen proberen om hulptroepen te alarmeren of hoe ze zelf in de weer zijn met pogingen om van die mast af te komen. Zodra de film gas terug neemt en tracht meer achtergrond aan te brengen bij de twee personages, zakt het spanningsniveau echter behoorlijk. De meeste dialogen tussen beide protagonisten klinken erg houterig en onnatuurlijk en dragen niet bij aan de spannende beleving. Het zijn momenten waarop je verlangend uitkijkt naar de volgende scène, waarin hopelijk dàt gebeurt dat de film zo onderhoudend maakt, namelijk het uitspelen van de benarde situatie.

Fall is een film met een pakkend kernidee dat voor spannende momenten zorgt. Hier en daar hapert de film wat met dialogen en drama die de boel alleen maar ophouden. Desondanks is Fall een vermakelijke snack.

Prima popcorn film voor tussendoor,geen hoogstaand verhaal maar zeker wel mooi geschoten en spannend opgezet.

3.5*